Dreamer

Hey Zwaan, elke dag wachten is er idd 1 teveel! Ik durf niet te zeggen dat we al veel te lang wachten, want jullie wachten nog veel langer. Ohh dat wist ik helemaal niet! Weer wat geleerd! Wel balen dat het zo'n pijn doet bij jou. Ik hoop dat je het idd niet meer hoeft mee te maken. We krijgen geen psychologische ondersteuning, het is enkel een gesprekje volgens protocol. Geen idee wat we ervan moeten verwachten dus. Maar aangezien ze het alleen doen bij hetero stellen zal het wel iets te maken hebben met het medische traject tot nu toe en de impact die dat heeft enzo. Wij hebben zelf geen behoefte aan ondersteuning nu. Had het wel willen hebben toen we net gehoord hadden dat mn man onvruchtbaar was. Je wordt zo aan je lot overgelaten, in het diepe gegooid. We houden onze kinderwens (en dus de bijbehorende problemen) geheim, dus we hebben het ook echt samen moeten doen. Maar goed, we zijn er samen heel sterk uitgekomen zonder hulp. Ik hoop idd dat we eerder mogen starten, zou wel heel leuk zijn! Waar in je cyclus zit je nu? En hoevaak heb je nu een inseminatie gehad? Hebben jullie ook een onbekende donor? Liefs Dreamer

Als ze in de bm spuiten, dan is het toch gewoon IUI? Bij het MCK doen ze altijd IUI ivm de hogere slagingskansen idd. Wij hopen met november te mogen starten, maar de kans is groot dat het pas februari gaat worden ivm de snel oplopende wachtlijsten. Voor nu is het dus vooral wachten, wachten en nog eens wachten. Niks spannends aan dus nog haha.

Ik wil je ook hier nog even welkom heten! Het onbegrip lijkt me enorm zwaar. Dit is ook de reden dat wij het tot nu toe geheim hebben gehouden. Ik verwacht helaas ook geen steun en begrip. Maar zoals je al gemerkt hebt vind je de steun op het forum wel! Het is heel fijn om met mensen te 'praten' die hetzelfde hebben meegemaakt en weten welke gevoelens en gedachtes het los kan maken. Ik hoop dat jullie snel gezond zwanger mogen raken! Ik ga je volgen. Liefs Dreamer

Wij hebben nog helemaal geen behandelingen gehad. Wij starten meteen met IUI-D. Ik weet wel dat je bij IUI wel wat last kan hebben, maar natuurlijk niet zoals bij IVF. Maar voor de behandeling zijn er dus geen bezwaren voor sex net voor of net na de inseminatie. Alleen gevoelsmatige bezwaren bij jezelf of je partner, maar daar zijn jullie zelf bij natuurlijk. Doen jullie het via zelfinseminatie? Of ook via IUI? Liefs Dreamer

Heel toevallig heb ik dezelfde vraag gisteren gesteld aan dames die KID via de kliniek of het ziekenhuis doen. Ik zat namelijk ook met die gedachtes. Maar je mag gewoon sex hebben! Zelfs meteen erna mag het alweer. Of je het wilt is een 2e, maar het mag dus wel gewoon. Veel plezier zou ik zeggen :icon_biggrin: Liefs Dreamer

*gaat gewoon hier lekker ook reageren :tongueP:* Jeeeeeeeej wat een supernieuws Arzu! Zo goed hadden jullie het niet eens durven dromen. Je gaat gewoon dit jaar nog kansen krijgen op een zwangerschap! Meis, ik ga keihard voor jullie duimen dat er bruikbaar zaad gevonden wordt. Geniet maar van dit supernieuws! Ik ben echt zooo blij voor jullie he, echt super!

