Wij hadden ook een kinder wens.
Dus zijn wij door verwezen naar het UMCG te Groningen.We dachten we zijn in goede handen.
Nou dat werd een bijna nachtmerrie.Je kreeg een intake gesprek heel vriendelijk gesprek.
Maar wat heb je aan een vriendelijk gesprek vraag ik me nog af.
Er werd een plan opgesteld en gekeken of er iets engs was.
Mijn vrouw heeft een schildklier aandoening.Ow dat geeft niets zeiden ze.(vreemd)
Voor de rest werden er geen testen gedaan.Ook geen vitaliteitstest test
Er werd gekeken naar soa ze had een negatieve soa dus anti soa zeiden ze.
Ze kreeg een kijk operatie om te kijken naar verkleving.Dat was allemaal in order.
Maar er werd wel een slagader door geprikt.Met gevolg dat ze dag moest blijven.
Toen werd er gekeken wanneer de eisprong was.Waar de assistente in de darmen keek naar eitjes.
Ik wees haar er een paar keer op dat ze de inwendige scanner verkeerd richtte.Toen ik bijna ontploft riep ze toch maar een zaal arts.
Daarna de eerste keer moest ik doneren in een bakje thuis.Niet zo'n probleem maar moest wel 15 km rijden naar het umcg.
S'middags werd het bij me vrouw ingebracht.Ze moest van de oudere arts 10 minuten blijven liggen.
Dat voelde toen goed aan.Bijna zwanger.
Daarna weer opnieuw de 2de.
Ik kreeg te horen dat ik me zaad ook mocht doneren in het ziekenhuis.Oef gelukkig.
En ze moest zelf met een ovulatie test testen.En dan afspraak maken om te kijken naar de eisprong.
Weer een arts in opleiding.Je word er moe van.Maar gelukkig er was nu iemand bij.2 eitjes elke keer.
Daarna moest ik doneren en werd het ingebracht door jawel een arts in opleiding.
De iui werd gedaan en zegt ze mevrouw het is klaar u kunt weer gaan.
Zegt me vrouw moet ik niet even blijven liggen?Nee hoor dat hoeft nooit.
Dus dat namen we maar aan.We gingen weg zegt me vrouw zegt ,het loopt me af.Ik moet even naar de toilet wat er aan de hand is.
Zegt ze dat haar ondergoed nat is.Dan kan je al nagaan dat er iets mis was.Maar goed we wisten ook niet anders.
De 3d ging de telling verkeerd van het ziekenhuis.
Dus kreeg bijna woorden met de arts.Maar toch je houd je fatsoen.En het vergt nogal wat van je geestelijk.
Dus wilden we ons niet boos maken.
De 4de weer zo'n studentje ik moest zelfs vertellen waar de eitjes zich bevonden.
Ik werd er bijna moe van.Waarvoor studeren ze?
Met de inseminatie, weer een student Mevrouw u kunt gaan. We vragen weer.Nee hoor dat was onzin.
Mijn vrouw ging nu heel voorzichtig staan.
Maar bij de uitgang het mocht weer zo zijn.Natte onderbroek.
Er is nog meer gebeurd maar dan word het verhaal zo lang.
Zo ging het tot de laatste behandeling.We dachten dan gaan we voor de IVF.
Het mocht niet zo zijn het kabinet had besloten de hele behandeling moest je zelf betalen.
En we waren al op leeftijd toen.En we konden het geestelijk niet meer volbrengen.Alle ellende van het UMCG.
Nu kijken we terug wat er allemaal gebeurd is dan zeg ik Het UMCG is aan het rotzooien en onkunde.
Het enigste wat ik kan zeggen de mensen zijn wel aardig.Maar ze hebben ons kinderwens verknalt.
