lijntje

Dag Hope& Faith, Ik wil jou ook erg veel succes wensen in deze moeilijke tijd! En ik heb ook veel respect voor jou! Het is echt niet makkelijk en ik denk dat het verdriet altijd wel blijft diep in je hart, maar dat het door tijd misschien wel iets dragelijker wordt. Wij zijn toch weer de mmm in geklommen begin dit jaar, we hadden een andere arts ontmoet waar we een goed gevoel over hadden , maar helaas is het weer niet gelukt. Dus weer verwerken….lastig! Het is zo'n achtbaan met emoties die alle kanten uitgaat. Nou meiden nogmaals allemaal sterkte! liefs van Lijntje

Olijfje, GEFELICITEERD! Wat een goed nieuws! En Tammy en Pigster, sterkte! Ik leef met jullie mee

Dag dames, Ik ben inderdaad al een beetje bij gekomen van de schok, maar het is best heftig allemaal. De volgende opties zijn, of weer een punctie in natuurlijke cyclus met misschien 1 week hormonen spuiten en de gewone procedure weer doorlopen, dus de hele cyclus hormonen spuiten en dan hopelijk een flinke oogst eitjes binnen halen. Maar hier zijn weer verschillende kosten aan verbonden en dat blijft ook meespelen. Het is mega duur en we hebben er al zoveel geld in gestopt. Nu hebben we geld geleend maar waar ligt de grens? En ik weet ook echt niet wat op langere termijn de risico's kunnen zijn op hormoon stimulatie, dat houdt me ook erg bezig. Je doet toch elke keer weer een ingreep in de natuur. Hoe denken jullie daarover? Voor nu neem ik even een rust pauze om er goed over na te denken en mijn lichaam en geest wat rust te gunnen en dan gaan we misschien weer beginnen niet in de volgende maar de daarop volgende cyclus. Lieve dames ik duim voor jullie , zoooo spannend allemaal! Liefs Lijntje

Ha dames, Ik kom net terug uit de kliniek en de punctie is niet goed gegaan. Er was maar 1 follikel te gebruiken maar er zat geen eitje in, of hij was al weg? Dus geen terug plaatsing maandag en nu weet ik het ook niet meer wat we nog zouden kunnen doen. Eerst maar even bijkomen van de punctie, wat een gedoe allemaal! Stephanie, gefeliciteerd! Geniet van jullie nieuws! Fijn weekend voor iedereen!

Zo, amf…. 10 eitjes! Goed zeg! Spannend die wachttijd om te horen hoe het nu weer verder gaat! Ben benieuwd waneer je de terugplaatsing krijgt! Hoi Emmiline, ook voor jou spannend! Jij krijgt vrijdag laatste terugplaatsing van je Cyro, ik zal voor je duimen! Sterkte en succes deze tijd ! Ik ben vanochtend weer naar de arts geweest voor een laatste echo om te kijken hoe mijn eitjes er bij liggen, ik heb 2 eitjes waarvan er 1 echt in goede conditie is er de ander nog wat aan de kleine kant. Vrijdag krijg ik dan de punctie en als alles goed gaat maandag de 26ste de terugplaatsing. Voor ons is het ook de laatste keer dus heel erg spannend! Rican jij ook sterkte met de wachtweken, best heftig allemaal! Net als alle andere dames, zet hem op!

Gefeliciteerd Stephanie, super nieuws!!! Geniet van dit goede nieuws! En het geeft ons allemaal weer meer hoop!

Dag dames, Ten eerste heel veel sterkte Tammyen de andere dames waar het deze keer niet is gelukt ! Het is zo dubbel bij de een lukt het wel en de ander niet… hoop dat de volgende keer raak is! Dat gun ik iedereen. En Cerah gefeliciteerd! Super voor jullie! Ik kom net weer terug van de arts, een echo gehad en goed nieuws... ik heb 2 eitjes die er goed uitzien en die ze gaan gebruiken voor een punctie die a.s. vrijgag ochtend gaat gebeuren. Ik moet mezelf deze dagen (vanaf vanmiddag) 2 injecties per dag toedienen met hormonen om deze eitjes te behouden. We hadden er ook voor kunnen kiezen om dit zonder hormonen te doen maar dan bestaat er een groter risico dat de punctie te laat is of dat je er 1 eitje niet van kan gebruiken, dus wij kozen voor de behandeling met meer kansen van slagen. Het is ook fijn dat er niet 1 maar 2 eitjes zitten! Woensdagochtend heb ik een afspraak bij de arts voor nogmaals een echo en dan ziet hij heel precies hoe het er voor staat. Als alles goed gaat zoals gewenst dan krijg ik dus vrijdagochtend in de kliniek de punctie, best spannend! En dan is de terug plaatsing na de bevruchting van 1 of 2 eitjes op maandagochtend, als er dus celdeling ontstaat....vet spannend! Het is voor ons nu echt de laatste keer, dit komt ook dat het hier niet vergoed wordt door de verzekering en het is echt mega duur, dat maakt het ook extra heftig. Maar goed als het lukt dan vergeet je de leningen en als het niet lukt dan hebben we het in ieder geval geprobeert. We blijven positief! Kunnen jullie mij vertellen of de punctie pijnvol is? Laatste keer had ik deze met verdoving, dat doen ze gebruikelijk hier in Zwitserland maar dit keer heb ik gekozen zonder verdoving. Fijne week en sterkte allemaal! liefs lijntje

