Ga naar inhoud

wimmir

Leden
  • Aantal Items

    85
  • Registratie Datum

  • Laatst Bezocht

Blog Berichten die geplaatst zijn door wimmir

  1. wimmir
    Ik hoor het ons nog zeggen…. 2012 wordt ons jaar
    Heel even dachten we dat het zo was, heel even was het waar…

    Na 8 jaar dan eindelijk geluk
    Maar al snel klapte het als een zeepbel stuk

    Veel verdriet en immense pijn
    Het had zo mooi voor ons drietjes kunnen zijn

    Als alles was goed gegaan
    Hadden we nu naast je bedje gestaan

    Trotse ouders van een 2 maanden oude Uk
    Maar je verdween uit ons leven met één grote ruk

    We raapten ons dapper weer bij elkaar
    En gingen voor de volgende kans, weer helemaal klaar

    Naar Alicante in augustus ging de reis, naar nieuw geluk op zoek
    Wat we allemaal al hebben meegemaakt, lijkt op een verhaal uit een vreselijk boek

    Toch heeft dit alles ons weer harder geraakt
    En mijn gevoel geknakt en me weer verdrietig gemaakt

    Waar ik bang voor was is weer gebeurt
    Ik werd weer naar beneden gesleurd


    Omdat ik niet zo goed kan praten
    Had ook niet iedereen het meteen in de gaten

    Elke baby en elke kinderwagen die ik zie doet me zo’n pijn
    Het lijkt wel of er alleen nog maar dit soort dingen om me heen aanwezig zijn

    Ik zal alle zeilen moeten bijzetten om hier weer uit te komen
    En weer te kunnen bouwen aan nieuwe dromen

    Wat zullen we nu zeggen met nieuw en oud?
    Ik zou het nu nog niet weten maar het laat me zeker niet koud

    Ook al ben ik mijzelf op dit moment even kwijt
    We kunnen het niet opgeven …… onze strijd

    Dus 2013……. Laat het nieuwe jaar maar beginnen
    Want er is nog steeds een plekje in ons hart vrij, heel diep van binnen…:love3:
  2. wimmir
    ZO GEWENST……
     
    Voor de buitenwereld was je niet meer dan een klompje cellen
    Maar voor ons begon je voorzichtig al echt mee te tellen
     
    Na ruim 8 lange jaren kregen we het nieuws waar we al zo lang naar smachten
    We waren zwanger, en wisten niet wat we nu moesten verwachten
     
    Je was zo gewenst en werd al zo bemind
    Waar we al zo lang op wachten….. ons eigen kind
     
    Heel even liepen we in de wolken en voelden ons fijn
    En fantaseerden hoe het is om papa en mama te zijn
     
    Nog geen week later zakte de grond weg onder onze voeten
    Het mocht niet zo zijn je was er niet klaar voor, we zullen weer samen verder moeten
     
    Er kwam abrupt een eind aan onze dromen
    Een diep dal waar we uit moeten zien te komen
     
    Met alle lieve mensen om ons heen
    Krabbelen we langzaam wel weer omhoog, stap voor stap en één voor één
     
    Verdriet moet slijten met de tijd
    Maar één ding weet ik zeker….. we raken elkaar nooit kwijt
×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden