Akara

Hi, ik ben terug van m'n controle bij de gyn. Alles was terug zeer goed. Onze kleine meid weegt ongeveer 1437gr. M'n bloeddruk was 110/65. Hetzelfde als bij Marianne dus. (denk gewoon dat er in belgië en Nederland met een omgekeerd systeem ivm bloeddruk wordt gewerkt.) Ik zat op hetzelfde gewicht van de vorige keer, tot op 100gr nauwkeurig. Hebben het er ook even met de gyn over gehad want begonnen ons toch klein beetje zorgen te maken. Zeker doordat ik nogaltijd onder m'n gewicht zit van in het begin van de zwangerschap. Maar er is dus niets om me zorgen over te maken. Onze mini begint zo langzaamaan niet zo mini meer te worden. Ze wist me wel te vertellen dat onze meid bij de geboorte zeker en vast geen 4kg zal wegen maar dat het een baby zal zijn van begin 3kg. Ideaal dus. Ik had al een beetje schrik omdat m'n man toch een flinke brok baby was toen die geboren werd en ik het niet echt zag zitten om er bijna 5kg uit te moeten persen... Ook ligt onze baby mooi met het hoofdje naar beneden (zoals bij ons altijd al het geval geweest is). Ze is dus bijna helemaal klaar om geboren te worden. Ze moet natuurlijk nog verder groeien enz maar hebben enkel positieve dingen gehoord. Heerlijk om zo gerustgesteld te worden!

hallo allemaal. Ellen, voor mij is dit geenenkel probleem. Zal dichter tegen de 20ste nog een pb'tje sturen om in detail af te spreken. Ik heb morgen m'n afspraak bij de gyn dus ben echt heel benieuwd hoe groot en zwaar onze kleine meid nu al is. In totaal is er 15weken zwangerschapsrust, dus 1w ervoor en 14 erna. Of ik dacht toch dat dit zo was. In elk geval, er zijn idd niet veel dames die het uithouden om tot 1week voor hun uitgerekende datum te blijven werken. Wish, leuk dat je ook zal komen naar onze lunch. En jij ook mss MarMira, hoe meer zielen hoe meer vreugd!!

Wish, Ik heb nog een paar keer gevoeld dat ze naar haar favo plekje ging maar het is nooit meer zo erg geweest zoals die keer dat m'n man me naar de spoed heeft gevoerd en een paar dagen nadien toen ik terug bij m'n ouders ben gaan slapen. Ik hoop echt dat dit zo blijft en dat ik daar nooit meer zoveel pijn mag hebben. Het contract dat ze me gegeven hebben op m'n nieuw werk loopt tot en met 15 oktober dus 2 dagen NA m'n uitgerekende datum. Ze zeiden zelf dat ik ervoor maar verlof moest nemen maar het is idd zo dat er in België gewoon verwacht wordt dat je zo lang mogelijk blijft werken tot aan de bevalling. Iedereen wil natuurlijk zoveel mogelijk zwangerschapsverlof na de bevalling om te kunnen genieten. Het is idd zo dat je min een week voor de uitgerekende datum verplicht bent te stoppen. Als je toch vroeger bevalt of in die week voor je uitgerekende datum, dan ben je het aantal dagen dat nog rest of zelfs de volledige week zwangerschapsrust kwijt. Ook borstvoedingsverlof is blijkbaar anders geregeld. In de meeste gevallen is dit zoals Ellen al aangaf een toegeving van de werkgever die niet verplicht is dit te geven. Je kan gaan voor een extra maand dacht'k ofwel borstvoedingspauzes die ze normaal niet mogen weigeren. Zo is nog maar es bewezen dat er een groot verschil zit tussen wettelijke regelingen in Nederland en België...

Heel mooie foto's wish!! Wij zijn er ondertussen uit wat voor geboortekaartjes en doopsuiker wij gaan nemen. Alles is mooi op tijd besteld en mag er tegen het einde van deze week omgaan. Bij ons is de babykamer zo goed als klaar. Er moet enkel nog laminaat in gelegd te worden en dan kunnen we om de meubeltjes gaan. Wij hebben eigenlijk 3 witte muren en dan 1 muur in het lichtbruin. Op deze muur wil ik dan hard groene dieren kleven/schilderen. Ben er nog niet volledig uit wat dat zal worden. Doordat we graag nog een tweede kindje zouden hebben heb ik er specifiek voor gekozen om niets geslachtsgebonden te kiezen van kleuren. Op deze manier kan het voor zowel een jongen als een meisje en kunnen de grootouders ook nog een kijkje gaan nemen boven. Anders zou het dus verboden terein zijn omdat zij niet mogen weten wat het wordt. Als ik zo hoor hoeveel de buikomtrek van sommige dames is, dan is de mijne echt wel aan de lage kant, die is maar 97cm. M'n man begint zich zelfs al zorgen te maken omdat je echt niet zou zeggen dat ik binnen minder dan 3 maanden zou moeten bevallen als je m'n buikje ziet. Hij maakt zich zorgen omdat hij begint te vrezen dat ons minitje niet meer zou groeien. De vorige keren dat ik op controle ben geweest was alles steeds zeer goed dus probeer ik hem gerust te stellen maar denk dat hij maar echt gerust zal zijn donderdag als ik terug op controle kan bij de gyn en dat hij dus z'n kleine meid terug zal kunnen zien. Wij gaan er trouwens normaal eind augustus ook tussenuit voor een 2tal nachtjes. Heb het kunnen regelen dat ik dan een weekje thuis ben omdat het ook net onze huwelijksverjaardag is. Zal ons echt deugd doen om er nog even tussenuit te kunnen. Alleen weten we nog niet precies naar waar het zal worden. Dat wordt dus nog een beetje rondkijken...

