MissBabyMiracle

Doet mijn topic het nog wel? Vanaf 25 januari heb ik al geen reacties meer gehad? Kan natuurlijk ook gewoon zo zijn dat niemand op mijn dagboek reageert, maar het lijkt zo stil ... ...

Daar ben ik weer. Er is in de tussentijd al heel wat gebeurd. Eerst de operatie van mijn man. De operatie zelf is heel goed gegaan. Alleen het was een dag vol blunders. Op de afdeling waar hij lag, waren 2 (waarvan mijn man dus 1) met dezelfde achternaam. Mijn man werd naar de OK gebracht zonder polsbandje. Aangekomen op de OK moest de chirurg eerst uitzoeken om welke patient het ging. Toen hij terug was op de afdeling, werd hij onderzocht. Waarbij er een zippo benzine aansteker in zijn bed (onder zijn kont) werd gevonden. De zuster zei: Uw aansteker ligt hier ook nog. Waarop mijn man zei: Ik rook niet. We hebben de zuster terug gestuurd naar de OK om uit te zoeken waar de aansteker vandaan kwam. Ze kwam terug en vertelde ons dat de aansteker van niemand was. Op de OK zeiden ze dat ze de aansteker wel hadden zien liggen en er vanuit gingen dat het de aansteker van mijn man was. Maar dit geloof ik niet, want als dat al zo was, dan hadden ze hem uit bed moeten halen en niet mijn man er gewoon maar op laten liggen. Toch! Toen kwam aan het eind van de middag de zuster met de medicatie. Ze had een pil voor mijn man, maar hij vroeg haar eerst wat voor pil het was. Waarop zij zei dat het de thuismedicatie was. Mijn man vertelde haar dat hij thuis geen medicijnen gebruikt en ook dit medicijn niet eerder zou innemen voordat hij wist wat en waarvoor het was.Omdat mijn man zo aandrong is ze het gaan uitzoeken. En het medicijn Tranxene (dikaliumclorazepaat) bleek voor iemand anders te zijn. Met ook nog eens een hele andere achternaam, dus daar lag het niet aan. Daarna zei ze letterlijk tegen ons: 'Het klinkt misschien een beetje knullig, maar het is gewoon een misverstand!' Ik heb mijn man eerst mee naar huis genomen, zodat hij lekker in zijn eigen omgeving was. En ik heb eerst een klachtenbrief geschreven voor de klachtencommissie van het ziekenhuis. Verder is alles heel goed gegaan, na de operatie heeft hij niet veel last gehad. En we kregen ook nog eens een heel positief bericht van het ziekenhuis. Ze hebben 12 buisjes in kunnen vriezen, waarvan ze 1 hebben gebruikt om te testen en dat zag er zeer goed uit. Ik ben naar het ziekenhuis geweest voor een colposcopie en dat zag er ook allemaal heel goed uit. Het was niet eens nodig om een biopt te nemen. Je kon zo al zien dat mijn lichaam alles had afgestoten. Omdat ik pap 3A had moet ik nu alleen na een half jaar nog even terug komen voor nog even weer een uitstrijkje. Daarna kregen we een brief van het ziekenhuis in de deur dat wij op 14 april een voorlichting krijgen over het medicijngebruik. We krijgen dan ook de medicijnen mee naar huis en in week 23 zal mijn stimulatie plaats vinden. Dat klinkt allemaal zo goed en zo dicht bij. Ik ben er zo blij mee, maar aan de andere kant heb ik ook heel erg de kriebels.

