Liminous

Ohh dames, wat begint dit bankje verschrikkelijk rood! Hoop dat het toch nog wat groener gaat worden! Een hele dikke knuffel voor iedereen die dat nodig heeft.. Daisydoo, ik hoop echt voor je dat het niet door gaat zetten! Liefs

Uitgangsecho .. september Joekie Follikelmetingen :toppie: 7 september Bloempje 80 (1e FM bij 2 IVF) 9 september Hoopvol1976 (2e poing ICSI) :myfignerscrossed:Terugplaatsing:myfignerscrossed: 2 september Esma 4 september Kim 5 september Otjes 8 september Liminous :goodluck1: Testen :goodluck1: 2/3 september Suzz 3 september Megan 4 september Pgd1986 (1 5 cellige cryo) 5 september Shirley 5 september Tascha (vroege test) 7 september Belladona 7 september Tascha 9 september Daisydoo 10 september Jolanda 11 september Inge35 13 september Ilse 16 september Esma 18 september Kim 19 september Liminous He bah, pgd! Heel veel sterkte! Tis niet niks allemaal :( Joekie, hopelijk laten ze morgen wat van zich horen, die spanning is ook niet goed!

Joekie, als ik het goed lees, was het ook de bedoeling dat jij ongesteld zou worden toch? In dat geval fijn dat het er eindelijk is! En wat rottig dat het zkh dan niet telefonisch bereikbaar is! Hoop voor je dat je morgen wat van ze hoort :) Liek, wat bijzonder dat je tussen de behandelingen door toch op de natuurlijke manier zwanger bent geworden! Hoop voor je dat deze keer alles goed gaat en jullie volgende week een mooi kloppend hartje zien!

Belladonna, ik testte ook positief op wd9 na een cryo.. Dit waren mijn testen van toen.. Bovenste WD9 in de ochtend.. Middelste WD10 in de ochtend.. Onderste WD10 in de middag..

Wat een goed resultaat Liesjuh! Hopelijk vinden ze uiteindelijk ook veel eicellen en heb je uiteindelijk nog cryo's over!

.. En Megan, wat lijkt me dat frustrerend! Heel goed dat jullie nog verder willen kijken wat er nog mogelijk is.. Het houdt iig de deur nog op een kier..

Megan, (en mss andere dames) Ik heb een heel goedkoop adresje voor die testen van de KV.. Betaal geloof ik 10 euro voor 15 testen.. Zijn PRECIES hetzelfde! Tis alleen wel bestellen via internet, maar dan in de meeste gevallen wordt het wel snel opgestuurd.. Mag hier denk ik geen reclame maken dus als iemand interesse heeft, pb maar :)

Uitgangsecho .. september Joekie Follikelmetingen :toppie: 7 september Bloempje 80 (1e FM bij 2 IVF) 9 september Hoopvol1976 (2e poing ICSI) :myfignerscrossed:Terugplaatsing:myfignerscrossed: 2 september Esma 4 september Kim 5 september Otjes 8 september Liminous :goodluck1: Testen :goodluck1: 2/3 september Suzz 3 september Megan 4 september Pgd1986 (1 5 cellige cryo) 5 september Shirley 5 september Tascha (vroege test) 7 september Belladona 7 september Tascha 9 september Daisydoo 10 september Jolanda 11 september Inge35 13 september Ilse 16 september Esma 18 september Kim 19 september Liminous Hoi dames! Zoals verwacht mag ik vanavond de Pregnyl zetten :D Mn ei was al ruim 19mm! Donderdag de tp en dan de 19e testen.. Ohhhh ik vind het weer zooo spannend!

Ohhh meiden, wat gaan jullie allemaal hard! Hoop dat iedereen zich langzaamaan weer wat beter is gaan voelen na alle zwangerschapskwaaltjes... Liefs Can

Goeiemorgen! Heej, wordt ik nu zomaar van het lijstje afgehaald? :P Zometeen de 2e fm, ben zeer benieuwd!