Hallo dames, Ik ben er ff niet geweest doordat ik zoals velen onder jullie weten op een nieuw werk ben beginnen werken. De eerste dagen had ik het echt zeer lastig. Niet dat het werk lastig was, nee, ik was uitgeput. Toen ik thuis kwam van m'n eerste dagje werken moest m'n man de nacht doen en ik ben gewoon in tranen uitgebarsten toen hij vertrok. Kon er gewoon niets aan doen. Toen de de volgende dag terug thuis kwam (en ik dus nog in m'n bed lag na mijn nachtje slapen) ben ik terug in tranen uitgebarsten toen hij zelfs nog maar de oprit opkwam. Ik had het gewoon totaal niet onder controle. Kon er niets aan doen, voor ik het wist schoten m'n ogen vol en was ik tranen met tuiten aan het wenen. Gelukkig was het na de 3de dag een heel stuk beter en heb ik mij vandaag eindelijk es een beetje kunnen uitslapen en dat heeft immens veel deugt gedaan ;-) Wat de babykamer betreft, wij zijn ook nog niet bezig met de inrichting. M'n schoonpa is bezig alles te schilderen en dit kan hopelijk tegen het einde van deze week volledig inorde zijn. Dan moet m'n man en m'n pa nog de laminaat leggen en dan kan ik eindelijk beginnen met de inrichting en decoratie van de kamer. Er komt 1 muur in een lichtbruin en daar wil ik leuke dieren op in het groen. Echt in een groen knalkleur. Ik wil het in het groen omdat we graag nog een tweede kindje zouden willen en dan kan baby 2 als het nu een jongen of een meisje is in dezelfde babykamer slapen. Wat de flessen betreft, ik heb mijn oude flessen gekregen van m'n moeder. Dat zijn glazen dus die kan ik zeker en vast betrouwen. We hebben er ook nieuwe spenen voor op gekocht dus die zijn zoiezo bpa vrij. Zal nog een aantal plastieken flessen kopen omdat dit nu eenmaal handiger is als je niet thuis bent maar ben er nog niet volledig uit welke dat zullen worden. Ga trouwens ook proberen om borstvoeding te geven dus erg druk maak ik me er nog niet over. Wat m'n gewicht betreft, voor de behandelingen woog ik 65kg. Aan het begin van m'n zwangerschap 68kg dus dankzij de procedure was ik er zo'n 3kg bijgekomen. Tijdens de zwangerschap ben ik naar 62kg gegaan en nu zit ik terug op zo'n 65kg. Dus als jullie vrezen dat jullie niet voldoende bijgekomen zijn, ik doe het nog beter, ik ben afgevallen... Met onze meid is alles goed dus maak ik me er nog niet teveel zorgen over. Vind het soms wel raar. Als mensen me vragen, en, al veel bijgekomen? Dan moet ik antwoorden: nee, integendeel, eigenlijk nogaltijd 3kg!!! lichter dan aan het begin van de zwangerschap. Dan denk iedereen dat ik constant hebt moeten spuwen maar ook dat is geen waar. Als ze me trouwens zien twijfelen sommige mensen nog steeds of ik nu zwanger ben of gewoon verdikt aan m'n buik. En als ze dan toch beslist hebben dat ik wel zwanger moet zijn, dan denken ze: die is zo'n 18 à 20 weken terwijl ik er toch al bijna 28 ben... Ze kijken dan echt zo verwonderd als ik zeg: nee hoor, is voor midden oktober, dus nog zo'n kleine 3 maand te gaan... Och ja, zolang onze mini en ikzelf gezond zijn, dat is het belangrijkste, niet het aantal kilo dat je al da niet bijgekomen bent...

Violeta en Valesca, het is inderdaad een nieuwe baan. Wel maar een tijdelijke. Ik zit in de werfingsreserve en was blijkbaar de beste kandidaat voor deze job. (wat me toch een goed gevoel geeft want ook al zat ik daar met m'n zwanger buikje en met nog 3 maanden te gaan, blijkbaar was ik toch de beste tussen redelijk wat kandidaten) Ik werkte voor een gemeentebestuur en nu zal het voor het stadsbestuur van Gent zijn. Het is wel een totaal andere dienst (ik werkte vroeger op de dienst bevolking, dus identiteitskaarten, adreswijzigingen,...) en nu ga ik naar een onderdeeltje van de sportdienst meerbepaald administratieve ondersteuning bieden op de camping van de blaarmeersen. (dat is een natuurgebied/toerisch plekje in gent) Dus het is wel terug heel spannend. Morgen zal ik opgebeld worden door de personeelsdienst en dan mag ik mijn contract gaan tekenen. Echt spannend voor vrijdag!

inderdaad een heel mooie foto doortje! Echt een fotoginiek jongentje! Terwijl jullie allemaal het rustiger aan beginnen te doen heb ik bericht gekregen dat ik vrijdag mag beginnen werken. Zoals sommige onder jullie je misschien nog herinneren had ik grote problemen bij mijn vorige werkgeven (ze hadden mij ontslaan omdat ze wisten dat we met ivf bezig waren) Ik had het toen ook niet echt gemakkelijk om nog fulltime te gaan werken. En hoop dan ook dat het nu geen al te grote problemen zal geven. Zeker doordat onze meid zo beweeglijk is... Zullen wel zien hoe vlot het loopt. Heb het verschillende keren vermeld dat ik uitgerekend ben voor midden oktober (ze konden ook moeilijk naast m'n buikje kijken ;-) Dus ze kunnen in elk geval niet zeggen dat ze van niets wisten...

Wish, het is vooral dat ze me liever eens teveel dan teweinig zouden zien. Ook is er nogaltijd een kans dat het een sluimerende apendix zou zijn inplaats van onze meid. Daarom dat ze het zeker en vast in de gaten willen houden. Ik mag in elk geval altijd langs gaan voor aan de monitor te liggen en om zeker te weten dat alles inorde is dus dat op zich is al een grote geruststelling... Valesca, net wat je zegt, ze kunnen er inderdaad wat van. Je zou denken, zo klein, zoveel kracht hebben die nog niet maar niets is soms minder waar. De vk zei in elk geval dat we een zeer alert kindje zullen hebben dus dat beloofd ;-)

Hallo dames, Mijn controle is vrijdag zeer goed verlopen. Alles zag er terug normaal uit en onze kleine meid was terug zeer beweeglijk. Ondertussen heb ik nog es pijnlijke steken in m'n rechterzij voorgehad zoals de vorige keer toen m'n man me naar de spoed heeft gevoerd. Deze keer echter ben ik gewoon bij m'n ouders gaan slapen (m'n man moest net de nacht op en zag het niet zitten om alleen thuis te moeten zitten) De dag nadien was alles terug zo goed als normaal. Ik heb dit dus wel es gevraagd aan de gyn want vond dit niet echt normaal meer. Blijkbaar doordat onze dame heel beweeglijk is zit ze regelmatig (zo niet constant) tegen dezelfde spier te duwen/boxen. Dit zorgt ervoor dat ik een accute ontsteking op die spier krijg waardoor ik dus hevige pijnen in combi met pijnscheuten mag ervaren. Ze zei ook tegen mij dat ik er mij nog aan mag verwachten als het op nog geen week tijd 2x hetzelfde was geweest. Een baby zoekt blijkbaar naar een plekje waar hij/zij zich goed voelt en bij mij is dat dus die ene spier... En natuurlijk hoe groter een baby wordt, hoe meer hij naar dat plekje opzoek gaat en hoe minder plaats hij/zij heeft en hoe meer kans dus dat ik daar terug een ontsteking op zal krijgen... Moet ge het gewoon in de gaten houden, als het echt constant zo zou zijn of als er nog andere ongemakken zouden bijkomen, dan moet ik onmiddellijk terug binnenkomen. Laat ons hopen dat dit niet meer nodig is natuurlijk maar ben toch al beetje meer gerustgesteld nu. Ik ga als kinderwagen ook een Stokke hebben Violeta. Het zijn echt super gemakkelijke en handelbare wagens. Dus ik zou mij echt niets aantrekken van wat de mensen in het dorp zouden zeggen. Denk niet dat ze een Stokke hier bij mij al gezien hebben dus zal ook een pioneer worden van het merk hier. (de triptrap van Stokke is natuurlijk heel gekend bij iedereen maar de kinderwagens precies iets minder. Ligt mss aan de prijs...) Marianne, ik ga je ook een pb sturen met m'n e-mail. Als het mogelijk is zou ik er ook heel graag bij zijn bij onze volle/bolle buikenlunch ;-)

Wish, Het grootste deel van de kosten van die suikertest worden volgens mij door het ziekenfonds betaald. Enkel een klein deel (zo'n 5 à 6 euro) is op onze kosten dacht'k. En het is idd een heel leuk gevoel om dit samen met je partner mee te mogen maken. Ik vind het ook heel tof dat er op die manier ook al een band kan ontstaan tussen onze mini en de papa. Dit maakt het toch iets reëler voor hem... Ik vind het ook heel grappig dat blijkbaar iedereen in m'n omgeving er een ander idee van heeft wat we zullen krijgen. Het meeste hoor ik: het zal een jongentje zijn, je draagt zo mooi naar voren en jij bent echt iemand om een jongentje op te voeden. Ze zouden es moeten weten ;-)

In België is deze suikertest inderdaad standaard en wordt gedaan rond de 24w. Ze willen gewoon zeker zijn dat er geen zwangerschapsdiabetis is want dit is een extra risico voor moeder en kind. Toen ik deze deed zei m'n gyn dat de resultaten zelfs meestal positief zijn omdat de waarden zeer laag worden gehouden zodat er niemand door de mazen van het net glipt die toch zwangerschapsdiabetis heeft... Mijn test was goed want ik heb er niets van gehoord. Terug iets extra om mij minder zorgen om te maken. Ik vond trouwens dat dat drankje al bij al nog meeviel. Het was idd heel erg zoet maar zoiets als een extra zoete plakkerige limonade zonder bruis... Veel succes in elk geval Ellen. Ik duim dat je geen last hebt met het drankje en dat de uitslag negatief mag zijn ;-)

Heb het eerste deel gekopieerd en eronder verder gedaan, zal iets beter lezen denk'k want het is nogal veel... Hallo dames, Bij deze dus mijn uitleg wat er de afgelopen dagen allemaal is gebeurd met mij. Dit weekend was het kermis bij ons in het dorp. En maandag was het dan ook avondmarkt waar gans ons dorp en omstreken op af komt om rond te neuzen, mensen te zien die je soms maar 1x in het jaar ziet (op de avondmarkt) en natuurlijk iets te drinken en gezellig bij te babbelen. Ik had de maandagavond af en toe een steek in m'n buik maar niet echt erg. Ik dacht dat het gewoon mijn banden waren die aan het uitrekken waren. De nacht van maandag op dinsdag echter ben ik telkens wakker geworden als ik mij van mijn linkerzij naar m'n rechterzij wou draaien. Ik kon het gewoon niet uithouden van de pijn op m'n rechterzij. Toch kon ik telkens terug in slaap vallen dus heb er niet echt bij stil gestaan. Vanaf 6u 's ochtends echter had ik constante pijn/pijnscheuten in m'n rechterzij net boven m'n heup. Rond 8u hebben we dan gebeld naar mijn gyn maar doordat die in verlof is moesten we bellen naar de verlosafdeling van het zk. Toen ik daar alles uitgelegd had aan de gyn met dienst zei die dat het normaal niets met de zwangerschap te maken had en dat ik best contact zou opnemen met m'n huisarts of naar de spoed zou gaan. Ik mocht onmiddellijk gaan naar m'n huisarts en die zei ook dat er niets met ons meisje aan de hand was. Haar hartslag was nog mooi en regelmatig en ze bewoog nog heel veel. Hij zei na me onderzocht te hebben dat het ofwel m'n apendix was ofwel een accute ontsteking van m'n darmen. Hij zei ook dat ik best naar de spoed zou gaan omdat ik daar het snelst onderzocht zou worden en dat we dus ook sneller een resultaat zouden hebben. Hij heeft me dus een doorverwijs briefje meegeven. (in België moet je eigenlijk eerst bij je ha gaan en daarna pas naar de spoed. Dan krijg je meer terug van de ziekenkas als je een doorverwijzing hebt.) M'n man en ik dus naar de spoed. Tussen m'n ha en het zk is het zo'n 30min rijden en elk putje, barstje, oneffenheid in het wegdek was een marteling voor mij. Kon het gewoon niet meer uithouden van de pijn. In de spoed aangkomen hebben ze onmiddellijk onderzoeken beginnen doen. Bloed genomen, urninestaal, echo gedaan (normaal zouden een een ct-scan gedaan hebben maar doordt ik zwanger was mochten ze dit niet doen omdat er teveel risico is voor de baby) De uitslagen waren allemaal redelijk normaal. Behalve in m'n bloed en in m'n urine was er een lichte stijging van witte bloedcellen. Dit zou op een ontsteking kunnen wijzen maar doordat de andere waarde (FSH) niet gestegen was wisten ze niet goed wat er aan de hand was. Ze hebben me dan maar naar het verloskwartier gebracht zodat ik aan de monitor kon liggen om extra te controlleren of er niets verkeerds was met onze mini. Na 45min aan de monitor gelegen te hebben wisten ze me te vertellen dat alles inorde was met onze mini en dat ze heel beweeglijk was. (Dat wist ik zelf ook al want bijna op elk ogenblik van de dag zit ze te bewegen.) De gyn heeft mij dan voor de zekerheid ook nog onderzocht en zij wist me te vertellen dat m'n baarmoeder nog mooi hoog zat, m'n baarmoederhals nog mooi lang was en er nog geen verweking van diezelfde baarmoederhals was. Alles ok dus. Ik terug naar de spoed (omdat ik daar binnen gebracht was moesten ze me telkens opnieuw naar daar doen voor ze een ander onderzoek konden uitvoeren) in de spoed zeiden ze dat ze geenenkel risico wouden nemen omdat m'n witte bloedcellen toch verhoogd waren en doordat ik echt wel heel veel pijn had en dat ze me dus een nachtje ter observatie gingen houden in het ziekenhuis. Ik werd dus naar een kamer vervoerd waar ik de nacht ging mogen doorbrengen. M'n man ging snel naar huis zodat hij wat spullen voor me kon meebrengen want ik had me hier natuurlijk niet op voorzien... Hier kreeg ik eindelijk ook eten. Het was ondertussen 16u en toen ik erom vroeg of ik nu eindelijk eens iets te eten of te drinken zou mogen krijgen kreeg ik eerst als antwoord: om 17u wordt het avondeten rondgedeeld, kan je nog niet even wachten? Het was echter sinds de maandagavond geleden dat ik nog iets te-eten had gekregen en zag ondertussen ver scheel van de honger. Uiteindelijk hebben ze toch nog een yoghurtje gevonden dat ik binnen de korste keren verorberd had. Na verschillende pijnstillers en gegeten te hebben voelde ik me eindelijk terug wat beter. Na een rusteloze nacht doorgebracht te hebben in het zk begonnen alle onderzoeken terug van voor af aan. Bloed nemen, echo,... Terug was er niets abnormaals te zien en de witte bloedcellen in m'n bloed waren terug op een normale waarde. Ook de pijn was ondertussen heel wat minder geworden. Resultaat: ik mocht naar huis want ze wisten niet wat er verkeerd was. Ze hebben dus echt geenenkel idee wat er precies gebeurd is en waarom ik zoveel pijn had. Het ergste is dat ik op elk ogenblik terug diezelfde pijn kan krijgen en dat ze totaal niet weten wat ze eraan kunnen doen of wat de eventuele oorzaak zou kunnnen zijn. Als dit dus terug voorvalt moet ik terug eerst naar de gyn bellen en horen wat zij zegt. Ik hoop echt dat dit echter niet meer voorvalt en dat ik nergens last meer mag van hebben. Want ik weet echt niet wat er anders zal gebeuren en hoe alles opgelost zal worden...

