petruschka

Lieve dames, dank voor jullie warme welkom, reacties en adviezen. Ik had niet verwacht dat het zo fijn is om te merken dat ik niet de enige ben met een immens verlangen naar een kind en die tegelijkertijd een grote verstikkende angst ervaar dat een kind niet voor mij is weggelegd. @ Manouk, ik kan me goed voorstellen dat je nu even een time-out wil, even rust. Ik heb gisteren veel berichten van jou en de andere vrouwen gelezen. Dus ik begrijp de situatie. Ik ga in ieder geval jouw en Lady Amsterdam's advies ter harte nemen en dr. Scholtes bellen. Ben benieuwd wat hij zegt. In de tussentijd bezoek ik ook iedere maand een acupuncturiste (met stompe naalden, heb een fobie voor scherpe naalden). Heb gehoord dat dat kan helpen. En ik ben het helemaal met LA eens: zolang we nog niet in de overgang zitten is er nog steeds hoop op leven! Veel sterkte allemaal en ik blijf jullie volgen. groetjes, Petruschka

@Menta Ja, mijn vriend en ik hebben diverse onderzoeken gehad: echo's van eileiders, eicellen, baarmoeder, bloedonderzoek, hormonen. De hormoonwaarden waren half jaar geleden wat aan de lage kant, maar daar slik ik nu medicijnen voor en die waarden zijn nu ook goed. Kwaliteit zaad van mijn vriend is ook prima. Medisch gezien is er niets meer wat ik kan/mag doen in Nederland. Ik sta open voor jullie reacties/adviezen. Groetjes, Petruschka

@Sanne Dank je voor je reactie. Het is fijn om feedback te krijgen. Heb via diverse organisaties een second opinion gevraagd. Maar daar word ik niet wijzer van omdat dikwijls ik uiteenlopende antwoorden krijg. Vriendinnen en familie (die zelf kinderen hebben gekregen toen ze rond de dertig waren) zeggen doen! En via zorgverzekeraar heb ik een officiele second opinion van arts gevraagd maar mijn gyn. is deskundige op gebied van voortplantkunde en tot nu toe is er geen andere arts gevonden die mij wil informeren. Daarom ben ik zo in de war. Fijn om jouw verhaal te horen. Wat zei jouw arts?

Hoi Manouk, Wat een verschrikkelijk nieuws voor jou en je partner. Wens je veel sterkte. Liefs, Petruschka

Hoi Manouk, Ik sta voor een vergelijkbaar dilemma. Ik ben 44 jaar. Heb sinds anderhalf jaar een goede stabiele relatie. Samen willen we dolgraag een kind. Volgens mijn gyn. zijn er geen lichamelijke klachten bij ons. Ik zit niet in de overgang, heb voldoende goede eicellen; kortom geen problemen. Op mijn leeftijd na dan. Gezien mijn leeftijd kom ik volgens hem niet meer in aanmerking voor een behandeling in Nederland. En een buitenlandse kliniek zoals Dusseldorf raadde hij mij ten zeerste af omdat de kans door inmenging van buitenaf (ivf e.d.) de kans op een zwangerschap juist zou verminderen omdat ik gezond ben. Hij zegt dat op mijn leeftijd de kans om via de natuurlijke weg zwanger te worden 10 procent is. En die kans wordt niet groter met ingrijpen van buiten zoals ivf. Mijn vriendinnen (met kinderen) zeggen: ga ervoor. Maar ik twijfel enorm. Wat als ik door ingrijpen die kleine kans die ik nog heb verknal? Moet ik de natuur niet gewoon haar gang laten gaan. Maar ik word gek van het niets doen, het twijfelen. Daarom ben ik blij jouw bericht te lezen. Jouw arts heeft jou zelfs aangeraden om te gaan. Ik ben erg benieuwd naar jouw ervaringen. Wat heeft jouw arts gezegd over kans om zwanger te worden? Het is zo moeilijk om een beslissing te nemen. Voelt als een soort nu of nooit. En er zijn over het algemeen zo weinig vrouwen van onze leeftijd die voor dit dilemma staan. Ik wens je in ieder geval erg veel succes en hoop meer te lezen over jouw ervaringen. En ik hoop voor je dat je snel zwanger wordt. Groetjes, Petruschka