GeBee

NCM, dat is heel goed nieuws! Fijn dat het meegevallen lijkt te zijn en nu maar hopen dat je ze mee kan nemen naar de volgende ronde!! Het duimen gaat dus gewoon nog even door de komende weken!

Te weinig buikvet......droom... ik heb buikvet in overvloed hahaha en zelf s dan voelt het niet altijd fijn. Het prikt en het doet nog eens pijn ook die naalden. Sommige dagen gaan goed, sommige dagen echt minder. Ik dacht eigenlijk altijd dat het in je buik moest omdat het dan sneller op de plaats van bestemming was, maar nu ik daarover nadenk is dan natuurlijk helemaal niet nodig, het moet gewoon je lijf in. Misschien toch maar eens een andere plek zoeken dan rondom mijn navel?! @Johanneke; waarom zijn ze bang bij jou voor overstimulatie? Heb je PCO (of gehad?) en wat waren de verschillen dan per medicijn? Dat amakt het dan ook nog eens extra spannend iedere keer natuurlijk, of het wel of neit iets doet en wat het dan doet.

Oeh...Emsie....jij mag maandag al een "terugplaatsing" zie ik in het lijstje, spannend hoor! Dus nog even het weekend overbruggen en dan gaan jullie ervoor. Hopen en duimen natuurlijk! Hier beginnen mijn broeken toch wel echt vervelend te zitten en bij het liggen op mijn zij heb ik het gevoel dat er een zakje knikkers naar beneden "hangt".... hahaha, wat kan je toch allemaal voelen in je lijf hè! Marco, ik begrijp helemaal wat je zegt. Mijn man gaat al 1,5 jaar niet in bad, niet naar de sauna, geen druppel alcohol om maar te voorkomen dat het kwaliteit slechter word of word blootgesteld aan te veel warmte en het op peil was iedere keer met die operaties en onderzoeken. Hij zegt altijd heel lief; je moet er wat voor over hebben, maar ik weet dat hij er stiekem van droomt om weer eens heerlijk een hele dag in de sauna te zitten. Ik hoop voor hem dan hij snel weer kan!

Hoi NCM Hoe is het gegaan vandaag?? Hoop dat je goede berichten hebt gekregen en dat het je is meegevallen!

Oorspronkelijk geplaatst door marcoenjacqueline Heb even snel een lijstje gemaakt weet niet of jullie dit fijn vinden maar ik heb er best veel aangehad toen wij de eerste poging ondergingen . Kom je ook op het wachtbankje van april kan je je eigen er bij zetten dan houden we het lijstje compleet Wie: Melis25 Emsie marcoenjacqueline Echo’s: 1e: 11 maart Emsie 18 maart Susan 1 19 maart GeBee 26 maart marcoenjacqueline 2e: Punctie: Terugplaatsing : 1e week van april marcoenjacqueline Testen:

Hallo allemaal, Sinds gister aangemeld op het forum en was al aan het zoeken naar het wachtbankje van april en nu gevonden! YES! Hier bezig met de 1e ICSI poging (na 2x hersteloperatie na sterilisatie partner en 1x PESA met als uitkomst zeer slechte kwaliteit zaadjes en weinig...) en op 2 maart begonnen met Decapeptyl, 10 maart begonnen met Gonal-F en aanstaande dinsdag de 19e de eerste echo... heel erg spannend! Nog geen eerdere behandelingen ondergaan, dus het is allemaal nieuw en afwachten hoe het gaat verlopen. Ik heb wel last van de bijwerkingen en ik kan sommige broeken al niet meer aan vanwege de druk op mijn "paaseieren" hahaha. Wij gaan in Tilburg naar het Elisabeth. Erg fijne fertiliteitsarts en afdeling trouwens, tot nu toe echt super in alles. Hopen dat het zo blijft! Veel succes voor allen en ik ga proberen mezelf op het lijstje te wurmen, weet alleen niet precies hoe dat moet hahaha! Ga even vogelen....