Ik had zo mooi alles uitgetypt wat er de laatste dagen allemaal gebeurd is en ben ik het niet allemaal kwijt... Ik ga eerst iets eten en ga dan alles opnieuw intypen. dus dit is deel 1 wordt dus vervolgd... Hallo dames, Bij deze dus mijn uitleg wat er de afgelopen dagen allemaal is gebeurd met mij. Dit weekend was het kermis bij ons in het dorp. En maandag was het dan ook avondmarkt waar gans ons dorp en omstreken op af komt om rond te neuzen, mensen te zien die je soms maar 1x in het jaar ziet (op de avondmarkt) en natuurlijk iets te drinken en gezellig bij te babbelen. Ik had de maandagavond af en toe een steek in m'n buik maar niet echt erg. Ik dacht dat het gewoon mijn banden waren die aan het uitrekken waren. De nacht van maandag op dinsdag echter ben ik telkens wakker geworden als ik mij van mijn linkerzij naar m'n rechterzij wou draaien. Ik kon het gewoon niet uithouden van de pijn op m'n rechterzij. Toch kon ik telkens terug in slaap vallen dus heb er niet echt bij stil gestaan. Vanaf 6u 's ochtends echter had ik constante pijn/pijnscheuten in m'n rechterzij net boven m'n heup.

Uitgerekende data 5 oktober: KBR (Karin) 7 oktober: Valesca,29, 2e kindje meisje 7 oktober: Ceece (mk) 8 oktober: Mickey1979, 31, 1e kindje 10 oktober: MarMira, 34, 1e kindje - het geslacht is een verrassing 12 oktober: Rebelletje 13 oktober: Akara, 28, 1e kindje - Het is een meisje! 15 oktober: r00sje 15 oktober: Mamavannoah,30, 2e kindje Het is een meisje 16 oktober: Doortje (Dorien), 28, 1e kindje – Het is een jongen!!! 17 oktober: T.K, 26, 1e kindje jongetje 18 oktober: Toverstafje, 38, 2e kindje 18 oktober: Laika, 35, 1e kindje, Het is een jongen! 18 oktober: Marianne, 41, 1e kindje Het is een meisje! 18 oktober: Zomer71, 39, 1e&2e kindje --> Op 16 juni zijn, helaas veel te vroeg, bij ruim 22 weken twee prachtige jongens, Tim en Floris, geboren. 21 oktober: Ellentrik (Ellen), 30 jaar, 1e kindje - Het is een jongen! 24 oktober: Frann19, 35,1e kindje 24 oktober: vlok, 43, 1e kindje 24 oktober: MissGriet, 27, 3de kindje Het geslacht is een verrassing 25 oktober: Wish 32, 1e kindje Het geslacht is een verrassing 26 oktober: Violeta 30,1MK, 1e kindje 21 oktober: Pebbels (mk) 31 oktober: Karin (ivfmoeder), 41, 2e kindje jongetje Echo/controle 1 juli: Ellen suikertest zh 4 juli: Doortje controle VK 4 juli: Mamavannoah controle gyn 8 juli: Akara controle gyn 12 juli: MarMira controle VK 13 juli: T.K controle VK 19 juli: Karin controle VK 20 juli: Wish controle VK 21 juli: Karin suikertest VK 26 juli: Wish 3D-echo 26 juli: Laika controle 28 weken VK 27 juli: Ellen controle VK 25 augustus: 30 wkn (groei-) echo Ik moest nog steeds m'n volgende afspraak noteren dus bij deze...

