Hallo,
Ik ben 35 jaar, getrouwd en moeder van een prachtige dochter van 13 maanden.
De weg naar zwangerschap is voor ons (maar dat weten jullie zelf als geen ander) niet altijd even makkelijk geweest. Sinds 2002 hebben wij de wens om zwanger te worden maar toen dit uitbleef en we alle huis,tuin en keuken middelen gebruikt hadden, alle onzin adviezen hadden geslikt en zelfs een aantal alternatieve hulpmiddelen hadden uitgeprobeerd toch maar besloten om naar het ZH te gaan. Net voordat we zouden gaan starten met IUI bleek ik zwanger te zijn! Tot onze grote verdriet moesten we van onze dochter na 20 weken zwangerschap afscheid nemen.
Omdat het beleid van ons ZH was dat je eerst een jaar moest ontzwangeren kwamen we pas een jaar later dus in aanmerking voor IUI. Dit heb ik 6 x gedaan maar zonder succes. In 2008 hebben we gekozen voor ivf. De eerste tp ging niet goed maar de tweede wel en dat is ons grootste geluk, onze dochter.
Nu zijn we weer bezig met de tweede ivf poging. Ik heb net een tp gehad maar gisteren bleek dat ik niet zwanger was. We nemen nu een maandeje pauze om bij te komen en gaan dan voor de laatste cryo.
Al heel vaak heb ik berichten op deze forum gelezen en dat gaf een enorme troost, of motiveerde me om toch te blijven hopen en maar weer door te gaan.
Dankjulliewel en tot ziens
