Prachtig verwoord Armanda! Hear hear.
Ik vind t allemaal zo verdrietig om te lezen dat ik mijn mislukte poging een beetje ben gaan relativeren.
Zo verdrietig geweest, en nu weer een beetje aan t genieten van t feit dat ik toch dat éne wondertje al rond heb lopen.
Het is niet voor iedereen gegeven. En heb dan toch al 1x dit mogen ervaren.
Als t hier stopt voor mij , moet ik mijn zegeningen tellen.
Meiden, heel veel succes met opkrabbelen, nieuwe pogingen, ziekenhuis bezoeken en vergeet hierin ook de liefde niet.
Ik wacht in ieder geval even totdat ik mijn laatste poging ga doen, totdat ik zeker weet dat ik ook kan accepteren dat het blijft zoals het nu is, en dus iets sterker in mijn schoenen sta. (en dan hopelijk die 6 gooi Armanda)
Tochikweer, ik begrijp heel goed hoe je je voelt, en hopelijk krijg je nog een mooie kans om uit te leggen aan je moeder wat het allemaal inhoud en hoe jij dit beleeft. Zou toch zonde zijn als dit ook tussen jullie in staat, terwijl dit proces al een vreselijke lading heeft. Wellicht kan ze zich er niets bij voorstellen. Heel veel wijsheid, kracht en lieve mensen om je heen gewenst.
Gr. Bibi