Hoi!!
Mijn naam is Franciska en ben 35 jaar. Ik ga in een vogelvlucht wat vertellen over mijzelf...
Ik heb al vanaf mijn tienerjaren een kinderwens. Op mijn 21ste kreeg ik te horen dat mijn linker eierstok dicht zit en dat ik verklevingen heb. Hierdoor is de kans op een natuurlijke zwangerschap erg klein en heb ik veel kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Om echt serieus aan zwanger worden te beginnen was in de aankomende 10 jaar geen sprake.
Toen ik 29 was kreeg ik een relatie met mijn huidige vriend. Vanaf 31ste begon ik me wel een beetje te realiseren dat mijn klokje nu toch wel harder begon te tikken... Mijn vriend (11,5 jaar jonger dan ik) hebben het er in het begin van onze relatie wel over gehad, betreft ons leeftijdsverschil en kinderwensen e.d.
Vorig jaar zijn we naar een fertiliteits-poli geweest, om te bespreken hoeveel de kans is op een natuurlijke zwangerschap gezien mijn voorgeschiedenis. De arts die we spraken heeft ons duidelijk gemaakt dat deze kans inmiddels zo goed als nihil is, gezien de diagnose die gesteld is op mijn 21ste is het er (nu op mijn 34ste) niet beter op geworden, maar kon over die jaren alleen maar slechter worden. Dit was natuurlijk een redelijk tik in mijn gezicht, maar ik had er al rekening mee gehouden, dat dit gesprek niet een positieve uitslag zou geven... mijn vriend had het er echter moeilijker mee (ook al was hij op de hoogte van mijn situatie, had hij toch hoop op een goede uitslag). We kregen eigenlijk wel direct te horen dat we een geschikte kandidaat zouden zijn voor IVF. Met folders in ons hand over de IVF hebben die dag in oktober 2012 het ziekenhuis verlaten...
24 December heeft mijn vriend me ten huwelijk gevraagd, met als uitgangspunt mij te laten weten dat hij toe is aan de volgende stap (de IVF)...
Hierop zijn we in januari 2013 naar het RKZ gegaan om ons voor de IVF aan te melden (geen idee hoe we dat moesten doen) maar we deden het wel :) We werden daar hartelijk ontvangen en kregen een regen aan vragen over ons heen en direct onderzoek middels echo e.d. Mijn gynaecologische voorgeschiedenis werd opgevraagd in het andere ziekenhuis en ik moest op mijn 3e dag van ongesteldheid bloed afnemen. De uitslag was helaas wat minder positief dan ik had gedacht, namelijk.... ik ben vervroegd in de overgang :( De druk achter de IVF is hierdoor voor mij nog hoger geworden. Ik zie deze poging al echt als één van mijn allerlaatste kansen.
Inmiddels (mei 2013) hebben we het startsein gekregen om het verkorte programma van de IVF te starten. Het wachten is voor mij nu op mijn eerst volgende ongesteldheid. De hormoonspuiten en vaginale tabletten liggen allemaal al klaar in de koelkast. Ik heb mijn nachtdiensten kwijt weten te raken voor de eerste 3 maanden, dus ik kan met recht zeggen.... ik ben er klaar voor.... laat die ongesteldheid maar komen!!
Ik hoop met jullie de rest van aankomende tijd te kunnen delen en ervaringen uit te wisselen (diepte- en hoogtepunten). Lijkt me erg fijn om in contact te zijn met vrouwen die ook het traject volgen...
Ik wil jullie in ieder geval veel succes wensen!! En ik hoop dat we een 2013 met een dikke buik mogen afsluiten :goodluck: