SnoesPoes

Hallo allemaal. Ik zit nu in mijn laatste behandeling en gelukkig zijn daar 6 embryo's uitgekomen. Helaas is de 1e terugplaatsing al mislukt, maar ik geef de moed nog niet op en we gaan gewoon weer voor een 2e terugplaatsing (hoop ik) en dan maar weer duimen. Nu maak ik me wel heel erg durk over het feit dat dit de laatste behandeling is. We hebben wel besloten om zeker niet te stoppen na 3 behandelingen, maar er hangt natuurlijk een aardig prijskaartje aan. Er is ons verteld dat we zo'n rekening moeten houden met ongeveer 5000 euro! We zijn dit jaar niet op vakantie geweest om geld te sparen voor evt. nog een behandeling. Nou heb ik in het UMC U gevraagd of er nog mogelijkheden zijn bij andere verzekerinsmaatschappijen ed. en zij zeggen dat je over kan stappen naar een andere verzekeringsmaatschappij maar dat je dan wel moet vragen of ze je geschiedenis meenemen. Zo niet, dan krijg je weer 3 nieuwe behandelingen. Is er iemand die hier ervaringen mee heeft en zo ja, bij welke verzekeringsmaatschappij is dat? En zijn er ook mensen die meer dan 3 behandelingen vergoed krijgen? Ik hoop dat iemand mijn vragen kan beantwoorden. Alvast bedankt! Groetjes SnoesPoes

Hallo dames. Ik heb even 3 vraagjes... 1e: Wat is het verschil tussen een cryo en een embryo? Noem je een ondooide embryo een cryo??? Ik zit nu in mijn 3e poging (2x IVF en 1X ICSI) en heb 14 aug. voor het eerst een terugplaatsing gehad! Helaas ben ik vandaag ongesteld geworden dus is deze poging helaas mislukt. "Gelukkig" zijn er nog 5 embryo's ingevroren dus op naar een 2e terugplaatsing en maar weer duimen! 2e: Hoe gaat een terugplaatsing in je eigen cyclus ongeveer te werk? Ik lees dat je weer pregnyl moet spuiten.:cry2: Ben ik niet zo heel blij mee.:help: 3e: Ik heb sowieso een fobie voor naalden en die pregyl deed bij mij zo'n ontzettende pijn. Zowel het prikken als de vloeistof erin spuiten. Elke keer als ik die moet prikken, sta ik te huilen van angst en van pijn en moet mijn vriend het van mij overnemen, wat ik eigenlijk nog enger vind! Heeft er misschien iemand tips??? Ik hoop dat jullie mijn vragen kunnen beantwoorden. Alvast bedankt! Groetjes SnoesPoes

Hallo allemaal. Ik zou ook graag mijn handtekening willen zetten, maar ik krijg steeds een foutmelding van de site... Hebben meer mensen hier problemen mee??? Groetjes SnoesPoes

Dank allemaal voor jullie berichtjes. "Gelukkig" zijn er nog 5 embryo's ingevroren en als het goed is krijg ik dan over 2 maanden (na mijn 2e menstruatie) een nieuwe terugplaatsing... En dan maar weer duimen he. Groetjes SnoesPoes

Helaas, ik ben vanmorgen toch echt ongesteld geworden :cry2: Heel erg bedankt voor jullie medeleven en steun. Renate, gefeliciteerd met Ilona en heel veel succes met het krijgen van een brusje!!! Daniella, als ik het goed begrijp mag jij morgen een test doen???!!! Heel veel succes en ik duim met je mee!!! En Sylvie, heel veel succes in de komende maand met de zoveelste behandeling. Groetjes SnoesPoes

