Hallo,Ik ben Manuela en ben 34 jaar.
Ik heb twee kinderen uit een eerder huwelijk en in die tijd me laten sterriliseren.
Ben inmiddels gescheiden en heb een lieve man ontmoet,en er mee getr.
In het begin van onze relatie wisten we dat het zeer moeilijk zou worden om samen nog een kindje te krijgen.
We hebben een gesprek aangevraagt bij de huisarts die ons doorverwees naar een gynacoloog.
In het ziekenhuis daar konden ze ons niet helpen en zijn doorverwezen naar Nijmegen.
We hebben daar 2 gesprekken gehad,in het eerste gesprek vertelde de gynacoloog ons dat een herstel operatie de meeste kans van slagen zou hebben,ivf ect zou minder wezen.
We zijn naar huis gegaan met de vraag welke weg we in willen slaan.
We hadden samen gekozen om toch voor ivf te gaan en hebben op 9februari 2009 een nieuwe afspraak gehad in Nijmegen.
Imiddels was die zelfde dag een zaad onderzoek opweg naar het lap,op advies van de huisarts om dat eerst te gaan doen.
We hadden het gesprek in Nijmegen waar we aangaven dat we kozen voor de ivf traject,de gynacoloog reageerde een beetje bot,vond ik,en vertelde dat er met een operatie 75% kans in zat op een spontane zwangerschap en 25%kans van slagen had met ivf.
Ik kreeg gelijk een echo en die bleek goed te zijn.
We hebben gelijk papieren gekregen om bijde bloed te laten prikken,en ik moest het doen tijdens de eerste 3 dagen van me menstuatie.
We vertelde gelijk dat het zaad al onderzocht werd,maar daar nam die geen genoegen mee,het moest in Nijmegen zelf gebeuren,dus miijn man moet nog maals zaad in leveren in Nijmegen.
Daarna zouden we via de telefoon een afspraak hebben,met de uitslagen..
Inmiddels hebben we gisteren te horen gekregen van het eerste zaad onderzoek,dat het zaad niet goed is,het is te langzaam en te weinig,via een normale weg zou het zeer zeer moeilijk worden om spontaan zwanger te raken.
Nu moeten we rond 10 maart bloedprikken en de tweede keer een zaadonderzoek laten doen.
En dan hopen we te horen welk traject we mogen gaan en hoe alles dan zal gaan verlopen.
Oef het is een heel verhaal geworden,tot zover.
Groetjes manuela