Hallo!
Ik ben Ilse, 40 jaar en sinds gisteren begonnen met decapeptyl, voor onze eerste ivf poging. Ik heb een zoon van 14, uit mijn eerste huwelijk (en laatste hahaha) en ik ben 10 jaar geleden helemaal opnieuw begonnen na een (v)echtscheiding. Bijna 5 jaar geleden leerde ik mijn vriend Henri kennen, met hem durfde ik het aan weer een mooie toekomst samen op te bouwen. Henri is 6 jaar jonger en kreeg met mij ook mijn vroeg puberende zoon cadeau. Hij heeft al heel snel verteld dat zijn diepste verlangen een kind van hemzelf was, en of ik daar voor in was. Mijn kinderwens was vroeger al groot maar door mijn slechte huwelijk had ik het nooit meer aangedurfd. Maar ik kon niet stel op sprong samenwonen en hup de pil het raam uit, zeker voor mijn zoon hebben we het rustig aan gedaan. Twee en een half jaar geleden zijn we gaan samenwonen. We woonden ruim 100km van elkaar dus dat was best heftig na een latrelatie. Vanaf dag 1 was het geweldig. Na een half jaar ben ik met de pil gestopt; ik was toen net 39 geworden. (ik wordt over 3 weken 41)
Weer een half jaar later ben ik bij mijn huisarts geweest omdat ik niet zwanger werd; na een hele discussie kon ik hem overtuigen me door te verwijzen naar een gynaecoloog. Tja en dan begint het bekende wachten, steeds weken tussen afspraken en uitslagen. Ik trof in het zkh in Ede wel een fijn team dat er op zich wel spoed achter heeft gezet. Vorig jaar in januari kregen we de uitslag dat alles goed leek te zijn. Alleen nog een baarmoederfoto, die moesten we zelf afspreken op het juiste moment van de cyclus. Ik verzamelde moed.
Toen werd mijn vader ongeneeslijk ziek, hij heeft nog 5 maanden tegen de oneerlijke ziekte kanker gestreden. Op 25 juni stierf hij. Ik was in die periode niet in staat mij er toe te zetten een pijnlijk onderzoek af te spreken. Na zijn overlijden ben ik weer de medische molen ingegaan. In november was het duidelijk dat er geen enkele afwijking bij mij of Henri is. We mochten meteen door met ivf. In januari was er pas (al?) plaats voor de intake. Ik hoop, als alles volgens het boekje mag gaan,dat ik in maart de eerste terugplaatsing mag meemaken. Intussen lees ik alles wat los en vast zit op het internet, maar probeer me niet gek te laten maken. Ik zal jullie ervaringen graag lezen en jullie om advies vragen, want wie weet beter wat je voelt dan de ervaringsdeskundige:happy:
hartelijke groetjes ,
Ilse