Yeahhhh gefeliciteerd Suzz! De eerste groene van het bankje :D Dat er maar velen mogen volgen! :D

Hoi ladies, hier ook weer een teken van leven van mijn kant.. Ik heb een klein beetje proberen terug te lezen.. Heb een aantal hele verdrietige dingen gelezen.. Lieve meiden, een hele dikke knuffel! Ik hoop dat er voor een ieder gauw een lichtpuntje zal komen! Dames die nog aan het wachten zijn: Heel veel succes! Het is ook niet makkelijk he? Ik vind die wachtweken echt slopend.. Niks kunnen doen en alleen maar heel erg passief afwachten op wat er komen gaat.. Als ze nou iets konden bedenken dat ze op voorhand het eindresultaat al zouden weten, dan zou het een stuk makkelijker zijn :) Hier gisteren de 1e fm gehad op CD 12 na het gebruik van 100MG Chlomid. Er waren weer een heleboel eitjes te zien, maar daar hebben we allemaal niks aan.. Het grootste eitje was pas 13mm en mn baarmoederslijmvlies was ook pas 5,3mm.. Morgen moeten we weer terugkomen, dus ik hoop dat het eitje dan mooi doorgegroeid is en mn baarmoederslijmvlies ook.. Het schijnt dat je lichaam na een zwangerschap kan herstellen van PCO dus ik had een stiekeme hoop dat dit bij mij ook het geval zou zijn.. Maar kennelijk is 6,5 week zwangerschap niet voldoende want er zaten weer verschrikkelijk veel eitjes.. Ach ja, ik hoop maar dat er in ieder geval 1 eitje doorgroeid, dan ben ik blij :) Verder nog steeds erg druk druk druk.. Zou deze week lekker 5 daagjes vrij zijn, maar de definitie van 'vrij' is ver te zoeken.. Deze week minimaal 4 keer naar het zkh waarvan 2x voor deze behandeling en 2x naar de reumatoloog voor vriendlief. Daarnaast moeten we beide deze week 2x naar de fysio en hebben we nog een heleboel andere afspraken staan. Vanaf volgende week begint mn 52 urige werkweek dus ik baal behoorlijk dat ik deze dagen niet ff bij kan tanken.. Maar goed, deze 52 urige werkweken is tijdelijk tot Juni en mn eigen keus, dus mag niet klagen denk ik dan maar.. Lieve meiden, koppie op allemaal en ik hoop op een mooie groene maand :) Liefs Can

26 juli Jolanda (deca) 2 augustus Kim (deca) 3 augustus Esma (deca) 7 augustus Shirley (deca+gonal-f) 8 augustus Liesjuh (deca) 9 augustus Suzz (clomid) 10 augustus Otjes (deca) 12 augustus Inge35 (Gonal-f) 15 augustus Ilse (deca) 19 augustus Bloempje 80 (deca) - ja -beschikbaar 3 & 10 september (voorkeur omg Den Bosch) 21 augustus Hoopvol1976 (deca) 22 augustus Liesjuh (menopur) 23 augustus Joekie (deca) 23 augustus Liminous (chlomid) :icon_sunny: Uitgangsecho's :icon_sunny: 11 augustus Liesjuh 16 augustus Ilse 18 augustus otjes 18 augustus Esma 19 augustus Kim (+ start gonal-F) 23 augustus Liminous :toppie: Follikelmetingen :toppie: 13 augustus Megan (Icsi) 16 augustus Mare (cryo poging) 16 augustus Shirley (icsi) 18 augustus Suzz 2de 19 augustus Belladonna (cryo poging) 19 augustus Inge 19 augustus Jolanda 22 augustus Tasch (cryo poging) 23 en 24 augustus Ilse 28 augustus Esma (3e FM) 29 augustus Natasja 30 augustus Kim (3e FM bij 1e ICSI) 30 augustus Neel 31 augustus Liesje 2 september Liminous (cryo poging) 9 september Hoopvol1976 (2e poing ICSI) :myfignerscrossed:Terugplaatsing:myfignerscrossed: 20 augustus Megan (2 embryo's..hopelijk!!) 22 augustus Shirley (1 embryo) 26 augustus. 2 cryos. Ymkeh GEEN TP 26 augustus Jolanda (2 embryo`s) 27 augustus Inge35 (1 embryo) 29 augustus Tascha 2 mooie cryo's teruggeplaatst! 30 augustus Ilse (2 embryo's?) 2 september Esma 4 september Kim :goodluck1: Testen :goodluck1: 2/3 september Suzz 3 september Megan 4 september Pgd1986 (1 5 cellige cryo) 5 september Shirley 5 september Tascha (vroege test) 7 september Belladona 7 september Tascha 9 september Daisydoo 10 september Jolanda 11 september Inge35 13 september Ilse 16 september Esma 18 september Kim 19 september Liminous (geschatte datum) 19