sorry dat ik zo met de deur in huis val en dat van 's ochtends vroeg. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Ben deze nacht verschillende keren wakker geworden toen ik me moest draaien van erge pijn(scheuten) in m'n rechter zij/heup. Dit ging telkens terug over maar nu is het reeds van rond 6u dat het gewoon niet meer wil stoppen. Elke beweging die ik, mini of m'n man maakt zorgt ervoor dat ik het wil uitschreeuwen van de pijn. Toen m'n man mij inwreef met iets tegen spierpijn (omdat we dachten dat het dat was) ben ik gewoon beginnen wenen van de pijn... Het minste pijn doet het als ik recht sta maar vanaf dat ik 1 stap verzet is het dubbel zo pijnlijk. Natuurlijk is er ondertussen ook buikpijn bijgekomen wat dan zorgt voor diarree. Ga straks naar de dokter bellen want weet echt niet meer wat ik moet doen.

Het is idd niet altijd gemakkellijk, niet alleen als we lezen wat zomer meemaakt maar ook door ons traject dat we al allemaal doorlopen hebben. Van 'het minste geringste' zit de schrik terug in ons hart. Was als? Denk dat we allemaal die vraag al zo dikwijls in ons hoofd gehad hebben. Dat maakt het volgens mij voor ons soms zo moeilijk om er ten volle van te genieten. En dan maakt ons dan soms vlak. Het ergste is dat we er ons nog schuldig over voelen ook omdat we er zo voorzichtig mee zijn om positief te zijn. Het enigste wat we kunnen doen is er het beste van proberen maken en ons zo weinig zorgen proberen maken. Makkelijker gezegd dan gedaan want telkens is er een stemmetje in ons achterhoofd dat zegt: wat met die harde buiken, oud bloedverlies, een dat minder beweeglijkheid voelen,... We kunnen er alleen maar zijn voor elkaar en een luisterend oor aanbieden en elkaar steunen!

Esther en Marc, er zijn hier inderdaad geen woorden voor. Zit hier ook met de tranen in m'n ogen. Heel veel sterkte! (Knuf)

Bij mij is dit ook zo. 's morgens als ik net wakker ben is mini heel actief en in de namiddag ook terug ff en natuurlijk 's avonds. Dan is ze echt niet te houden. Ik heb al gehoord dat het blijkbaar nu is dat we zoveel beweging kunnen voelen. Eens we terug wat verder zijn hebben onze mini's minder plaats en zouden ze zo beweeglijk niet meer zijn... Ik begin trouwens af en toe ook een beetje last te krijgen van m'n onderrug. Maarja, het hoort er nu eenmaal bij zeker, nu onze buiken groter en zwaarder beginnen te worden...

Hi Doortje, nee, nog niet gezien, wel verschillende herkenbare fragmentjes van info voor moeders. Echt zeer mooi gedaan! Ik ben net terug van de gyn. Alles was zeer goed. Hebben een super toffe foto meegekregen van een voetje. Zou het hier posten maar heb geen scanner... Ook de doorbloeding van de placenta was zeer goed. Normaal zou ik dus geen zwangerschapsvergifteging mogen krijgen. Er werd een speciale echo van mijn lever en nieren hiervoor gemaakt. Daarom dat ik op 22weken terug mocht langskomen. Leuk extratje dus en nog leuker was dat ik de consultatie niet moest betalen. super dus. Ellen, Ik heb het es aan mijn gyn gevraagd ivm die harde buiken. Als het maar eventjes is is dit normaal. Ook als je net lekker relax bent. Als het eerder rond de 2min is dat je er last van hebt dan is het minder normaal. Als je je toch nog ongerust maakt, bellen naar de gyn of vk. Het is belangrijk dat je zeker en vast geen stress of zo daarover hebt hé ;-) Violeta, Ik was net terug in slaap gevallen toen m'n weker terug afliep... Was idd zeer lastig

