rifka

Hoi meiden, Faye, wat ontzettend verdrietig dat het niet is gelukt.. ik ben het met Wen en Daantje eens, probeer ruimte te geven aan dit verdriet, voel je niet bezwaard omdat je al een kindje hebt.. ik heb vorig jaar ook een ivf poging gedaan en daarna heb ik te weinig gehuild, vooral tegenover anderen deed ik me voor alsof het me veel minder deed. Daarna heel erg afleiding gezocht in alles en mijn verdriet gewoon ontkend. Toen kreeg ik een miskraam in april, spontaan zwanger, ook weinig laten merken hoeveel dit mij werkelijk deed. Wel aan aantal mensen, dat wel. Maar toch, bij deze ivf merk ik dat het verdriet om de vorige ivf en de miskramen die ik heb gehad ook allemaal weer bovenkomt. Ik heb mij een tijdje ziek gemeld en merk dat ik nu heel eerlijk ben naar mijzelf toe en naar anderen. Een soort ommekeer. Ik wil hiermee zeggen dat het verdriet er volgens mij wel uit moet, anders forceert het zich wel op één of andere manier. Dan kan je maar beter aandacht hebben voor jezelf op het moment dat het er is.. veel sterkte Faye..en een kus voor je kleine Prins. Gorgi, het is heel normaal hoor dat je na de punctie last hebt van buikpijn en een beurs gevoel in je buik. Neem er de tijd voor, ga lekker op de bank liggen, je lichaam moet zich gewoon weer herstellen. Als je koorts krijgt of echt hele heftige pijn moet je wel contact opnemen met het ziekenhuis. Het kan zijn dat je dan een ontsteking hebt of overstimulatie. Maar wanneer er kans is op overstimulatie hebben ze dat als het goed is wel gezegd in het ziekenhuis. Dan is rust ook belangrijk en veel water drinken. Bij twijfel zou ik gewoon even met het ziekenhuis bellen, goed voor jezelf zorgen.. Meiden succes met wachten hoor.. Houden jullie het nog vol? Gisteravond had ik ineens flink ongikramp, ik dacht dit is het.. maar nee, nu is het verdwenen.. maakt me weer iets geruster, maar het is wel zenuwslopend hoor.. pfff.. Daantje, wat fijn dat jij zo weinig hebt gemerkt van de punctie etc.. dat komt volgens mij niet heel vaak voor nee. Jij bent dus 41 en Wen is 39, ik ben ook 39, hoe oud zijn de andere meiden? Cuci, welkom op het forum. Liefs Rifka.

Van harte gefeliciteerd Esseke!! Fantastisch, en ook een mooie hcg-waarde!! Welke verschijnselen had jij nu de laatste dagen?? Geniet ervan.. @Amy: ik hoop dat je gelijk hebt en dat het een goed teken is, die moeheid.. maar steeds dat gespannen gevoel in mijn buik.. ik weet niet hoor.. was wel misselijk vanochtend. Ik word hier gek van.. maar goed, nog steeds geen bloed, da's mooi, bij ons beiden niet. OOk de andere meiden succes nog eventjes.. hopelijk gaat het dit keer gewoon eens GOED!!!! doeg, fijne avond.. Rifka

@ bloempje: jemig wat een domper, kan me voorstellen dat je erg geschrokken bent, dit verwacht je niet.. heel veel sterkte meid, wat zeiden ze in het ziekenhuis? @amy: nog steeds geen bloed bij jou dus.. het wordt inderdaad steeds spannender he.. hoe gaat het vandaag? Vandaag dus wachtdag 10 voor jou.. en voor mij wachtdag 8. Zag wel dat jouw punctie maar één dag verschilt met die van mij, dus eigenlijk liggen we nog dichter bij elkaar denk ik.. hoe voel je je vandaag? Ik heb nog steeds hetzelfde ongi-gevoel in mijn buik. En ik blijf maar heel moe. Ook al slaap ik goed, het maakt helemaal niet uit. @ de rest: toi toi toi, sterkte allemaal, het valt niet mee die IVF..

ooh Orkaasan, afschuwelijk.. heel veel sterkte.. hoe kan dat nu toch he, eerst lijkt alles goed en nu dit.. @amy: ben benieuwd hoe het nu met je is? Was je vermoeden goed en ben je echt ongesteld geworden of was het toch vals alarm? .. HIer nog steeds hele dag kramp.. weet niet hoor.. @gorgi: Mooi dat de punctie goed ging! Is wel een opluchting denk ik dat het er nu op zit.. Hopelijk heb je een tp van een mooie embryo.. heb je je andere kindje ook via IVF gekregen? en aan alle meiden: Denk aan jullie, Succes met wachten... liefs Rifka.

