Hoi dames,
wat een mooie verhalen allemaal! Is het dan toch echt nog mogelijk?
Ik ben al zo'n 8 jaar bezig, op mijn 37e , toen ik nog alleen was, met KID begonnen, na 12 x 2 terugplaatsingen en halverwege een andere zaaddonor, niet een keer zwanger geweest.
Blijkt achteraf dat mijn hoeveelheid eicellen minimaal waren... en die zijn dus nooit onderzocht.
Bij het UMC afgewezen omdat ik te weinig eicellen heb (slechts 3 of 4) en al bijna in de overgang. Het AMC wilde wel 1 poging wagen, slechts 1 follikel die groot genoeg was, en dan helaas geen punctie, maar ICSI. Helaas niet gelukt.
Een vriendin van mij wilde , ontzettend lief van haar, haar eicellen doneren. HEt AMC ging er niet mee akkoord, omdat, na 1 gesprek met een psycholoog, werd er even beslist dat zij niet voor mij de donor mocht zijn....
Op zoek naar andere ziekenhuizen, en geeindigd in Leiden. Hier heeft mijn vriendin , tot 2 keer aan toe een punctie gedaan, heel veel embryo's en verschillende terugplaatsingen, en helaas 2 miskramen.. is het tot dusver dus nog steeds niet gelukt.
Wel ben ik 2 jaar geleden de liefde van mijn leven tegen gekomen en ik zou dolgraag een kind van hem willen. Mijn vriendin kan het lichamelijk niet meer, dus ben ik op zoek naar een lieve donor. Een lieve vrouw die zelf een voltooid gezin heeft, begin 30 is, en ... voor een ander haar eicellen af wil staan, en een hormoonkuur en een punctie zou willen ondergaan..
Ik heb nog tot januari de tijd , want dan word ik 45... en dan , lang leve Nederland, ben ik te oud om moeder te worden.
Ik heb het een jaar de tijd gegeven om te denken dat ik het wel aankan , met een heel lieve man, maar zonder een eigen kind te hebben, maar helaas blijft het heel moeilijk en lijkt het steeds moeilijker te worden, om met dit idee te leven..
wie o wie zou dit aanwillen?
Liefs Carolinaatje
