Kitty

Ja het stomme is dat je alles maar gewoon laat gebeuren en pas als je terug blikt besef je pas wat het allemaal is geweest en wat er mogelijk nog komen gaat......ik praat er heel makkelij kover allemaal, maar besef me zeker wel wat het allemaal voor consequenties heeft. Jammer genoeg denken veel mensen om mij heen dat alles nu na de OK opgelost is, terwijl ik nu een label heb gekregen (klinkt wel dramatisch) maar tis en blijft een aandoening die je hebt en waar ik gelukkig goed mee kan leven. Maar het is wel even een klap in je gezicht, hoewel je ook wel blij bent dat je klachten nu een naam hebben gekregen. En dan de IUI, daar balen we allebei ook wel stevig van, maar mijn vriend zegt heel nuchter dan, als het nodig is dan moeten we doen wat we moeten doen! We gaan er voor en hopen allebei dat we slechts 1 keer de hulp van de gyn nodig gaan hebben.

Ik had mijn verhaal al ergens anders geplaatst dus heb het even geknipt en geplakt hier naar toe.....Mochten er vragen komen, stel ze gerust. Groetjes!! Hallo allemaal, Ik ben Kitty en woon samen met mijn vriend en kattenbende in brabant. We zijn al dik 2 jaar bezig om zwanger te raken, zoals ze dat noemen. Vind het zelf niet zo'n fijne term om te gebruiken maar goed kweet het zelf ook niet anders te verwoorden dan dat. Na een jaar zijn we naar onze HA gegaan en die heeft bij bloedonderzoek laten uitvoeren en bij mijn vriend is het sperma onderzocht. Alles was goed, ik had een eisprong gehad en met de zaadcellen van mijn vriend was niets mis mee. Dus alles wees in de richting dat het gewoon spontaan zou moeten lukken. Helaas hadden we minder geluk. En omdat de HA verder niets voor ons kon betekenen hebben we een verwijzing gehad om naar de gynaecoloog te mogen gaan. Ik weet niet meer goed hoelang we toen al bezig waren maar ik geloof dat we na ruim 1,5 jaar thuiswerk onze eerste afspraak hadden bij de gyn. Nou die kon in eerste instantie niets vinden, zaad was goed, mijn hormoonspiegels waren goed, dus dan de inwendige echo bij mij dan maar ondergaan. Ik had me er al op voorbereid en had niet verwacht dat daar iets vreemds op te zien zou zijn. Maar helaas was dat wel het geval. Er zat een cyste en mijn rechtereierstok was daardoor ook niet zichtbaar. In eerste instante dacht de assistent aan een vleesboom maar de gyn wist eigenlijk al wel zeker te stellen dat het om endometriose ging. Nou dat was een klap in mijn gezicht, aangezien ik al eerder met die vraagstelling bij een gyn ben geweest en toen was mij gezegd (op basis van enkel een inwendige echo) dat het voor 99,9% zeker is dat het GEEN endometriose kon zijn. Dus ik had dat boek dichtgeslagen en terug in de boekenkast gezet. Tot dat deze gynaecoloog het weer van de plank afhaalde. Ik moest een MI scan ondergaan en nog wat bloedonderzoek en toen ik weer terug kwam bij de gyn was inderdaad de conlcusie met meer zekerheid te stellen dat het endometriose is. Hoewel die zekerheid pas 100% wordt als men een kijkoperatie ondergaat. Dus ik ook, ik hield rekening met het verliezen van mijn rechtereierstok, want de kans was aannemelijk dat die vergroeit zou zijn met de cyste, die inmiddels steeds groter werd. Uiteindelijk heb ik mijn re eierstok nog, alleen is mijn li eierstok verkleefd en zit achter mijn baarmoeder en was tijdens de OK niet zichtbaar, ze hebben daarom ook niets aan de li gedaan omdat men bang was dat er teveel schade zou worden aangebracht en de kans mijn li eierstok daarmee te moeten verliezen te groot was. Dus ik heb ze nog allebei, met de zekerheid dat rechts functioneert en links een vraagteken geeft wat dat betreft. Na het herstel van de OK en het bezoek aan de fer-gyn is ons geadviseerd om met IUI te beginnen. We mogen het 3x proberen en hebben we na de 3e poging nog geen geluk gehad dan komen we in aanmerking voor IVF. Vind het wel vreemd omdat je normaal "recht" hebt op 6 pogingen IUI. Waarom wij maar 3x krijgen weet ik niet, die vraag moet ik nog stellen aan de gyn, misschien ivm de endo, hoewel ze zelf zegt dat het geen probleem moest zijn aangezien het een milde vorm ervan betreft..... Komende cyclus gaan we van start, alles is in huis, spuitjes, naaldjes medicatie, dus op dag 3 van de volgende cyclus gaan we met nog meer spanning dan normaal weer uitkijken naar de menstruatie die dan hopelijk een keer uitblijft...... Dit is mijn verhaal..... Groetjes Kitty

Haha de mijne kan er ook niet tegen maar zei wel heel stoer dat hij de eerste injectie met menopur wil zetten. Ik ben benieuwd of hij dan nog zo stoer is, want ik durf er om te wedden dat ie tegen de vlakte gaat......ik zal hem wel zeggen dat ie moet gaan liggen als gaat prikken. ;-)

Hallo allemaal, Ik ben Kitty en woon samen met mijn vriend en kattenbende in brabant. We zijn al dik 2 jaar bezig om zwanger te raken, zoals ze dat noemen. Vind het zelf niet zo'n fijne term om te gebruiken maar goed kweet het zelf ook niet anders te verwoorden dan dat. Na een jaar zijn we naar onze HA gegaan en die heeft bij bloedonderzoek laten uitvoeren en bij mijn vriend is het sperma onderzocht. Alles was goed, ik had een eisprong gehad en met de zaadcellen van mijn vriend was niets mis mee. Dus alles wees in de richting dat het gewoon spontaan zou moeten lukken. Helaas hadden we minder geluk. En omdat de HA verder niets voor ons kon betekenen hebben we een verwijzing gehad om naar de gynaecoloog te mogen gaan. Ik weet niet meer goed hoelang we toen al bezig waren maar ik geloof dat we na ruim 1,5 jaar thuiswerk onze eerste afspraak hadden bij de gyn. Nou die kon in eerste instantie niets vinden, zaad was goed, mijn hormoonspiegels waren goed, dus dan de inwendige echo bij mij dan maar ondergaan. Ik had me er al op voorbereid en had niet verwacht dat daar iets vreemds op te zien zou zijn. Maar helaas was dat wel het geval. Er zat een cyste en mijn rechtereierstok was daardoor ook niet zichtbaar. In eerste instante dacht de assistent aan een vleesboom maar de gyn wist eigenlijk al wel zeker te stellen dat het om endometriose ging. Nou dat was een klap in mijn gezicht, aangezien ik al eerder met die vraagstelling bij een gyn ben geweest en toen was mij gezegd (op basis van enkel een inwendige echo) dat het voor 99,9% zeker is dat het GEEN endometriose kon zijn. Dus ik had dat boek dichtgeslagen en terug in de boekenkast gezet. Tot dat deze gynaecoloog het weer van de plank afhaalde. Ik moest een MI scan ondergaan en nog wat bloedonderzoek en toen ik weer terug kwam bij de gyn was inderdaad de conlcusie met meer zekerheid te stellen dat het endometriose is. Hoewel die zekerheid pas 100% wordt als men een kijkoperatie ondergaat. Dus ik ook, ik hield rekening met het verliezen van mijn rechtereierstok, want de kans was aannemelijk dat die vergroeit zou zijn met de cyste, die inmiddels steeds groter werd. Uiteindelijk heb ik mijn re eierstok nog, alleen is mijn li eierstok verkleefd en zit achter mijn baarmoeder en was tijdens de OK niet zichtbaar, ze hebben daarom ook niets aan de li gedaan omdat men bang was dat er teveel schade zou worden aangebracht en de kans mijn li eierstok daarmee te moeten verliezen te groot was. Dus ik heb ze nog allebei, met de zekerheid dat rechts functioneert en links een vraagteken geeft wat dat betreft. Na het herstel van de OK en het bezoek aan de fer-gyn is ons geadviseerd om met IUI te beginnen. We mogen het 3x proberen en hebben we na de 3e poging nog geen geluk gehad dan komen we in aanmerking voor IVF. Vind het wel vreemd omdat je normaal "recht" hebt op 6 pogingen IUI. Waarom wij maar 3x krijgen weet ik niet, die vraag moet ik nog stellen aan de gyn, misschien ivm de endo, hoewel ze zelf zegt dat het geen probleem moest zijn aangezien het een milde vorm ervan betreft..... Komende cyclus gaan we van start, alles is in huis, spuitjes, naaldjes medicatie, dus op dag 3 van de volgende cyclus gaan we met nog meer spanning dan normaal weer uitkijken naar de menstruatie die dan hopelijk een keer uitblijft...... Dit is mijn verhaal..... Groetjes Kitty