Hoi allemaal,
Ik heb al heel wat pagina's hier gelezen om te begrijpen wat er kan gaan komen. Ik zal me voorstellen met een stukje voorgeschiedenis:
Ik ben 38 en 10 jaar getrouwd. Direct na ons huwelijk ben ik in november 2002 gestopt met de pil omdat we graag kinderen wilden. Na tien cycli waarin ik met ovulatietests mijn eisprong bepaalde werd ik zwanger. Kort erna begon ik te bloeden en uiteindelijk bleek ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te hebben. Tijdens de laporoscopie om de vrucht weg te halen werd ook gezien dat ik veel verklevingen had en een hydrosalpinx (eileider met vocht gevuld) en de andere eileider zat de vrucht in.
Hierdoor waren onze natuurlijke kansen nihil werd verteld. In oktober 2003 kreeg ik een hsg om de toegankelijkheid van de eileiders te bekijken en dat was niet goed. Toen zijn we doorverwezen voor ivf. In november 2004 konden we eindelijk beginnen. Met een lang schema en 150 iE puregon bleek ik tijdens de punctie maar twee follikels te hebben, de rest bleken cysten. Er was maar 1 eitje. Ze zeiden al dat we de volgende keer de hormonen flink moesten verhogen. Wij waren doorgelukkig toen dit ei bevrucht bleek, door te delen en in te nestelen. September 2005 werd onze zoon geboren.
In 2006 wilden we graag verder met ivf voor een tweede kindje. In mijn gedachte moest dit geen probleem opleveren, we hadden tenslotte drie kansen en vorige keer was het al in 1 keer gelukt. Little did we know....
Na een paar keer uitstellen ivm cysten en mindere zaadkwaliteit van mijn man deden we in 2007 eindelijk een 1e brusjes ivf. Dit ging best goed, 6 eitjes, allen bevrucht al waren er twee dubbelbevrucht en dus onbruikbaar. 1 werd teruggeplaatst en twee goed genoeg voor cryo. Helaas geen innestelling en bij het ontdooien was alleen de tweede bruikbaar. Ook die nestelde niet in. Met goede moed aan poging 2 begonnen. Weer moeite met de stimulatie, niet meer dan vier follikels en door mijn overgewicht gingen de follikelecho's niet goed en tijdens de punctie konden ze niet bij de eierstok komen. Dag poging twee. Ik mocht pas verder als ik afgevallen was dus 2008 heb ik gebruikt om 25 kilo af te vallen. Ivf poging drie was een ontgoocheling. In januari kreeg mijn man griep en ik belde de ivf-poli of dit kwaad kon. Nee was het antwoord. Dus toen ik in februari 2008 de punctie had gehad van vier eicellen bleek er geen bevruchting te hebben plaatsgevonden. De laborante vertelde dat dit waarschijnlijk aan het slechte zaad lag. Ik ben heel boos geweest op het ziekenhuis en zij hebben hun fout erkend. Ze hebben mij nog een behandeling aangeboden op hun kosten. Dit was poging 4. Dit maar was ik nog slechter te stimuleren ondanks de maximale dosering van 300ie puregon. De laatste echo op donderdag liet vier follikels zien. Maar toen vertelden ze me pas dat ze geen puncties doen in het weekend dus dat ik pas maandag mocht komen. En toen had ik er nog maar twee over. En die twee waren van slechte kwaliteit. Ze werden met ICSI behandeld en waren beiden doorgedeeld, al was de kwaliteit niet best. Beiden zijn op mijn aandringen teruggeplaatst en helaas werd ik gewoon ongesteld. In dit ziekenhuis was ik uitbehandeld. We zijn nu in april 2009 beland, net de vierde ivf achter de rug en toen overleed mijn oma die zo met ons had meegeleefd. We hadden even tijd nodig om na te denken en uit te rusten.
Daarna ben ik naar kliniek Voorburg gegaan en daar zagen ze nog wel behandelmogelijkheden maar dan moest ik toch weer afvallen. Ik was namelijk bijna alles weer aangekomen. Nu ben ik wer 20 kilo kwijt en ben ik naar het ziekenhuis gegaan om het traject weer af te trappen.
Na weer een anamnese moest ik beginnen met een temperatuurcurve van mijn cyclus en bloedprikken op dag 3 8 en 3 dagen na ovulatie. Ook gingen ze prikken op AMH omdat mijn moeder jong in de overgang kwam en was veranderingen bij mijn cyclus argwaan wekte.
En toen ging ik pas echt nadenken: ik sloeg af en toe een clyclus over, had het laatste jaar opeens heel veel pijn aan mijn borsten voor een menstruatie, had veel opvliegers die ik weet aan mijn gewicht ed. En nu blijft mijn menstruatie weer weg. En een FSH-thuistest wijst een hoog fsh gehalte aan. Ik moet me dus voorbereiden op de mededeling dat ik al een jaar in de overgang zit. En wat dit mogelijk betekent voor onze kinderwens. En als ik geen eicellen meer heb of ik dan ECD een optie vind.
Er komt veel op me af qua informatie en emotie. Vandaar dat ik hier aan het lezen ben geslagen in de hoop goed beslagen ten ijs te komen voor onze afspraak van 19 december.
groeten
Lalena
