Jeetje wat een heftige verhalen van jullie beide!
Ik ben draagster van het BRCA1 gen, dit betekend een enorm verhoogde kans op borst en eierstokkanker. Tot nu toe is het gelukkig nog goed gegaan maar zodra de kinderwens in vervulling is zal ik mijn eierstokken en borsten preventief laten verwijderen.
Mijn moeder is een aantal jaren geleden aan kanker overleden en sinds 4 jaar weet ik dat ik drager van dit gen ben. Mijn kindjes hebben dan ook 50% kans om ook dit gen van mij te erven..
Ik heb 1 zoontje op de natuurlijke manier gekregen simpelweg omdat ik niet wist dat er zoiets als PGD bestond. Nou kan mijn zoon wel drager zijn van het gen en het weer aan zijn kinderen doorgeven maar de kans dat hij ziek wordt is gelukkig erg klein. Kortom heeeel erg blij dat het een jongetje is!
Met de wetenschap dat het mogelijk is om mijn kindje te kunnen behoeden van het gen twijfel ik erg of ik het moet doen.
Met name omdat ik het een heel eng idee vindt dat er een cel uit de embryo wordt gehaald wat ook niet meer terug gaat.
Nu is het met mijn gen zo dat er een 50% kans is dat ik het doorgeef en er natuurlijk een 50% kans op een jongetje is. Ook is het een ziekte die 'pas' vanaf je 30ste levensjaar echt een rol gaat spelen ivm controles en eventueel preventief handelen. Ik heb dan zoiets van je weet nooit waar de wetenschap over 30 jaar is wat betreft het BRCA gen.., wie weet wordt je er tegen die tijd wel 'gewoon' tegen inge-ent oid.
Ook heb ik weleens gehoord dat ze in Belgie al veel langer bezig zijn met IVF en daar ook veel beter kijken naar de dosering hormonen die je krijgt. Wel schijnt het daar weer een stuk duurder te zijn. Iemand hier ervaring mee?
Afgelopen week hebben we ons eerste intake gesprek in Utrecht gehad dus de feitelijke informatie hebben we allemaal gekregen.
Alleen de ervaringen ben ik nog wel erg benieuwd naar.
Ik hoop nog wat van jullie te horen en zo niet, erg veel succes met jullie behandelingen!!
