DloveD

Hoi Myron, Het is een beetje een laat bericht terug maar ik had even niet de behoefde om over de ivf of icsi na te denken. Het lijkt mij ook heel leuk om contact te houden ik vind het allemaal erg moeilijk vooral omdat mijn vriend niet wil dat ik er ronduit over praat en dat wil ik ook niet maar soms als het over kinderen gaat voel ik de tranen prikken en denk ik oooo.... En ja ik ben idd gastouder het is niet heel moeilijk omdat ik naar de kinderen toe ga en het dan al minder prive maakt verder ken ik de oudste al vanaf dat ze 9 maanden was ze is nu 2 jaar de jongste is net 4 maanden en ik heb er geheel vrede mee, ik kan vast oefenen. Verder heb ik er dan wel moeite mee als ik hoor dat oude klasgenoten hoor dat ze ongewenst zwanger zijn en dan toch het kindje houden ( ook wel logisjch) maar dan toch zeuren dit dat pfff verman je!!! Ik zou verder wat vaker ff kijken voor een berichtje dat zou wel moeten als we een beetje contact willen houden.. en ik las dat je al 7 maanden spuit :book1: dat is wel heel lang, ik heb geen idee wanneer en hoe lang ik moet spuiten ik zet het ook allemaal een beetje van me af. Hoop je snel te horen. Liefs Denise :bye::bye:

Hoi Jess, Wij hadden ook voortraject in het Antonius we hadden zo iets van oooh gaan we doen en dan zijn we er zo klaar mee, maar toen zeiden ze dat hun geen icsi behandelingen doen en werden we doorgestuurd naar het UMCU. Waar we een intake kregen met de futiliteit of fertiliteit arts die heel erg aardig was Dr.Pfeiffers ze heeft het ons goed uitgelegd en meteen een echo hoppa ja ja hahaha. Ze zeiden dat ik heel vruchtbaar was en dat vond ik wel fijn. Het gekke is dat ik niet bang ben voor de punctie maar juist voor het spuiten en de bijwerkingen ervan dat ze eruit gaan lijkt mij juist een zegen, ik ga het ook doen zonder verdoving geen roesje voor mij dusss !! Bevallen is ook niet niks nee maar goed wij zijn vrouwen en vrouwen die lijden vandaar dat we ook langer leven, haahaha. Hoop nog lekker te kunnen kletsen tot het zo ver is. Lief Denise :bye: :bye:

Hoi Myron, Meestal ben ik wel goed in het onthouden dus miss als ik je nog eens zie denk ik van heeeyy ja idd maar nu niet sorry. Wij zaten als je de zaal in komt lopen meteen rechts en dan helemaal boven in ik haar in een staart en een pony en vrij stevig en mijn vriend lang slank en donker haar, miss mij herkent?!? Wij vonden het ook wel eng wou aan de ene kant dat we niet waren geweest omdat er juist zo weinig kans van slagen is, het voordeel is dat ik heel erg vruchtbaar ben wat de dokter al zes keer heeft gezegd dus daar rekenen we een beetje op. En ja al een lange tijd bezig ik ben zelf pas 22 dus in het begin dacht ik ach het lukt niet pffff opluchting ook wel jammer en toen het zo lang uitbleef heb ik gezegd we gaan naar de dokter, zo gezegd zo gedaan en toen was met mij alles goed helemaal blij JEEEH en toen keek ik naar mijn vriend met een wanhopige blik zei hij " dan ligt het dus aan mij" en ja dat was ook zo helaas. Ik heb zelf last van paniek en angstaanvallen sinds mijn 17e en nu ben ik 22 en is het bijna geheel weg en ben ik zo bang dat die medicatie me weer bergafwaarts brengt je hoort van alles en dat maakt me onzeker. Leuke verhalen zijn ook welkom!!! En ja we zijn nu in een wacht stadium in juni begint alles we moeten nog leren spuiten bij de verpleegkundige dat moet nog allemaal geen idee wat we nog moeten en kunnen verwachten. Hoe ver ben jij nu?? En hoe gaat alles?? Liefs Denise.