Daar ben ik weer. Er is in de tussentijd al heel wat gebeurd. Eerst de operatie van mijn man. De operatie zelf is heel goed gegaan. Alleen het was een dag vol blunders. Op de afdeling waar hij lag, waren 2 (waarvan mijn man dus 1) met dezelfde achternaam. Mijn man werd naar de OK gebracht zonder polsbandje. Aangekomen op de OK moest de chirurg eerst uitzoeken om welke patient het ging. Toen hij terug was op de afdeling, werd hij onderzocht. Waarbij er een zippo benzine aansteker in zijn bed (onder zijn kont) werd gevonden. De zuster zei: Uw aansteker ligt hier ook nog. Waarop mijn man zei: Ik rook niet. We hebben de zuster terug gestuurd naar de OK om uit te zoeken waar de aansteker vandaan kwam. Ze kwam terug en vertelde ons dat de aansteker van niemand was. Op de OK zeiden ze dat ze de aansteker wel hadden zien liggen en er vanuit gingen dat het de aansteker van mijn man was. Maar dit geloof ik niet, want als dat al zo was, dan hadden ze hem uit bed moeten halen en niet mijn man er gewoon maar op laten liggen. Toch! Toen kwam aan het eind van de middag de zuster met de medicatie. Ze had een pil voor mijn man, maar hij vroeg haar eerst wat voor pil het was. Waarop zij zei dat het de thuismedicatie was. Mijn man vertelde haar dat hij thuis geen medicijnen gebruikt en ook dit medicijn niet eerder zou innemen voordat hij wist wat en waarvoor het was. Omdat mijn man zo aandrong is ze het gaan uitzoeken. En het medicijn Tranxene (dikaliumclorazepaat) bleek voor iemand anders te zijn. Met ook nog eens een hele andere achternaam, dus daar lag het niet aan. Daarna zei ze letterlijk tegen ons: 'Het klinkt misschien een beetje knullig, maar het is gewoon een misverstand!' Ik heb mijn man eerst mee naar huis genomen, zodat hij lekker in zijn eigen omgeving was. En ik heb eerst een klachtenbrief geschreven voor de klachtencommissie van het ziekenhuis. Verder is alles heel goed gegaan, na de operatie heeft hij niet veel last gehad. En we kregen ook nog eens een heel positief bericht van het ziekenhuis. Ze hebben 12 buisjes in kunnen vriezen, waarvan ze 1 hebben gebruikt om te testen en dat zag er zeer goed uit. Ik ben naar het ziekenhuis geweest voor een colposcopie en dat zag er ook allemaal heel goed uit. Het was niet eens nodig om een biopt te nemen. Je kon zo al zien dat mijn lichaam alles had afgestoten. Omdat ik pap 3A had moet ik nu alleen na een half jaar nog even terug komen voor nog even weer een uitstrijkje. Daarna kregen we een brief van het ziekenhuis in de deur dat wij op 14 april een voorlichting krijgen over het medicijngebruik. We krijgen dan ook de medicijnen mee naar huis en in week 23 zal mijn stimulatie plaats vinden. Dat klinkt allemaal zo goed en zo dicht bij. Ik ben er zo blij mee, maar aan de andere kant heb ik ook heel erg de kriebels.

Goedemorgen allemaal, Maandag ben ik naar het ziekenhuis geweest om nog even de laatste puntjes op de i te zetten voordat mijn man wordt geopereerd. Nadat mijn man is geopereerd zal ik aan de medicijnen moeten, o.a. de pil en hormonen en dan in juni gaat het voor mij gebeuren. Als er verder niets tegen zit. Want ik heb vandaag eindelijk de volledige uitslag gekregen van mijn uitstrijkje. De uitslag is pap 3A en hr-HPV positief. Nu gaat een gynaecoloog het verder beoordelen, mogelijk door het nemen van een 'hapje' uit mijn baarmoedermond. Ik was hier al bang voor en voelde het aankomen. Maar toch komt het hard aan. Misschien stelt het niets voor, maar ... misschien ook wel. En ik wil zo graag nu doorgaan en dat niets ons nu nog in de weg zit. Liefs, MBM

