Zara

Hallo Bianca, ik lees je vraag nu pas maar wat vervelend voor je! De omschrijving van je klachten komen me bekend voor. Het lijkt er inderdaad op dat je baarmoeder nog niet schoon is en dat je lichaam nu bezig is om dit alsnog te doen. En dat poepen kan best ook nog eens een reactie op de Cytotec zijn. Mij werd verteld dat ik paracetamol kan nemen tegen de pijn. Heb jij inmiddels al reactie van je arts? Ik wens je veel sterkte toe en een dikke knuffel.

Je moet ook altijd blijven hopen hoor! Zal gelijk zelf ff het goede voorbeeld geven met mijn lentebolletjes ;-)

Wat erg Bianca.... Heel veel sterkte voor jullie!

Ik sluit me ook aan Henne! En de achtergrond van het forum mag wat mij betreft ook wel wat lente-achtig. Geeft weer moed. Trusten meiden!

Heel veel sterkte en succes Nika en verder sluit ik me helemaal aan bij Witje. In Gent is heel veel bespreekbaar maar mijn ervaring is dat je er ook wel vaak zelf mee aan moet komen. Mijn duimen draaien voor je.

Ja Bianca, hoe gaat het nu met jou? Allemaal nog erg vers. Moeilijk he? Op je vraag aan mij heb je al antwoord gekregen van Liz. Ik zou je hetzelfde antwoord hebben gegeven. Sterkte! Overigens is de pijn bij mij het ergst tijdens ontlasting en gaan zitten en wat minder tijdens plassen, lopen. Herken jij dit? Dublin; pff, wat blijft het bij jou lang aanhouden zeg! Van september al lees ik in je onderschrift? Kunnen ze daar verder niets aan doen? Het lijkt me heel erg om zo lang te moeten blijven modderen. Ook voor jou heel veel sterkte! Mooi idee trouwens van je hanger. Ga je er ook een foto van plaatsen hier? Jessica; Hoe is het met jou? Voor iedereen een heel fijn, hopelijk pijn- en verdrietloos weekeinde. xXx

Daar ben ik weer en dank jullie wel voor jullie interesse. Dat doet me goed! Vorige week vrijdag dus de curettage gehad. Ik zag er eigenlijk toch wel erg tegenop maar aan de andere kant blij omdat het misschien weer een nieuw beginpunt betekent... Ik had dezelfde arts die ook iedere keer de eicelpuncties heeft gedaan. Lieve man. Hij heeft me er echt doorgesleept door veel uit te leggen en af en toe een troostende hand. De curettage is bij mij gegaan met hulp van een "roesje" omdat ik altijd heel slecht op narcose reageer. De ingreep zelf vond ik minder pijnlijk dan een eicelpunctie. Er is veel bloed, weefsel e.d. weggehaald. Dit wordt onderzocht door de patholoog-anatoom. Nadien had ik wel pijn maar goed te doen. Eenmaal thuis voelde ik me zelfs bijna goed! Helaas was dit waarschijnlijk alleen door de pijnstilling want de volgende dag... Voelde dat ik naar het toilet moest voor stoelgang maar dat lukte dus echt niet. Heel veel pijn, uiteindelijk met pijnstilling heel moeizaam. Ook steeds een soort van kramp op die plaats en ik moet voorzichtig gaan zitten. De dag erna ging het weer redelijk en heb ik zelfs een stukje gelopen maar sinds maandag toch eigenlijk wel behoorlijk wat pijn. Het vloeien is wisselend. Twee dagen eigenlijk niet of nauwelijks bloed verloren en de andere dagen juist meer bloedverlies dan anders. Ik vraag me een beetje af of de pijn, endometriosepijn is. Stoelgang blijft enorm pijnlijk en sinds gisteren is plassen of rechtop zitten ook niet meer zo prettig. Ik verwen me vandaag dus maar met een bankdagje... Bianca; helaas heb jij je hier ook aan moeten sluiten... Bij jou heeft de Cytotec dus wel geholpen? Wat betreft je vraag over het verder mogen. Mij is verteld dat dit mede afhankelijk is van je HCG. Dit moet eerst op nul staan voor je verder mag. Daarnaast vertelden ze mij dat er ook eerst sprake geweest moet zijn van een normale menstruatie maar ik weet natuurlijk niet of in ieder ziekenhuis dezelfde regels gelden. Heel veel sterkte! Sowiebo en Henne; op het moment gebruik ik kraamverbanden (weer zo'n tegenstrijdigheid) of dikke nachtmaandverbanden. Dan nog is het idd soms snel vervangen. Ik was ook nooit erg maandverbandachtig maar heb begrepen dat als je endometriose hebt, beter geen tampons kan gebruiken. Voor jullie nu afwachten he? Lukt dat een beetje? Kunnen jullie jezelf hier al op richten of overheerst het verdriet nog? Dee; gisteren moest ik voor het eerst naar de ARBO-arts. Deze schrok zichtbaar toen ik hem over de reacties van mijn baas vertelde. Hij gaf aan dat mijn baas hiermee helemaal buiten zijn boekje is gegaan en mijn privacy heeft geschonden. Was fijn om te horen maar je verandert er niets meer aan en als het wat beter gaat, zal ik toch weer met hem om moeten gaan. Wel fijn om te horen dat ik absoluut niet verplicht ben om hem iets te vertellen. Maar hoe doe je dat als je ondertussen ook de band werkbaar wilt houden? Megan; heeft de Cytotec bij jou nog gewerkt? Lastig he om wel de zwangerschapsverschijnselen te hebben maar ondertussen te weten dat het niet goed is... Als het je te zwaar wordt, moet je echt op je strepen gaan staan hoor! Voor iedereen heel veel sterkte en liefs (en dat het maar weer snel mooi weer mag worden...)