Hoi dames! Zoals ik onlangs al schreef ben ik niet heel erg actief vanwege de drukte met mn werk.. Maar hier dan toch even een berichtje van mijn kant.. Heb helaas niet alles terug kunnen lezen.. Hoop dat ik na volgende week wat meer tijd heb.. Dames die aan t wachten zijn op een punctie, tp of tot de testdatum.. Heel veel succes! Tegen alle verwachtingen in ben ik vandaag ongesteld geworden. Had gedacht mn eisprong nog niet eens gehad te hebben dus dit was een zeer aangename verassing! Gelijk 't VU op de hoogte gesteld, dus ik zal morgen wel gebeld worden voor de uitgangsecho.. Als alles zo verloopt als de laatste keer, heb ik 7 September de tp! Daar hopen we dan maar op :) Een fijn weekend allemaal! Liefs Can

Hoi dames, Nadat ik 1 van de eersten was die het Mei bankje groen kleurde, meld ik me toch weer op het September bankje. Met 6,3 weken bleek dat het ging om een buitenbaarmoedelijke zwangerschap waar ik met spoed aan ben geopereerd. Ze hebben daarbij mijn rechter eileider verwijdert en heb daarna een paar weken moeten herstellen. Ik heb nog geen flauw idee wat mn cyclus gaat doen. Afgelopen ronde was keurig 30 dagen en inmiddels zit ik op dag 19 en heb ik niet het idee dat mn eisprong al is geweest.. Met een beetje pech moet ik dus uiteindelijk doorschuiven naar het Oktober bankje.. Maar goed, we blijven positief :) Verder hebben we gisteren gehoord dat manlief de ziekte van Bechterew heeft, maar we hebben nog geen idee wat dit in de praktijk gaat betekenen.. Ik hoop maar dat het onze kinderwens die nu al zolang duurt, niet in de weg staat. Wel weten we al dat er een kans van 1 op 10 is dat ons kindje het ook gaat krijgen.. Kortom, de laatste maanden waren een behoorlijke rollercoaster en we zijn wel weer toe aan wat positiefs in ons leven! Ik ga mn best doen om jullie zoveel mogelijk te volgen maar heb helaas wel een erg druk leventje.. Heel veel succes allemaal!

