Hallo allemaal,
Wij zijn in juni '10 de trotse ouders geworden van een zoontje. Dit was ons ook niet zomaar gegund.
Nadat er bij mij endometriose was geconstateerd zijn wij het ivf traject ingegaan..pff wat een heftige periode zeg. Gelukkig wel in 1x gelukt.
Na een fantastische zwangerschap is onze zoon na 2 dagen gevochten te hebben voor zijn leven in mijn buik, gehaald met een spoedkeizersnede.
Toen begon de ellende, zwaar zuurstofgebrek, en bijna ons zoontje verloren. Maar wat een vechtertje was hij is nog bij ons en het gaat hartstikke goed met hem...tja hij loopt achter met zijn ontwikkeling, maar wij zijn dolblij dat hij nog bij ons is.
Nu wil ik dolgraag nog een poging wagen voor een brusje, maar manlief is nog steeds in shock!
Dit wordt opnieuw een strijd die ik moet gaan voeren....hebben anderen hier ervaring mee??
Liefs May.