Doortje, proficiat met jullie jongentje! Ellen, Ik heb het hier ook es met m'n schoonmoeder over gehad (zij heeft 3 kinderen gehad dus kan ze wat vergelijken) Zij wist mij te vertellen dat ze van Steven (mijn man) heel erg vroeg hem al voelde (zo rond 12w) en dat van Karolien (haar 2de) dat ze na 4à 5 maand haar nog niet gevoeld had. Ze was zelfs in tranen naar de gyn gegaan omdat ze dacht dat er iets verkeerds was met de nieuwe baby. Haar gyn wist haar echter te vertellen dat het heel normaal kan zijn dat je een eerste toch vroeger voelt dan een tweede omdat haar buikspieren van Steven nog veel strakker waren dan van Karolien. Alles is dus bij haar inorde gekomen en een paar jaar later werd Anneleen (jongste dochter) ook geboren en die had ze ook maar rond 4 à 5 maanden gevoeld... Daarom is ze er bij mij van overtuigd dat het een jongen is omdat ik het ook zo veel voel en de ganse dag door. (Enkel jullie meiden op het forum weten dat we een meisje krijgen, onze familie & vrienden laten we lekker in spanning maar moest het ergens kunnen zeggen...) Ik moet wel zeggen dat ik soms wel het gevoel heb op sommige momenten: ja, ze gaat zich draaien. Dan heb ik zo'n spanning over gans m'n buik die precies van links naar rechts gaat of andersom. Ik verbeeld het me mss wel, wat kan weet ik er nu van, ben voor de 1ste keer zwanger maar toch. Denk trouwens dat als je harde buiken hebt dat dit inderdaad is als je net een zware inspanning hebt gedaan of als je heel er moe bent. Die duren dacht ik trouwens ook wel langer dan een minuutje. Straks es vragen Het is inderdaad zo dat je jongens hier sterk in de meerderheid zijn. Algoewel ik moet zeggen, jullie jongens zullen later ook keus hebben van voldoende meisjes van hetzelfde jaar... Gisteren is de tweede vriendin die zwanger was bevallen van een dochter. Linde. Weet het nog niet zo helemaal met de naam. Linde Lambrecht is zo LL.. Maar wat ik wil zeggen, de eerste vriendin van me die zwanger was is 2 weken geleden bevallen en ook van een meisje, Aliki. Dus met onze meid erbij tegen oktober zal dat een gezellig kliekje worden van 3 meiden die maar heel weinig schelen qua leeftijd. Wat ik wel hoop is dat onze meid op tijd wordt geboren (beide vriendinnen zijn overtijd gegaan, Linde 1ste kindje, Aliki 2de kindje) of mss wel enkele daagjes vroeger als ze dat ziet zitten want anders komt m'n man in de problemen om thuis te kunnen zijn van z'n werk. Straks mag ik op controle. Ik heb deze ochtend m'n man naar z'n werk gevoerd (hij had de vroegen dus om 4u30 vertrekken) Daarna ben ik toch ff terug m'n bed ingedoken. Niet echt voor lang want om 7u45 moest ik er terug uit omdat ze verder onze ramen op onze bovenverdieping kwamen installeren. Nu denken jullie waarschijnlijk: haar man moest zelf maar naar z'n werk gereden hebben, kon zij lekker blijven liggen, wat een stomme meid is dat nu... Wel dames, Steven heeft gedaan om 14u en om 15u heb ik de afspraak bij de gyn. Een uurtje is te kort voor hem om eerst naar huis te komen en me te komen oppikken en dan naar het ziekenhuis te rijden. En als ik naar zijn werk zou rijden tegen 14u, dan staat mijn auto daar mooi en moeten we er toch terug om. Dus beste oplossing: vroeg opstaan en hem naar z'n werk voeren. Dan kunnen we tenminste lekker napraten over de echo in de auto voor we thuiskomen en m'n pa luisterende oortjes zou kunnen hebben (m'n pa gaat zolang we weg zijn 'babysitten' op de installateur van onze ramen) Sorry dat ik zoveel geschreven heb maar ik zit hier helemaal alleen en ik moest toch ff tegen iemand kunnen ratelen...

Uitgerekende data 5 oktober: KBR (Karin) 7 oktober: Valesca,27, 2e kindje 7 oktober: Ceece (mk) 8 oktober: Mickey1979, 31, 1e kindje 10 oktober: MarMira, 34, 1e kindje 12 oktober: Rebelletje 13 oktober: Akara, 28, 1e kindje - Het is een meisje! 15 oktober: r00sje 12/17 oktober: T.K, 26, 1e kindje 15 oktober: Mamavannoah,30, 2e kindje 16 oktober: Doortje (Dorien), 28, 1e kindje – Het is een verrassing 18 oktober: Toverstafje, 38, 2e kindje 18 oktober: Laika, 35, 1e kindje, 18 oktober: Marianne, 41, 1e kindje 18 oktober: Zomer71, 39, 1e&2e kindje 21 oktober: Ellentrik (Ellen), 30 jaar, 1e kindje - Het is een jongen! 24 oktober: Frann19, 35,1e kindje 24 oktober: vlok, 43, 1e kindje 24 oktober: MissGriet, 27, 3de kindje 25 oktober: Wish 32, 1e kindje 26 oktober: Violeta 30,1MK, 1e kindje 21 oktober: Pebbels (mk) 31 oktober: Karin (ivfmoeder), 41, 2e kindje Echo/controle 7 juni: Frann 20 weken echo 8 juni: Doortje (Dorien) 20 weken echo zk 8 juni: Violeta 20weken echo 9 juni: Doortje controle vk 9 juni: Akara controle gyn 14 juni: MissGriet 20 weken echo zk 14 juni: Marianne controle vk 15 juni: T.K controle Verloskundige 21 juni: MarMira controle vk 23 juni: Wish controle vk 22 weken 24 juni: Vlok controle vk