Hoi Liekske, Kan me goed voorstellen dat je ertegenop ziet om naar die verjaardag te gaan vanavond. Je voelt jezelf al lang niet lekker, bent verdrietig en moedeloos en dan moet je ook nog gezellig zitten doen en alleen maar oor hebben voor andermans gelukkige verhalen over zwanger zijn.. Zou je niet af kunnen zeggen, gewoon niet gaan en doen waar je zelf behoefte aan hebt nu? Je voelt je verdrietig en hebt alle reden om nu even goed voor jezelf te zorgen en lief voor elkaar te zijn.. Zelf heb ik op een gegeven moment besloten om het aan iedereen te vertellen, aan vrienden, familie en collega's. Zelfs aan collega's waar ik niet zoveel mee heb. Dit was wel een drempel, maar tegen hen hou je het dan automatisch oppervakkiger. Maar ze weten er wel van en hierdoor heb je aandacht voor jezelf. Ik heb gemerkt dat ik mij hierdoor minder bezwaard voel om dingen af te zeggen bijvoorbeeld. Je gevoel verandert er niet door, dat blijft hetzelfde, je hoeft je alleen niet altijd maar stil te houden, jij hebt ook jouw verhaal! Maar ik weet wel dat dit voor iedereen anders is. Er zitten ook zeker nadelen aan hoor dat iedereen het weet. Je wilt het er niet altijd over hebben bijvoorbeeld en moet goed je grenzen aangeven, wat niet altijd lukt. Zelf merk ik heel erg aan welke mensen ik het meeste heb, aan mijn moeder en zusje, aan een paar goede vriendinnen.. en aan mijn man. Je krijgt ook wel te maken met onbegrip, mensen die het niet begrijpen of niet willen begrijpen. Maar ja, denk ik dan, daar heb ik dan niks aan. En soms heb ik ook last van schaamte. Dan denk ik, goh.. moet ik weer vertellen dat het niet gelukt is.. terwijl ik zo graag ander nieuws zou willen brengen. Wanneer zou blijken dat ik nu zwanger zou zijn zou ik dat trouwens niet gelijk aan iedereen zeggen hoor. Dat wil ik dan eerst voor onszelf verwerken en wel met de close mensen delen maar niet met de rest. Laatst had ik ook een etentje met een aantal meiden, waarvan er twee hoogzwanger zijn en eentje net een kindje heeft. De één vertelde haar bevallingsverhaal in geuren en kleuren en de anderen zaten vol van hun zwangerschap. Dat vond ik ook moeilijk omdat ik middenin de iVF zat en hier niet veel aandacht voor was. Maar wat ik wel heb gemerkt dat dit een andere keer weer helemaal anders kan zijn. Het zijn moeilijke momenten. Ik voelde me toen van tevoren eigenlijk ook niet in de stemming en had misschien toen ook af moeten zeggen..ik was minder sociaal dan ik anders ben die avond en ben vroeg naar huis gegaan. Heb wel gezegd dat ik me moe voel door de ivf, dus ik hoef me dan niet anders voor te doen, dat is wel het voordeel dan, ook al heb je het niet minder moeilijk en houden mensen niet altijd rekening met je, zelfs wanneer ze het weten. Ik heb sinds vandaag ongesteldheidskrampen. Ik weet niet of dit een goed teken is, omdat ik dit altijd heb voordat ik ongesteld word, het gevoel in je buik dat je het gaat worden.. heb een heel onzeker gevoel nu.. heb het gevoel dat het ieder moment doorbreekt. Bij de vorige IVF was ik ook een week na de tp al ongesteld. Ik voel me nu wel iets anders, vanochtend had ik absoluut geen zin in een ei en gister absoluut niet in een bepaald soort soep, dit heb ik anders niet.. Nou Liekske, aan je verhaal te horen lijkt het foute boel nu he.. maar wanneer weet je het zeker? Je ongesteldheid is nog niet echt doorgebroken.. Wanneer het echt doorzet dan wil ik je heel veel sterkte wensen en ook moed om door te gaan met de cryo die jullie nog hebben.. één keer moet de goede keer zijn he. En helaas kunnen wij er verder helemaal niks aan doen.. dan hopen op een wonder voor ons.. Ik ben ook in september jarig trouwens, Ik hou je op de hoogte, Liefs Rifka.

