Eef

Hallo meiden, Even een reactie, wat schrijven jullie veel!!! Veel leuke reacties, geweldig weer iemand zwanger! Gefeliciteerd Dublin. En iemand trouwen binnenkort, helemaal romantisch. Ik vind het leuk om zo mee te lezen, en merk dat ik af en toe wat vragen en frustraties heb, waar ik niet weet waar mee heen te moeten. Even hier plaatsen. Ook naar aanleiding van reactie Laika. Die schreef dat het zo raar was dat ziekenhuizen soms zulke tegenstrijdige berichten geven. Nu een paar dagen na de sec opinion in de vu, en inmiddels een beetje gewend aan het idee dat we (als alles goed gaat, ook met uitslagen enzo) waarschijnlijk in juni nog een laatste poging mogen wagen. Eerst was ik heel blij met het bericht. Yes! ook werd mn onzekerheid bevestigd dat het toch bij allebei niet helemaal goed was en de embryo kwaliteit niet goed was. En dan de tegengestelde mening ten opzichte van Leiden, dat de hormoontoediening omhoog moet in plaats van wat er bij de de pogingen is gebeurd, omlaag....en dan heb ik toch echt nagevraagd: is dit algemeen geldend, zijn dit landelijke richtlijnen: antwoord: ja, ziekenhuizen in Nederland hebben allemaal meer of meer dezelfde protocollen en het maakt niks uit. Wat moet je met de info? Nog wat gezocht op het internet, en begrijp dat ik met eustradiol (?) van 7000, geen klachten en 7 eicellen geen overstimulatie heb gehad de eerste ivf, waarom moest de gonal dan toch omlaag? Heb maar besloten te stoppen met piekeren, het is gebeurd, het is niet terug te draaien, en uiteindelijk maken we door slechte kwaliteit en oudere leeftijd (39) weinig kans, en moeten we een laatste poging met dubbele dosering en icsi maar zien als "we hebbben er in ieder geval alles aan gedaan". En dan gaat dat stemmetje toch weer: "ja, maar dat zeiden ze in Leiden toch ook..." Dus toch een rotzaterdag met gepieker gehad, en in gedachten een brief naar Leiden geschreven, over dat ik toch liever eerlijkheid had gehad over de slechte embryokwaliteit, en waarom een ander ziekenhuis toch een ander advies geeft, terwijl men zegt landelijke richtlijnen te hanteren. PFFFFF. Laika, je hebt helemaal gelijk, soms proberen ze gewoon wat.....en hopen ze waarschijnlijk, net als ons lotgenoten op een mooi wonder.... Ondertussen ben ik met mn regelmatige cyclus van 28 dagen op weg naar dag 31 en begin toch stiekem weer te denken aan dat enen wonder....maar ja, er is een echo gedaan met het bezoek voor de sec. op, en er was echt niks te zien. Hou me maar vast aan de vele verhalen over plotse verlate cycli, zoals die van Nico, en ga er van uit dat het vanzelf komt... effe dansen of zo. Veel gepraat met manlief over het wel of niet doorzetten van een laatste behandeling, mede omdat we toch de indruk krijgen uit de papieren van Leiden dat de kansen erg laag liggen. Maar gelukkig, we gaan er voor. Heb mezelf aangemeld op het werk voor extra diensten (werk in de zorg, regelmatig, en 4 dagen) om wat extra geld te sparen voor de "klap"die straks komt. Gelukkig een klein voorraadje, maar al met al maak ik me toch zorgen. Maar ja, het advies was zeker op vakantie te gaan voor de broodnodige ontspanning, ; - ) dus dat doen we maar haha. Wie weet kan ik de komende maand wat extra's bijbeunen waardoor het straks allemaal makkelijker is. Voor iedereen fijn weekend, enne hopen op nog even mooi weer! (de diner beschrijvingen zijn ook altijd leuk, inspiratie!) Hier gewoon spaghetti pesto, de hersenen en de tranen zijn genoeg aan het werk geweest of we het nou wel of niet moesten doorzetten, dus, lekker makkelijk vandaag. Groetjes Eef