[ATTACH=CONFIG]5175[/ATTACH] Beetje donker, maar ik word er wel blij van. Ik vertelde tegen mijn vriendin dat ik wilde proberen het Ooste, west, thuis Best principe aan te houden (boven/onder prikken en links/rechts) en daar moest ze zo om lachen. Ze zei dat ik dat soort dingen in mijn baby dagboek moet schrijven straks, mocht het gaan lukken, dus ik dacht, laat ik dan ook maar foto's schieten van mijn smiley buik. Het is momenteel mijn meest heilige plek zeg maar! Daar mag wel wat vrolijkheid op! Ja, jouw huidige poging liegt er niet om inderdaad. Ik kan me niet eens voorstellen hoe dat is, om zo vaak heen en weer te moeten en continue in spanning te zitten of de poging nog verder doorgezet gaat worden of niet. Hopelijk met een positieve uitkomst, maar dat is voor jullie ook elke dag wachten. Nerve wrecking! Thnx voor de tip over de pleisters. Ik zit het deze ronde uit, kijken of het erger word of zo blijft en ik zal het eens uitzoeken!

Hallo allemaal, Sinds een paar dagen aan het meelezen en vind nu al steun in jullie verhalen, dus dan maar actief er in en meedoen! Ik ben dus 2 maart begonnen met mijn 1e x spuiten van Decapeptyl en sinds afgelopen zondag met de Gonal-F. Vind het spannend allemaal! Na jaren van proberen te accepteren dat ik geen moeder zou worden en verdriet, kreeg ik van mijn man een hersteloperatie kado. Hij wilde zich na jaren toch wel laten herstellen voor mij (hij heeft al 3 kids uit een vorige relatie, hij is nu 44 en ik ben 34). Eerst ben ik mezelf gaan laten onderzoeken bij de gyneacoloog, aangezien ik een PCO verleden heb en erg zwaarlijvig was. Ik was in de tussenliggende jaren 45 kilo afgevallen en had weer een normale cyclus met eisprong en goede follikels, dus dat was een hele geruststelling. Daarna hebben we een eerste hersteloperatie ondergaan, die helaas mislukte. Bij aanvraag van een PESA behandeling, kregen we de mogelijk tot een 2e keer hersteloperatie en die hebben we met beide handen aangegrepen. Tegelijkertijd is een PESA behandeling uitgevoerd, voor het geval dat. Hersteloperatie is gelukt, maar kwaliteit was erg slecht, zowel vers als ingevroren helaas. Nu de eerste ICSI poging dus en ik ben blij dat we nu eindelijk actie hebben na lang wachten. Het voelt nu alsof ik actief iets kan bijdragen aan het hele gebeuren. Volgende week dinsdag, de 16e heb ik mijn eerste follikelmeting en merk dat ik dat nog het meest spannend vind. Hoe lang duurt het nog daarna, wat moeten we daarna doen, groeit er wel iets (ik denk van wel), hoe zal dat voelen 2 druiventrossen in je buik, wanneer de punctie, moet ik afspraken afzeggen, verzetten? Kan ik wel afspraken plannen, nou ja... 200 vragen die niet beantwoord worden, want elke stap is er 1 en met elke stap krijg je een nieuw antwoord. Het hoort gewoon bij het proces en dat proces vraagt het nodige van je en van je relatie. Het spuiten valt me niet tegen, maar ook niet mee moet ik zeggen. Ik vind het soms ronduit pijnlijk! Maar doe mijn best er iets leuks van te maken en omdat ik iedere keer vergeet waar ik heb gespoten, zet ik er met een merkstift een rondje omheen, of een smiley, of gister had ik 2 paaseieren getekend! Dan word ik vrolijk iedere keer als ik naar mijn buik kijk. We moeten toch positief blijven hè! Bijwerkingen tot nu toe zijn: vergeetachtig, enorme hoofdpijn en verschrikkelijk moe! Volgens mijn man nog niet mopperig....gelukkig! Raar gevoel om geen controle te hebben over iets waar je zo je best voor doet en waar je zo naar verlangd, je bent afhankelijk van allerlei dingen om je heen en kunt maar minimaal zelf invloed uitoefenen. Gezond eten, gezond leven, goed voor jezelf zorgen. We zetten iedere dag een stapje dichterbij het verwezenlijken van onze droom, maar het kan nog steeds 2 kanten opgaan. We hopen natuurlijk op de goede! Fijn dat ik jullie ervaringen mag meelezen!