Oh hoopvol wat een teleurstelling.. en ja het is heel zwaar voor je relatie.. hopelijk komen jullie er uit met zijn 2-en..moeilijk ook om elkaars verdriet te zien he..je wilt het beiden zo graag.. sterkte meid! @ amy: ik zit nu op wachtdag 6 en ik heb sinds vandaag/gisteravond ook ongi-krampen.. dit had ik de vorige keren ook en toen werd ik ook ongesteld, maar ik lees ook overal dat dit niks hoeft te zeggen.. ik ben alleen zo bang om bloed te zien dat ik mezelf alweer indek. Ja het gevoel de controle over het positieve terug te krijgen heb ik ook heel erg, daarom zijn we ook een jaar gestopt vorig jaar.. dat is ook een mogelijkheid he, dat je even pauze neemt. Wij waren ook altijd heel gelukkig samen maar die mmm doet wel echt wat met je relatie.. ben nog wel gelukkig met mijn man, maar er hangt constant een grote wolk boven ons hoofd en je ziet dat de ander niet gelukkig is.. ik denk ook weleens, als je helemaal duidelijkheid hebt dat het nooit zal lukken dan kan je het loslaten.. maar goed, eerst deze poging afwachten, en inderdaad zoo hopen dat het is gelukt!!! sterkte met wachten, we zijn weer een dagje verder he..

Hoi Ben echt niet altijd positief hoor, het is ook een manier om mezelf weer op te peppen, vooral als ik geen afleiding heb denk ik er alleen maar aan en gaat de tijd niet voorbij.. Ben na de punctie en ook paar dagen na de tp ziek thuis geweest van mijn werk, de punctie was sowieso heel zwaar ( 27 eicellen weggehaald en kans op overstimulatie) en ik kreeg er ook nog griep overheen. Kon dus echt alleen maar liggen de hele week.. maar ja heb wel heel sterke hoop en die houdt me dan ook weer op de been zorgt ervoor dat ik ermee door wil gaan, herkennen jullie dit? Vandaag moest ik hele dag naar mijn opleiding, was goede afleiding en werken helpt volgende week denk ik ook wel weer als afleiding. Maar verder.. als ik alleen thuis ben kijk ik de hele dag op forums en voel ik ieder dingetje in mijn buik, om gek van te worden.. Bloempje en Gorgi, succes zondag met de punctie, zijn jullie zenuwachtig?? Esseke, succes met testen... en de anderen met wachten...

Hoi, Ook al lees je dit misschien niet meer, toch ontzettend balen dat het niet is gelukt Anita, kan me voorstellen dat je je dan ook terugtrekt van het forum. Veel sterkte!!! @bloempje: Ja, ze zeggen dat de miskramen waarschijnlijk het gevolg zijn van mijn leeftijd, verder zijn er geen afwijkingen gevonden in mijn bloed.. Dus ja we weten het niet. Heel frusterend omdat de rest allemaal goed gaat, het blijft alleen niet bij me, dat is moeilijk inderdaad. Maar wie weet mag het dit keer wel zo zijn, altijd moed houden he!! succes iedereen.. duimen duimen duimen voor een kindje van onszelf.. liefs Rifka..

Hoi meiden, Heb even bijgelezen, goh jullie hebben allemaal veel meegemaakt hoor!! Wat zou het toch mooi zijn dat onze wens uit mag komen he.. Ik wens iedereen die binnenkort moet testen heel veel sterkte, hopelijk is het een JA! En Roxanne, ik weet niet of je nog op deze site bent, maar ontzettend jammer dat het niet is gelukt.. huil maar goed uit.. Voor de meiden die al een positieve test hebben, supergefeliciteerd!! Heel mooi, ik wens jullie een goede blije zwangerschap!! Nou tot later maar weer, ik ga maar even wat anders doen, even afleiding van mijn gedachten zoeken.. doei! groetjes Rifka.

