hallo,
Mijn naam is Claudia, net 40 jaar geworden, wat ik op zich niet erg vindt maar gezien onze zwangerschapskansen in het IVF verhaal toch mij regelmatig een naar gevoel geeft. De kinderwens is al lang aanwezig; toen ik net 20jaar was kwam ik met buikpijn bij een weekendarts, na vaker bij de huisarts te zijn geweest, echter daar bleek het spanning, wat dus niet was; ik bleek met ontstekingen te zitten, verklevingen en een aantal cyste's, waardoor de onstekingen kwamen is nog steeds onbekend. Ik heb toen een kijkoperatie gehad waarbij ze het een en ander verwijderd hebben, schoongemaakt en flink anti-biotica...maar de eileiders waren erg beschadigd. op mijn 22e ben ik geopereerd aan de eileiders voor een hersteloperatie; als ik toen wist wat ik nu weet had ik dit nooit laten doen. het heeft geen nut gehad, nog meer littekenweefsel en het was verrre van een pretje. IVF kwam om de hoek kijken, maar we waren nog jong en het was nogal iets. een aantal jaar later zijn we er dan voor gegaan; ivf; lang schema, lage dosis waardoor er niet veel follikels zaten ( puregon, IE weet ik niet meer) besloten werd dat dit zonde was en een nieuwe poging te starten...300IE puregon (vergeet het noot meer) en jawel alles begon te groeien, niet 10,20,30 maar zo'n 40 follikels!!....punctie gehad gewoon, werd toen ook niet over overstimulatie of wat dan ook gepraat (wist niet eens wat het was, vertrouwde blind op de artsen) de dagen erna werd ik ziek, doodziek, ben op een woensdag naar het ziekenhuis gebracht (weet er zelf niets van af) en daar aan een infuus gelegd; zij wisten gelijk wat het was gelukkig, van die woensdag tot zondagmorgen ben ik 17kg aangekomen aan vocht en ik stond werkelijk op klappen, en een pijn waar de morfine niet meer tegen hielp, ben met mijn infuus over de gang gekropen om te vragen of ze me wilden helpen om van de pijn te komen. op zondagmorgen (ik was compleet vd wereld) hebben ze me met spoed opengemaakt, mijn partner en moeder zijn die dagen 10jaar ouder geworden geloof ik. ze hebben vocht en bloed weggehaald en de vliezen van de eierstokken waren stuk en darmen beschadigigd en er zaten zenuwen klem ( vandaar die pijn) na de operatie was ik na 2 dagen weer aanspreekbaar gelukkig...ik voelde niks meer gelukkig, heb hier een jaar van moeten opknappen en de schrik zat er goed in. maar de wens was groter dan de angst dus volle goed zat ik weer op een afspraak voor een nieuwe ifv, alles beter gedoseerd, vaak echo en bloedprikken maar dat vondt ik geen punt; het ging super...en ik raakte zwanger...en kreeg na 9 weken een miskraam. ben toen een lange poos even de grond onder mijn voeten kwijt geweest. heb toen best lang eruit gelegen , ook omdat ik een uitstrijkje had met pap4, en hier moest eea verwijderd worden en ik wilde eerst 2 keer gecontroleerd zijn vóór opnieuw te starten. in die tijd veel aan het lezen geweest, en besloten om toch eens naar gent te gaan voor meer onderzoek, had een gevoel van ; er klopt iets niet in mij, manlief dacht dat dit kwam door alle toestanden, maar toch...er kwam uit dat ik een trombose risicofactor heb, dus dikker bloed, minder kans innesteling etc. vitamine B6, 40gr Foliumzuur, aspirine, Assisted hatching en dan zou het echt goede kansen zijn, superhappy en vol hoop gestart, alles ging goed; 17 follikels bij punctie; kreeg in de "uitslaapkamer"een annafylactische shock ( allergisch voor latex en in combinatie met wat ik er toen bij kreeg ging het fout) de arts vd punctie vroeg mijn man of ik aan de drugs zat?????!! is hersteld gelukkig want dit kwam niet goed aan, dat snap je!...IC in gent, je doet er geen oog dicht, en ik leek op barbapappa, mijn gezicht was opgezwollen, mijn handen waren net opblaashandjes, ik dacht echt; heb ik nu alle kleine lettertjes steeds op de papieren????! dit was in het 1e weekend van 4 weken vakantie....rust voor mij...ik mocht wel ( 11 bevrucht) 2 emmy's terug laten plaatsen, dit laten doen maar we wisten dat mijn lichaam een enorme tik had gehad en een hoop medicatie maar ja elke kans was er een. ze hadden toen ook gezien dat er via de eileiders vocht terugliep in mijn baarmoeder ( niet goed!) , deze poging bracht niet ons wondertje helaas, terug naar pr. de sutter ; de eileiders eruit; dit brengt enkel vocht en dat maakt ervoor weinig kans; oke...wat had ik een schrikzeg die operatie ivm die allergie, maar gelukkig goed gegaan....................veel tijd verloren, veel afgezien...maar nooit mijn hoop/wens opgegeven...gewoon dikke vette pech gehad met veel!...nu was 6 januari dag 1, eerst echo was; 4-5 grote follikels eigenlijk al klaar voor punctie; rest veel kleiner; te groot verschil volgens de dokter; je kan beter zei ze terwijl ik m;n kans weer voorbij zag gaan....morgen weer terug en weet dan meer; heb er maar 1 ( 2 ) nodig denk ik dan en van de 11; 2 verse en wat cryo's is ook niks gekomen......dus hoop ik op toch een goede afloop....................ik hoop en droom...en zolang de arts zegt dat het er goed uitziet hou ik dit vast.......zo een heel verhaal, maar ondanks alles ben ik positief en van plan te blijven!
grtjs Claudia