Dag dames, Ik zou me graag willen toevoegen bij jullie. Ik ben van een tijd geleden toch weer terug in de medische molen en nu gaan we echt voor de laatste keer. De kinderwens blijft sterk aanwezig en daarom hebben we besloten het nog 1 keer te gaan proberen. Als alles meezit dan heb ik volgende week een ICSI in mijn eigen cyclus zonder al die hormonen, iets wat ze hier in Zwitserland vaker doen. Maandag krijg ik een echo om te zien waneer en of de punctie kan gaan gebeuren. Ik wens alle meiden heel veel sterkte en succes de komende tijd, het zijn maar rare tijden die we moeten doorstaan maar als het gaat lukken en er komt een wereld wondertje dan is het het echt waard. Liefs Lijntje

Bedankt voor jullie reacties meiden en ik ga meeschrijven in de topic "wie start er in januari". Succes Olijfje met de terug plaatsing! En jullie allemaal succes en sterkte in deze spannende tijden! Prettig weekend!

Ha meiden, Na een lange tijd ben ik weer terug op het forum, we hebben we toch maar weer er voor gekozen om voor de laatste behandeling te gaan. We hadden het eigenlijk al op gegeven maar de kinderwens blijft zo groot dat we het toch nog maar een keer gaan proberen, spannend! Als het allemaal meezit krijg ik volgende week de punctie en terugplaatsing. Ik doe deze ICSI zonder hormoonstimulatie en de terugplaatsing zal direct dezelfde middag na de punctie en de sperma bevruchting gebeuren, dit is een nieuwe techniek hier in Zwitserland. Dus niet na een paar dagen wachten. Ik kom net terug van de specialist waar ik een echo heb gehad om te kijken naar de follikels (ik had er twee) en maandag weer terug om te zien of ze de juiste grootte hebben om een paar dagen daarna de punctie te gaan doen. Spannende tijden hier! Nog iemand die deze week een spannende week krijgt? Veel groetjes van lijntje

Sas en Annemarie, Bedankt weer voor jullie reacties! Sas, inderdaad fijn dat je ook reageert, en wat heerlijk dat je toch nog moeder bent geworden! Dat geeft mij weer een beetje hoop! Jullie zijn uiteindelijk naar Spanje gegaan voor een IVF? Ja, Annemarie ik heb kunnen genieten van de kleine van mijn vriendin, ben blij dat ik dat nog steeds kan. Natuurlijk komt het missen dan ook weer dichtbij maar ik probeer van het moment te genieten en niet alles te mixen. Dat gaat me nog steeds redelijk goed af. Wat leuk dat je ook af en toe dames van dit forum in het echt ontmoet, lijkt me erg bijzonder. Ik merk dat het me ook erg raakt en ook helpt om te lezen hoe andere vrouwen die geen kids kunnen krijgen omgaan met dit verlies. Zoals je al schreef we zijn samen sterk! Dank jullie wel en ik stuur jullie een knuffel! Liefs van Lijntje

