maika

Hoi allemaal, hier gister de 2de iui laten doen...en dat ging oke. Ik weet het stelt allemaal misschien niet zoveel voor maar ik haak al af als ze met die eendebek aankomen. Ik weet even niet meer wie dat zei maar ik denk ook elke keer dat die dingen echt niet zijn verzonnen door vrouwen ;) Deze keer heb ik ook meer last van de hormonen, heb al een paar dagen last van (.)(.) en buik. Volgens arts klopte dat wel omdat er nu 3 eitje meedoen en nog een hele rits kleintjes waren. Ik had geloof ik geluk dat we nog door mochten maar voel me niet super... Hebben jullie dit ook wel eens gehad en kan je er iets aan doen? @tochikweer; gek he die datum....in de herkansing maar!

Hoi allemaal, tsja die mannen he, ik heb een hele lieve en fijne man die er altijd voor me is maar in dit deel van ons leven doe ik het voor mijn gevoel toch een beetje alleen. Ik noem hem soms mijn niet zo anonieme zaaddonor haha. En ik moet eerlijk zeggen dat ik dat ook zelf doe, wil er ook niet altijd over praten...het hele traject negeren is een beetje mijn ding haha Ik kom net achter een stom detail van deze iui....mijn testdatum is precies dezelfde als die van vorig jaar (die uitliep op een mk)....ik weet nog niet precies hoe maar ga heeeel erg mijn best doen hier een positief verhaal van te maken..... iedereen die nog moet testen heel veel succes! en alle anderen sterkte met alle teleurstellingen

Hoi allemaal, iedereen die groen is, van harte gefeliciteerd! Zo op het lijstje zijn het er toch heel wat..nooit genoeg maar toch... En voor iedereen waarbij het niet gelukt is, heel veel sterkte! Elke keer als ik bijlees zit ik weer met tranen in mijn ogen van blijdschap voor alle "groene" en daarna met tranen voor alle "rode"... wat is het toch een gek gedoe, zoveel verdriet en vreugde zo dicht bij elkaar....mix dat met alle hormonen die we hier gemiddeld in ons lijf hebben (gekregen) het is nog een wonder dat we nog normaal functioneren haha Hier gister de laatste echo gekregen en donderdag de iui...wachtbankje mei maar eens aanmaken...

Als je nog kan wachten zou ik altijd proberen te wachten! Ik probeer het altijd maar helaas lukt het vaak niet maar als ik te vroeg test en het is positief geloof ik het niet en als het negatief is geloof ik het ook niet..kortom ik voel me altijd stom als ik te vroeg test. Na deze keer echt voorgenomen dat nooit meer te doen....nou ja dat ga ik in ieder geval proberen....haha. Mijn ms kwam nu pas na 16 dagen en ziekenhuis zegt ook pas testen na 17 dagen dus daar ga ik me maar aan proberen te houden.... succes!

Bedankt allemaal voor jullie lieve welkom, ik ben blij zo'n fijn forum gevonden te hebben haha

Hoi allemaal, Ik hoop binnenkort ook jullie bankje te mogen gaan zitten. Ben nieuw op dit forum. In maart hebben we onze eerste IUI gehad, helaas niet met positief resultaat. Na 16 dagen vandaag pas weer echt gaan menstrueren, terwijl het er al vanaf dag 10 aan leek te komen....wat is het toch allemaal lang wachten he?! Vrijdag weer beginnen met spuiten en dan hoop ik over 2 weekjes jullie hier weer te "zien".... Voor iedereen die wel een positieve test had, van harte! en alle anderen ... tsja wat valt er te zeggen....ik hoop dat jullie nog een poging mogen wagen en samen met mij op het bankje komen zitten

Hoi allemaal, Na een paar weken alleen maar lezen voelde het een beetje gek om me niet even voor te stellen. Mijn naam is Maika, ik ben 32 jaar en samen met mijn man sinds vorig jaar weer bezig voor een broertje of zusje voor onze dochter van bijna 4. Dit is voor het eerste dat ik actief ben (nou ja actief...actief lezen dan ;) ) op een forum. Ik heb een lieve familie en lieve vrienden maar mensen begrijpen er toch niet veel van. En dat snap ik heel goed, sommige dingen zijn ook moeilijk te begrijpen als je ze zelf niet meemaakt en zelf dan is het nog moeilijk...Ik voel me de ene maand ook heel anders dan de andere en waar ik soms heel ontspannen mee om kan gaan, zorgt de andere maand opeens voor veel stress. Jullie verhalen en reacties op elkaars verhalen steunen mij nu al enorm, bedankt doorvoor! ons verhaal in het kort: In 2003 ontstaat bij ons een kinderwens waar we zo ontspannen mogelijk en met periodes van meer en minder inspanning aan "werken". In 2005 gaan we voor het eerst naar het ziekenhuis en blijkt dat we hulp nodig zullen hebben....Een moeilijke periode in ons leven (met oa het overlijden van mijn schoonvader) zorgt ervoor dat we even "pauze" nemen. In 2006 gaan we aan de pillen en de spuiten en in 2007 krijgen we na ruim 42 weken onze mooie dochter! We willen graag een groter gezin maar de weg er naar toe en de vorige zwangerschap (bijna 9 maanden misselijk/spugen) zorgt er voor dat we (en dan eigenlijk vooral ik haha) het blijven uitstellen. in 2010 gaan we weer naar het ziekenhuis en al na 1 maand spuiten ben ik alweer zwanger! Ik voel me vanaf het eerste moment niet lekker (en anders dan met de vorige zwangerschap), zelf na de eerste echo blijft bij mij een onrustig gevoel en als bij een echo in week 10 blijkt dat het hartje niet meer klopt, is dat vooral een bevestiging dat ik het goed voelde.... Vooral fysiek is de miskraam een aanslag en ik blijf me maanden niet fit voelen. In maart 2011 gaan we pas weer verder, dit keer met een eerste IUI. Helaas ben ik vandaag weer gaan menstrueren. De teleurstelling valt mee, had niet echt verwacht dat het de eerste keer gelijk raak was. Op naar de volgende IUI!