Hoi dames! Nadat wij vorige week maandag ons kindje zijn verloren heb ik hier nog niet echt gereageert... Af en toe spiek ik hier wat, maar merk toch dat ik dat heel erg moeilijk vind. Al die positieve verhalen, mooie echo's en kloppende hartjes... Zucht, waarom mocht dat bij ons nou niet zo zijn :( Begrijp me niet verkeerd meiden, het is jullie stuk voor stuk ontzettend gegund! Tis alleen dat als ik met een zwangere geconfronteerd wordt dat ik denk: Waarom zij wel en ik niet.. Maar dat is geen kwestie van misgunnen of iets :) Ik zal even mijn verhaal plaatsen over de hele gebeurtenis van vorige week. Heb het even gekopieerd van mijn site..: Op vrijdag 17 juni had ik aan het eind van de ochtend wat last van mn buik.. In het begin viel het nog wel mee, maar uiteindelijk werd het steeds erger. Ik kon op een gegeven moment niet meer zitten of staan van de pijn. Toen ik het na een uurtje of 2 echt niet meer hield en op het punt stond de gynaecoloog te bellen, zakte de pijn weer af. Uiteindelijk was er niets meer dan een beetje een zeurderig spierpijn gevoel. Ik besloot dan ook maar om het nog even aan te kijken. De pijn bleef gelukkig weg en het hele weekend heb ik nergens meer last van gehad. De normale zwangerschapskwaaltjes waren volop aanwezig wat mij toch een beetje het vertrouwen gaf dat het wel goed zat. Op maandag 20 juni stapte ik 's morgens mijn bed uit en meteen had ik hele erge buikpijn. Ik hoopte dat het weg zou zakken dus ik heb een kop koffie gedronken en probeerde er geen aandacht aan te schenken. Na een minuut of 10 merkte ik toch dat het weer steeds erger werd, dus besloot ik om nog maar even op bed te gaan liggen zonder wat tegen Peet te zeggen. Ik wou hem ook niet ongerust maken. Na een tijdje zo op bed gelegen te hebben kwam Peet bij me kijken. Hij zag meteen al dat het niet goed was omdat ik met stuiptrekkingen van de pijn in bed lag. Hij had een warme kruik voor me gemaakt en na ongeveer een half uurtje zo gelegen te hebben, was de pijn weer zo goed als verdwenen. Opgelucht ben ik toen uit bed gestapt maar op het moment dat ik weer recht op stond was het weer foute boel. Ik zakte zowat door mijn benen van de pijn. Peet vond dat ik maar even een hete douche moest nemen in de hoop dat het dan beter zou gaan. Hij hielp me met uitkleden en onder de douche. Ik ben gaan zitten en heb de straal een hele tijd op mijn buik gehouden. Gelukkig, de pijn verdween weer. Ik draaide de kraan uit, stapte onder de douche vandaan en begon me af te drogen. Wéér kwam de pijn in alle hevigheid opzetten. Nu vond ik het wel mooi geweest en besloot ik de gynaecoloog te bellen. Na het hele verhaal uitgelegd te hebben was ook de gynaecoloog er niet helemaal gerust op en wou ze graag dat ik die middag langs kwam om te checken of het allemaal wel goed zat. Na dit telefoongesprek besloot ik om te proberen naar de wc te gaan. Misschien waren het wel mijn darmen die zo van slag waren en zou het opluchten als ik eenmaal naar de wc was geweest. Dit had ik beter niet kunnen doen.. Toen ik eenmaal van de wc af kwam kon ik helemaal niet meer lopen of staan. Ik ben op handen en knieen naar boven gekomen en bed mn bed in gekropen. Peet maakte zich heel veel zorgen omdat ik zoveel pijn had. Hij was er totaal niet gerust op. Rond 14:00 haalde Peet me uit bed omdat we om 14:45 bij de gynaecoloog moesten zijn. De weg naar het ziekenhuis kan ik me haast niet meer herinneren, ik leefde totaal ergens anders door de pijn. Na even kort gesproken te hebben met de gynaecoloog besloot ze om een echo te maken. Ze vertelde erbij dat voor de termijn waarop ik zwanger was, er nog geen kloppend hartje zou zijn. Als alles gewoon goed was en ik geen kloppend hartje zag, moest ik me dus geen zorgen gaan maken. Met pijn en moeite heb ik me uitgekleed en ben ik op het bankje gaan liggen. Op het moment dat de echo in mijn baarmoeder zat, zagen we