joisa

Dag dames allemaal, Het is nu 10 dagen geleden dat ik een curretage ondergaan heb. Lichamelijk heb ik quasi geen last gehad. Ik had nog een heel klein beetje bruin bloed tot 3 dagen geleden. Fysiek voel ik me helemaal hersteld, mentaal daarentegen... Ik heb elke dag wel enkele momenten dat ik begin te wenen. Ik vind het vooral moeilijk nu met die feestdagen, ik had me het helemaal anders voorgesteld. Ik wenste dat ik niets mocht drinken deze dagen... nu mag het terug wel... Ik kijk uit naar het nieuwe jaar en probeer me daar aan op te trekken. Mijn zoontje en man zijn natuurlijk het belangrijkste in het verwerkingsproces. Ik verlaat deze topic dan ook hopelijk voor altijd en hoop in de eerste plaats voor mezelf maar ook voor alle andere dames hier om hier nooit meer terug te komen... Ik wens iedereen een pracht van een baby toe in 2011!!

Dag Zara, Ook ik vraag me af hoelang dit verdriet zo intens zal zijn. Ik heb een wolk van een zoontje maar het verdriet over deze verloren kans voor een broertje of zusje voor hem is zo groot... Ik hou me ook vast aan één van de twee volgende pogingen die ik nog heb. Ik heb in januari een afspraak met mijn gyn en zal in februari hopelijk opnieuw kunnen starten. Voor iedereen een hoop geluk toegewenst!

Lieve dames, Dank voor jullie reacties. Dublin, veel sterkte de komende dagen... Gisteren heb ik de curretage gehad. Ik had geen lichamelijke pijn, enkel emotioneel. Veel geweend voor en na de ingreep. De verpleegsters waren superlief. Door mijn venster zag ik aan de andere kant de materniteit. Zo pijnlijk... Gisteren had ik wat bloedverlies, vandaag bijna niets meer. Ik hoop zo dat ik (en iedereen hier met mij) in 2011 een nieuwe kans krijgt. Ik heb nog 2 ivf beurten over... Ik kijk er al naar uit om terug te starten...

Dank voor jullie lieve reacties, jullie hebben het ook zelf allemaal meegemaakt. Iedereen hoopt natuurlijk dit forumonderwerp nooit nodig te hebben. Toen de gyn me gisteren het slechte nieuws vertelde was het alsof ik er niet echt was, heel bizar. Ik had het gevoel alsof ik midden in een nachtmerrie zat. Nog steeds in feite... Elke moment van de dag was ik dolgelukkig met mijn zwangerschap. We maakten plannen voor de toekomst voor ons viertjes. Ik fluisterde in het oortje van mijn zoontje dat mama nu eindelijk een broertje of zusje voor hem had :-). Ik was zo bang voor een miskraam maar ergens hoopte en verwachte ik toch dat dit mij niet zou overkomen. Enkele mensen in onze omgeving hebben recent een mk gehad dus het kon niet dat ik ook zoveel pech zou hebben... Ik wil zeker gaan voor een nieuwe ivf poging maar het is zo verdomd zwaar. De behandeling, dan het wachten, dan misschien zwanger en dan terug afwachten of alles goed blijft gaan... Ik vraag me eigenlijk wel af of ik het nog wel aan zal kunnen, alhoewel een deel van me vast van plan is om er terug voor te gaan... Ik heb ook een schuldgevoel tegenover Luca, mijn zoontje... Ik probeer mijn verdriet zoveel mogelijk te verstoppen voor hem maar ja, onrechtstreeks overheerst verdriet en / of spanning. Och waarom toch...????

Wat ik hoopte nooit mee te maken is gebeurd: een missed abortion op 9 weken (het vruchtje heeft vermoedelijk geleefd tot 7 weken). Ik heb niks gemerkt, niks gevoeld maar gisteren bij de gyn was er geen hartje meer te zien bij de echo. Het vruchje was slechts 6 mm. Ik heb nog niets anders gedaan dan geweend, ik heb voor niets geen moed. Ik kan het met moeite geloven... Morgen onderga ik een curretage. Ik heb een zoontje (mijn grootste wondertje) van mijn eerste ivf aan 38 jaar. Terug met ivf begonnen aan mijn 39 jaar. Twee maal vroegtijdig moeten afbreken door te vroege eisprong. Dan een terugplaatsing van 2 embryootjes (kwaliteit c) zonder zwangerschap. Daarna een pickup van 3 lege follikels en één eicel, geen bevruchting. Nu 3 embryootjes b kwaliteit teruggeplaatst gekregen waarvan zwanger van ééntje en dolgelukkig geweest, tot gisteren...