Ellen, Bedankt! Ik ga es kijken op de website van de nmbs wanneer ik er juist een trein rijdt die stopt in Berchem. Ik zit in de werfreserve van Stad Gent en ben met nog een examen bezig voor een andere functie bij Stad Gent. Ook voor een ocmw heb ik gesolliciteerd en daar heb ik de 25ste juni een schriftelijk examen van. Hopelijk ben ik erdoor en mag ik dan verderdoen met het mondeling en wie weet... Ik hoop er niet teveel op dat ik nog ergens kan beginnen voor de bevalling maar je weet nooit natuurlijk. Ik zie mezelf al met een bolle buik op m'n eerste werkdag verschijnen om dan een maand of zo later terug thuis te zitten voor mijn zwangerschapsverlof. Ik solliciteer op dit ogenblik niet particulier. Want daar zou ik toch nooit kans maken met m'n dikker wordend buikje. Maar alles van gemeentebesturen/OCMW's bij mij in de buurt is niet veilig voor m'n sollicitaties. Die zijn normaal met een wachtlijst/werfreserve dus dat is ook goed voor in de toekomst als ik er nu niet als eerste uitkom... Ik ga nu verder terug mijn trap afplakken (hebben zo'n oude trap met donker gelakt hout en smeedwerk aan de trapleuning ons huis is van 1964 dus is redelijk typisch), is echt in etappes. Is vermoeiender dan ik dacht... Morgen komen ze eindelijk de ramen plaatsen op onze bovenverdieping en dan kunnen de schilderwerken eindelijk van start gaan. En kan ik eindelijk ook beginnen met de inrichting van onze babykamer!

MissGriet, Ik ben sinds vandaag officieel werkloos. Ben echt blij dat alles afgesloten is (of toch bijna) Moet nu alleen nog afwachten tot het einde van de maand om al m'n geld te krijgen. Doordat ze niet echt zo stipt zijn met alles vrees ik er al een beetje voor. Ik moest gisteren om mijn C4 gaan (weet niet of dit bij jullie in Nederland ook zo noemt) Ik had afgesproken met iemand van de personeelsdienst dat ik er dus ging omgaan maar die had verlof gisteren. De persoon die wel aanwezig was heeft dus een half uur!!! moeten zoeken eer ze hem gevonden had. Zeer goede communicatie dus weeral. Daarna ben ik mij ook gaan inschrijven bij de vakbond zodat ik recht heb op een uitkering en wat bleek, ze hadden geen reden van ontslag ingevult op mijn C4. Langs de ene kant ben ik opgelucht dat alles eindelijk van de baan is en dat ik me er geen zorgen meer over hoef te maken maar langs de andere kant had ik toch toch liever anders gezien en wou ik dat ik nog kon gaan werken... Hoop nu gewoon dat ik na de bevalling snel werk zal vinden want ganse dagen stil zitten is niet echt iets voor mij. En doordat m'n man in ploeg werkt en alles door elkaar (hij is reserve dus moet alle verlof/ziekte opvullen) is het soms toch eenzaam.

laika, tof dat ze dat extra onderzocht hebben ivm vroeggeboorte! Is idd een leuke extra geruststelling. Ik heb volgende donderdag m'n volgende controle. Het is nog geen 2 weken geleden dan dat we onze mini bewonderd hebben maar ze hebben ook aan mij gevraagd om aan een extra onderzoek deel te nemen. Ze zijn blijkbaar een studie aan het doen om te kunnen afleiden aan de hand van de lever en nieren van de moeder of er een kans is op zwangerschapsvergiftiging. Dus toen ze me vroegen of ik eraan wou meedoen en dat er een extra controle voor mini bijzat was ik onmiddellijk overtuigd. Ik ben ook niet altijd de grote schrijver naar lees wel alles wat er hier geschreven wordt. En iedereen moet voor zichzelf uitmaken hoeveel en wat ze willen schrijven. Zoals wish al gezegd heeft, iedereen is daar vrij in en er worden geen veroordelingen gemaakt! Ik ga nu lekker gaan shoppen voor een verjaardagsfeestje deze avond en heb zo het gevoel dat ik met iets voor mini ook naar huis zal komen ;-) Tot later.