Dank je wel Sowiebo! En wat betreft mijn werk... Mijn collega's zijn erg lief en begripvol. Mijn baas maakt het me alleen ontzettend moeilijk. Helemaal vanaf het begin heb ik hem op de hoogte gesteld van onze situatie en hem gevraagd dit voor zichzelf te houden. Vanaf het begin heeft hij me gek verklaard dat ik in dit traject stap omdat het toch alleen maar op niets kan uitlopen... Verder respecteert hij absoluut mijn privacy niet en heeft hij het hele schoolteam ingelicht over onze situatie en twee informatiebijeenkomsten voor ouders belegd. Aan één kant legt hij een enorme druk op me aan de andere kant mag ik niet op AT-basis terug komen. Je moet je dus voorstellen dat ik hiervoor jarenlang heb gewerkt en bijna nooit vrij heb moeten vragen. Werken ging ik nog als ik ziek was. Volgende week heb ik een eerste gesprek met de Arbo-arts. Ik hoop dat deze naar mijn verhaal wil luisteren en mee wil denken. Heb jij ook met de Arbo te maken gehad of alles intern op kunnen lossen? Waren jullie niet tevreden over jullie vorige ziekenhuis als ik vragen mag? En geniet maar van je lichtpuntje hoor. Hoe meer hoe beter! Knuffel

Jeetje meiden, toen ik de titel van dit topic las, had ik er toch echt een heel andere voorstelling bij. Na het starten met lezen dacht ik eerst:"Waar ben ik nu terecht gekomen?" maar ondertussen kan ik er smakelijk om lachen... Niet precies waar ik naar op zoek was maar toch even gelachen...

Haha, Testr, moet erg lachen om je opmerking! Bij mij heeft het helaas ook omgekeerd gewerkt. Na de laatste twee IVFbehandelingen geeft mijn weegschaal toch ook serieus meer aan dan ervoor. Toen ik kort zwanger mocht zijn, deed ik ook mee aan MvM maar de adviseuse die bij ons thuis kwam, vertelde tijdens de intake wel direct dat "ons" HCG niet gebruikt zou worden voor afslankmiddeltjes. De vraag blijft dan inderdaad waar ze het wel vandaan halen...

