Priya

Dat liedje had ik maandag ook steeds in mijn hoofd. Helaas, de test dacht er anders over. Niet Zwanger, stond er met hoofdletters. Heel confronterend en onaardig. De ongesteldheid zet niet keihard door en omdat ik gisteravond heb getest was ik er vandaag al een beetje aan gewend, dus viel het wel mee op mijn werk. Gelukkig had ik veel te doen en zat ik voornamelijk alleen. Ben niet met de collega's gaan eten, maar de stad in geweest en een kadootje voor mijn zoontje gekocht. Morgen ben ik vrij, dus alleen vrijdag nog werken en dan heb ik 14 dagen vrij ivm mijn verhuizing. Goede afleiding. Ik zag er inderdaad heel erg tegenop om ongesteld te worden op mijn werk, maar omdat alles met zo'n slakkengangetje gaat valt het mee. Ach, Niet Zwanger zijn, het went wel, maar leuk is het niet. Bedankt allemaal voor jullie lieve reacties!! Ik hoop dat we allemaal uiteindelijk beloond zullen worden met een wolk van een baby. Liefs Priya

Ha Yvonne, gefeliciteerd meid!! En heel veel succes met het verdere verloop. Ik zal voor je duimen dat het allemaal goed gaat. Groetjes, Priya

Gisteren hield ik het niet langer uit en heb getest. Negatief. Ik ben dus niet zwanger, de poging is mislukt. Ik begin nu een beetje ongesteld te worden en ben met de bolletjes gestopt. Ik baal erg, maar toch geef ik de moed nog niet op. Op zich ging alles redelijk goed, hopelijk krijgen we nog een kans. 9 juni hebben we een nagesprek, dan zullen we het wel horen. Ik vond alleen de laatste week van het wachtbankje een crime, maar verder is me alles erg meegevallen. Alleen wel erg zonde van alle moeite... voor niets. Nu maar even uitrusten en me storten op de komende verhuizing. Dinsdag is het zover! Iedereen hier bedankt voor de lieve reacties het medeleven, ik zal nu even offline zijn (ook ivm de verhuizing), maar zal zeker af en toe komen buurten! Liefs Priya

Succes morgen!

Bedankt voor jullie medeleven. En ja, het is nog geen bloed, maar normaal gesproken is dit altijd een eerste voorteken ervan, al duurt het nu wel langer dan normaal... om gek van te worden! Morgenavond ga ik testen, of ik nu wel of geen bloed heb. Langer houd ik het niet uit...:waiting:

Sinds gisteren roze slijm. Ik vertrouw het voor geen meter. Sinds zaterdag praktisch geen buikpijn meer, maar ook geen zwangerschapsverschijnselen. Ik weet nu niet meer of ik nu morgen of overmorgen mocht testen (verschillende bronnen zeggen verschillende dingen). Ik heb eigenlijk de hoop al op gegeven. Ik denk dat de bolletjes de bloedingen wellicht tegenhouden. Ik weet echt niet meer wat ik moet denken. Behalve dat het zo zonde is van die 2 mooie emmies die ik had...

Dank voor jullie reacties weer. Ik ben nu echt in een niet zo'n optimistische stemming. Sinds zaterdag voel ik me weer "normaal" en sinds zondag heb ik lichtroze slijm. Ik mag pas overmorgen testen. Ik ben bang dat ik dat niet eens ga halen en dat voor die tijd het bloed doorbreekt. Waar ik helemaal bang voor ben, is dat dat op mijn werk gebeurt. Men weet daar van niets. Ik denk steeds dat "het" nu echt begint. Het roze lijkt een beetje donkerder, en dan weer lichter. Dit is echt om knettergek van te worden! Ondertussen probeer ik er zo min mogelijk aan te denken, maar dat valt niet mee. Overigens is tussen de verhuisbezigheden door mijn computer gecrashed, dus ben ik een beetje afwezig geweest. Ik vind die progestan bolletjes overigens heeeeel erg vervelend...

Hoi Pebbels, hoi Mariek, bedankt voor jullie welkom! Ja, ik kom gelijk binnen op het wachtbankje. Ik haat wachten, dus :help: ik hoop dat ik dit een beetje goed doorkom.

