Wat heb je dat mooi gezegd Wen! Ik herken het gevoel. Wij hebben ook een mooie gezonde dochter en dan voelt het soms alsof je minder mag verlangen, minder mag hopen... wat natuurlijk onzin is, maar als je de verhalen van sommigen hier leest en de vurige wens om een kindje te krijgen, dan bekruipt wel eens de gedachte van 'wie zijn wij dat we nu nog een 2e willen, we zijn toch al gezegend?' Ik heb me wel over die gedachte gezet, zeker toch na ruim 1,5 jaar proberen nog niets gebeurde. Terwijl ik de eerste keer binnen 6 weken (na bijna 20 jaar pilgebruik! Ja, voor de snelle rekenaars, ik was toch al 38) zwanger was. Nu inmiddels 41 en net de eerste IVF achter de rug. Ik moet eerlijk zeggen - en dat heb ik nog niet echt van anderen gelezen - mij valt het tot nu toe allemaal erg mee... Het spuiten ging prima, de punctie ging goed. Helaas wel een dikke buik van een zwangere van 5 maanden de dag na de punctie, maar ook dat gaat weer goed. Ik zit nu op wachtdag 9 (als je de dag van de TP meerekent op 10) en normaal zou mijn cyclus weer op de 15e eindigen in een menstruatie. Mijn arts heeft me geadviseerd pas te testen op de 18e... ik wacht het allemaal rustig af en zal dat braaf opvolgen. Althans, dat denk ik nu... :p:
Meiden, hou moed allemaal!! We houden elkaar en de 'puppies' in onze buiken in ieder geval lekker warm op het bankje!!
Groetjes,
Daan