@rubiootje: Inderdaad, onze verhalen lijken sterk op elkaar. Ik weet precies wat je bedoeld. Toen we in februari startten dacht ik echt dat ik snel zwanger zou worden. Ook mijn gyn zag dit zeer positief. De weg was tenslotte gemaakt en ik was al zwanger geweest. Ik blijf hopen maar toch ben ik ook zo bang... Ik heb ook zoveel vragen waarop niemand eigenlijk een antwoord heeft. Zou ik beter een ander medicijn gebruiken? Zou ik veranderen van ziekenhuis? Is er nog kans dat het lukt? Zou ik...? Ook jij moet zeker nog eens proberen! De moed niet opgeven! Krijgen jullie in Nederland jullie pogingen niet terugbetaald? In België hebben we sowieso recht op 6 terugbetaalde IVF's/ICSI's. Ik ga naar Brugge en ben heel tevreden over de behandelingen, maar toch vraag ik me soms af of ze ergens anders niet nog meer ervaring of oplossingen hebben. Ik denk echter dat ze hier alles doen wat mogelijk is. Ze hebben me van in het begin Menopur gegeven daar dit de beste resultaten geeft maar misschien is er toch iets dat voor mij beter zou werken? Mijn omgeving leeft gelukkig erg met me mee maar na een mislukking proberen ze me te troosten met: 'je hebt al een pracht van een baby en jullie hebben elkaar...' Tuurlijk! Mijn man steunt me volop en ik sta elke avond naar mijn slapende zoontje te kijken terwijl ik mezelf zo gelukkig prijs met hem! Maar het is nu eenmaal zo dat we proberen voor een tweede en dat het toch de bedoeling is dat het lukt! Ik kan het ook zo moeilijk van me afzetten... Ja, ook ik ben veel meer onbevangen mijn eerste poging ingegaan die dan ook gelukt is. Ik heb zo genoten van mijn zwangerschap, de geboorte van mijn zoontje! Nu ben ik er veel meer mee bezig en hoezeer ik me ook voorneem om er niet constant mee bezig te zijn lukt het me niet... Ik kan mijn gedachten niet stilzetten. Misschien moet ik yoga volgen? Of als er iemand anders een idee heeft...? Misschien moet ik wel alle babyspulletjes die nu in een kamer liggen te wachten maar wegdoen? Misschien lukt het dan? En zo blijf men zichzelf telkens vragen stellen. Mijn verlangen naar een tweede is zoooo groot! Ik duim voor mezelf en voor alle vrouwen die proberen zwanger te worden! Liefs, Isabelle

@Rachel Hopelijk geeft je volgende poging een positief resultaat! Ach, die leeftijd hé. Ook bij mij is het zo en ik hoor de klok steeds luider tikken. Ik was van plan om een 4-tal maand pauze te nemen maar de fertiliteit gaf me de raad dit vooral niet te doen. Hun woorden: Indien je slechts 25 was zouden we je aanraden een half jaar te wachten. Voor jou raden we je dit ten sterktste af, probeer ten laatste in november je nieuwe poging te starten. Volgens hun verminderd de kwaliteit van je eicellen vanaf je 40 razendsnel. Ik zou alles doen om die kwaliteit terug op te krikken maar ik heb geen idee wat men daarvoor zou kunnen doen. Tja, ik wil geen risico's nemen en zal dus zodra het mogelijk is opnieuw starten :-). Liefs, Isabelle

@Babeth: Hopelijk heb je een goed resultaat met je cyrootje! Ik heb je blog gelezen en ik heb veel bewondering voor je moed en doorzettingsvermogen. Je hebt tenslotte het ergste meegemaakt dat een moeder kan overkomen... Dank je voor je lieve woorden. Ja, ze doen hier in België sowieso de tussentijdse bloedafnames. En mijn vrouwelijk hormoon was mooi gestegen net voor de pick up. Volgens de arts stijgt dit hormoon echter met de groei van de follikel en niet van het eitje dat er normaal gezien in zit. Op 30 september heb ik terug een gesprek met mijn behandelend gynecaeloge. Hopelijk kan ze er een verklaring voor geven maar ik vrees ervoor. Ik hoop alleen dat ze zegt dat het de volgende keer toch eventueel terug goed kan gaan. Ik geef in ieder geval niet op zolang er hoop is! Liefs, Isabelle

Hallo, Ik ben dit jaar 40 jaar geworden en ik ben verleden jaar in mei bevallen van een prachtige, lieve zoon. Deze is geboren na mijn eerste IVF poging waarbij ik decapeptyl gebruikte en 3 dosissen Menopur. Ik had toen 7 eitjes waarbij ik 2 goede embryootjes overhield en waaruit mijn zoontje geboren is. Nu ben ik al sedert februari dit jaar bezig voor een broertje of zusje voor hem. 1 ste poging: Decapeptyl en 5 dosissen Menopur, 7 folikkels: afgebroken wegens voortijdige eisprong. 2de poging: Suprefact en 6 dosissen Menopur: 10 folikkels zichtbaar maar terug afgebroken wegens voortijdige eisprong. 3de poging: Suprefact en 6 dosissen Menopur: 7 follikels, 4 bevruchte eicellen waarvan 2 embryootjes kwaliteit C overgebleven en teruggeplaatst. Niet zwanger. 4de poging: 6 dosissen (=450 E) Menopur en Cetrotide: slechts 4 folikkels. Na de punctie het nieuws dat er 3 lege follikels bijzaten en 1 eicel. Bevruchting eicel mislukt dus geen terugplaatsing. Ik ben zo teleurgesteld en zo bang dat het niet meer zal lukken en dat dit door mijn leeftijd komt. Zijn er nog mensen die bij latere pogingen na zo’n slechte resultaten alsnog zwanger geworden zijn? Zou er nog kans zijn dat er betere en meer follikels bij een volgende poging zitten of zal het nu steeds slechter gaan? Zou Menopur niet meer goed werken bij mij? Misschien door het zo lang en in zo’n grote hoeveelheden te gebruiken? Ik ben zo dankbaar en blij met mijn zoontje maar mijn verlangen naar een 2de is mogelijk nog groter dan bij het eerste … Dank voor jullie antwoord, Isabelle

Hallo, Ik ben dit jaar 40 jaar geworden en ik ben verleden jaar in mei bevallen van een prachtige, lieve zoon. Deze is geboren na mijn eerste IVF poging waarbij ik decapeptyl gebruikte en 3 dosissen Menopur. Ik had toen 7 eitjes waarbij ik 2 goede embryootjes overhield en waaruit mijn zoontje geboren is. Nu ben ik al sedert februari dit jaar bezig voor een broertje of zusje voor hem. 1 ste poging: Decapeptyl en 5 dosissen Menopur, 7 folikkels: afgebroken wegens voortijdige eisprong. 2de poging: Suprefact en 6 dosissen Menopur: 10 folikkels zichtbaar maar terug afgebroken wegens voortijdige eisprong. 3de poging: Suprefact en 6 dosissen Menopur: 7 follikels, 4 bevruchte eicellen waarvan 2 embryootjes kwaliteit C overgebleven en teruggeplaatst. Niet zwanger. 4de poging: 6 dosissen (=450 E) Menopur en Cetrotide: slechts 4 folikkels. Na de punctie het nieuws dat er 3 lege follikels bijzaten en 1 eicel. Bevruchting eicel mislukt dus geen terugplaatsing. Ik ben zo teleurgesteld en zo bang dat het niet meer zal lukken en dat dit door mijn leeftijd komt. Zijn er nog mensen die bij latere pogingen na zo’n slechte resultaten alsnog zwanger geworden zijn? Zou er nog kans zijn dat er betere en meer follikels bij een volgende poging zitten of zal het nu steeds slechter gaan? Zou Menopur niet meer goed werken bij mij? Misschien door het zo lang en in zo’n grote hoeveelheden te gebruiken? Ik ben zo dankbaar en blij met mijn zoontje maar mijn verlangen naar een 2de is mogelijk nog groter dan bij het eerste … Dank voor jullie antwoord, Isabelle

Dank je, ik vind niets terug over dit onderwerp op het internet... Veel succes voor jou toegewenst!!

Hallo, Ik ben nieuw op dit forum. Ik word volgende maand 40 en verleden jaar in juli is mijn zoontje geboren dankzij een geslaagde IVF. We zouden echter dolgraag nog een tweede baby hebben en zijn intussen al 2 x een nieuwe poging gestart. Vandaag is de behandeling terug voor de 2de maal gecancelled wegens vroegtijdig eisprong en te hoge progestronwaarde. De eerste maal ben ik behandeld met decapeptyl en had al 2 dagen menopur gespoten. Bij de bloed en echocontrole bleek echter dat de eisprong reeds gebeurt was. Deze maal moest ik proberen met suprefact neusspray en menopur. Afgelopen maandag had ik tot mijn vreugde al 10 eitjes klaarzitten maar het enige nadeel was dat mijn progestronwaarde al wat hoog stond. Bij de controle vandaag (intussen al 7 dagen menopur) waren er 10 goed groeiende eitjes te zien maar spijtig genoeg al een opengebarsen follikel. Mijn progestronwaarde was ook al gestegen tot 5,7... Dus ik heb weeral zelfs geen pick-up gehaald... Ik ben er het hart van in... Waarom de Decapeptyl en de Suprefact bij mij niet helpen de eisprong te onderdrukken is een raadsel... Ik moet maandag terug naar het fertiliteitscentrum bellen voor eventueel terug een andere medicatie om de eisprong te onderdrukken en de progestronwaarde laag te houden. Ik ben er echt voor te vrezen dat het niet meer zal lukken... Heeft iemand al ervaring met dergelijk probleem???? Joisa Alvast bedankt!