Voor ons was dat ook de reden om niet voor de TESE te kiezen. Wanneer hij een TESE zou ondergaan, dan zou hij een te laag testosteron gehalte krijgen en dus levenslang aan de medicijnen moeten. En dat terwijl de kans op (bruikbare) zaadjes zeer klein was. Dan moet je toch de dingen tegen elkaar afwegen. En dan blijkt een kwalitatief leven toch belangrijker dan een kindje volledig uit eigen combi. Meis, mochten jullie idd voor KID gaan, voel je dan niet schuldig dat je je soms nog afvraagt, maar wat als... Die gedachte is heel normaal. In je hoofd heb je de keuze al gemaakt. Nu nog met je gevoel. Heel veel sterkte met alles meis, ook voor je man!

@Butterfly: jeetje meis! Ook al had je het wel een beetje verwacht, toch blijft de klap hard he. Het is zo definitief. En wat erg dat ze jullie al die jaren niet duidelijk hebben verteld hoe het zat! Al die jaren hoop gehad, verdriet gehad door de gedachte hadden we maar eerder... Neem rustig de tijd voor jullie beslissing. En als je nog vragen hebt weet je me te vinden meis. Dikke knuffel voor jou!

Ik zal maandag laten weten hoe het is geweest .. alleen niet deze maandag! Ik werd vanmiddag gebeld dat ook deze afspraak niet door kan gaan. Het is verplaatst naar maandag 25 mei om 10.30 uur. *zucht* Het is serieus al de 5e afspraak voor een psyg en nog altijd hebben we er geen gesproken! Hoop toch dat de 5e keer dan eens door mag gaan. Wij moeten dus nóg een week langer wachten... Liefs Dreamer

Het scheelt idd een hoop als je weet dan anderen ook die gedachtes/gevoelens hebben. Voor mij is het net zo fijn om die herkenning te hebben. Het is zo moeilijk omdat je niet weet wat je 'hoort' te voelen en te denken. Je hebt geen standaard om je gedachtes en gevoelens aan af te meten. Klinkt heel raar, maar denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel. Het klopt hoor, dat je afscheid moet nemen van een droom. Je gaat ook echt een rouwproces door. Zo wordt het vaak ook omschreven en zo voelt het ook gewoon. Wij zijn iets kwijtgeraakt, iets wat nooit terug komt. Onze droom, onze wens voor een kindje van ons samen. En afscheid nemen doet pijn! Mijn man is vreselijk nuchter (en ik absoluut niet haha) Hij zegt ook, het is niet anders, dus ik accepteer het zoals het is. Ik wil dolgraag een kindje, dus als dit de enige manier is, dan is dat zo. Jij ook een fijn weekend en ik laat maandag weten hoe het is geweest!

Gelukkig hebben we het in het weekend altijd druk. Maar vond het zo fijn dat we nu het hele weekend hadden om het gesprek te verwerken en bespreken enzo. Nu moeten we uit werk vandaan meteen door naar het gesprek, savonds hebben we nog een afspraak en dinsdag meteen weer werken. Ach ja, heb het maar gewoon te accepteren he. In de mmm heb je toch niks te zeggen lijkt het wel. Ja dat wachten als je weet wat je wilt is heel lastig! Ik wil ook veel liever gisteren dan vandaag aan de slag, maar helaas. We zullen vast geduldige ouders worden met al dat geduld wat ons aangeleerd wordt :laugh: Die twijfel/angst/gedachtes herken ik wel hoor! Juist omdat wij idd voor een onbekende donor kiezen. Maar wij weten dat we toch wel van ons kindje zullen houden, ongeacht het uiterlijk of karakter. Maar soms nemen de gedachtes je wel eens mee waardoor je gaat twijfelen. Maar probeer op zo'n moment terug te gaan naar je gevoel, dan weet je weer dat je het juiste doet. Het is ook niet makkelijk he. Op naar volgende week dus! Ik de maandag, jij de dinsdag. Spannend! Liefs Dreamer