Hallo allemaal, Wat een boel lieve reacties! Dank jullie wel voor jullie onthaal ! Ja, ik vind het heel verwarrend dat je lichaam denkt zwanger te zijn. Je kunt echt nergens meer van op aan. Ik heb ook steeds een licht misselijk gevoel, bah. Ik vraag me af, en mischien weten jullie dat wel: vanaf welke dag na terugplaatsing kan je ongesteld worden? Want ik loop NU al steeds te "broekloeren", maar eigenlijk denk ik dat dat nu nog helemaal niet kan. Het is pas 6 dagen geleden (met de dag van terugplaatsing meegerekend). Ik haat dat gerace naar de wc... Ja, rustig aandoen... ik wil wel, maar het gaat gewoon niet. Vandaag heb ik zeker 10-15 minuten moeten rennen om de trein te halen, zodat ik mijn zoontje op tijd uit het KDV kon halen. Vreselijk, en dat met dit weer! Maar goed, toen ik zwanger was (en het nog niet wist) heb ik ook een middag lang lopen rennen, op zoek naar een weggelopen hond. Mijn kind is toen ook gewoon blijven zitten. Ik vroeg me gisteren inderdaad ook opeens af: hoe verlaat een bevruchte eicel eigenlijk je lichaam als het niet innestelt? Of verlaat het eigenlijk je lichaam wel? Mischien lost het gewoon op in je lijf? :dontknow: Raar, dat soort dingen ga je dan opeens bedenken. Ik probeer eigenlijk er niet te veel aan te denken en zeker niet te praten met mijn man (die heeft er ook nogal moeite mee als ik erover praat; hij hangt meer de theorie aan: niet over praten, want dat is vragen om ellende. Maar ach, nuchter bezien maakt het natuurlijk niets uit of je er wel of niet over praat.

Nieuwe pogingen te starten in de toekomst: - Lentezon, in augustus op voor de 3e IVF poging - Sann, waarschijnlijk augustus op voor 3e ICSI poging - Fleur, waarschijnlijk augustus op voor 2e ICSI poging - Lis, rond 10 juli beginnen met gonalf voor 2e poging ivf brusje ebbe. - Miss Daantje, Gestopt met IVF op 29-04, zo snel mogelijk na de operatie weer beginnen - Stéphanie, geen idee wanneer ik voor het 2e rietje met de laatste 2 cryo's (beh.2; icsi) ga. Voortraject - Yvonne: 1e IVF/26 april start deca en op 6 mei uitgangsecho (lange protocol) - Mariek: 1e cryopoging van 1e ICSI: 26 april uitgangsecho - Bri: deca start 3 mei , puregon 17 mei - Otjes(natas): 1e IVF mislukt (jan 2008); geen cryo's, 14 mei uitgangsecho 2e poging - Hildever (1e ICSI na een mislukte IUI in 2003): 17 april begonnen met decapeptyl, 20 april laatste microgynon genomen, 28 april startecho, 28 april begonnen met Gonal F, 5 mei weer een echo. - Draakje: begin mei start pil, eind mei deca, 2de icsi poging. - Nicolas 23 april 1e echo en 11 mei beginnen met decapeptyl - Nora: 1e IVF 23 mei start deca (lange programma) - pebbels: 14 mei start deca/1e IVF Wachtbankje - Lila2002, 26-4 TP van 2 cryo's ( van ICSI 1) testdag 8-5 - Mari; 28-4 TP 1 emmie; testdag weet ik niet eens, zal 12 mei zijn?? - Priya 08-05 TP 2 emmies (?, weet het verschil niet met cryo's); testdag 20 mei zwanger! - Milen : zwanger! ( dd 24-02-08) - Claire: zwanger! - Renata: zwanger! - Diana: zwanger! - Niki: zwanger! 13/3 tp, 4e echo vrijdag 9/5 - Estrhalita: zwanger (21/4 echo) - Monique : 1e IVF, zwanger getest 2/4 - Lautje: 1e IVF, 1e FM 21-3 2e FM 24-3, punctie 26-3, 30 eitjes!!, 23 bevrucht, tp 29-03, test 14-4 ZWANGER! - Valesca;1e icsi,9 april punctie 14 bevruct,12 april 2emy'teruggeplaats en 24 april positieve test Zwanger

