MarMira

Hallo Sterretje, ook ik herken me in jouw verhaal. Ons probleem is ook een slechte zaadkwaliteit en wij zijn dus ook op ICSI aangewezen. Ik heb het hier best moeilijk mee gehad, met het idee dat mijn 'gezonde' lichaam zo'n zware behandeling moet ondergaan. Maar ja, we hebben nou eenmaal die kinderwens en daar heb je veel voor over. Maar het kost even verwerkingstijd als je zo'n bericht voor je kiezen krijgt, dat is volkomen begrijpelijk! Aan de andere kant kun je ook proberen het als positief te zien dat jouw lichaam in orde is - per slot van rekening wordt bij deze behandeling de rol van de man min of meer 'omzeild' en komt het dus op jouw lichaam aan. Mijn vriend komt altijd erg nuchter over, maar ik weet dat hij het er ook heus erg moeilijk mee heeft. Wij hebben ook al eens een zeer emotioneel gesprek gehad waarbij hij zei dat ik maar iemand anders moest zoeken als het echt niet ging lukken omdat hij mij mijn kinderwens niet wilde ontzeggen. Ik vond dat vreselijk, ik heb voor hem gekozen en ik wil dus ook een kind van hém, en niet van iemand anders! En weet je, samen kun je veel aan hoor! Dat merk ik nu wij volop in het traject zitten. Ik wens jullie heel veel succes en hopelijk vind je veel steun en herkenning op dit forum!

Jeetje wat een stress hier! Ach lieve mede-3-december-testmeisjes, wat een slechte testdag hadden wij!! Allemaal rood...bah! Zullen we dan maar afspreken de volgende keer (ik blijf hoopvol dat er voor jou nog een nieuwe poging volgt, Jackie) ook allemaal tegelijk groen worden? Kon dat maar hè.... Spaatje, Sannie, ik stress met jullie mee...! Ramona, ik heb vandaag onze cryo-poging in januari besproken en daarbij krijg ik ook geen bolletjes, dus dat kan wel kloppen.

Caroline, ik ben er nu ook wel blij mee, en ook wel weer positief gestemd! Sabke, wat lief dat je dat zegt. Tja, iedereen gaat met zoiets op haar eigen manier om... ik ben een dag of drie erg verdrietig geweest maar probeer nu mijn blik weer op de toekomst te richten en dat lijkt te lukken - verbaas me er zelf eigenlijk ook over, maar een mens is blijkbaar veerkrachtiger dan 'ie zelf soms denkt. Dit forum is een bijzondere verzameling verhalen waar ik veel herkenning vind, en waar we verdriet én blijdschap met elkaar kunnen delen. De meelevende reacties helpen mij weer op de been en ik weet dat als ik ooit een keer goed nieuws mag melden, dat iedereen ook blij voor me is! Daarom deel ik hier graag mijn verhaal. Het is alleen natuurlijk niet de bedoeling dat jij zenuwachtig wordt van mijn situatie hoor, ook al begrijp ik dat jij je daaraan spiegelt! Het kan bij jou zomaar heel anders gaan, daar zijn genoeg positieve voorbeelden van te vinden. En zo niet, dan vangen we je met z'n allen weer op en helpen je om ook weer positief een doorstart te maken. Veel sterkte gewenst met jouw traject en ik zal je in de gaten houden!

Goedemorgen dames, ik moet me nog even inlezen in dit groepje, maar ik kom vast even kijken, omdat ik hoop in januari een cryo-tp te hebben. Deze week helaas ongesteld geworden na 1e verse ICSI-poging; vandaag gelijk evaluatiegesprek gehad en in de volgende cyclus mogen we dus door met een cryo! Weer een nieuwe stap in dit ingewikkelde traject... ik ga jullie volgen!

Bedankt lieve dames! Wij zijn vanmorgen in het ziekenhuis geweest en mogen in januari door met een cryo-poging. Nu eerst een cyclus verplicht rust. Ach, dat snap ik eigenlijk ook wel en dat geeft mij weer wat tijd om wat fitter te worden in de hoop dat mijn lichaam dan de volgende keer wél een zwangerschap wil accepteren... De arts vertelde ons dat alle 3 onze embryo's van topkwaliteit waren, dus dat vonden we erg fijn om te horen en dat schept weer perspectieven! Dus nu maar proberen op een positieve manier de decembermaand door te komen en dan vol goede moed in het nieuwe jaar de cryo-poging in!