Kreeg vandaag een brief dat de afspraak van vrijdag niet door kan gaan. Het is nu verplaatst naar de 18e. Pff, ben helemaal van slag erdoor! Het is maar 3 dagen, maar gevoelsmatig is het veel langer! Leef al zolang toe naar de 15e en dan krijg je zo kort vantevoren te horen dat het niet doorgaat. Plus dat we nu vrij moeten nemen van werk, de 15e waren we vrij. *zucht*

De spermabank van het AMC is gesloten. Het MCK heeft de kortste wachtlijst (of je moet voor wederkerigheid kiezen, dan kan het bij Geertgen sneller)

@Zwaan: welkom! Ik geloof dat ik op dit moment de enige ben die echt in het KID traject zit. Er schrijven wel meer dames mee, maar die zijn er nog niet mee bezig. Er is ook een KIDforum hoor, dat is wel actief (zit er zelf ook) Je mag me altijd een berichtje sturen voor de link. Waar lopen jullie voor KID? En hoelang hebben jullie gewacht? Hebben jullie nooit de optie PESA/MESA overwogen? Weet jullie omgeving dat jullie bezig zijn met KID? Hoe wordt erop gereageerd? Zo, dat zijn wel even genoeg vraagjes voor nu. Je merkt wel dat ik nieuwsgierig ben, haha! Liefs Dreamer

@Butterfly: met de onzekerheid bedoelde ik de onzekerheid van het begin van de mmm. Toen we nog in onzekerheid zaten of we wel of niet kinderen van ons samen konden krijgen. Dat vond ik het allerergste van de mmm. Niet weten welke kant je op moet denken en waar je in terecht gaat komen. Toen we wisten dat mn man onvruchtbaar was viel er een hele hoop al af. De uitslag was niet leuk, maar het gaf wel duidelijkheid. Het wachten is ook niet leuk, maar je weet wel waarop je wacht. Hoe herkenbaar het stukje over verstandelijk weet ik dat het ons kindje is, maar mn gevoel is nog niet mee! Dat had ik dus ook heel erg! Toen mn gevoel nog niet mee was stond ik ook nog niet 100% achter KID. Pas toen mn gevoel mee was had ik echt het gevoel er 100% achter te staan. Toen hebben we ook pas een afspraak gemaakt bij het MCK. Ik denk ook dat je niet eerder aan KID moet beginnen dan wanneer je zowel verstandelijk als gevoelsmatig erachter kan staan voor de volle 100%. En geloof me, je weet wanneer dat moment aangebroken is! Geef het de tijd idd, dan komt het vanzelf. Op een ander forum had iemand die dag te horen gekregen dat er iets mis was gegaan met de cryo's opbergen. Iemand in het lab had stickers met hun namen geplakt op cryo's van andere mensen. En in dat topic stond ook een verhaal over een vrouw die was geinsemineerd met zaad van een andere man! Toevallig zat ik die avond foto's te bekijken van een kindje die bij het MCK via KID is verwekt. Alleen vond ik het kindje wat Turks hebben terwijl beide moeders hollandse dames zijn. Daar schrok ik nogal van, want wat nou als ze willekeurig zaad pakken en dus niet letten op hoe mn man eruit ziet? Dat dadelijk voor iedereen heel duidelijk zichtbaar is dat mijn man niet de biologische vader is? Nou ja, die 2 dingen samen zorgden er dus voor dat ik even flink de bibbers kreeg! Want dat is nou net het enige lastige als de kliniek de donor uitzoekt .. je weet niet of ze aan je wensen voldoen! Maar goed, de dames van het forum en mn man konden me al snel weer met beide benen op de wereld krijgen. Dus nu ben ik er niet meer bang voor gelukkig. Tenminste, niet meer zo bang dat ik in staat ben alles af te blazen :laugh: Dus ervaringsverhalen kunnen je helpen op de goede manier, maar soms dus ook de verkeerde manier! Gelukkig hebben de goede ervaringen de overhand :wink0: @Leeuw: wat raar dat jullie je niet mogen inschrijven zeg! Iemand van het andere forum heeft de 15e een intake gesprek voor KID en zij hebben net de TESE achter de rug. En ik ken er wel meer die nog met andere behandelingen bezig zijn, maar zich alvast hebben ingeschreven bij het MCK. Maar misschien hebben die mensen dan niet eerlijk verteld dat ze nog bezig zijn met iets anders? Heel raar iig! Maar het kan ook komen door de zeer snel toenemende wachtlijsten... Ik hoop dat je de optie KID nooit nodig hebt meis! Ik hoor van iedereen dat ze het zo knap vinden dat wij het voor onszelf houden. Het is soms wel heel moeilijk, maar over het algemeen ondervind ik er alleen maar voordelen van. Het moment dat we hoorden dat mn man onvruchtbaar was had ik wel graag wat steun gehad. Maar dat is ook het enige moment eigenlijk. Ik heb heel mn leven al mn eigen problemen opgelost. Mn ouders zijn echt schatten van mensen, maar met grote problemen zijn ze niet goed. Ze vragen er dan 1x naar en dan is het wel over. En de pijn wat dat teweeg brengt (het gevoel alsof je problemen niet belangrijk zijn) kon ik er echt niet bij hebben. Dat heeft mij er dus van weerhouden om het te vertellen. Nu kunnen wij rustig samen onze beslissingen nemen. Geen inmenging van andere mensen, dus het is echt puur onze beslissing. Dat vind ik wel een fijne gedachte. En we kunnen nu rustig toeleven naar het moment dat we beginnen met de behandeling. Geen vragen, geen uitleg geven, geen antwoorden, niks. Ik hoef er niet over te praten wanneer ik niet wil, ben niemand uitleg verschuldigd. Want dat is de keerzijde van het delen met anderen. Je krijgt ook vragen op momenten dat je ze liever niet hebt. En nu kunnen we straks wanneer we zwanger zijn alsnog doen wat we van plan waren, de reden waarom we het vanaf het begin geheim gehouden hebben. Iedereen denkt namelijk dat ik geen kinderen wil. Wij wilden dus geheim houden dat we bezig waren voor een kindje, zodat we iedereen konden verassen wanneer het gelukt was. Het lijkt me zo super om dat nieuws te mogen brengen en dan die gezichten te zien. Dat we zulk mooi nieuws mogen brengen terwijl niemand het verwacht, dat lijkt me echt prachtig. En daar dromen we nu nog van en daar gaan we gewoon voor! Liefs Dreamer

Het internet wereldje is klein merk ik al :laugh: Ja klopt, ik had idd van de week even de bibbers. Was een combi van die foto's en het verhaal over medische missers. Maar gelukkig wisten de dames van het forum en mn man me weer rustig te krijgen. Het is en blijft toch eng dat je zaad van een onbekende man ingebracht krijgt! Je kan gewoon naar het MCK bellen voor een intake gesprek voor KID. Je kan dat gewoon doen als je nog met andere dingen bezig bent, is heel normaal daar. De wachttijd is al een jaar inmiddels, dus wel verstandig om je al in te schrijven. Je betaald pas wanneer je van start gaat met de behandeling. Dus als je geen gebruik maakt van hun zaadbank, dan betaal je dus ook niks. En de verzekering vergoed alle onderzoeken die ze daar doen, dus je betaald echt niks. Dus ik kan jullie beiden aanraden om gewoon een intake aan te vragen. Of als je nog niet zeker bent, gewoon eerst een orienterend gesprek. En het wachten is nog niet het ergste. Die onzekerheid is het allerergste. Vond ik tenminste hoor! Het gaat nu idd weer beter. Het gewone leven gaat nu weer verder terwijl we wachten. Heb mn draai gelukkig weer gevonden! Bij mij was trouwens ook nooit iets onderzocht tot we bij het MCK kwamen. Ik zag al helemaal voor me dat ze me vertelden dat ook ik onvruchtbaar was ofso. Kijk nergens meer gek van op! Maar gelukkig was alles helemaal in orde. Was echt een last van onze schouders! Mijn man wilde om precies dezelfde redenen een onbekende donor Leeuw. En voor mij voelt dat ook goed. En het voelt nu al als ons kindje. Het is niet mijn kindje en die van de donor ofso. Het is ons kindje. Volgens mij staat het er allemaal erg warrig. Maar hoop dat het toch duidelijk genoeg is zo! Liefs Dreamer