meteen al dat het niet goed was. Er was geen kindje te zien. Ik schreeuwde het uit van de pijn en verdriet en de gynaecoloog ging ondertussen verder zoeken naar het kindje. Het kindje zat ergens rechts, maar ze kon nog niet precies beoordelen waar het zat. Wel klopte het hartje al... Vanaf dit moment ging het allemaal heel snel. Ik zou opgenomen worden en ik zou geopereerd moeten worden. Ze wisten op dat moment nog niet of ik met spoed geopereerd moest worden of dat het later op de dag zou gebeuren. We moesten naar de eerste hulp en daar zouden we door een andere gynaecoloog verder geholpen worden. Na meerdere keren bloed te hebben geprikt en een infuus te hebben gekregen, kwam eindelijk de gynaecoloog eraan. Ze wou weer een echo maken omdat zij me zou opereren en wel precies wou weten waar het kindje zat. Ik smeekte haar zowat om het niet te doen, omdat de echo heel erg veel pijn deed. Helaas moest het toch gebeuren. Op deze tweede echo zagen ze dat het echt foute boel was. Ik had een bloeding gekregen en mijn buikholte zat vol met bloed. Weer ging het allemaal heel snel. Ik moest afscheid nemen van Peet en ik werd met spoed naar de OK gebracht. Daar pas kreeg ik voor het eerst pijnstilling. Heel veel tijd om daar over na te denken had ik niet, want voor ik het wist lag ik al onder narcose. Eenmaal bijgekomen stonden Peet en Cinderella naast mijn bed. We hebben een hele tijd gehuild en geknuffeld. Een hele tijd later kwam de arts om te vertellen hoe de operatie gegaan was. Het kindje was al te ver ingenesteld in mijn eileider en daarom kon deze ook niet gespaard worden. Ook had ik teveel bloed verloren en hebben ze mij een bloedtransfusie gegeven.. Ze hebben de eileider met daarin het kindje opgestuurd naar het lab en dit zal helemaal onderzocht gaan worden. Omdat mijn bloedwaardes niet goed waren moest ik in het ziekenhuis blijven. De nacht was echt een hel. Ik lag op de verpleegafdeling van gynaecologie. Om de haverklap hoorde ik babytjes geboren worden. Deed dit echt heel veel pijn. Ik heb de hele nacht geen oog dicht gedaan en alleen maar liggen huilen. Om het uur kreeg ik controle en met regelmaat kreeg ik pijnbestrijding. De volgende dag stond ik erop om naar huis te gaan maar de artsen waren het hier niet zo mee eens. Ik moest eerst aansterken en daarna zouden ze verder gaan kijken. Omdat ik er toch op stond hebben we uiteindelijk afgesproken dat mijn bloedwaardes eerst nagekeken werden en dat de catheter eruit gehaald werd omdat ik eerst zelfstandig moest plassen voordat ik weg ging. Gelukkig waren mijn bloedwaardes weer redelijk normaal en ook het plassen ging goed. Uiteindelijk ben ik ontslagen met de mededeling om het heel erg rustig aan te gaan doen. Ook heb ik een formulier meegekregen met alles wat ik de komende weken niet mag doen. Wat was ik blij dat ik weer thuis was. Maar het was ook heel erg moeilijk. Gelukkig heeft Peet de avond ervoor alle cadeautjes die we al hadden gekregen opgeruimd dus werd ik daar niet al te veel mee geconfronteerd. We hebben even samen zitten huilen en hebben de hele tijd geknuffeld. Hoe heeft dit toch kunnen gebeuren? Ik snap het gewoon echt niet. We hadden zo'n vechtertje. Het hartje klopte notabene al!! Waarom heeft het dan toch zo moeten lopen? Het lichamelijke herstel zal met een paar weken wel gebeurd zijn, maar het emotionele herstel zal nog wel even duren. Hoe moet ik hier in vredesnaam mee om gaan? Waarom lief kleintje, waarom kon je niet bij ons blijven... Het verhaal hieronder heb ik afgelopen Zaterdag geschreven: Hier gaat t lichamelijk steeds iets beter. Wel de hele week al verhoging en sinds gisteren verlies ik hele dikke zwarte stolsels. Uiteindelijk maar de gyn gebeld en moet t nu goed in de gaten houden. Temp is nu 37.8 en bij 38 of meer moet ik bellen dus ik hoop maar dat het hier bij blijft. Ook heb ik een beetje op mijn donder gekregen dat