Hoi allemaal, Vandaag de second opinion in VU gehad, we zijn met een goed gevoel het ziekenhuis uitgelopen. Ook al wat geschreven op pauzemeisjes ivf forum, maar het komt er op neer, dat het de moeite waard is om een laatste kans te wagen, het zal dan icsi worden, met van tevoren de pil starten en hierna decapeptyl, gonal. Rustig alles kunnen evalueren, en toch meer informatie gekregen dan we in LUMC gehad hebben. Het blijft wijsheid achteraf, omdat je nu ook beter door kunt vragen. Er waren wel een aantal nieuwe dingen die mij verbaasde, zoals onder andere dat het verlagen van de gonal, en de toepassing van cetrotide, voor ons in het vu niet het advies was geweest. Gezien de laatste resultaten, nul bevruchting, gaat het ICSI worden. Hiernaast zal er nog uitgebreid bloedonderzoek plaatsvinden. Zonder teveel in details te treden: ik ben toch weer een stuk wijzer en we zijn prima, rustig en vriendelijk behandeld. Nu weer vertrouwen dat, wat er ook uit gaat komen, we echt alles er aan gedaan hebben, en het straks beter af kunnen sluiten. Ik bleef gewoon met twijfels zitten. Nu eerst de uitslagen afwachten (april) en in mei met de pil starten, behandeling waarschijnlijk in juni. Iedereen veel succes, en hoop voor iedereen en duim op de uitkomst van die bijzondere wens, knuffel van Eef

Hallo allemaal, Ben een regelmatig lezer van dit forum, maar gezien het hechte clubje niet ingebroken. Met Guusje contact gehad via het forum ziekenhuis-LUMC (daar staat ook mijn verhaal), maar inmiddels ben ik voor een laatste poging overgestapt naar VU. Net als Guusje had k vandaag een gesprek met de ivf arts (second opinion bij mij) om te bespreken of het zin had een laatste poging te wagen. Nu zit ik niet meer in Lumc, en Guusje schrijft hier, dus neem ik even de vrijheid om via dit forum te posten ; - ). Guusje, gefeliciteerd met het positieve bericht! Echt fantastisch dat je al snel weer verder mag met de tweede ronde. Wat betreft de cetrotide heb ik ervaring, en toevallig heb ik er ook over gesproken met de ivf arts in VU, gezien dat mijn laatste poging in lUMC op dag twee starten met cetrotide, gecombineerd met gonal, geresulteerd heeft in weinig eicellen (4) en nul bevruchtingen. Wat betreft de werking van cetrotide tov decapeptyl, staat er een goed artikel op de freya website, menubalk behandeling/medicijnen, of het kan onder de literatuur, wetenschappelijke studies staan, hou me even te goed. Bij ons werd het aangeraden bij de laatste poging omdat het ook je eigen fsh iets zou onderdrukken, naast het LH, aangezien ik volgens LUMC te sterk reageerde. Een optie was die cetrotrial, maar dan wordt je ingeloot of op dag 2 of op dag 5 starten, en omdat ik een snelle groei van de eiblaasjes had, wilde ze reeds op dag 2 starten en is besloten niet in te loten op de studie. Cetrotide werkt net als decaptyl, het onderdrukt het LH, voorkomt een eisprong, maar onderdrukt ook iets eigen FSH. Maar dit mechanisme staat duidelijk uitgelegd in het artikel op de freya website dus pin me daar niet op vast. Het VU zegt echter nu dat zij cetrotide alleen adviseren bij mensen met overstimulatie neiging, en tot die categorie behoor ik volgens hen absoluut niet. Hun advies was ook om hoger te doseren met de gonal en juist niet omlaag te gaan. de cetrotide raden ze in mijn geval af. Iedere casus is natuurlijk uniek, en naar cetrotide en de juiste toediening moet nog veel onderzoek gedaan worden, dus daar is juist die trial voor. Ga je geen advies geven, maar het enige is dat ik naar aanleiding van mijn ervaring en het advies van de VU voor de laatste poging geen cetrotide zal gebruiken. Cetrotide werkt dus net als decapeptyl, alleen het onderdrukt op een andere manier. Misschien is de trial een optie als de medicijnen vergoed worden (en je in een niet vergoede poging zou zitten? wat volgens mij niet het geval is). Zo niet en je wilt het graag doen, dan