Hoi Roossie. Ik weet niet zo goed of ik op reageer moet klikken of op snel reageren??? Ik hoop in ieder geval dat dit bericht bij jou aankomt. Februari 2010 zijn wij voor het eerst begonnen met een IVF behandeling. Ik heb een fobie voor naalden dus dat was nog even lastig. Gelukkig is dat wel allemaal goed gekomen. Wel had ik erg veel last van mijn buik. Normaal zijn je eierstokken rond de 3 cm en die van mij waren 11 cm. Ik kon dus al vrij snel niet meer lopen, werken ed. Dit is overigens niet bij iedereen zo hoor. Er was aan mij gevraagt of ik mee wilde doen aan een studie waar ze mee bezig waren. De Lite studie. Ik had dan meer kans op top embryo's en dus meer kans op een zwangerschap. Volgens de artsen hoefde ik daarvoor maar 1 of 2x extra bloed te prikken. Met de gedachte op meer kans van slagen, heb ik me dus maar even over mijn fobie van naalden heen gezet. Ik moest om de dag komen op bloed te prikken en voor een echo. Het was ook mijn 1e x en ik dacht dus dat dit bij elke behandeling zo ging. Later bleek dat je bij een "normale" behandeling helemaal geen bloed hoeft te prikken!!! Ze hebben me dus weer lekker geinformeerd. Maar goed. Na de punctie, wat bij mij erg pijn deed, maar heel erg verschild per persoon, bleek dat er 8 top embryo's over waren gebleven. Nu maar hopen dat ze goed groeide en dat ik een terugplaatsing zou krijgen. Helaas werd ik met slecht nieuws gebeld. Er waren 5 embryo's bevrucht, maar helaas allemaal op het laatste moment kapot gegaan. Ik kreeg dus geen terugplaatsing. Ze hebben zelfs de embryo's nog op kweek gezet, om te kijken of er een virus in zat, omdat ze zelf ook niet begrepen waarom ze nou allemaal kapot waren gegaan. Al vrij snel (april) mocht ik weer beginnen met een volgende behandeling. Er was een overweging om over te stappen op ICSI, maar dan moest ik een half jaar op een wachtlijst staan en dat wilde ik niet. Hadden ze nou gezegt dat IVF geen optie meer was dan had ik het natuurlijk wel gedaan, maar IVF had ook nog kans van slagen bij ons. Zo begon ik in april dus met de 2e IVF behandeling. Ook deze keer had ik weer erg grote eierstokken en was ik weer snel uit de running. Dit keer hoefde ik geen 1x bloed te prikken!!! De punctie daarentegen viel me nog zwaarder dan de 1e x. Nu had ik wel extra pijnstilling gekregen, maar door de 1e punctie was er lidtekenweefsel in mijn vaginawand ontstaan en daardoor moesten ze dus nog harder prikken. (Sorry, ik wil niemand niet bang maken, maar dit was mijn ervaring) Uitslag: Maar 3 goede embryo's (dat is erg weining) en weer allemaal kaopt gegaan. Ik zou nu een gesprek krijgen over hoe we nu verder gingen alleen was er pas half juni pas een plekje vrij. Eindelijk kreeg ik dat gesprek en werd er besloten om toch over te stappen op ICSI. Ineens hoefde ik niet op een wachtlijst te staan en konden ze me er zo tussen schuiven. Was ik wel erg blij mee, maar vond het wel een beetje gek. Als ze dat bij de 2e behandeling ook hadden gedaan was ik wel overgestapt op ICSI. Nu kreeg ik al van te voren te horen wanneer de punctie zou plaatsvinden. Ik moest een maand lang de pil slikken en ook bijna een maand lang spuiten. Dat viel me erg tegen. Ook nu weer grote eierstokken en zelfs een overstimulatie. Tijdens dat gesprek heb ik aangegeven dat ik nu bij de punctie onder narcose wilde. Dit kon wel alleen ben je niet helemaal onder narcose, maar krijg je een roesje. Dit houd in dat je wel slaapt en echt helemaal niks merkt, maar dat je nog wel aanspreekbaar bent. 11 Augustus 2010 vond de punctie plaats en ik kan je vertellen, ik heb er echt helemaal niks van gemerkt! De pijn achteraf hou je natuurlijk wel. Uitslag: 25 follikels aangeprikt, waarvan er 19 goed waren!!! Ik was echt dol gelukkig en ik kon me niet voorstellen dat er hier niet 1 goede tussen zat. Gelukkig had ik gelijk en werd ik voor het eerst met goed nieuws gebeld! Van de 19 waren er 9 bevrucht, maar 3 waren er niet goed genoeg om ingevroren te worden. Ik zou er dus 1 teruggeplaatst krijgen en 5 gingen er de vriezer in. Toen ik dat hoorde heb ik de hele ochtend alleen maar zitten huilen van blijdschap! Dit bericht kreeg ik op zaterdag 14 augustus en s'middags had ik de terugplaatsing. Nu afwachten en zondag 29 aug. mag ik een test doen!!! Helaas begon ik 2 dagen geleden donkerbruin/rood bloed te verliezen en ik schrok me werkelijk waar dood! Ik gelijk het ziekenhuis gebeld en die zeiden dat het nog alle kanten op kon gaan, omdat donkerbuin/rood bloed "oud" bloed kon zijn. Ik hield mijn hart vast want ik begon steeds meer bloed te verliezen, maar nog niet te vergelijken met een menstruatie. Helaas ben ik vanmorgen toch ongesteld geworden en is dus deze keer ook mislukt. Mijn vriend en ik hadden besloten om tegen niemand te zeggen dat we aan deze behandelingen begonnen waren, zodat het (als het goed zou gaan) toch nog een verassing was als ik zwanger zou zijn. Ik merk wel dat het daardoor extra zwaar is dus ik zou het je niet aanraden. Nu ik mijn verhaal hier zo vertel en de verhalen van andere lees, merk ik toch dat het een hele opluchting is. Had ik al gezegd dat ik heel goed ben in lange verhalen schrijven... Jeetje, ik zie dat jij ook al aardig wat tegenslagen achter de rug hebt! Je hebt al aardig wat behandelingen gehad zeg! Ik heb nooit een IUI behandeling gehad dus ik weet niet zo goed wat dat inhoud. Mag ik vragen hoe je al die behandeling hebt gefinancieerd??? Kreeg jij zoveel van het ziekenfonds of heb je zelf zo ontzettend veel geld uit gegeven aan al die behandelingen? En waarom zijn jullie van het Antonius overgestapt naar het UMC U? Succes met mijn verhaal en ik ben erg benieuwd naar jou verhaal. Groetjes SnoesPoes.