:2strangle: Ik begrijp hier helemaal niets van. Ik heb altijd begrepen dat een cryo een bevruchte eicel was die zich aan het delen was, terwijl een embryo al in een volgend stadium zit (dus al een vormpje aanneemt). En dat er dus altijd cryo's (ook wel cryo-embryo's genoemd) worden teruggeplaatst. Of heet een ingevroren bevruchte eicel soms een cryo? Ik ben erg benieuwd! Groetjes, Priya

Hoi Pebbels, Wij waren ook onverklaarbaar onvruchtbaar en uiteindelijk ben ik zelfs nog spontaan zwanger geworden! Ik was toen 38. We zijn nu met IVF bezig en ik ben 41. Ik hoop uiteraard op een goede afloop. Blijf optimistisch, ik weet zeker dat er nog hoop voor je is! Veel succes, Priya

Ook ik heb mezelf even op het lijstje bijgevoegd .. alleen... ik zie dat inmiddels voor jullie de wachtdagen voorbij zijn. Is er niemand die gelijk met mij wacht? Estrhalita, 2de IVF poging, 16/3 punctie - 9 eitjes, 19/3 tp, 31/3 testen Linda, 1e IVF-poging juni 2007. nu de 3e terugplaatsing, 1 cryo (de laatste) teruggeplaatst 13-03. 26-3 zelf testen Leeuwtje, 10-3 punctie, 4 eicellen, 13-3 terugplaatsing, geen cryo's, 25-3 z-test Kim, 1e IVF/ICSI poging jan/feb, nu tp 2 cryos op 16/3, bloedtest op 1/4 Illuminate, 1e IVF poging (2e kindje), 19/3 punctie - 15 eitjes, 14 bevrucht, tp 22/3, 3/4 bloedtest Suus, 1e iui, op 21-3, testen 5-4. Monique, 1e ivf (2ekindje), omgezet in iui, ins.14.03, zelftest had ik al mogen doen, als ik jullie data zie. martine, 1e ICSI poging nov2007, nu 2e ICSI poging punctie 16maart, 21 eitjes,17 bevrucht, 8 A kwaliteit, 2 stuks teruggeplaatst, zit met overstimulatie, testdag 3/4 Valesca,1e icsi,2 emmy's terug geplaatst 12-4 zelftest:26-4 Fientje, 1e icsi, 1 emmy teruggeplaatst 14-04, bloedtest 28-4 of urinetest 30-04 Priya, 1e IVF (2e kindje), 5/5 punctie - 3 eitjes, 3 bevrucht, 8/5 2 goede cryo's teruggeplaatst. Testdag 20/5 Groetjes, Priya

Hoi Laura, Dank je wel voor je warme ontvangst! Zeker verzacht het wel de "pijn" dat ik al een prachtige zoon heb! Maar tegelijkertijd verwijt ik mezelf dat ik blijkbaar niet genoeg kan nemen met wat ik heb. En ook anderen zijn snel geneigd om over mijn 'probleem' heen te stappen met: "Je hebt toch al een kind?" Gelukkig zijn er ook mensen die de wens voor een 2e wel begrijpen, onder meer mijn gynaecologe die mij de kans heeft gegeven. Ik was overigens ook de eerste keer bij haar onder behandeling. Omdat mijn zoontje ook niet zomaar kwam en ik heel lang met de vrees heb geleefd dat ik nooit een kind zou krijgen, weet ik heel goed wat dat is. En het is zeker veel erger. Maar er gebeurt nu iets heel geks: voor mijn gevoel lijkt alle wachttijd (de tijd die ik wachtte voordat ik zwanger werd en de tijd erna voor een 2e) bijelkaar op te tellen, als je begrijpt wat ik bedoel. Alsof er nooit een zwangerschap tussendoor is geweest en ik al die tijd alleen maar wanhopig naar de wc rende om te kijken of ik inderdaad wéér ongesteld was geworden. Heel vervelend. Ik zag vantevoren erg tegen de IVF op, maar achteraf ging het allemaal zo snel (en toch ook soepel), dat ik verbluft ben dat ik nu al in de wachttijd zit. Ik zie mijn verhuizing als een goede bliksemafleider. Nu ben ik toch minder gefocust dan ik anders zou zijn. Toen ik zwanger raakte van mijn zoontje had ik net een nieuwe baan, en ook toen was ik er erg van afgeleid. Ik zie het dus maar als een goede omstandigheid. En verven op waterbasis, jazeker, daarvan ben ik me bewust! :yeswink-1: Ik ga zeker geen ongezonde dingen doen. Net als dat ik al tijden geen druppel alcohol meer drink. Mijn man heeft dat ook een tijdje niet gedaan, en ik weet niet of het daardoor komt, maar opeens had hij ruim 6 keer meer zaadcellen dan normaal! Ik ben eigenlijk steeds te hoopvol naar mijn zin. Dat heb ik altijd na iedere cyclus weer, en dan BANG, krijg je weer een optater. Ik vind het heel moeilijk om mijn hoop in te tomen. Ook nu heb ik daar grote problemen mee. Daarom: ik moet toch maar weer aan de slag in het nieuwe huis, dan denk ik er niet zoveel aan... Groetjes, Priya

