Goedemiddag mede-leden,
Ik had gehoopt hier nooit terecht te komen, net zoals jullie allemaal, denk ik. Maar helaas lukt het bij ons ook niet op de natuurlijke manier.
Ik heb steeds meer de behoefte om met mensen die in deze situatie te praten. omdat niemand anders dit kan begrijpen. Bijna al onze vrienden hebben al kinderen en dit is bij ze allemaal op de natuurlijk manier gegaan.
Helaas zijn wij de statistisch gezien 1 op 7 (als dit nog klopt) waarbij het niet lukt. We staan pas aan het begin van het traject maar ik vind het enorm moeilijk.
De onzekerheid, de ene klap naar de andere, de dooddoeners.
We hebben vorige week het intakegesprek gehad in het AZM, het was een erg prettig gesprek en de eerste onderzoeken zijn al geweest. Nu moeten we wachten op de uitslag van de bloedonderzoeken en dan krijgen we te horen of en wanneer we in aanmerking komen voor ICSI. De wachttijd is ongeveer 3 maanden dus volgens mij relatief kort.
Hoe gaan jullie om met dat wachten, hebben jullie tips?
Ik probeer er zo positief mogelijk in te staan maar soms realiseer ik me dat het ook kan zijn dat we nooit kinderen krijgen.
Het lucht eigenlijk al op om dit weg te
Groetjes!