Zaterdag 14 augustus 2010 is er bij mij 1 embryo teruggeplaats. Nu heb ik sinds gister (25 aug) last van bruin/roze afscheiding :cry2: Eerst dacht (hoopte) ik dat het misschien wel van een innesteling zou zijn, maar vandaag is de afscheiding meer geworden dan gister. Zondag as mag ik pas een zwangerschapstest doen, maar ik ben heel erg bang dat ik zondag niet eens red.:cry2: Zijn er nog meer dames die last hebben van dit probleem en wat zou dit kunnen zijn/betekenen??? Groetjes SnoesPoes

:hello: Jessika. Ik zit nu voor het eerst op een forum en laat dus ook voor het eerst een bericht achter. Dus ik hoop dat het allemaal goed gaat??? :shock: Ik loop vanaf begin 2009 in het UMC Utrecht. Het is opzich een prima ziekenhuis en elk ziekenhuis heeft zijn mankementen, maar er zijn toch wel een paar dingetjes waar je op moet letten of rekening mee moet houden. Wat ik heel erg merk in dit ziekenhuis is dat ze je wel echt behandelen als een nummer (want voor hen ben je dat ook) Ook is het me opgevallen dat de communicatie tussen alle artsen, zusters ed. slecht verloopt. Bij mij werden er ook verklevingen gevonden (in mijn eileiders) en toen ik net uit de narcose kwam, stond er al zo'n zustertje naast mijn bed om me maar gelijk even het slechte nieuws te vertellen. "Ja mevrouw, er zitten allemaal verklevingen en u kunt niet op een natuurlijke manier zwanger worden. U kunt over 1 week bellen voor een vervolg afspraak en o ja, wees gerust, er zal geen 2e kijkoperatie plaatsvinden. (ik zag namelijk nogal op tegen die operatie) Heeft u nog vragen?" Ik kwam verdorie net uit de narcose en heb dus maar de helft meegekregen van wat ze zei, maar hier moest ik het maar mee doen. Zo begon het traject dus al. Je kunt beter teveel dan te weinig vragen stellen, want wij hadden elke keer als we weer een gesprek hadden dat we weer dingen te horen kregen die we nog nooit gehoord hadden! Ook moet je heel duidelijk zeggen wat je wel en niet wilt en het desnoods voor jezelf even op papier zetten. Ik had bv. bij mijn 1e punctie afgesproken dat ik extra pijnstilling wilde en omdat ik zo bang was ik ook een beetje weggespoten wilde worden. Bleek na de punctie dat ik alleen maar was weggespoten en geen extra pijnstilling had gehad, omdat dat volgens hen nergens stond. Ik kan je aanraden om gewoon het hele traject nauwlettend te volgen en af en toe even checken of jullie afspraken nog wel kloppen. Ik weet natuurlijk niet of dit altijd zo gaat of dat ik gewoon net altijd pech heb...? Dat laatste hoop ik dan maar voor alle andere mensen. Sorry voor de lange tekst, maar ik hoop dat je er wat aan hebt. Mocht je nog meer vragen hebben dan hoor ik het wel. Groetjes SnoesPoes