Hallo allemaal, ik zal me even voorstellen...ik ben ilse, 23 jaar en heb een aantal maanden geleden te horen gekregen dat ik in de overgang ben. Dit was voor ons een enorme schok omdat ik op mijn 18e uit voorzorg al naar het ziekrnhuis ben gegaan omdat dit.in mijn fam vaak voorkomt. In het ziekenhuis allerlei onderzoeken gehad en daar zeiden ze dat het geen probleem moest zijn. Toch zijn we gelijk begonnen omdat we toch bang waren dat het anders te laat zou zijn... Helaas bleef zwangerschap uit en naar vele hormoonbehandelingen ook geen resultaat. Meerdere malrn heb ik gevraagd om ivf maar dat vonden de artsen niet noodzakelijk.. Mjaa dankzij hun ben ik nu te laat om een kindje van mijn eigen eitjes te kunnen krijgen. Ik loop nu in een ander ziekenhuis en daar gaan ze nu kijken of ik uberhaubt wel een kindje zou kunnnen dragen.. Veel wachten en spanning dus.. Mijn man en ik hebben het er goed over gehad en als de uitslag goed is willen we voor ecd in eugin gaan.. Meerdere vriendinnrn hebbrn aangeboden een eitje af te willen staan maar ik vind dat te dichbij en ben bang dat ik er later last van krijg... We willen ecd ook voor onzelf houden.. Ik lees al een tijdje mee en vind het geweldig hoe iedereen hier zijn ei kwijt kan en hoe jullie elkaar steunen.. Hopelijk kan ik over een tijdje ook meepraten over wachtbankjes en terugplaatsingen ;) liefs ilse