heb ik hier nog 5 stuks voor je liggen ; - ) die ga ik dus niet meer gebruiken... Advies trouwens van de VU was een laatste poging, dan met hogere dosering gonal, en geen cetrotide, maar weer decapeptyl, en tevens als laatste poging ICSI. We gaan het doen, en we zijn opgelucht dat we de sec opinion gedaan hebben. Veel uitleg gehad, en er is een duidelijk pad uitgestippeld. Op deze manier, of het nu lukt of niet, hebben we in ieder geval alles er aan gedaan en verschillende manieren geprobeerd het te laten slagen. Er wordt ook wat uitgebreider lab geprikt om niets aan het toeval over te laten, en tevens zal ik van tevoren aan de pil gaan. Zo al met al zal ik daar mee in mei starten ( in april gesprek over uitslagen), en in juni zal dan de laatste behandeling zijn. Op deze manier is het mogelijk eerst op te laden (vakantie in mei) en dan uitgerust aan de laatste poging te beginnen. Iedereen heel veel succes toegewenst, en sorry voor het inbreken ; - ) Om maar geheel in stijl met dit forum af te sluiten; Het wordt gewoon spaghetti vanavond ; - 0 Altijd leuk om jullie berichtjes te lezen! Roestvlek, witje, Nico, Syl-vie, fran, dublin en iedereen die ik vergeet, bedankt voor jullie altijd leuke en afwisselende berichtjes, echt een steun voor lotgenoten, xxx Groetjes van Eef (Jan 09 gestopt met de pil, feb 2010 ivf poli: probleem: mijn leeftijd van 39 en matige kwaliteit bij mn mannetje ),drie mislukte ivf pogingen over laatste half jaar en nu second op in vu: laatste poging icsi starten in mei/juni)

Dankjewel voor jullie lieve reacties! Dat doet me goed, het is geen gemakkelijke tijd. Naarmate de 22ste naderd wordt ik toch gestresster. En dat komt onze relatie ook niet ten goede...ik hoop dat het Lumc voor de lieverds en lotgenoten die in behandeling zijn vooral heel veel goeds en positiveit gaat geven, ( en dat heeft t al ; - ) en succes! Op naar de 22ste, xxx

Hoi Guusje, Ons verhaal is niet echt vergelijkbaar, en ook anders. Ben de afgelopen 2 jaar in LUMC geweest ivm onvruchtbaarheid, en hebben in totaal 3 mislukte ivf pogingen gehad. Onze leeftijd is 39 jaar, en het probleem ligt bij beide. Zelf heb ik niet zo'n goede ervaringen, wat voornamelijk beinvloed wordt doordat het gewoon niet gelukt is. Ook ik heb dr. Dieben gehad. Er is een second opinion geadviseerd, en die hebben we toevallig, ook 22 maart. Zo langzamerhand ben ik wel een beetje ten einde raad, ook omdat onze relatie er onder te lijden heeft. Mijn man legt zich er liever bij neer door alle spanningen, terwijl ik dolgraag nog een poging zou willen wagen. Ik wens je heel veel geluk toe en succes. Mijn negatieve ervaringen met het LUMC zullen vooral gekleurd zijn doordat het gewoon niet gelukt is, waarbij er duidelijk problemen waren bij ons beiden. Toch ben ik teleurgesteld in de beslissingen die genomen zijn, en vond ik het eindgesprek ook niet prettig. De baliemedewerkers verschillen erg qua vriendeljkheid. Had altijd een aardige laborante die prikte. De ivf artsen wisselen. Dr. Verburgh en dr. Dieben zijn erg kundig bij handelingen als punctie / terugplaatsing. Dr. Dieben vond ik erg zakelijk en ook afstandelijk. Ook voelde ik me beoordeeld door haar, ook al werd het niet als zodanig uitgesproken. Het klikte niet echt. Dr. Verburgh kwam behale sympathiek ook kundig over. De andere arts, dr. vd Meerpoel (?) vond ik bijzonder vriendelijk en prettig in de omgang. Bij haar merkte ik wel dat ze nog niet heel erg ervaren was. De terugplaatsing verliep moeizaam. Achteraf had ik liever een andere arts gehad. De puncties gingen bij haar snel en soepel en in prettige sfeer, alleen had ik het gevoel dat door gebrek aan ervaring ( ??) niet echt werd doorgezet om ook die laatste follikel aan te prikken. Zij