Heel veel sterkte Debbie!!! Liefs, MBM

Zoals ik al eerder vertelde zat ik te wachten op de uitslag van mijn 2e uitstrijkje. Uitslag van de 1e was: PAP2. Gister konden ze me eindelijk een soort van 'halve' uitslag vertellen. De huisarts belde me en vertelde dat ze nog steeds een onvolledige uitslag hebben. Het wachten is nog op de HPV-bepaling. Het uitstrijkje zelf is afwijkend: PAP3a. Ze wachten nog op de uitslag van de HPV-bepaling om te bepalen of behandeling nodig is. Ik ben blij dat ik wat meer weet, maar met de uitslag ben ik wat minder blij. Ik probeer nu om me er nog niet zo druk over te maken. Maar toch haal je je weer van alles in je hoofd 'Wat als ....'! Nog een weekje wachten denk ik op de laatste uitslag en dan weet ik meer. Liefs, MBM

Ik zit mezelf weer helemaal op te (vr)eten ... ... dit keer i.v.m. uitstrijkje die ik in maart 2009 heb laten maken. Dit was mijn 1e uitstrijkje omdat ik een oproep had gehad omdat de 30 om de hoek kwam gluren. De uitslag van dit uitstrijkje was niet te beoordelen werd mij verteld en moest nog maar eens over gedaan worden na 6 maanden. Door het hele gedoe van de operatie is het er een bij in geschoten maar uiteindelijk heb ik op 11 januari opnieuw het uitstrijkje laten maken. En ik kon zo als gewoonlijk na een bepaalde tijd weer bellen voor de uitslag. Dat heb ik gedaan alleen was de uitslag nog niet volledig en moest er nog een testje gedaan worden. Ik moest het nog een week geven en dan een weer bellen. Gister was het een week geleden, dus ik heb weer gebeld. En nog steeds was de uitslag niet binnen. De assistent met wie ik sprak vond het ook nogal lang duren nu. Omdat ik nu al een aantal keren gebeld heb, belt de huisarts mij nu zelf terug zodra de uitslag er is. Maar ... ... hierdoor ben ik mij wel weer gaan afvragen ... ... wat nu, wat als. Zo irritant. Maar er zit niets anders op dan toch te wachten op de uitslag.

Op 14 januari 2010 heb ik het ziekenhuis gebeld. Ik kan niet tegen het wachten en wilde zo graag weten of er al meer bekend was over de datum dat mijn partner onder het mes moet voor de PESA behandeling. Ik had zo gehoopt dat ze zouden vertellen dat het in februari zou gebeuren, maar er komt nog een maandje bij op. Op 16 maart 2010 wordt hij geopereerd. En op 8 februari hebben we eerst nog een gesprek in het ziekenhuis over het verdere verloop van de ICSI behandelingen. Ik wil zo veel vragen, maar ik weet eigenlijk niet eens wat. Kunnen jullie mij daar misschien bij helpen ... ... Daarna, zo'n 3 maanden later gaat het gebeuren. En in de tussentijd zal ik aan de medicijnen moeten. Ik zie er wel tegenop, maar ik hoop dat de tijd snel gaat.

Oh Aafke, wat een heerlijk gevoel moet dat zijn zeg. Het is je van harte gegund. Bij de 1e ICSI succes, wow. Ik hoop dat wij dat ook zo mogen ervaren. Veel sterkte en geluk in deze spannende tijd. Liefs MBM

Hallo Caroline, Fijn dat het bij jou ook bij een kijkoperatie is gebleven. Ik heb ook 4 sneetjes, 1tje rechts op mijn buik, 1tje onder/in mijn navel en 2 aan de linkerkant op mijn buik. En linksonder heb ik het grootste litteken +- 3 cm. Maar jij hebt 1 grote rondom jouw navel, waarom dan? Bij mij is het bij mijn navel net een soort extra plooitje geworden alsof het er bij hoort. Maar dat litteken is wel hard en gevoelig. Ik smeer Bio-oil op mijn littekens. Of het nu al helpt kan je denk ik nu nog niet zeggen, maar ik denk wel dat met de tijd mijn littekens zo goed als verdwenen zijn. Toen ik op controle ben geweest heb ik nog uitleg gekregen over de operatie en foto's van de cyste gezien. Maar mijn littekens zijn helemaal niet bekeken. Tja jammer van dat wachten, maar de tijd gaat inderdaad zo snel.... Jij ook heel veel sterkte! Liefs, MBM