Nou lieve lotgenootjes, dan ook nog mijn verslag van vandaag. Mocht "eindelijk!!!" naar het ziekenhuis. Tijdens de echoscopie bleek er idd nog van alles in mijn baarmoeder te zitten. Het advies was gelijk HCG te laten prikken. Mijn HCG bleek nog 37000 te zijn. Dat zegt mij niks maar volgens de vroedvrouw is dat nog ontzettend hoog. Ik moet nu morgen om 7.00 uur weer twee cytotec's zetten en dan om 09.30 uur een curettage. Weet niet zo goed wat ik er van moet denken. Het gevoel dat je lichaam je zo in de steek laat. Eerst niet in de gaten hebben dat het mis is, dan komt de miskraam niet natuurlijk op gang, dan je hoop op de cytotec's die vervolgens bijna niets doen en dan uiteindelijk nog een curettage. (Plus het vervolg daarvan als ik al jullie verhalen lees..) Aan de andere kant ook een klein beetje hoop dat ik me daarna weer wat beter mag gaan voelen en natuurlijk weer de hoop van het vooruit kijken naar een mogelijk nieuwe poging. Nou, ik houd jullie weer op de hoogte en Henne, na morgen mag ik eindelijk ook in jouw nieuwe topic schrijven. Heb het al helemaal gelezen maar vond dat ik nog niet mocht reageren. Meiden, ik denk veel aan jullie en hoop zo dat onze wensen in vervulling mogen gaan. Dikke knuffel!!!

Dublin; Wat vervelend dat het bij jou ook nog niet goed doorzet. En vervelend he, die rugpijn? Wel goed dat je je grenzen zo hebt aangegeven! Ik hoop voor je dat je het lichamelijke deel snel mag afsluiten. Sowiebo; een mede-vakgenoot zie ik... Jij bent dus ook een poosje thuis geweest en nu rustig aan het opbouwen? Wordt er een btje met je meegedacht of kom je gelijk weer om in het werk? Lastig dat je in het onderwijs nooit eens voor minder dan 100% kan starten he? Hoe gaat het verder met jou? (Gefeliciteerd trouwens dat je de knoop hebt kunnen doorhakken. Zie in je onderschrift dat het Düsseldorf is geworden. Hopelijk weer een stukje rust nu de beslissing genomen is.) Henne; wat fijn dat er op je werk zo rekening met je gehouden wordt en uit je verhaal begrijp ik dat je ook best veel kan bespreken. Moet fijn zijn joh! Het lijkt er ook op dat je goed je grens aan kan geven. Helaas heb je ook last van chronische vermoeidheid. Mag ik je vragen hoe je dat weet? Ik realiseer me dat dat een heel persoonlijke vraag is dus voel je niet verplicht te reageren! Ik vraag dit omdat ik zelf al jarenlang moe, moe, moe ben. Ik werk fulltime maar moet mijn privéafspraken afzeggen omdat ik daarvoor de energie niet meer heb. Uit mijn werk plof ik neer en kan ik eigenlijk niks meer. Ik merk dat de IVF-behandelingen de vermoeidheid nog erger hebben gemaakt. Op dit moment zit ik al (weer) 10 weken thuis. Ik lig en slaap en heb eigenlijk nergens energie voor. Gisteren had ik bijvoorbeeld onverwachts bezoek en moest ik echt even om een boodschap. Daarna ben ik dan zo moe dat ik niet eens meer de boodschappen uit kan pakken. Ik ben hiervoor al diverse malen bij de huisarts geweest maar dan is het: "Ach, zo'n jonge meid! Gezond eten en voldoende bewegen..." Nou gezond eten doe ik wel maar bewegen heb ik echt geen energie voor. Verder ben ik hiervoor bij een osteopaat en een accupuncturiste geweest en sinds kort ben ik bij een homeopaat maar dit alles heeft nog geen effect gehad. Kun jij me adviseren wie mij verder kan helpen? Nogmaals, voel je niet verplicht!

Dank je wel voor jullie lieve reacties! Doet me heel erg goed en sterkt me. Dacht eigenlijk dat ik misschien zeurde en ben dan blij om te horen dat jullie het ook veel te lang vinden duren. Ook voor jullie allemaal heel veel sterkte toegewenst! Dat we nog steeds met lege handen staan is al zo moeilijk maar dat er dan ook nog zoveel ellende en verdriet bij moet komen kijken. Waar is dat nou goed voor? Henne; hoe is het gegaan op je werk? Heftig hoor om al weer aan de slag te moeten. Pas goed op jezelf!

Allereerst voor jullie allemaal het allerbeste voor 2011. Dat we ons verdriet en pijn maar achter ons kunnen laten en dat 2011 ons dat mag geven waar we zo heel erg op hopen... Minoes; wat een mooie foto. Je lijkt een heel ander persoon dan op je vorige foto! Sowiebo; wat een nachtmerrie bij jou! Heb je dat kunnen verwerken want zoals jij het beschrijft, is het geestelijk en lichamelijk wel enorm heftig. Pas goed op jezelf hoor! Dublin; hoe is het nu met jou? Een currettage gehad. Hopend alles in 2010 alles te kunnen afronden en dan nog steeds gerommel... Hoop dat je een tweede currettage bespaard blijft. Dee; ook voor jou veel sterkte en hopelijk mag jij dit ook snel achter je laten. Violetta; hoe is het met jou? Lichamelijk al hersteld? En geestelijk? Heb je al plannen om verder te gaan? Het valt me overigens wel op dat jullie allemaal een hogere dosis cytotec hebben gehad. Ik heb maandag dus gelijk het ziekenhuis gebeld omdat ze tijdens de kerstdagen niet bereikbaar waren. Zou aan het eind van de middag worden terug gebeld. Zo vervelend, zit je er al vanaf vrijdag tegen aan te hikken en moet je nog bijna een hele dag wachten. Werd dus niet terug gebeld, zelf maar weer gebeld, bleek dokter niet bereikbaar. Nou, dan vraag je het toch aan een andere dokter???? Nee, dat kon niet. Moest dus nog een dag wachten... Dat vind ik dus echt niet kunnen! Vorige dag dan wel terug gebeld met het antwoord dat het zou kunnen dat de cytotec gewerkt heeft (dus echt niet...) of dat de cytotec pas dagen later gaat werken. Om kort te gaan. Dokter was op vakantie. Ik moet tot 6 januari wachten voor een echo of als nog voor een currettage gaan maar dat had de arts liever niet. Weer wachten dus. Afgelopen week is me heel zwaar gevallen. Had zo gehoopt dit in 2010 af te kunnen ronden. Deze week heel veel verdriet gehad, totaal geen energie en zelfs niet de puf om hier langs te komen. Zo ga je toch niet met mensen om? Ik wacht nu al 6 weken. Ga donderdag echt gillen als er dan niet wat gebeurt.

Hee meiden, mis Naomi al een aantal dagen. Naomi gaat het wel goed met je?

Sowiebo; heel herkenbaar! Je had zelf ook zo graag in die situatie willen zitten. Vindt het nog het meest moeilijk als zwangeren lopen klagen om kleine dingetjes. Wou dat ik kon klagen! Sterkte joh en een dikke knuffel. Hier geen goed gevoel. De Cytotec werkte pas na ruim 5 uur. Redelijk wat pijn maar te onderdrukken met paracetamol. Bloed verloren maar niet heel veel. Rond 12 uur s avonds iets heel glibberigs voelen wegglijden uit mijn lichaam. Te laat om t op te vangen... Gisteren opnieuw twee cytotec's gezet maar niks. Zelfs geen druppeltje bloed meer verloren. Heb dus maar een halve dag bloed verloren en veel minder dan bij een normale menstruatie. Ga morgen maar bellen. Pff.... had er zo graag vanaf willen zijn maar daar lijkt het nu niet op.

Neem je tijd Joisa! En die feestdagen zijn beroerd... Wij hadden nu aan de familie willen vertellen dat we zwanger zijn. Mocht van mezelf vanaf nu dingetjes kopen voor de baby. Helaas t is ons niet gegund. En hier hopen we jou en alle anderen nooit meer terug te zien. Wat betreft de cytotec. Binnen een half uur na het innemen had ik een licht trekkerig gevoel. Niet vervelend. Licht duizelig in mijn hoofd (kan ook van de spanning zijn) en nu 3 en half uur later voel ik helemaal niks en gebeurt er ook niks. Laat het aub niet vanavond onder "All you need" beginnen want daar kijk ik al een jaar naar uit. Voor iedereen tijdens deze dagen heel veel sterkte toegewenst want deze dagen leggen toch wat meer de nadruk op ons verlies. Liefs X

Heb zojuist de eerste twee Cytotec's gezet. Wish me luck... Mocht het goed op gang komen, zou ik morgen dat ook nog die andere twee moeten zetten?

