Dolfijn

Hoi Seef, Ik had een lichtblauw streepje, wat dus betekent dat ik zwanger ben... En toch geloof ik het (nog) niet... Maar ook nog steeds geen ongi klachten, dus dat is wel weer positief! Jammer dat na die wachtweken de onzekerheid nog niet voorbij is! Van mijn darmklachten ben ik weer af, zal dus toch van de utrogestan zijn gekomen.... Binnenkort nog maar eens een test doen, al ben ik bang dat ik het pas ga geloven na de echo van 2 januari. Ben maar wel alvast begonnen met acht keer per dag bg controleren... Jij ook heel veel succes met wachten, zorg dat je veel te doen hebt, dan gaat de tijd sneller voorbij!

Fijn dat de punctie bij je meeviel, terugplaatsing is een eitje daarbij vergeleken, dus dat komt goed! Doe maar lekker rustig aan. En nou maar hopen dat je een mooie opbrengst hebt! Bij ons in Eindhoven wordt de hele ISCI procedure begeleid door biometristen en een fertiliteitsarts, dat is dus helemaal gescheiden van de gynaecologie, wel fijn, zit je niet tussen de zwangeren... Ik denk hetzelfde over een pomp, ik wil niet zo'n kastje aan mijn lijf. Toch zie ik bij een vriend dat het toch wel handig is. Maar dat is een man, die hoeft geen jurkjes en strakkere shirts aan! ;-) Toch zou een pomp wel beter zijn volgens de internist omdat ik dan van de, minder goed in te stellen, langwerkende insuline af. Maar nu is het even te laat. Ik ben zeker wel zenuwachtig en heb allerlei klachten, maar niet echt klachten die overeen komen met een menstruatie. Ik ga pas morgenavond meten; dan weet ik zeker dat de utrogestan uit mijn lijf is, dan is manlief er bij en hoef ik niet meteen te gaan werken... Ik probeer er niet te veel aan te denken, maar dat wordt wel steeds lastiger... Ik ben trouwens 34. Groet!

Hoi Seef, De internist vond 7 ook prima, maar de biometrist vond 6,5 noodzakelijk. Ik zat altijd rond de 7 en heb erg mijn best moeten doen om het naar beneden te krijgen. Ik ben erg gevoelig voor insuline, een eenheid meer of minder scheelt meteen 3 mmol. Ik heb geen pomp en er was geen tijd meer daar naar over te stappen omdat we haast hebben en het een tijd duurt voordat je weer goed ingesteld bent. Heb jij een pomp? Ik heb reuma sinds 1999 en diabetes sinds 2003, dus al weer een tijdje. Ik heb met alle reumamedicatie moeten stoppen voordat ik zwanger mocht worden, we zaten dus al voordat we het zelf geprobeerd hadden in de medische molen en zijn na drie maanden met de voorbereidingen van ICSI gestart. Voor mij is er wel de stress dat elke dag de reuma in volle hevigheid terug kan komen. Ik heb geen schommelingen gehad door de hormonen, alleen voor de punctie zat ik erg hoog, maar dat zal wel stress zijn geweest... Succes straks!

Ik controleer me inderdaad ook helemaal gek... Er was ook een flinke discussie tussen internist en biometrist over gewenste hb1ac... Uiteindelijk ben ik met 6,6 begonnen. Hoe zit dat bij jou? Veel succes met de punctie morgen! Ik vond het een naar gevoel en had een dag een gevoelige buik, maar nu vind ik het wachten belastender. Ik heb inderdaad over twee weken een afspraak met de diab verpleegkundige, als er goed nieuws is, kan ik haar meteen bestoken met vragen ;) Groet en succes!

Hoi Seef, Wij zijn nu ook bezig met ICSi en ik heb diabetes en reumatoïde artritis. Voor mij zitten de wachtweken er bijna op, mag donderdag testen. Ben super zenuwachtig... Ik heb veel buikpijn en moest vanacht overgeven. Dat vind ik eng, hoe moet dat nu als ik over ga geven net na het eten en mijn lichaam wel vol met insuline zit? Met spuiten had ik niet veel moeite, ervaring helpt! Groet dolfijn