Thanks Caroline! Ja, ik wist dat ook wel hoor, maar toch ben je gevoelsmatig zo gefocussed op 'niet ongesteld is een goed teken' dat je je (althans, ik mij) toch een klein beetje bedonderd voelt...

Het is hier wat stilletjes dames! Hoe gaat het met jullie allemaal? Voor mijzelf wil ik de topictitel graag wijzigen in 'fit de poging uit'. Mijn eerste ronde zit erop, ben gisteren ongesteld geworden. Aangezien ik iets van drie weken nauwelijks heb gesport, wordt het hoog tijd om weer actief en fit te worden. Gisteren tijdens de dansles merkte ik wel dat mijn conditie hard achteruit is gegaan, oei! Daar gaan we dus weer wat aan doen, ik klim een dezer dagen weer lekker op mijn paardje en op de hometrainer en wellicht klop ik weer eens aan bij de sportschool voor een Zumba-lesje; dan heb ik ook wat minder tijd om mezelf zielig te gaan zitten vinden...

Hoi Krisje, hoe gaat het met je? Ik begrijp als je even wat minder hier te vinden bent, je moet alles weer even een plekje kunnen geven, maar ik wilde even laten weten dat ik aan je denk en dat ik hoop dat je vandaag een optimistisch bericht uit het ziekenhuis krijgt! Dikke knuffel van MarMira

Hoi Caroline, hoe gaat het met je? Prikken alweer helemaal routine geworden? Hopelijk een goede echo vrijdag! Succes maar weer!

Iedereen bedankt voor de lieve berichtjes! Mirthe, Jackie, Linda, lieve mede-roodjes, veel sterkte gewenst!! In het bijzonder Jackie; ik hoop dat je vriend nog van gedachten verandert. Groene dames, houen zo! En nog zwarte dames, hang in there! Ik ben vandaag een dagje thuis vanwege erge buikpijn en hoofdpijn - vandaag ben ik even zielig en dan vanaf morgen er maar weer vol goede moed tegenaan. Morgenochtend zitten we al in het ziekenhuis, dus dat schiet wel lekker op. Ben benieuwd wat de 'verdict' zal zijn... Overigens vond ik de utrogestan-bolletjes ook een beetje 'verneukeratief'; ze gaven me wat lichte klachtjes zoals een opgezette buik en gespannen borsten en zodra ik met de bolletjes stopte (afgelopen vrijdag de laatste) werden de klachten ook gelijk minder en tadaaa, drie dagen later ongesteld. Ik ga dus maar proberen bij de volgende ronde pas te stressen vanaf het stoppen van de bolletjes, want alle tijd daarvoor is verspilde stress :waiting:

Thanks Nine! Ik had maandagochtend een testje gedaan, maar achteraf gezien erg stom, onder slechte omstandigheden; had net ontbeten, test was over de datum, in warme vochtige badkamer neergelegd... ben dus duidelijk geen ervaren tester! Maar dus hartstikke negatief. Maandag overdag dus nóg veel meer in de stress, maar 's avonds een voortekentje en vanochtend een bloedbad, dus tja... Ik vrees eigenlijk dat er sowieso geen plek meer is in december, het UMC is zo druk, en ze gaan ook nog twee weken dicht rond kerst en oud/nieuw, dus het zal op z'n vroegst wel januari worden. Maar ik moet er niet aan denken om de feestdagen 'nietsdoend' af te moeten wachten, ik heb zo'n naar gevoel van haast. Ik word steeds ouder, en dan zit ik nog met mijn vader die ernstig ziek is en die ik zó graag wil vertellen dat hij opa wordt.... Nou ja, ik hou maar op want ik loop mezelf alleen maar gek te maken.

