Aurora

Ik had het ook nog nooit gehoord, maar het staat in de bijsluiter. Vandaar dus ook mijn vraag/verbazing...Het prikken gaat ook echt goed hier hoor. Gisteren bloedde het wel maar de laatste dagen gaat het weer zonder pijn. Ik heb alleen de hele dag, en vooral als ik wakker word 's morgens, beelden van naalden op mijn netvlies. Word ik bijna panisch van. Niet fijn. Echt puur het idee. Niet het prikken zelf...

Dan zullen ze hem in je spier gezet hebben. Dat mag je normaliter ook niet zelf doen. Ik mag m in mn buik zetten. Gewoon zelf en subcutaan. Ik heb spuiten genoeg gekregen. Maar ik vond de bijsluiter zo ingewikkeld klinken...

Op de verpakking van de deca staat dat ie buiten de koelkast 7 dagen goed blijft. Waarom halen we m dan zo laat pas uit de koelkast? Kan je m niet al de vorige avond vast uitleggen? Dan hoef je er toch wat minder mee bezig te zijn, alleen een extra handeling op het moment dat je toch al moet... Volgens mij moeten we dat gewoon heel vaak tegen onszelf en tegen elkaar zeggen: We zijn gewoon allemaal hartstikke dapper dat we dit doen!!!! Ik heb het wel aan een aantal mensen verteld, maar niet op mijn werk. Zo lang het vrij nemen geen problemen geeft laat i dat ook liever zo. Ik verwacht geen steun daar, en als ik maar vrij krijg heb ik dat verder oo niet nodig van mijn baas. Ik vind mijn kinderwens iets wat prive is, en wat mijn baas niets aan gaat tot ik een maand of 3 zwanger ben. Alleen het vrij nemen is eventueel een dingetje. Dan moet ik misschien wel. Maar als alles op de natuurlijke manier zou gaan, zou i mijn baas toch ook niet vertellen dat mijn man en ik regelmatig sex hebben en graag een kindje willen?

Het lijkt me niets als mijn man het moet doen. Bovendien weet ik dan nog steeds dat er een naald in de buurt is die in mij moet... :-)Ik las net de bijsluiter van de pregnyl: spuit erin, iets terugtrekken... Komt er bloed dan moet je met een nieuwe spuit met nieuwe vloeistof op een andere plek opnieuw proberen. Komt dat zo nauw? Ik heb maar 1 pregnyl gekregen...

Ja dat doe ik ook. En het prikken gaat nu weer een paar dagen met weinug pijn. Maar ik word echt misselijk als het dichterbij half 10 wordt... Gaat echt om het prikken zelf hoor. Het zien van die naald en de gedachte dat ie in mij moet...Ik voel me trouwens redelijk opgeblazen. Mn buik lijkt ook dikker dan normaal. En nee... Dat zijn niet de feestdagen :-) Nog iemand last van haar darmen na de deca? Of kan dat ook van de fostimon konen? Overigens moet ik geen twee weken prikken maar bijna 4!!

Ja, daar heb je natuurlijk ook helemaal gelijk in. Stoppen is geen optie, maar t kost toch best veel kracht om door te gaan op zn tijd. Jij ook succes he! Doet het nu nog steeds pijn? Ik heb eigenlijk maar een plek waar ik pijnloos kan prikken. Ben benieuwd hoe lang nog. Met twee spuiten per dag gaat het hard natuurlijk!

Mama-in-love: bij je naam staat 'wachten op een misraam' ... Ben je daar heel erg bang voor, of weet je al dat het nu mis is? Maar je zit nu toch in een nieuwe poging? Lukt het je niet om positief te blijven?:knuf:

Dank je wel! Ik heb op 12 januari mijn eerste follikelmeting. Ze noemen het een vroege echo, kennelijk. Ik vroeg me trouwens af... gaan jullie al die stappen en onderzoeken gemakkelijk af, of kost het jullie ook wel moeite? Ik heb een beetje het gevoel dat ik bij alles weer over allerlei grenzen heen moet stappen. Heb i me net ingesteld op een inwendige echo (eerste was drama), word ik ongesteld bij de tweede. Heb ik mezelf net overwonnen en ga ik prikken, gaat me dat na 3 keer zo'n pijn doen en zo tegenstaan dat ik het nauwelijks vol kan houden... Het voelt soms gewoon zo oneerlijk dat ik dan net zo dapper ben geweest om me ergens toe te zetten... dat er dan een duiveltje komt die nog even zorgt dat het vooral niet te makkelijk wordt... Alsof het uberhaupt al makkelijk is...! Ik en mezelf zo niet. Ben altijd zo van: even sippen, schop onder mn kont en gaan met die banaan. Maar ik moet mezelf nou wel iedere dag drie keer een schop onder mn kont geven :-( Hoe ervaren jullie dit?