Hallo, ik ben nieuw hier. Dus lijkt het me wel zo netjes om me even voor te stellen. Ik ben Priya, 41 jr, getrouwd en trots moeder van een zoon van 2,5. Door ziekte van mij en twijfels over kinderwens van mijn man heeft het nogal lang geduurd voordat wij aan de slag voor een kindje gingen. Vervolgens viel dat nogal tegen. Wij stonden al ingeroosterd voor een eerste IVF poging toen het wonder gebeurde en ik spontaan zwanger bleek te zijn. We wisten toen mijn zoontje geboren was dat we er nog graag eentje bij zouden hebben. Maar toch een jaar gewacht om mijn lichaam op adem te laten komen. En weer gebeurde er niets. Inmiddels ben ik 41 en de tijd tikt door. Met heel veel moeite hebben wij toch gedaan kunnen krijgen dat we één IVF behandeling kregen (en als dat goed zou gaan zonder het gewenste resultaat mogelijk nog een poging). Hoewel ik maar 3 eitjes had, hebben ze toch 2 hele mooie cryo's terug kunnen plaatsen (en ook het derde was bevrucht, maar niet goed genoeg voor invriezen). De terugplaatsing was donderdag, nu 4 dagen terug. Ik zit nu dus in de wachttijd. Dankzij die hormonen die ik heb moeten spuiten is mijn lichaam compleet in de war. Het voelt alsof ik zwanger ben. Mijn borsten zijn opgezwollen (en dit wordt steeds erger) en ik heb al ruim een week een weeïg gevoel in mijn buik (al voor de punctie). Het lijkt een beetje op menstruatiekrampen maar dan minder erg. Ook voelde ik me opgeblazen, maar je zag er verder niets van. Ik was even bang voor overstimulatie, maar ik geloof toch niet dat ik dat heb. Het opgeblazen gevoel is ook weg en het zeurderige gevoel ook even (gisteren in ieder geval). Nu is het weer een beetje terug en ik had eerder op de avond een adembenemenden pijnsteek, maar niet in mijn buik, maar aan de zij/achterkant van mijn heup. Zijn er meer mensen die deze klachten hadden na terugplaatsing? Ik vind het maar verwarrend. Juist omdat de klachten er al waren voordat ik evt zwanger zou kunnen zijn. Ik zit nu dus te hopen op een innesteling, maar ja, of ik die ook zou herkennen als dusdanig, met al die verschijnselen erbij...? O ja, nog een vraag: hebben jullie rustig aan gedaan na terugplaatsing? Ik zit midden in een verhuizing en heb een zoontje van 17 kilo, dus is dat nogal lastig. Ik kom er niet onderuit om te tillen. En morgen wil ik weer gaan schilderen in het nieuwe huis. Maar is dat verstandig? (ik heb wel afgelopen dagen rustig aan gedaan, maar mijn zoontje moet ik toch optillen wanneer dat nodig is). Groetjes, Priya :newbie: