Ik voel me niet zwanger, maar aan m'n buien te merken, ben ik het duidelijk wel. Ik zit nu al in een emotionele achtbaan, verschrikkelijk. De ene keer voel ik me echt depressief (ben zelfs bang voor een prenatale depressie), wil ik alleen maar slapen en met niets of niemand praten en een uur later gaat het wel weer. Ik had vanavond eigenlijk een afspraak staan met iemand van Moeders voor Moeders (aangezien ik het zelf ook nodig heb gehad, vind ik dat ik het ook terug moet doen) maar ik ga het afzeggen. Ik moet eerst even aan mezelf denken en het allemaal rustig op me in laten werken.
We waren er natuurlijk op het einde zo van overtuigd dat het niet zou gaan lukken, dat ik nu echt moeite heb met omschakelen. Zie heel veel beren op de weg (waarom wilde ik ook al weer zo graag een kind, gaan we het financieel wel redden, hoe doen we het met opvang) dat ik nog niet kan genieten van de leuke zaken (Hallo, we krijgen gewoon een kind!!).
Al gooi ik er 10 testen tegen aan, ik denk niet dat het me gaat overtuigen. (Maar ben blij voor je Mob, dat de jouwe nog steeds positief is).
Geduld tot de 13e.
@Mob: succes morgen! Ben heel benieuwd hoe je het gaat ervaren.