lijkt me wel een goede arts waar je je prettig bij zult voelen. Doordat ik zo baal van het eindgesprek en de knullige vergelijking van een fertiliteitspoli met een bakker, stop ik bij het lUMC., waarbij zij ook aan hebben gegeven niet verder te willen. Ik vond het heel jammer. Wel werd het vu geadviseerd, maar waarom dit te proberen werd niet echt goed uitgelegd, alleen de vergelijking met de bakker, wat ik zelf bijzonder beledigend vind. Zwanger worden is toch niet te vergelijken met het feit dat je bij de ene meer smakelijkere broodjes krijgt dan bij de ander? Balen dus en ook boos. Het zijn uiteindelijk gewoon mensen, die hun werk doen, en ook zij maken menselijke vergissingen. Om maar tot slot uitgesproken te zijn. Twee verpleegkundigen doen het aardig, Maaike en Joke, zijn vriendelijk en behulpzaam, maar er werkt een derde, waarvan ik denk, ga wat anders doen, want hier ligt je hart niet. Niet vriendelijk, niet invoelend, en ook klantonvriendelijk. Tot slot heb ik ook nog het advies gehad om contact op te nemen met de MW. Nou dat had ik beter niet kunnen doen. Op de algemene info avond kwam ze heel vriendelijk over, maar ik had haar zeker op een verkeerd moment aan de telefoon. Na de afronding (niet als het aan ons gelegen had) was het advies om kontakt met haar op te nemen. Toen ik dit aan de telefoon uitsprak, kreeg ik doodleuk te horen, dat de DBC afgesloten was en dat het niet zinvol was een gesprek aan te gaan. Later heb ik hierover een mail gestuurd, en heeft ze overleg gehad met de ivf artsen, waarbij duidelijk werd dat er een verschil van mening was over of je wel of niet naar de MW kon als je uitbehandeld was of met je partner de verschillende keuzes wilde bespreken met MW. Er werd alsnog 1 gesprek aangeboden, maar daar heb ik dus voor bedankt. Ik voelde me eigenlijk toen al zo teleurgesteld, dat dat de druppel was. Ik denk dat je toch aan het goede adres bent, maar dat je ervaringen gekleurd zullen worden door het resultaat! Het blijft mensenwerk, en ik wens je toe dat je niet alleen positieve ervaringen heb, maar ook een positief resultaat! Wij gaan op dezelfde dag voor een sec. op in de VU, ik vind het eng en hoop op een wat meer positief verhaal, maar ben toch bang dat het advies stoppen zal zijn. Ik wens mezelf en mn partner vooral veel kracht toe ook de tweede mening goed te kunnen plaatsen, Nogmaals good luck, Eef

Beste Nico, Even een berichtje om je sterkte te wensen. Zelf heb ik onlangs dezelfde situatie meegemaakt. Mijn man en ik zijn 39 jaar, en nu ruim 2 jaar bezig, t laatste half jaar 3 ivf pogingen gehad (bij beide mindere kwaliteit,maar genoeg voor ivf). De eerste 2 keer een bevruchting ontstaan en 2x terugplaatsing zonder resultaat. De derde keer 5 eicelblaasjes (minder dan de eerste 2), het bleken 4 eicellen te zijn, en op de bewuste terugbeldag kreeg ik te horen dat er geen bevruchting had plaatsgevonden. De wereld stort dan echt in en je weet gewoon niet meer wat je er van moet denken. We hebben de week er op een gesprek gehad met ivf arts, die adviseerde ons te stoppen, of een second opinion te vragen in ander ziekenhuis. We hebben minder dan 10% kans werd gezegd. We zijn nu 2 weken verder. Hebben inmiddels besloten de second opinion te doen ( je wilt toch alles gedaan hebben en niet later met spijt terugkrijgen). Inmiddels n boekje via internet besteld en gelezen van Odile van Eck, een onzichtbaar verlies. Dit boekje gaf wel houvast in deze periode. Je voelt je zo rot, machteloos, verdrietig en er zijn zo veel twijfels. In dit boekje worden veel tips en mogelijkheden besproken en ook gevoelens van partners, die soms verschillen. Het heeft mij in ieder geval erg geholpen. Heel veel sterkte toegewenst van een lotgenoot