Bedankt voor je lieve berichtje, Aafke! Maar helaas.... voor mij zit het erop. Ik ben vanmorgen hartstikke ongesteld geworden, geen twijfel over mogelijk. Het voelt alsof mijn lichaam me extra hard straft, zo van: wat nou, je dacht toch niet echt dat je zwanger zou worden? Hier, heb je wat extra buikpijn en lekker veel bloed! Zucht, ik ben echt heel verdrietig... Heb wel gelijk de poli gebeld voor een nieuwe afspraak, en die staat a.s. donderdag. Ik hoop natuurlijk dat ik deze maand nog door mag met een cryo, maar ik weet niet of ze dat doen? Nou ja, dat horen we dan donderdag.

Gefeliciteerd voor de groen-wordende dames! Tot mijn grote verdriet ben ik vanmorgen hartstikke ongesteld geworden, dus mijn eerste ronde zit erop. Ik heb met enige moeite deze week nog een afspraak op de poli kunnen lospeuteren, want ik wil eigenlijk zo snel mogelijk weer door... Ik voel me echt heel naar nu.

Hoi Krisje, ik heb al in je eigen topic gereageerd... enorm verdrietig, ik had nog zo zorgvuldig een plekje voor je vrijgehouden...! Ik hou het inderdaad niet erg goed meer vol, hang vandaag ook een beetje lusteloos op de bank (parttimedag) terwijl ik eigenlijk heel actief wilde zijn. Lukt gewoon niet meer zo goed... Ben ook niet erg positief (meer), beetje buikpijnig, maar nog geen bloed gesignaleerd...

Nu december nadert, voel je de spanning hier haast stijgen...! Ik ben jaloers op degenen die hier nuchter instaan, mij lukt het in elk geval niet...

Staat je goed Iza, het eerste groene lijntje, gefeliciteerd! Kimmie, balen joh! Sterkte, en ik hoop dat je kunt genieten van je maandje 'even niets'! Sissi houdt het nog even spannend! En ik verkeer nog steeds in een staat van ultieme stress. Inmiddels op wachtdag 12, nog geen ongesteldheid in zicht en vrijdag de laatste utrogestan-bolletjes gebruikt. Vanmiddag maar eens op pad voor een test... en dan donderdagochtend (of misschien toch woensdagavond, of moet het per se 's ochtends?) testen als er nog steeds geen menstruatie is gearriveerd...

Oh nee, Krisje, wat een verschrikkelijk verdrietig bericht! Hè bah, wat een ellende! Heel veel sterkte meid, huil maar goed uit. Fijn dat de gynaecologen verder gaan kijken voor je, ik hoop van harte dat ze wat kunnen betekenen!! Dikke knuffel van mij

Sissi, veel sterkte gewenst met dit verdriet!!

Hoi lieve Drew, wat lief van je, dat je mijn testdatum in je agenda hebt gezet, wauw! Ja, dat vroeger testen... ik denk ook niet dat ik het durf hoor! Het zijn gekke dagen, zo in die tweede wachtweek. Ik word wel heel zenuwachtig van al die meiden die na mij de tp hebben gehad en nu al weten dat ze zwanger zijn! Verdrietig voor je dat er maar één embryo is ontstaan, maar hey, het kan hem zomaar zijn..! Ik denk ook weer veel aan jou, maar dat weet je wel hè!

Owwww Sannie, wat ontzettend lief!! Wauw.... dank je wel! :hug:

Kan iemand even iets opbeurends tegen me roepen?? Ik heb het niet meer vandaag... weet echt niet zo goed wat ik met mezelf aanmoet... ik begin ergens een beetje over te hellen naar 'het zou kunnen...', maar dat durf ik dan ook weer niet toe te laten, bang als ik ben voor alsnog de teleurstelling. Pfff... word moe van mezelf!

Niet per se - ik heb alleen Pregnyl gespoten voor de punctie, dus 13 november en toch mag ik pas 18 dagen na de punctie testen... ik denk dat ze gewoon een extra veilige marge in hebben gebouwd! Sterkte voor Nine en Sissi - zou het niet nog mee kunnen vallen...?

Jeetje Spaatje, ik reken net uit dat als ik net zo vroeg als jij mocht testen, ik dat dus morgen al zou mogen (!)... Pfff, wat een eng idee! Grappig, waar de meesten niet kunnen wachten met testen, durf ik het gewoon niet! ps Ik mis mijn bolletjes :unsure:

En weer een dagje verder, pffff.... and still going strong! Maar zo bang elke keer als ik naar de wc ga....!