Hoi Myron, Welkom op het forum, wij zelf zijn ook net nieuw zowel hier als met alle dokter bezoeken. Zo zijn wij afgelopen maandag ook in het UMC Utrecht geweest voor de informatieavond wij zelf vonden het wel interessant maar sommige dingen hebben mij wel de stuipen gegeven. Wij wachten nu tot het juni is dan begint voor ons de molen echt te draaien, dus nog even wachten... Ik vind het persoonlijk heel erg eng. Liefs D.

Wat een lieve berichten allemaal, dat hadden we niet verwacht. We hebben echt mega veel vragen, we zijn uiteraard naar de bijeenkomst geweest maar daar ben ik eigenlijk heel bang van geworden. Zoals wanneer en hoe lang je eigenlijk moet spuiten, of jullie wel eens bijwerkingen hebben gehad en of er een tijd aan zit hoe laat je moet spuiten? We willen heel graag een kindje maar soms denk ik pfff en word het me even teveel, hebben jullie dat ook wel eens. Mijn vriend voelt zich mega schuldig en wil ook graag spuiten voor mij zodat ik rustig kan gaan liggen en ik het niet zelf hoef te doen, dat geeft me wel een gerust gevoel. Liefs Denise :bye:

Hallo iedereen, Wij zijn helemaal nieuw hier op het forum, maar in juni verwachten wij te gaan beginnen met de icsi behandeling onze 1e en hopelijk ook de enige. Ik zelf zie er erg tegenop al die spuiten en die medicijnen niks voor mij. Maar als je van je grote lievde een kindje wil zou je wel moeten. Graag zou ik van jullie willen weten hoe jullie alles ervaren ikzelf moet nu al om alles huilen ken je die reclame van die dierenmishandeling nou ik ben dan al aardig me brok aan het wegslikken, geen idee of dat normaal is. Graag zou ik zo meer rust in me hoofd willen en alles een beetje te kunnen delen met jullie. Groetjes D.:bf_new:

Hallo iedereen, Wij zijn een stel uit IJsselstein en zijn al 5,5 jaar samen we hebben al heel erg lang een kinderwens, maar aangezien ik zo jong was toen ik mijn vriend leerde kennen vond ik het wel prettig toen het niet lukte. Nu zijn we 3 jaar verder en vond ik het wel genoeg geweest ik werd er helemaal onzeker van. We gingen naar de dokter en die stuurde ons door naar het Antonius ziekenhuis waarna we veel onderzoeken kregen bij de gynaecologie waar alles goed bleek te zijn met mij ze noemde me zelfs een broedkip wat ik helemaal geweldig vond :good1:tot dat het tot me doordrong ik was in orde en wat dus zal betekenen dat mijn vriend (31) waarschijnlijk niet in orde zal zijn, wij naar de uroloog en ja hoor zijn zaad was niet goed hij had maar 15 levende zaadcellen!! Wow wat een schok ik begon spontaan te huilen. We werden doorgestuurd naar het UMC waar meer mensen en weer nieuwe mensen lekker van binnen moesten kijken en waarna we bloedonderzoeken en zaadonderzoeken moesten doen Pffff !! We zijn nu zo ver dat we met de onderzoeken klaar zijn en wij voor de icsi behandeling in aanmerking komen het is het enige en ook tevends laatste wat ze kunnen doen, en dan houd het voor ons op. We zijn gisteren naar de bijeenkomst geweest over hoe de ivf/icsi in behandeling gaat, en ik wou dat ik niet was geweest wat een deprimerende en bedroevde zooi. Niemand praten met elkaar aangezien wij alleen op het internet met elkaar kunnen praten maar in het echte leven is het een taboe!! En dat is toch erg dus om er met iemand over te praten moet het maar zo. Ik ben erg bang voor alle naalden ik word al gek als ik bloed moet prikken en laat staan de bijwerkingen ik ben altijd zo iemand die altijd overal last van heeft en dus ook niks met melicijnen heeft maar nu zal ik wel moeten zou ik een kindje willen van mijn grote lievde. Afijn ik vind het allemaal heel zwaar wat ons te wachten staat we staan vanaf 7 januari al op de wachtlijst dus toen onderzoeken nog liepen hadden we al een plekje, dus ergens in Juni is het zover. Ik hoop hier te vinden wat ik zoek. Excuses voor de mega lange intro. Groetjes D.