Ik heb op het andere forum waar je die vraag gesteld hebt uitgebreid geantwoord, dus voor het antwoord moet je even daar kijken ;) Fijn dat hij nu toch wel open staat voor TESE als het een goede kans van slagen heeft. En fijn dat jullie nu weten wat jullie willen. Hier is het nog een week en 1 dag wachten op het psychologisch gesprek. Ben benieuwd wat er allemaal gevraagd/gezegd gaat worden. Het is geen beoordelend gesprek, dus maak me er ook niet druk om. En verder zijn we gewoon verder aan het leven. We kunnen toch niks anders doen dan wachten. Af en toe is het even moeilijk als er wéér iemand zwanger is of als we voor de zoveelste keer horen dat vrienden en familie snel aan kinderen gaan beginnen. Dus hier gaat het wel goed! Vrijwel alle onderzoeken zijn afgerond, dus het is echt wachten geblazen nu. Liefs Dreamer

@Nance: jeetje meis wat erg! Ik hoop dat jullie er samen goed uitkomen. En ik hoop dat jullie nu samen iets kunnen vinden waar jullie achter staan. Sterkte met alles verwerken! @Dreadlockje: och jee meis... De mmm kan je relatie maken en breken. Ik ben ook heel bang geweest dat het ons zou gaan breken. Mijn man is helemaal geen prater en ik juist wel. Toen wij voor het eerst hadden gehoord dat hij 0 zaadjes had wilde ik alleen maar praten, huilen, kijken wat we konden doen. Hij wilde alleen maar hoop houden dat er bij de 2e test wel zaad gevonden zou worden. Twee compleet tegenovergestelde dingen dus. Gelukkig ging hij na verloop van tijd wel meer praten. En na de 2e negatieve zaadtest heeft hij een compleet andere kant van zichzelf laten zien, alleen maar praten, praten, praten! En juist toen wilde ik rust om alles op een rijtje te zetten... Wat mij heeft geholpen is dat iemand tegen mij zei dat je een rouwproces door moet. En iedereen rouwt op zn eigen manier. Een rouwproces bestaat uit verschillende onderdelen die iedereen doorgaat. De 1 wat sneller dan de ander. Geef elkaar de tijd en de ruimte om op je eigen manier te rouwen. Maar probeer wel met elkaar in contact te blijven zodat je niet van elkaar vervreemd. Ik hoop dat jij er ook iets aan hebt. Komt je man zn reactie voort uit angst? Angst dat jij hem zal verlaten door zijn onvruchtbaarheid? Of misschien uit liefde? Dat hij jou een man gunt die je wel kinderen kan schenken? Of is het echt omdat hij niet meer van je houdt? Probeer te blijven communiceren, dat is echt heel belangrijk. En zoek desnoods hulp als jullie er samen niet meer uitkomen. Meis, ik wens je heel veel sterkte. En ik hoop dat de mmm jullie gaat maken! Dikke knuff voor jou.

Ze kijken gewoon of er genoeg eitjes in je eierstokken zitten, of je baarmoederslijmvlies goed is, of je geen cystes hebt, geen pco en dat soort dingen. Dus dat je niets hebt wat op het oog problemen kan geven voor een zwangerschap. Ik dacht ook dat ik dan vast en zeker wel onvruchtbaar zou zijn ofso, ons geluk kennende. Maar tot nu toe leek alles helemaal in orde! Was een hele opluchting. Ik zag ook zelf mn eitjes in mn eierstok, echt heel apart om te zien. Ze hadden bij mij bij de gyn helemaal niks onderzocht (enkel mn bloed op ziektes) dus was extra spannend. Maar als ze eerder niks speciaals gezien hebben zullen ze dat nu ook niet doen hoor meis. Probeer je niet te druk te maken! (zegt degene die zich zó druk maakte laatst dat der hele cyclus extreem van slag was..) Al is dat makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.