Hoi Inge en Annemarie, Fijn dat ik wat reacties krijg. Dank jullie wel! Het helpt om te voelen dat je niet de enige bent die dit proces door gaat. Het lijkt wel een beetje op een rouwproces, een verlies een plekje proberen te geven. Wij zijn al een tijd gestopt met IVF behandelingen, ik woon in Zwitserland en hier wordt echt niets vergoed dus het is bijna onmogelijk om nog een poging te gaan doen. Ik was al een tijd bezig met het te proberen te accepteren dat het zo is en dat we niet verder gaan maar soms kriebelt het wel en dan denk ik...zouden we het nog 1 keer proberen? Dan maar geld ergens lenen? Maar ik ben er gewoon niet over uit. Ik denk ook wel eens dat er een reden voor is dat we geen kids hebben, het is natuurlijk erg moeilijk, maar doordat je dit hele proces doorgaat stel je jezelf al zoveel meer vragen en leer je zoveel van het leven. Ook het feit dat je door iets heel moeilijks gaat met je partner en daardoor heel sterk samen kan worden, dat gevoel heb ik wel. Het is dus niet alleen heel moeilijk maar het kan ook erg veel brengen (iets wat je niet altijd voelt). En natuurlijk de vrijheid van het geen kinderen hebben, op reis kunnen zonder aan de schoolvakanties te denken en minder georganiseer en de luxe van nog zorgeloos kunnen zijn (af en toe). Maar ik kom net van een vriendin waar ik even heerlijk met zo'n klein lief meisje van 3 maanden heb mogen knuffelen en dan staat de tijd even stil, wat heerlijk is dat!! Inge, zijn jullie nog met behandelingen bezig of zijn jullie ook gestopt? Annemarie, wat mooi dat je zo'n kindergroep om je heen hebt en dat je je liefde op die manier kan geven! Nou meiden ik ben erg blij met jullie reacties, geeft mij ook weer wat steun, samen voel je je toch sterk! Kennen jullie nog meer vrouwen die in ditzelfde schuitje zitten? Liefs van lijntje

Beste allemaal, Na een tijdje niet actief te zijn geweest op dit forum ben ik toch weer even terug. Ik ben samen met mijn man bijna 9 jaar aan het hopen op een kindje en tot nu toe is het niet gelukt. Na IVF pogingen en alles wat we ook op een alternatieve manier hebben geprobeerd, zit het er voor ons helaas niet in. Ik ben nu 39 jaar en iedereen om me heen is zwanger of heeft al kinderen en wij blijven zo'n beetje alleen over in de familie en vriendengroep die geen kids heeft. Ik heb periodes gehad dat ik hier redelijk goed mee om kon gaan, maar het blijft een groot verdriet waar je bijna dagelijks mee wordt geconfronteerd. De acceptatie gaat niet vanzelf. Ik voel me een beetje verdwaald in een wereld van gevoelens, rouw nog steeds een klein beetje hoop en het nog niet willen en kunnen accepteren dat ik geen moeder wordt. Mijn man heeft er minder moeite mee maar als vrouw heb je nou eenmaal die maandelijkse confrontatie en de hormonen die door je lichaam gieren. En dan de maatschappij....als vrouw wordt je zo vaak gevraagd of je kids hebt omdat je nou eenmaal vrouw bent en wordt bijna zielig aangekeken als je zegt dat je ze niet hebt. En dan al die moeders om je heen die over niets anders kunnen praten dan hun geweldige kinderen, babys, luires en over hoe geweldig het is om moeder te zijn, dat het leven meer zin heeft gekregen sinds ze kids hebben, om zeg maar het plaatje compleet te kunnen maken. Huisje boompje en het beestje. Ik neem het deze lieve moeders niet kwalijk, maar ik als "ongewenste niet-moeder" kan hier echt niets mee. Ik als vrouw die waarschijnlijk nooit moeder zal worden, nooit leven in je buik zal voelen, nooit trappelende kindervoetjes op de vloer zal horen en ook nooit zal weten wat het is om moeder te zijn. Het is een moeilijk proces. Zijn er meiden op dit forum die in dit zelfde schuitje zitten en dit herkennen en dit mij dit willen delen? Misschien kunnen we elkaar een beetje steunen? Ik hoop van jullie te horen Groetjes van Lijntje

Dag dames, Helaas ik ben niet zwanger. Heb vanochtend een bloedtest gedaan en het blijkt weer niet gelukt te zijn. Ik ben behoorlijk verdrietig ook omdat dit de laatste ronde was. We hebben het geld niet om door te gaan, er wordt hier niets vergoed in Zwitserland. Er zal wel een reden voor zijn dat het niet lukt, maar ik ben erg teleurgesteld! Een kindje is zo welkom! Succes voor de meiden die nog moeten testen, maak die bank groen!! sterkte voor iedereen die net zo teleurgesteld is als ik. Envoior de meiden die wel geluk hebben....geniet ervan! Ik ga een fles wijn in huis halen voor vanavond. Liefs Lijn

Joekie, rust lekker uit! 11 eitjes, super zeg!!!! Neel, ik ken het gevoel....wachtdagen zijn vervelend! Ik ga nu even wat afleiding zoeken. Heb een afspraak in de stad. Voelde me vanochtend erg misselijk, misschien een goed teken? gelukkig voel ik me nu weer wat beter....wordt gek van de onzekerheid!! Fijne dag!