ik eerder aan de bel moet trekken. De gyn die ik gisteren aan de lijn had, heeft maandag overleg gehad met de gyn die ik toen aan de lijn had, toen ik belde met mijn klachten. De gyn die ik maandag aan de lijn had zag de ernst er niet van in en liet me daarom pas om 14:45 komen terwijl die andere gyn er op stond dat ik gezien de klachten meteen moest komen. Ze zei dat ik een harde was, dat ik het maandag nog de hele dag heb volgehouden. Emotioneel vind ik het nog steeds heel erg moeilijk. Dr is nog geen dag voorbij gegaan dat ik niet heb staan brullen. Ik weet nog steeds niet hoe ik hier mee om moet gaan. Na bijna 2 jaar in een rollercoaster te hebben gezeten waren we eindelijk zwanger. We hebben er helaas maar 2,5 week van mogen genieten. Voor de meeste mensen was ons frummeltje nog niks, maar voor mij was het mijn kindje. Wat ik ook heel erg moeilijk vind, is dat het hartje al klopte.. Wij zeiden 's morgens nog tegen elkaar: Als het dan toch niet goed zit, laat het kindje dan maar alvast dood zijn. Hoe hard dat ook klinkt.. Tijdens de operatie hebben ze het kindje niet aangeraakt, ze hebben de eileider eruit gehaald waar het kindje in zat. Dat idee maakt me helemaal gek. Door het eruit halen van de eileider is het hartje van ons kindje gestopt met kloppen en is het dood gegaan.. Mn omgeving blijft maar zeggen dat het kindje geen schijn van kans had, maar ik wil het gewoon niet geloven. De technieken zijn tegenwoordig zo ver, waarom hebben ze dan niks meer voor ons kleine hummeltje kunnen doen? Ons kindje was perfect en een vechtertje, het zat enkel op de verkeerde plek Het is gewoon onwijs oneerlijk.. Het hele traject is al moeilijk genoeg en net als je er een beetje aan begint te wennen dat dat traject verleden tijd is, sta je er weer middenin, maar dan met nog meer verdriet. Aan de ene kant baal ik als een stekker dat ik ooit positief heb mogen testen.. Een negatieve test had lang niet zoveel pijn gedaan als dit.. Aan de andere kant heb ik er even van mogen proeven en dat voelde goed.. Heel goed zelfs. Hoe we het nu gaan doen in de toekomst, daar zijn we nog niet over uit. Dat we op zn vroegst pas in September verder gaan staat al wel vast, maar dan is het in September nog maar even bezien of we er weer klaar voor zijn. Ik weet wel dat ik nooit meer onbezorgd zwanger zal zijn. Dat was ik nu ook niet, maar een bbz is nooit in mij opgekomen.. En uiteindelijk heb ik Maandag avond een gedicht geschreven voor ons kleintje.. Maandag was een hele moeilijke dag omdat ik bij iedere blik op de klok, me realiseerde wat er op dat moment een week eerder gebeurde.. Na 2 jaar van spanning, onzekerheid en verdriet Werd het wachten eindelijk beloond We geloofden onze eigen ogen niet Maar onze liefde zou worden bekroond Dol gelukkig waren we dat jij in ons leven zou komen Helaas heeft het toch niet zo mogen zijn Jij bent na 6,5 week weer van ons afgenomen Je was nog zo ontzettend klein We hadden je al een bijnaam gegeven We waren helemaal klaar voor jou Lieve kleine schat, waarom ben je niet bij ons gebleven Het is gewoon niet eerlijk, waarom nou Voor altijd zal je in onze harten blijven leven Waarom moesten we jou toch laten gaan We hadden je nog zoveel liefde willen geven Waarom mocht je niet langer bestaan Het doet ons ontzettend veel pijn We hebben onwijs veel verdriet Omdat jij niet meer bij ons mag zijn Ook al was je nog maar klein, jou vergeten zullen we niet Sorry, tis een beetje veel geworden allemaal! Forgive me ;) Lieve lieve dames, ik vind het ontzettend jammer dat ik niet bij dit clubje kan blijven. Helaas heeft het lot anders besloten :( Ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat en dat jullie over een maand of 7 prachtige kindjes op de wereld mogen zetten! Ik kom hier vast nog wel eens binnen wandelen om te kijken hoe het met iedereen gaat (als jullie dat goed vinden natuurlijk) Liefs Limi