Dank jullie wel allemaal voor de reacties. Ik ben een tijdje afwezig geweest, maar ik hoop dat het met iedereen goed gaat. Met mij gaat het goed, ik heb af en toe alleen nog wat last van het littekentje bij mijn navel. Op 26 oktober ben ik nog weer naar het ziekenhuis geweest voor controle. Alles was verder goed, dus het IVF-traject kon weer verder in werking worden gezet. Op dat moment zat ik net in mijn 6e cyclusdag, dus ik kon deze maand geen bloed meer laten afnemen voor mijn hormonen. Dus volgende maand op mijn 3e cyclusdag moet ik bloed laten afnemen. Op 30 november hebben we een afspraak bij de uroloog. Dat word denk ik een gesprek over hoe het gaat om zaad weg te nemen bij de man. Ze vertelden ons ook dat ergens rond januari/februari mijn man onder het mes kan (zaad wegnemen). Dat gaan ze dan invriezen. En als ik het goed begreep, zit er ongeveer 3 maand tussen voor ze het gaan terugplaatsen bij mij. Dus dat is zo rond mei/juni. En dan zal ik in de tussentijd, die 3 maanden waarschijnlijk moeten spuiten. Liefs, MBM

Ik ben blij, donderdag 17 september heeft de dokter mij gebeld om de uitslag door te geven van de operatie. Ik zou pas een week later de uitslag krijgen, dus ik dacht gelijk oh oh waarom bellen ze mij eerder dan gepland. Maar gelukkig was het om goed nieuws door te geven. Ze wilde mij niet langer in spanning laten zitten. De cyste was onderzocht en bleek toch goedaardig te zijn. Ik moet nu maandag 26 oktober weer terugkomen voor controle. Daar baal ik wel een beetje van, want dat is nog een maand wachten en dus ook een maand uitstel om verder te gaan met IVF. Ik wil zo graag verder. Verder voel ik me al weer helemaal goed. Eigenlijk bijna nergens meer last van. Alle hechtingen zijn er ook al uit. Ik ben gisteren voor het eerst even weer echt weg geweest, lekker shoppen. En ik heb mezelf behoorlijk verwend ... ... heerlijk. Zijn er toevallig ook mensen die dit lezen, die zelf ook een operatie hebben ondergaan. Hebben jullie de hechtingen ook behandeld met een crème of olie om het litteken zo min mogelijk te houden? Zo ja, wat hebben jullie daarvoor gebruikt? Liefs, MBM

Hallo allemaal, Ik ben weer terug. Maandag 7 september ben ik opgenomen in het ziekenhuis, omdat ik dinsdag 8 september geopereerd zou worden aan een cyste in mijn eierstok. Nog nooit eerder in het ziekenhuis gelegen en bang voor naalden, dus ik zag er behoorlijk tegen op. Ze zouden eerst een kijkoperatie uitvoeren en mogelijk dan de cyste verwijderen. Alleen als dat niet zou lukken zouden ze er een buikoperatie achteraan doen. Dat is gelukkig niet nodig geweest. Al met al is de operatie goed verlopen. Na een half uurtje uitslapen in de uitslaapkamer was ik al weer behoorlijk wakker en voelde me niet echt vervelend ofzo. Dus ik mocht ook snel weer naar de zaal toe. Daar sprak ik later de dokter die de operatie heeft uitgevoerd. Ze was tevreden over de operatie zelf. Alleen er was 1 MAAR ... ... de cyste zag er vreemd uit. Daarom is het doorgestuurd naar het lab om verder te onderzoeken. Want ze kunnen niet met zekerheid zeggen of het goed- of kwaadaardig is. Op die uitslag moet ik nu 2 weken wachten terwijl ik aan het herstellen ben van de operatie. Zucht ... ... nu moet ik toegeven dat ik heel bang ben voor de uitslag.

