Inez

Hoi allemaal, ik ben ook niet erg vaak op het forum, maar wil jullie toch even zeggen dat ik na mijn terugplaatsing op 9 mei vandaag heb mogen testen en deze was positief!!!:bf_new: Iedereen heel veel geluk en succes de komende tijd! Liefs, Inez

Lieve meiden, Allereerst wil ik iedereen veel sterkte en succes wensen tijdens de moeilijkste periode: de wachtweken. Gisteren (op "moederdag" nota bene) heb ik in Zwolle mijn eerste terugplaatsing gehad van één goed embryo. Nu maar afwachten en afwachten.... Op de terugweg zijn wij nog even bij mijn zus langs geweest en zij gaf mij twee hele kleine rompertjes... Ondanks dat alles nog veel te pril is, kon ze het toch niet laten... Ik had amper uitgepakt en wij begonnen samen ineens spontaan te janken. Mijn zus heeft twee lieve, gezonde meiden en ze gunt het ons zo... Erg lief, maar wel dubbel... Wat er ook gaat gebeuren, de rompertjes zullen hoe dan ook een speciale betekenis hebben... Maar voor nu heb ik ze even diep achterin de kast gelegd. Ik wil ze voorlopig nog even niet zien... Veel Liefs

Hoi Marielle, Wat vervelend allemaal.... Heel veel sterkte en geluk in een volgende ronde. Liefs, Inez

Hoi Sonja, Ik meld mij ook maar alvast bij het mei-wachtbankje. Ik heb mijn eerste (en hopelijk laatste) terugplaatsing morgen om 12:00, heel erg spannend dus... Iedereen heel erg veel succes en sterkte! Liefs, Inez

Vreselijk, zeg. Ik zou het ook nooit zonder dat infuus hebben aangedurfd. Ik heb namelijk tijdens de mmm een fertiloscopie gehad (een nieuwere, minder belastende vorm van een kijkoperatie of je eileiders doorgankelijk zijn, maar dan vaginaal en niet via de buik of röntgen). De punctie is vergelijkbaar, maar minder belastend dan die kijkoperatie, dus ik wist wel een beetje wat mij te wachten stond. Eerst word je heel duizelig (zweverig) nadat ze de pijnstilling via het infuus hebben ingebracht, maar daarna word je heel rustig. Ik heb niet meegekeken en lekker mn ogen dichtgedaan... Ik hoef dat allemaal niet te zien, ik geloof het wel dat het spectaculair voor die artsen is. Ik zou in jouw geval idd ook hameren op meer pijnstilling van te voren. Daarna moet je wel twee uurtjes "nablijven" om bij te komen en mag je de eerste 24 uur niet autorijden (heb ik trouwens de volgende dag wel gedaan, hihi)

@Sonja81: spannend hoor! Zie ik het goed, mag je over 4 dagen testen? Als het meezit, dan zit ik morgen ook op het wachtbankje van mei. @Babeth: met tranen in mijn ogen las ik je blog... Wat een afschuwelijk en hartverscheurend verhaal... Ik hoop echt dat jullie alle steun krijgen die nodig is om met dit verlies om te kunnen gaan en wens jullie dan ook heel erg veel sterkte en ontzettend veel geluk bij een volgende poging.

@Silvie, dank je wel. ik denk ook dat ik het idd rustig aan ga doen en afleiding moet gaan zoeken want ik voel me heel onrustig. ik ben er zo mee bezig! @cigdem27, allereerst van harte met je zwangerschap (aan je banner te zien)!!! De punctie viel mij idd niet tegen. Ik kreeg een infuus in met pijnstilling waarvan je heel slaperig wordt. Het enige wat gevoelig is, is het aanprikken zelf, maar ik vond het niet pijnlijk ofzo. Ik had mij er veel meer van voorgesteld en ik was ook heel erg angstig voordat ik erin ging (ik ben beslist geen held als het om ziekenhuizen e.d. gaat...), maar vond het dus wel meevallen. Ik denk dat die pijnstilling een heleboel heeft gedaan. Heb jij geen infuus gehad? Alleen maar een plaatselijke verdoving? De pijnstilling schijnt per ziekenhuis verschillend te zijn.

Ik heb last van de Pregnyl die ik moet spuiten. Heel opgeblazen gevoel in mijn buik en ik ben heel erg moe. In tegenstelling tot wat er wel eens wordt beweerd heb ik van stemmingswisselingen (gelukkig) niet veel last.

Hallo Dames, Ik heb mij zojuist aangemeld bij dit forum en wil mij dan ook kort even voorstellen. Wij zijn 32 en 37 jaar en zijn inmiddels al twee en een half jaar bezig om zwanger te worden. Afgelopen jaar zijn we door de mmm gegaan en daaruit is gebleken dat mijn hormoonhuishouding niet helemaal in orde is (mijn FSH is voor mijn leeftijd aan de hoge kant). Het zaad van mijn man is van matig tot redelijke kwaliteit. Dat zou een reden kunnen zijn waarom het zwanger worden bij ons zo lang uitblijft, maar de artsen weten het niet zeker, omdat, procentueel gezien, de kansen nog redelijk waren op een natuurlijke zwangerschap. Maar toch blijft het steeds weg. Wij zijn eind april van dit jaar begonnen met onze eerste IVF-poging. Afgelopen woensdag heeft de punctie plaatsgevonden met één eicel (dus er is maar één follikel bij mij aangeprikt) en gisteren hebben wij te horen gekregen dat ons eicelletje zich heeft gedeeld, zodat morgen de terugplaatsing in Zwolle kan plaatsvinden. Heel erg spannend allemaal dus. Meteen ook heel erg vreemd en gek; het idee dat je "kindje" in Zwolle in een petri-schaaltje ligt.... Over het algemeen heb ik het traject tot nu toe nog heel goed kunnen verdragen, zij het wel dat Pregnyl voor een opgeblazen en soms pijnlijke buik zorgt, wat ik af en toe wel hinderlijk vind. In eerste instantie zag ik vreselijk op tegen het zelf moeten injecteren, maar dat valt mij gelukkig heel erg mee. De punctie zelf is mij ook niet tegen gevallen, maar straks de terugplaatsing.... en vooral daarna.... die twee weken lijken mij erg zwaar. Ik ben benieuwd hoe jullie met deze wachtwegen omgaan of om zijn gegaan. Wat ik ook graag zou willen weten is wat jullie direct na de terugplaatsing hebben gedaan. Zijn jullie gaan liggen of hebben jullie gewoon weer de dagelijkse dingen gedaan? Ik heb echt geen idee wat het beste is. Volgens de papieren kun je na de terugplaatsing gewoon weer alles doen wat je altijd al deed, maar wel je zo gedragen alsof je zwanger bent (dus geen alcohol/roken e.d. Wat weten jullie hiervan en wat zijn jullie ervaringen? Ik hoop van jullie te horen. Liefs, Inez