Dank jullie wel voor jullie lieve reacties! Echt fijn dat dit forum er is.Hier van me afschrijven, helpt ook al. Eigenlijk had ik vandaag de pillen willen nemen maar toen puntje bij paaltje kwam, durfde ik niet. Maar vandaag toch weer wel veel buikpijn gehad. Het moet er toch een keer van komen dus kan maar beter op korte termijn dan er nog langer tegen aan te blijven hikken. Ze hadden mij verteld dat ik er s middags twee moest zetten en s morgens twee. Kan toch ook s morgens wel beginnen? Anders loop je er straks een hele avond en nacht uit. Anders morgen het ziekenhuis nog eens bellen. Hopelijk werken ze dan nog. Lekker slapen voor jullie! X

Oei Lianne, wat een herkenning! Dacht ook gelijk dat er nu misschien wel een kloppend hartje zou zijn omdat de vruchtzak zoveel groter was... Dank je wel voor je snelle reactie trouwens! Er is mij verteld dat ik s middags twee tabletjes moet inbrengen en dan s morgens weer twee. Volgens hen zou het na 3 tot 4 uur op gang moeten komen. Is het verstandig dat je op dat moment alleen thuis bent of moet er echt wel iemand bij je zijn?

Minoes; Ben niet zo'n prater. Zeker niet als ik het idee heb dat mensen het niet begrijpen maar snap ook wel dat het er toch uit moet.... En voor jou, niet verder gaan als het niet goed voelt hoor! Zeker als je qua leeftijd nog geen haast hoeft te hebben. Dee; de pijn zat van onder mijn navel tot net boven mijn schaambeen. Arts kon het vandaag ook niet verklaren. Ben vandaag eigenlijk wel geschrokken. De vruchtzak zag er tijdens de echo veel groter uit dan 12 dagen geleden. Had ik eigenlijk niet zo verwacht maar deze blijft dus gewoon door groeien. Ze kon wel zien dat hij los zat maar dat was dus 12 dagen geleden ook al en nu stroomde er meer bloed in mijn buik dan vorige keer. Het miskraam kan volgende week op gang komen maar het kan ook nog 2 of 3 maanden duren. Dat laatste zie ik dus echt niet zitten. Durf nu al niet goed afspraken te maken of ergens heen te gaan uit angst dat het opeens op gang komt. Heb daarom nu Cytotec Mysoproposol meegekregen. Schijnt als je die tabletjes inbrengt dat het dan binnen 4 uur op gang komt. Weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet doen. Iemand van jullie ervaring met bovenstaand medicijn? Zouden jullie het nog eens gebruiken of toch liever de natuurlijke wijze of een currettage kiezen? Hoop overigens niet dat ik door deze vraag bij jullie weer een hoop oud zeer boven haal...

Ook ik ken je (helaas) nog maar kort maar je reacties en je persoonlijk verhaal waren me gelijk al opgevallen. Ook ik wil je dus graag bedanken en je alle kracht toewensen om dit grote verlies een plekje te kunnen geven. Het ga je goed!

Dee: weet niet of je hier iets aan hebt maar ik heb in de tweede wachtweek, twee dagen enorm veel endopijn gehad. Eigenlijk erger dan ooit tevoren. Volgens mijn arts komt dit doordat de IVF je endo nog versterkt. Mijn miskraam is nog niet op gang gekomen dus verder kan ik je niet helpen. Sinds gisteravond heb ik behoorlijke pijn aan mijn buikwand. Geen krampen maar echt voortdurend. Op een gegeven moment moest ik flink hoesten en toen voelde ik laag links onder iets in elkaar krimpen. Toen ik klaar was met hoesten, plopte het weer uit elkaar. (Klinkt waarschijnlijk heel raar maar kan het anders niet omschrijven. Net zo'n toffee die je dicht en open draait....) Over die pijn aan mijn buikwand maak ik me wel wat zorgen. Herkent iemand van jullie dat? Wil niet gelijk het ziekenhuis bellen omdat ik er morgen toch heen moet. Bedankt weer!