Hallo allemaal, Sinds een paar dagen aan het meelezen en weliswaar niet in februari gestart, maar net in maart, maar denk dat ik hier wel mee mag doen? Ik ben dus 2 maart begonnen met mijn 1e x spuiten van Decapeptyl en sinds afgelopen zondag met de Gonal-F. Vind het spannend allemaal! Na jaren van proberen te accepteren dat ik geen moeder zou worden en verdriet, kreeg ik van mijn man een hersteloperatie kado. Hij wilde zich na jaren toch wel laten herstellen voor mij (hij heeft al 3 kids uit een vorige relatie, hij is nu 44 en ik ben 34). Eerst ben ik mezelf gaan laten onderzoeken bij de gyneacoloog, aangezien ik een PCO verleden heb en erg zwaarlijvig was. Ik was in de tussenliggende jaren 45 kilo afgevallen en had weer een normale cyclus met eisprong en goede follikels, dus dat was een hele geruststelling. Daarna hebben we een eerste hersteloperatie ondergaan, die helaas mislukte. Bij aanvraag van een PESA behandeling, kregen we de mogelijk tot een 2e keer hersteloperatie en die hebben we met beide handen aangegrepen. Tegelijkertijd is een PESA behandeling uitgevoerd, voor het geval dat. Hersteloperatie is gelukt, maar kwaliteit was erg slecht, zowel vers als ingevroren helaas. Nu de eerste ICSI poging dus en ik ben blij dat we nu eindelijk actie hebben na lang wachten. Het voelt nu alsof ik actief iets kan bijdragen aan het hele gebeuren. Volgende week dinsdag, de 16e heb ik mijn eerste follikelmeting en merk dat ik dat nog het meest spannend vind. Hoe lang duurt het nog daarna, wat moeten we daarna doen, groeit er wel iets (ik denk van wel), hoe zal dat voelen 2 druiventrossen in je buik, wanneer de punctie, moet ik afspraken afzeggen, verzetten? Kan ik wel afspraken plannen, nou ja... 200 vragen die niet beantwoord worden, want elke stap is er 1 en met elke stap krijg je een nieuw antwoord. Het hoort gewoon bij het proces en dat proces vraagt het nodige van je en van je relatie. Het spuiten valt me niet tegen, maar ook niet mee moet ik zeggen. Ik vind het soms ronduit pijnlijk! Maar doe mijn best er iets leuks van te maken en omdat ik iedere keer vergeet waar ik heb gespoten, zet ik er met een merkstift een rondje omheen, of een smiley, of gister had ik 2 paaseieren getekend! Dan word ik vrolijk iedere keer als ik naar mijn buik kijk. We moeten toch positief blijven hè! Bijwerkingen tot nu toe zijn: vergeetachtig, enorme hoofdpijn en verschrikkelijk moe! Volgens mijn man nog niet mopperig....gelukkig! Raar gevoel om geen controle te hebben over iets waar je zo je best voor doet en waar je zo naar verlangd, je bent afhankelijk van allerlei dingen om je heen en kunt maar minimaal zelf invloed uitoefenen. Gezond eten, gezond leven, goed voor jezelf zorgen. We zetten iedere dag een stapje dichterbij het verwezenlijken van onze droom, maar het kan nog steeds 2 kanten opgaan. We hopen natuurlijk op de goede! Fijn dat ik jullie ervaringen mag meelezen!