Hallo dames,
Laat ik mezelf even kort voorstellen. Ik ben 37 jaar en alleenstaand en heb al jaren een kinderwens.
In 2007 na 3 jaar proberen om zwanger te worden ben ik voor onderzoeken naar het ziekenhuis gegaan, daar zijn geen afwijkingen gevonden.
In 2009 kwam ik na jaren een heel oude jeugdvriend tegen en na veel praten bood hij aan spermadonor te willen zijn. Na veel praten etc. ben ik begin 2010 weer naar het OLVG gegaan voor hulp. In het eerste gesprek heb ik duidelijk aangegeven, dat ik bewust alleenstaand moeder wil worden en dat een vriend donor zou zijn. Zolang hij zich officieel zou willen registreren als donor zou dit geen probleem zijn.
Door onbekende reden kom ik bij een andere arts terecht. Uit testen bleek dat mijn FSH waarde te hoog was, eerste meting 11, 2de was dit 17.
Vervolgens werd er op de 3de dag van mijn menstuatie gekeken naar het aantal follikels, dit waren er 4.
Bij de vervolg afspraak werd mij het harde nieuws te kennen gegeven dat ik door mijn verhoogde FSH waarde en het lage aantal follikels voor geen enkele behandeling meer in aanmerking kwam.
Ik heb vervolgens het OLVG gevraagd dit allemaal op schrift te zetten. Toen ik de brief kreeg, verbaasde het mij dat de voornaamste reden het feit was dat ik alleenstaand was en dat daardoor binnen het OLVG geen mogelijkheid was voor verdere behandeling.
Nu het volgende;
Doordat ik alleenstaand ben word ik geweigerd, daarnaast speelt ook nog het feit dat vrouwen met een verhoogde FSH een verminderde kans op zwangerschap hebben en hierdoor (vrij vaak) geweigerd worden binnen Nederland.
Ik heb 2 september een afspraak voor een second opinion in het AMC.
Ook heb ik 6 september een afspraak voor een intake in Dusseldorf en 10 september bij St.Geertgen.
Het is vrijwel zeker dat ik niet geholpen ga worden in het AMC, echter heb ik deze bevestiging voor mijn verzekering nodig om eventuele behandeling in het buitenland vergoed te krijgen.
Daarnaast heb ik een heel goed gevoel bij Dusseldorf, dit is puur gevoel en ondertussen lees ik heel goede berichten over St. Geertgen.
Heeft iemand soort gelijke situatie meegemaakt? Mogelijk kunnen jullie me een beetje in de goede richting wijzen, daar ik heel graag alle kansen die ik kan benutten.....
Tevens zou ik het heel fijn vinden om af en toe mijn hart te kunnen luchten en ervaringen te kunnen delen....ik moet zeggen dat ik me hierin heel alleen voel, ondanks ik veel lieve vrienden heb. Ik heb gemerkt dat zij het heel moeilijk vinden om het over dit onderwerp te hebben.
Alvast heel erg bedankt,
Estrella