Hallo dames, Ik ben dinsdag 11 augustus weer naar het ziekenhuis geweest. Vandaag zouden de gesprekken zijn ter voorbereiding op de operatie. Lengte, gewicht, bloeddruk, hartslag en longen gemeten en natuurlijk weer bloed geprikt. De verpleegkundige heeft gelijk even rond gebeld of er al iets bekend was van de datum waarop ik geopereerd zal worden. Ze zei tegen mij: zit je lekker ... korte pauze ... maandag 17 augustus opname en dinsdag 18 augustus de operatie. Verder kreeg ik heel veel uitleg over de hele gang van zaken rondom de operatie. Ze probeerden me zo goed mogelijk gerust te stellen. En gister 12 augustus belden ze al van het ziekenhuis dat ze de datum noodgedwongen moesten verschuiven naar maandag 7 en dinsdag 8 september. Eigenlijk baal ik daar best wel van, anders was het aankomende maandag al, nu moet ik nog 3 weken wachten. Ik wil het graag zo snel mogelijk gehad hebben, hoe erg ik er ook tegen op zie (ben doodsbang voor spuitjes en nog nooit geopereerd). En daarna het herstel nog, hoe langer dat allemaal duurt hoe langer we ook moeten wachten tot we verder kunnen met onze IVF. En ik ben er meer dan klaar voor! Vandaag zit ik even helemaal in een dip, vandaar dat ik me ook even weer terugtrek op dit forum. Bedankt dat jullie naar me luisteren. Liefs MissBM

Hey Sasje, Ik wil je ook heel veel sterkte wensen! Hoop voor jullie dat het allemaal goed komt Liefs, MissBabyMiracle

Ik ben gister weer naar het ziekenhuis geweest voor een echo. Ze hebben weer gekeken en de vlek zat er nog steeds. Het heeft nu een doorsnee van 3 cm. Om door te gaan met de IVF wil ze toch eerst weten wat daar precies zit. Waarschijnlijk is het een goedaardig gezwel, net zoals mijn zusje heeft gehad. Ergens had ik me er wel op voorbereid maar toch sloeg het in als een bom. Gewoon alles bij elkaar, ik moet geopereerd worden en de IVF blijft weer even stil staan. Was dus al helemaal down gister en toen moesten we ook nog bloed prikken. Ja hoor, kon ze bij mij de ader niet goed te pakken krijgen dus een paar keer prikken. Nou eindelijk hoor, maar werd er helemaal raar van in mijn hoofd. Viel bijna flauw dus even lekker rustig aan gedaan. Nu krijg ik na de vakantie een oproep. Dan willen ze eerst een kijk operatie uitvoeren om te kijken wat er zit en om het eventueel weg te halen. Mocht dat met een kijkoperatie niet willen dan krijg ik er meteen een buikoperatie achteraan. En dan na mijn herstel kunnen we weer verder met IVF. Maar dan zitten we intussen wel al ergens in oktober/november.