@Arzu: Haha ik denk heej dat is wel een heel bekend verhaal. Had dus al snel door dat jij het was. En ja, had het hier idd vandaan! Ik duim voor je meis, dat weet je. @Dilara: ja ze doen uitgangsecho's ook tijdens de ongi. Ik geloof zelfs dat een uitgangsecho alleen tijdens de ongi kan, want dat is het begin van een cyclus met behandeling. Gewone onderzoeksecho's kunnen wel verder in je cyclus. Maar ze maken het dagelijks mee hoor, het is idd vervelender voor jou dan voor hun. Ik hou gewoon nog altijd mn cyclus bij. Sterker nog, ik temp nog elke dag! En ga volgende ronde ook weer ovu testen gebruiken. Niet dat we mn eitjes gebruiken, maar gewoon voor mezelf. Ik wil gewoon weten of de ovu testen werken bij mij en wanneer mn ei is. Dit is allemaal handig om te weten wanneer we straks met KID beginnen. Plus dat ik mn ongi niet voel aankomen en niet graag verrast wil worden erdoor. Wat ik al eerder schreef, iedereen die ik ken houdt zn cyclus bij. Is heel normaal!

Ze doen juist vaak een uitgangsecho op de dagen dat je ongesteld bent. Ze zien het daar dagelijks, dus voor hun niks raars. Ze willen enkel kijken of er geen duidelijk zichtbare dingen zijn wat een zwangerschap in de weg zou kunnen staan. Dat kunnen ze tijdens je ongi net zo goed zien hoor, dus het is vast geen probleem. En je zult wel vaker enkel voor een echo naar het Radboud moeten. Of soms zelfs alleen voor een keer bloedprikken. Maar ze proberen alles wel te combineren als het mogelijk is. Het is trouwens juist normaal dat je je cyclus bijhoudt hoor. Ik ken niemand die dat niet doet.

Even heel kort een reactie, want moet zo weg. Het quarantaine stellen is om alle risico's uit te sluiten. Het is om rechtzaken te voorkomen (ja maar jullie hebben mij het hiv geinfecteerd zaad geinsemineerd...) Met je man ben je al langer dan een half jaar samen en als jullie dan beiden negatief testen erop is er geen sprake van hiv (heel kort door de bocht, maar zo werkt het) Het is heel krom allemaal, maar het is puur zelfbescherming van de klinieken/ziekenhuizen. Wij zijn beiden 26. Mijn man zn FSH was ook verhoogd (21 of 22 uit mn hoofd) En bij mn man was de kans groot dat ze een hele bal eruit moesten halen. Hij zou dan levenslang aan de medicijnen moeten met een grote kans dat het voor niks zou zijn. Hij zag dat (geheel terecht) ook niet zitten. Plus dat het in NL nog in de kinderschoenen staat en de complete natuurlijke selectie ontbreekt en zo nog wat dingen. Beetje dezelfde dingen als waar jullie over vallen. Wij hebben 15 mei een psychologisch gesprek idd, dat is protocol. Ze gaan dan vragen of ze je nog ergens mee kunnen helpen. Verwerken van alles wat we hebben doorgemaakt in de malle molen of dingen die we nog gaan tegenkomen (openheid of niet, hoe, wat enz enz) Dat is wat ik begrepen heb. Het is geen gesprek om te zien of we wel geschikt zijn ofso. Nu moet ik echt vliegen! Tot snel! Liefs Dreamer

Wat een verhaal meis! Erg he, hoe makkelijk mensen doen over zwanger worden/kinderen krijgen terwijl wij het er zo moeilijk mee hebben. Zo kwam ik er begin deze maand, via hyves nota bene, achter dat mn schoonzusje zwanger is van de 4e. We wisten niet eens dat ze een vriend had! Ook meteen in de 1e maand zwanger geraakt. Zo oneerlijk, zo oneerlijk. En dan heb ik het maar even niet over de omstandigheden waarin ze leven... De pijn die het teweeg brengt is heel intens. Vooral de eerste dagen zijn heel heftig. Daarna neemt het gelukkig wel weer iets af. Als de grootste schok eraf is. Meis, heel veel sterkte met dit er ook nog eens bij! En je weet me te vinden als je nog kidvragen hebt. Liefs Dreamer

Het is idd vreselijk eenzaam en heel zwaar om het enkel samen te dragen. Maar ik weet gewoon dat het nog veel zwaarder zou zijn wanneer we het wel vertellen. De mensen om ons heen zijn nog veel te jong (van geest) om dit alles te kunnen begrijpen. We zullen daardoor ongetwijfeld nare opmerkingen krijgen en daar zitten we niet op te wachten. Verder zou ik verwachtingen krijgen wanneer we het vertellen. En ik weet dat er aan die verwachtingen niet voldaan zou worden wat dus weer een enorm verdriet met zich mee zou brengen. Wij kunnen nu 'in alle rust' toeleven naar de behandelingen. Geen vervelende vragen, hoe goed bedoeld dan ook. Geen vervelende opmerkingen, geen onbedoeld pijnlijke opmerkingen. Gewoon samen, samen op weg naar ons kindje. Wat erg dat de uitslag toch weer 0 was zeg! En ik zei toch al dat de deur ineens open zou slaan. Zn kinderwens is dus toch wel heel sterk! Dat weet je nu wel heel zeker. Zou je met de donor wel via het ziekenhuis willen werken? Of ga je het zonder tussenkomst van een ziekenhuis doen? Ik zeg je alvast, mocht je ervoor kiezen, via het ziekenhuis duurt het minimaal een half jaar voordat je aan de slag kan. En dat is buiten alle wachtlijsten om. Het zaad moet namelijk een half jaar in quarantaine om er zeker van te zijn dat het geen ziektes bevat. En met een eigen donor zou ik zeker wel met een donorcontract gaan werken. Er staan er meerdere van op internet, dus even googlen als je daar gebruik van wilt maken. Bij mijn man is de oorzaak onbekend trouwens. Als er geen operaties, ongelukjes, verstoppingen, ziektes, cystes oid zijn, dan is de kans klein dat een oorzaak gevonden wordt. We weten hier enkel dat het al lang aan de gang is (door zn fsh gehalte) Succes met alles verwerken en met de keuzes die jullie nog moeten maken!

@Suzzy: bij veel mannen is dit de oorzaak van onvruchtbaarheid. Maar veelal wordt het pas te laat ontdekt (bijna puberteit) Bij vroeg terugplaatsen heeft het meestal nog niet veel kapot gemaakt (zaad maken ze niet vanaf de geboorte aan) Er zijn zowel positieve als negatieve ervaringen, dus je weet nu nog niks meer helaas! @Dreadlockje: lijkt me heel moeilijk om echt je kinderwens te laten varen. Hebben jullie over pleegzorg nagedacht? Heel veel sterkte nogmaals! @Butterfly: jeetje meis, dus toch he... Je zal zien dat de deur nu snel helemaal zal openklappen en hij er echt open voor zal staan. Sterkte met dit te verwerken! Ook al zag je het aankomen, de klap blijft hard! @Leeuw: wij voelden ons ook niet prettig bij de TESE-ICSI. Vandaar dat wij dus besloten hebben om er niet voor te kiezen. Extreem moeilijke beslissing, maar het voelt voor ons het beste. Denk er goed overna en volg je gevoel!