Lieve allemaal, Mag ik ook meeschrijven? Ik zou op 21 december beginnen met het prikken voor IVF. We hebben er een jaar met IUI's opzitten, zonder succes. En daarvoor waren we ook al anderhalf jaar bezig. De zaadkwaliteit van mijn man is niet goed. Hij scoort zo tussen de 0,5 en de 2,2... maar hoe wisselend ook, het blijft erg laag. Helaas heeft mijn man kort voor ik zou gaan prikken een avondje lichte koorts gehad. Er was sprake van dat we misschien zouden moeten stoppen nog voor we begonnen waren. Ik ben nu 5 dagen later begonnen, dus op 26 december begonnen met prikken. Op 3 januari hebben we een extra zaadtest gehad. 0,36. Niet geweldig, Laagste ooit, maar we mogen doorgaan. We hebben wel meegekregen dat de kans ook bestaat dat er alsnog niets gevonden kan worden op het moment van de punctie, dus dat het wellicht verstandig zou kunnen zijn om toch drie maande te wachten. We hebben ervoor gekozen om toch door te gaan. Misschien prik ik voor niets; dat zou jammer zijn. Maar we hebben er genoeg vertrouwen in om het toch te proberen. Ik ben dus sinds gisteravond begonnen met stimuleren. Wat ik prik? Decapeptyl (vanaf 26 december) en Fostimon erbij sinds 5 januari. Ik heb op 4 januari mijn uitgangsecho gehad. Er liggen 7 eitjes klaar voor zover nu zichtbaar. Ik ben overigens 35. Ik heb voorafgaand aan de deca eerst eem naand de pil geslikt. Ik ging heel dapper het traject in. Ik heb prikangst, maar de prikles en de eerst twee dagen prikken gingen heel goed. Blij! Dit ging lukken!! Daarna vijf dagen veel last van het prikken gehad. Van het prikken zelf dus. Niet van de vloeistof en ook niet echt van bijwerkingen. Mijn maag trekt samen bij het zien van die naald. Mijn hele avond draait om het prikken. Ik zit steeds op de klok te krijgen. Het valt me heel zwaar... Qua bijweringen heb ik niets te klagen. Ik voel me een beetje opgeblazen, maar verder is er eigenlijk niets aan de hand. Ik wens jullie allemaal veel geluk, en gezondheid.

Wij hebben inmiddels met de kliniek afgesproken dat we een paar dagen later beginnen met de behandeling. Dan komen we net iets fijner uit met de feestdagen. Net na de jaarwisseling doen we dan nog een extra semenopwerktest om te kijken of het nut heeft om verder te gaan en met de stimulatie te beginnen. Komende vrijdag al de test doen had kennelijk geen nut. Ik ben benieuwd naar de verhalen. Ik lees ook wel dat zaad enorm kan verbeteren van een rondje koorts. Of juist helemaal kan verdwijnen... Wat een vragen toch steeds...

Wij hebben inmiddels in overleg met de kliniek besloten een paar dagen later te starten, zodat we na de jaarwisseling nog een extra semenopwerktest kunnen doen om te kijken of het zin heeft om verder te gaan. Deze test moet kennelijk plaatsvinden op het moment dat ik zou gaan stimuleren, dus ik loop wel de kans dat ik dan eerst 10 dagen prik en dan moet stoppen. Maar een voordeel voor mij is dat ik dan tenminste wel zeker weet dat het nodig was om af te blazen. Wie weet valt het mee en kunnen we toch doorgaan! Mijn man heeft immers maar weinig koorts gehad en ook niet lang. En dan is het nu maar proberen om alles zo optimaal mogelijk te krijgen... vitamines, foliumzuur, regelmatig 'verversen' enzovoorts. We gaan ons best doen! Pff... toch weer een stressmomentje hoor. En t blijft natuurlijk spannend de komende weken tot de test geweest is...

Ik ben nieuw op dit forum. Aanstaande vrijdag zouden we beginnen met icsi. Ik ben al even aan de pil maar zou vrijdag beginnen met het prikken. Zoals voor iedereen was dit voor ons een enorme stap. Niet alleen omdat eerdere pogingen dus al jaren lang zijn mislukt, maar ook omdat het iets was wat ik nooit had gewild. IVF/icsi behoorde voor ons nooit tot de mogelijkheden. Maar ja, je verlegt je grenzen... Ik heb een enorme prikangst en zelfs die heb ik enigszins weten te overwinnen. Zelfs met werk heb ik het het zo kunnen plannen dat ik rust heb. Ik was trots en blij en alles viel op zijn plek. Laat maar komen, ik ben er klaar voor! Tot... mijn man eergisteren voor het eerst in 10 jaar koorts kreeg. En toen sloeg de paniek toe. Gaat het dan ineens allemaal niet meer door? Ik heb de kliniek gebeld en nou zouden we net voor ik moet beginnen met stimuleren (vanaf 1 januari) nog een extra zaadonderzoek kunnen doen. Dat klinkt heel verstandig. Maar mijn probleem hierbij is dat ik dan dus al 10 dagen aan het prikken ben. Dan heb ik dus de boel al platgelegd; dan heb ik alle ongemakken en menopauze-achtige symptomen al gehad... Dus dan ga je nadenken en zoeken. Hoe zit dat nou met zaadcellen en koorts? Zijn zaadcellen bij koorts ineens allemaal dood? Want dan zouden we toch ook komende vrijdag nog zo'n spermaonderzoekje kunnen doen? Of raken ze deels beschadigd en weet je pas na een paar weken of de zaadkwaliteit is afgenomen? Ik kan overal alleen maar vinden dat koorts van negatieve invloed is op de zaadkwaliteit, maar hoe en wat... geen idee! En wat zouden we nog verder kunnen doen om de schade te beperken zodat het wellicht toch kan doorgaan? Mijn man is druk in de weer met paracetamol en slikt braaf zijn foliumzuur. Ik las ook iets over veel fruit eten. En gezien de planning voor de punctie (2e week januari), is het dan wijs om nog zoveel mogelijk zaadlozingen te hebben de komende tijd om de verversing juist wel te realiseren? Wat is wijsheid? Wat zijn jullie tips en ervaringen? Dank jullie wel!