anoniem81

ThanX allemaal voor jullie reactie! Het lijkt me verschrikkelijk als je niet eens steun kunt krijgen bij familie! Wat een verhalen. 3 collega's op het werk weten het inmiddels. Afgelopen maandag begon ik erg veel fouten te maken en dat kan nou eenmaal niet in een apotheek... mensen zijn deze verwardheid niet van me gewend en beginnen toch af te vragen wat er nou zo dramatisch kan zijn dat je er zo van slag kunt zijn... ze moesten eens weten... Volgende week een gesprek met de psycholoog om te kijken hoe we met deze situatie om moeten gaan. Wil namelijk niet in detail treden, maar snap ook wel dat mensen niet weten wat ze met me aan moeten.. en wil dus eigenlijks wel iets vertellen. We zullen zien.. Bedankt voor de reacties!!

Hallo, Nieuw lid hier en ben benieuwt wanneer jullie aan jullie omgeving hebben verteld dat het niet vanzelf gaat. Onze ouders broers zussen en beste vrienden weten bij ons inmiddels dat we bezig waren met een fertiliteitsonderzoek en dat de uistlag tot nu toe geen zaad is. We moeten nu nog 3 maanden wachten voor de volgende semenanalyse een echo en chromosomenonderzoek. Weet niet wat ons te wachten staat en weet niet wat ik moet zeggen op m'n werk als ik weer eens een huilbui heb. Wat hebben jullie aan jullie omgeving verteld en in welk stadium zaten jullie toen. ThanX Anoniem

Bedankt allemaal voor de reacties.Vooral de positieve!! Positief blijven met af en toe een jankbui (waarom!!) We gaan het idd laten bezinken (lees we wachten de testen af). Fijn om de positieve verhalen te lezen. Ook al zijn we er dan nog niet. Het is een begin.

ThanX voor de reactie! Dit geeft allleen al hoop, zo'n verhaal. Weet dat je er dan nog niet bent, maar iets is beter dan niets toch? Het is zo lastig omdat ik het idee heb dat m'n vriend onderschat wat ons te wachten staat net zoals m'n schoonvader. Zaterdag maar eens duidelijk gemaakt dat dit geen uislag is waar je blij van word. 3 maanden wachten is erg lang!! voor mij. En we gaan er niet vanuit dat er dan wel ineens 12 miljoen inzit. Mag ik me dan eventjes verloren voelen. Hij doet alsof het allemaal wel goed komt terwijl dat voor mij niet zo vanzelf sprekend is. M'n vriend een artikel laten lezen, maar heb het gevoel dat ie er nog niet aan wil. Begrijpelijk, maar ik hou er wel rekening mee dat een zwangerschap niet zo vanzelfsprekend is. @ Maris83 bedankt voor de reactie! Hopelijk blijft de volgende cryo 9 maand zitten!

Hallo allemaal, Nieuw hier ... Stel van 29 (me) en 33 (manlief) jaar. Sinds 1,5 jaar actieve kinderwens. Echt een klote maand... sorry voor het taalgebruik. 2 week geleden te horen gekregen dat m'n broertje 26jaar de diagnose ontvruchtbaar heeft gekregen .. (DAT KAN TOCH NIET!!! GING ER DOOR ME HEEN!!)Hij krijgt nog een punctie en als daar wat (iets!!) te vinden is gaan ze naar Gent. Nadat dit tot me door gedrongen was dacht ik zo erg kan het bij ons dan toch niet zijn.. er ging van alles door m'n hoofd heen met name bang voor de uitslag je bent er vast teveel mee bezig en je wilt het te graag! En dan hoor je dit: Eisprong annalyse was goed, maar bij manlief is geen zaad gevonden (zelfs geen dood zaad) ..., nou word er pas over 3 maand weer een semenanalyse gedaan en in tussentijd een chromosomenonderzoek en in november krijgt ie een echo. Manlief blijft positief en zegt; we weten jah nog niets, maar bij mij stort het allemaal ff in. Nog wel kunnen vragen of als er een oorzaak gevonden word of er zit de volgende keer wel wat in wat de opties zijn. Enige wat ze zei was reken niet op IUI maar eerder icsi of ivf.. Hoop echt dat er een oplosbare oorzaak te vinden is voor deze uitslag, maar zijn er mensen die de eerste keer niets hadden en bij de 2e semenannalyse wel iets. Graag jullie mening steun en ervaring op dit gebied, want het is niet te bevatten.. Anoniempje

Hallo allemaal, Nieuw hier ... Vorige week uitslag gekregen van fertiliteitsonderzoek in het UMCG.. graag jullie mening. Eisprong annalyse was goed, maar bij manlief is geen zaad gevonden..., nou word er pas over 3 maand weer een semenanalyse gedaan en in tussentijd een chromosomenonderzoek en in november krijgt ie een echo. Manlief blijft positief en zegt; we weten jah nog niets, maar bij mij stort het allemaal ff in. Nog wel kunnen vragen of als er een oorzaak gevonden word of er zit de volgende keer wel wat in wat de opties zijn. Enige wat ze zei was reken niet op IUI maar eerder icsi of ivf.. Hoop echt dat er een oplosbare oorzaak te vinden is voor deze uitslag, maar zijn er mensen die de eerste keer niets hadden en bij de 2e semenannalyse wel iets. M'n broertje word na hopelijk positieve punctie doorgestuurd naar Gent dus ik krijg het benauwt... Anoniempje