Gister op 17 juni hadden we weer een gesprek in het ziekenhuis. We zouden de uitslag krijgen van het bloedonderzoek van mijn man. Daaruit bleek dat alles goed was met zijn hormonen. We kregen dus groen licht om door te gaan met IVF. De volgende stap zou zijn om bloed bij mij af te nemen om te kijken naar mijn hormonen. En bij ons beide om te kijken naar ziektes. Maar voordat de dokter dat ging doen wilde ze eerst bij mij een echo doen. Nog nooit gehad, maar ik dacht dat kan niet verkeerd zijn. Dan kan ik er vast aan wennen want zulke dingen zal ik in de toekomst nog veel meer krijgen. Maar goed, het was wel een fijne dokter en ze legde ook uit wat ik allemaal kon zien op het scherm. Aan de linkerkant kon je heel mooi mijn eierstok zien. Toen ging ze over naar de rechterkant en zag ik dat het er daar anders uitzag. En de dokter bevestigde dat ook. Je zag aan de rechterkant een zwarte vlek, die er niet hoort. Dus nu moet dat eerst uitgezocht worden. Na mijn menstruatie moet ik weer terugkomen in het ziekenhuis voor nog een echo. Als de vlek dan nog niet weg is, dan krijg ik een kijkoperatie. En daarna eventueel een operatie om het weg te halen. Hier schrok ik enorm van want in het verleden heeft mijn tweelingzus dit ook gehad. Zij is geopereerd aan een tumor in de rechtereierstok. Iedereen weet wat ze zeggen over tweelingen: altijd het zelfde. En als zij ziek wordt, dan wordt ik het ook. Dus daaruit trek ik mijn conclusies al. Dus hadden we eindelijk goed nieuws en dan moet er weer slecht nieuws bijkomen. Zucht ................................................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Hallo, Woensdag 20 mei hebben wij ons intake gesprek gehad. En om eerlijk te zijn viel het behoorlijk tegen. Misschien ook onze eigen fout hoor, en waren onze verwachtingen te hoog. Maar wij waren er een beetje vanuit gegaan dat we tijdens de intake te horen zouden krijgen dat we met ivf konden beginnen. Alleen wat wij eigenlijk te horen kregen is dat ze deze keer geen levend zaad hebben gevonden. En de volgende stap nu is eerst kijken bij de man hoe het zit. Ze hebben gelijk bloed afgenomen en in het bloed kunnen ze zien hoe het zit met de hormonen. En aan de hand van de uitslag van het bloed onderzoek gaan we verder. Dan is het te hopen voor ons dat we ook verder kunnen met IVF Pesa of Tese. Ik hoop het. We willen zo graag, net als iedereen hier op het forum.

He Sasje, Voor jou/jullie ook een spannende tijd dus. Maar dat is wel leuk, zo kunnen we elkaar inderdaad wel een beetje steunen. In ieder geval heel veel sterkte en succes! Liefs, MBM

Hallo allemaal, De formulieren zijn ingevuld en we hebben bericht terug gehad, met alvast heel veel informatie over het hele gebeuren van begin tot eind. En woensdag 20 mei is het zover, dan hebben we de intake. Dan begint het allemaal pas echt. Vraagje ... ... is het na de intake nog lang wachten op de IVF-behandeling? -xxx- MBM

Hoi Butterfly, Dat formulier invullen zal wel aan de situatie liggen ofzo. Ik hoop zo dat wij een beetje snel op intake kunnen komen. Als je weet dat alles in gang wordt gezet word je toch automatisch een beetje ongeduldig. En net wat je zegt, veel leuke dingen doen is dan misschien wel de oplossing. Tussen de intake en het beginnen, zit daar 4 maanden tussen? Dus eigenlijk vanaf de intake tot het starten zo'n 7 maanden zozo. Dan zitten wij straks al in 2010 voor we kunnen beginnen. Hoop dat het allemaal wat sneller kan. En dat hoop ik voor jullie natuurlijk ook. Ben alleen benieuwd wanneer wij echt meer weten. Zo ja, dan wordt het ook tijd om het met mijn werk te bespreken. Want ik neem aan dat er dan wel vaak ziekenhuis bezocht moet worden. Maar goed, dat zien we dan wel weer. Succes ....................!!!!!!!!!!!

Nu al bedankt allemaal voor jullie steun! En Butterfly, wow spannend hoor de intake komt steeds dichterbij voor jullie. Hebben jullie lang moeten wachten vanaf het moment dat de formulieren opgestuurd waren tot wanneer jullie bericht kregen over de intake? Een fijne dag allemaal!! Groetjes

Hallo allemaal, Hier is nog iemand met een kinderwens. Mijn man en ik hebben nu ongeveer 2 jaar een kinderwens. In oktober 2008 heeft mijn man een herstel-operatie gehad. Na onderzoek is gebleken dat er wel 'levend' zaad aanwezig is, maar het zwemt niet vanzelf mijn kant op. Afgelopen weekend hebben wij de formulieren voor IVF ontvangen en uiteraard gelijk ingevuld en maandag 16 maart op de post gedaan ... ... nu is het wachten op de volgende stap: de intake! Ik ben er dus misschien een beetje vroeg bij, maar via dit forum was ik me stiekem al een beetje aan het voorbereiden op alles wat nog komen gaat. Dames, ik wens jullie allemaal sterkte!:good1: