proudmama

@zomerzotheid, jeetje wat vervelend dat jullie door je ziekte niet voor Afrika bemiddelbaar zijn. Maar wel spannend dat jullie nu wachten op intake voor SN, ik hoop voor jullie dat ze snel bellen aangezien ze toch elke keer ouders zoeken. Begint het al te kriebelen, het idee dat je over xxx maanden mama bent van zo'n klein kindje. :-) Tot de dag dat wij onze kinderen in de armen mochten sluiten, kon ik het maar niet geloven dat de dag eindelijk was aangebroken dat ook wij een gezinnetje zouden worden. @lifelikethis, oh wat fijn dat jullie volgende week het laatste gesprek met de rvk hebben. Ik hoop op een mooi Sintcadeautje voor jullie, positief advies. :-) Het kan idd een hele lange weg worden, hebben jullie al een voorkeur voor een land? Wij hebben in 1 procedure een biologische sibling uit Afrika geadopteerd. Het eerste stuk van onze procedure ging heel snel van BKA-op wachtlijst hebben we ongeveer 1,5 jaar overgedaan. Daarna begon het lange wachten, elke keer werden de tijden tot voorstel en thuiskomst bijgesteld. Na ruim 16 maanden wachten kregen wij dan eindelijk een heel mooi voorstel en daarna hebben we nog ruim 14 maanden moeten wachten op hun thuiskomst. Elke stap in de procedure van wachten leek wel een eeuwigheid, maar sinds ze (vorig jaar zomer) thuis zijn vliegt de tijd aan onze neus voorbij haha.... Onze dochter is nu 6,5 jr en onze zoon 4 jr. Ik weet nog goed hoe spannend ik elke stap in de procedure vond. We hebben dan ook bewust bij elke stap stil gestaan door het een klein beetje te vieren door iets lekkers bij de thee of we kochten iets voor onze (toen toekomstige) kindjes. Hopelijk lees ik hier snel weer positief nieuws. :-)

Hoi Zomerzotheid, Dank je wel voor het welkom heten. :-) Vruchtbaarheidsproblematiek is niet de juiste benaming, wat wel geen idee, maar bij ons lag het iets anders. Ik werd wel zwanger, maar kon het kindje niet voldragen. Uit medisch onderzoek bleek dat ik een bepaald stofje miste wat een verstoring in de groei van het kindje veroorzaakte. Na miskraam nr. zoveel hebben mijn man en ik besloten te gaan adopteren. En ook wij zagen dit als onze tweede kans op een gezinnetje. Ik ben de trotse mama van twee Afrikaanse beauties (dochter en zoon, 1 adoptie). :-)

Hallo allemaal, Ik lees al een tijdje mee met dit forum, maar had mij tot vandaag nog niet eerder geregistreerd. Ik hoop dat jullie het niet erg vinden dat ik een mama ben met een afgeronde adoptie. Ik heb besloten om mij toch te registreren om een hart onder riem kunnen steken aan de mensen die al lang wachten. Uit ervaring weet ik hoe dat is en kan ik ook vertellen dat het het lange wachten dubbel en dwars waard is. :-)