Hoi dames Vrijdag erge buikpijn gehad wat na ongeveer 2 uurtjes weer afzakte.. Gisteren kwam de pijn weer in alle hevigheid opzetten en voelde ik gewoon dat het foute boel was. Zkh gebeld en mocht langskomen.. Op de echo bleek er een heel mooi hartje te kloppen maar helaas niet op de goeie plek.. Opeens ging alles heel snel en nu lig ik zonder kindje, zonder eileider en met teveel verloren bloed helemaal alleen in het zkh..

Ohhh het bankje begon zo mooi groen en nu zie ik steeds meer rood erbij komen :( Hoop dat er nog veel meer groen bij gaat komen! En alle dames met rood, heel veel sterkte!

Uitgerekend: Benbri: 1 februari, 3e kindje, 33 jaar Meezie: 3 februari, 1ste kindje, 29 jaar (2 cryo's teruggeplaatst gekregen) Eef: 6 februari, 1e kindje, 33 jaar Lianne: 6 februari, 1e kindje, 28 jaar (2 embryo's) Jeanine: 6 februari 2de (en 3de?) kindje, 34 jaar (2 embryo's gekregen) Liminous: 10 februari 1e kindje, 23 jaar (1 embryo) Nofje: 10 februari, 1ste kindje + (2 stiefdochters van 8 en 15), 31 jaar Stiertje: 13 februari, 1e kindje, 35 jaar ( 2 emmys teruggeplaatst gekregen) Bikkel: 13 februari, 1e kindje, 32 jaar Do76: 15 februari (denk ik) (2 terug geplaatst) Ink : 17 februari, 1e kindje (en 2e?), 29 jaar (2 terug geplaatst) Fren: 17 februari, 1e kindje, 32 jaar (echo bij 7w5d) Eerste echo: Yvonne: 14 juni Benbri: 15 juni (het is 1 kindje en het hartje klopt) Eef: 16 juni (het is 1 kindje en het hartje klopt!) Jeanine: 22 juni Ink: 24 juni Bikkel: 24 juni Stiertje: 28 juni Liminous: 28 juni Lianne: 29 juni Do76: 5 juli Fren: 6 juli Tweede echo: Nofje: 20 Juni meezie: 21 juni Benbri: 22 juni Eef: bij 9 weken,datum nog niet bekend Bikkel: 8,5 week echo, datum nog niet bekend! Derde echo: Bikkel: 8 augustus, 12 wkn echo en nekplooimeting, tevens 1e controle gyn! Hoi ladies, Hier ben ik ook weer ff :) Heb doordeweek niet zo veel tijd en puf om te reageren maar lees wel steeds mee.. Zie dat een aantal van jullie al een mooie echo gehad hebben! Woow! Kan niet wachten tot wij de eerste echo krijgen :D Inprincipe krijgen we de 28e onze eerste echo via de gyn maar nadat ik contact heb gehad met de vk mag ik via hun volgende week al een echo laten maken. Heb al wel contact opgenomen met het echo centrum maar kreeg ze niet te pakken. Ze zouden me teruggebellen als ik mijn gegevens achter liet, maar dat hebben ze nog niet gedaan.. Ik hoop dat ze snel terugbellen! En ook een aantal dames die kans hebben op een tweeling? Spannend hoor! Lijkt me heel erg bijzonder! Kwaaltjes, hier is het allemaal wel goed te doen.. Met vlagen voel ik wat misselijkheid opkomen maar dit is niet echt noemenswaardig. Net als mn borsten.. Voel ze wel, maar doen momenteel niet echt pijn meer.. Ik heb wel heel erg veel krampen in mn buik.. Wordt daar heel erg onzeker van.. Vorige week zaterdag 's nachts echt liggen huilen in bed van de pijn.. Gisteren had ik wederom weer zulke krampen dat ik dacht dat ik het niet meer hield. Nu valt het mee, enkel een soort zeurderige spierpijn pijn.. Kan het niet zo goed omschrijven. Een fijne zaterdag allemaal! Liefs

Ohhh dames wat spannend hier nog zeg! Hoop dat jullie ons allemaal mogen volgen! Dames die positief getest hebben, gefelcitieerd!!! En meiden die helaas negatief hebben getest of ongesteld zijn geworden.. Hele dikke knuff!!! Sharon.. Ben jij de Sharon van t andere forum??

Hoi ladies, Ik ben een lang weekend weg geweest naar vrienden, was erg gezellig maar wel erg vermoeiend... Heb ook alles wel bijgelezen maar er is me bar weinig bij gebleven hahaha Hoe is het hier met iedereen? Hier gaat het allemaal goed.. Had zaterdagavond zo'n ongelovelijke buikpijn, dat ik lag te janken in mn bed.. Dacht echt ff dat het niet goed zat maar uiteindelijk niets aan t handje.. Voel me nu verder helemaal top :) Wel moe en zere borsten maar dat nemen we maar voor lief :)

Hoi dames, Ik heb ook eindelijk het lef om me hier aan te melden.. Nogmaals aan alle zwangeren: Gefeliciteerd! Uitgerekend: Benbri: 1 februari Mirjana: 2 februari Eef: 6 februari Lianne: 6 februari Jeanine: 6 februari Liminous: 10 februari Nofje: 10 februari Stiertje: 13 februari Do76: 15 februari (denk ik) Eerste echo: Benbri: 16 juni Eef: 16 juni Mirjana: 22 juni Jeanine: 22 juni Stiertje: 26 juni Liminous: 28 juni Lianne: 29 juni Yvonne: 30 juni Do76: 5 juli

Wendy, ik ga duimen voor een heel groot wonder!!! Hoe laat hoor je iets? Anne, wat klote dat je geen tp hebt gehad!! Lijkt me vreselijk! Stiertje, gefeliciteerd! Dames die negatief hebben getest.. Heel veel sterkte! Lijkt me extra moeilijk in zo'n groene omgeving.. Je hebt dan toch extra hoop.. Liefs

Dat hoop ik ook Benbri! Do, welkom hier! Hoop voor je dat je 1 deze dagen dik positief gaat testen :D

Ohhhhhhhhh nog meer groen erbij! Van harte dames!! Dit bankje is goeeehoeeeddd! :D Sorry voor mn afwezigheid maar de vakantie zit er helaas weer op.. Probeer wel zo nu en dan wat te lezen maar reageren met mn telefoon is niet zo handig.. Dames die nog in afwachting zijn: mijn duimen draaien overuren :D