Hoi meiden, Kan ik me nog aansluiten bij jullie wachtbankje?? Ik heb 30 november de punctie gehad en 4 december de TP. IK zit dus nu te wachten en vind het heeeel spannend allemaal. IK ben wel vaker zwanger geweest, maar bij mij is het nooit blijven zitten, heb vijf vroege miskramen gehad. Ook zes keer iui, waarvan de zesde keer afgebroken wegens teveel eiblaasjes. Ik ben 39 jaar en ik ben in 2008 getrouwd.. net als jij bloempje666.. We zijn vijf jaar bezig en sinds eind 2008 in medische molen. Nu tweede ivf gehad.. eerste ivf mislukt en geen cryo's helaas. Nu hebben we wel cryo's, maar hoop zo dat deze keer raak zal zijn!! groetjes van Rifka

Hoi Liekske, Ja, jouw verhaal lijkt echt op dat van mij! Ik had dit jaar in april ook een zwangerschap die misging, waarvan ze nu nog niet weten wat het is geweest, vermoedelijk een BBZ maar dat is ook niet helemaal zeker. Ik moest toen bijna dagelijks hcg laten prikken en dit steeg en daalde en steeg daarna weer, heel verwarrend, steeds maar blijven hopen en dan op het laatst toch niet.. En toch voel je je zwanger he en dat is juist zo frustrerend dat het dan niet blijft zitten. Ik ben ook al vijf jaar bezig. En de zesde IUI is afgebroken omdat ik teveel eiblaasjes had,namelijk zes. Dus daar is geen tp bij geweest, eigenlijk heb ik dus vijf volledige IUI's gehad.. Oeh... wat spannend voor jou nu zeg, je hebt een positieve test!!! Maar je bent waarschijnlijk ook heel bang dat het weer net zo gaat als de vorige keren.. En dat is inderdaad het dubbele he, dat is ook zo voor mij, ik ben heel blij dat wij zwanger kunnen worden, bij de IVF gaat het ook goed bij de bevruchting, ik had dit keer zelfs 18 embryo's.. waarvan er 12 zijn ingevroren en twee zijn teruggeplaatst. Dat was heel goed nieuws! En aan de andere kant.. als het steeds misgaat dan voel je je ook weer zooo verdrietig en boos en machteloos... Mijn emoties slingeren steeds van hoog naar laag, heel vermoeiend. Aan de andere kant probeer ik het ook weer tegen te houden, zo van wacht eerst maar even af.. en ik denk dat wanneer ik positief test ik ook geen onbezorgde zwangerschap zal hebben.. Ik leef met je mee hoor nu! Ik weet precies wat het is.. Steeds kijken of je al bloed ziet.. vreselijk.. en dan nu een positieve test en toch niet helemaal blij durven zijn, maar diep van binnen wel en dan ken ik ook heel erg, dat is de hoop die je steeds maar weer hebt en ook een soort gevoel van dat het toch moet gaan lukken ooit!!! En misschien is dat wel nu!!! Wie weet.. Oh ja, mijn leeftijd is ook een issue, ik ben 39... en jij?? En de anderen die hebben gereageerd, ik zal ook even op het andere wachtbankje kijken, dank jullie voor de tip!! Liefs Rifka

Hallo allemaal, ben benieuwd wie er net als ik nu in de wachtfase zit.. Ik heb afgelopen zondag 4 december mijn tweede terugplaatsing gehad van twee embryo's. En het is bijna niet te doen, zoo spannend allemaal.. ik ben zo bang dat het weer niet gelukt is. Dit is onze tweede IVF poging. We hebben 6 mislukte IUI's gehad en ik heb vijf keer een vroege miskraam gehad. Hopen dat er nu wel eentje blijft plakken, en misschien wel twee.. Wie is nu ook aan het wachten? Heb je al verschijnselen, voel je je ook anders? Ik al wel, heb last van mijn borsten en trekkerig gevoel in mijn buik. Ook heb ik last van koude handen. Nou, ik hoop van jullie te horen.. groetjes