MarMira

En zo zaten we gewoon weer in het vertrouwde patroon van wachten, wachten en nog eens wachten.... Zucht. Volgende week de bloeduitslagen maar die vind ik niet zo spannend. Verder moest ik nog een internetvragenlijst invullen aan de hand waarvan ze beoordelen of je op een preconceptiespreekuur wordt uitgenodigd, nou ja zeg! Dat lijkt me hoe dan ook nogal mosterd na de maaltijd, en het waren echt allemaal open deuren. Of je afwisselend eet en of je niet aan de drugs bent... Het lijkt me toch dat je in dat geval niet in dit stadium van de behandeling was aangekomen?! Maar goed, ik doe braaf wat me wordt opgedragen... Verder kunnen we alleen maar hopen dat er een dezer dagen een brief op de mat valt met de mededeling dat we ietwat met terugwerkende kracht op de wachtlijst terecht zijn gekomen. Maar dat kan ook net zo goed heel erg tegenvallen.... Ik probeer er maar vanuit te gaan dat we in elk geval uiterlijk januari aan de beurt zijn, al zou dat dus betekenen dat we 10 (!) maanden hebben moeten wachten vanaf de eerste intake en dat is toch wel te gek voor woorden eigenlijk....

Hoi Krisje, ik wilde net gaan vragen hoe het met je ging! Je bent al een aardig eind op weg hè, fijn hoor! Sterkte maar weer, de komende tijd!

Dank je wel voor je lieve berichtje, Krisje! Vriendlief is inmiddels gelukkig weer opgeknapt na een flink aantal uren slaap, en ik ben ook wel weer wat meer relaxed. We moeten het maar weer van de positieve kant bekijken, dus we zijn blij dat de uitslagen goed waren en we moeten goede hoop hebben dat ze qua wachtlijst toch wat voor ons kunnen betekenen. Blijft een feit dat ik het wel verdrietig vind dat de arts in maart ons valse hoop heeft gegeven door te zeggen dat we per die datum op de wachtlijst stonden! Oh, en nog een positief puntje is dat ze sinds kort in Utrecht de ICSI-behandeling altijd verkort uitvoeren, dus niet eerst een maand aan de pil en dan stimuleren maar uiteindelijk maar een dag of tien - twaalf spuiten. Dat geeft de burger weer wat meer moed! We gaan ook echt wel door hoor, maar dit akkefietje heeft mijn vertrouwen in mijn eigen lichaam wel een deukje gegeven! En ik zag al behoorlijk op tegen de behandeling...

Nou, wat een deceptie... Het positieve nieuws was dat de chromosoomonderzoeken van mijn vriend helemaal goed waren!! Het minder positieve nieuws was dat - in tegenstelling tot wat de arts ons tijdens de intake in maart (!) had verteld - we pas m.i.v. nu op de wachtlijst komen te staan, na afronding van alle vooronderzoeken en dat die wachtlijst inmiddels aan het oplopen is tot vijf maanden........:unsure: Toen ik ter plekke haast van ellende in tranen uitbarstte gaf de arts aan dat ze dat in ons geval ook wel erg zuur vond omdat we al zo lang wachten, dus ze zou proberen om ons er ergens tussen te schuiven... Maar of dat gaat lukken is natuurlijk nog maar afwachten. Vervolgens mochten we door naar het lab voor bloed prikken, voor mijn vriend 1 buisje, voor mij 7. En toen ging ik dus tegen de vlakte (nou ja, gelukkig lag ik natuurlijk in een stoel, maar ik was helemaal van de wereld). Wat een vreselijk eng gevoel!! Vervolgens werd mijn vriend helemaal niet lekker, die moest vreselijk overgeven. Dus hij ook weer in een stoel gelegd. Bij mij ging het op gegeven moment wel weer, bij hem nog niet. Dus hij is zelfs nog naar de EHBO gebracht. Daar is alles gecheckt en gelukkig was alles wel goed. Uiteindelijk mocht ik hem mee naar huis nemen, en daar heb ik hem nu net in bed gestopt. Waarschijnlijk was het een extreme reactie op het bloedprikken in combinatie met de jetlag waar we allebei nog erge last van hebben. Maar wat een rotervaring.... we waren voor tienen in het z'huis en nu net een klein uurtje thuis! Ik ga me ernstig achter mijn oren krabben wat we onszelf aandoen met dit hele traject.... als mijn lichaam een simpele sessie bloedprikken al amper trekt, hoe moet ik dan ooit al die prikellende doorstaan?! Nou ja, het zit me erg hoog, het moet allemaal maar weer even bezinken...

Zo, eindelijk weer eens een update! Wij zijn net terug van een ronduit heerlijke ontspannend vakantie! Heb me echt totaal niet beziggehouden met de aanstaande behandeling dus dat was erg fijn. En nu morgenochtend al de afspraak in het ziekenhuis.... ik ben zo benieuwd wat we te horen krijgen en of we nu écht heel snel mogen beginnen! Ik vind dat het wel tijd wordt hoor, per slot van rekening hadden we in maart al onze 1e afspraak en inmiddels zijn we 5 maanden verder.... Ook wachten we nog steeds op de uitslag van de genetische onderzoeken bij mijn vriend en zijn we nu echt de volledige 12 weken verder dus ik neem aan dat we die ook morgen te horen krijgen. Hopelijk binnenkort weer een update!

Hallo dames, Wat een interessant topic dit! Allereerst: MichelleM, heel veel sterkte! Wat een heftige tijd maak jij mee! Zo'n verhaal helpt wel om je eigen sores te relativeren... Knap hoe jij in het leven staat! Ik duim van harte voor jullie dat nog een mooie (lange) tijd samen gegund is!! Wat betreft mijn eigen instelling - wij staan aan de vooravond van onze 1e ICSI-behandeling. Ook ik ken natuurlijk de teleurstellingen en de angsten die horen bij deze situatie. Ik prijs mezelf wel gelukkig met een heel stel hele goede vriendinnen, waarvan er ook een aantal moeder en/of zwanger is, die heel fijn en begripvol met mij omgaan en mede daardoor kan ik ook van harte met hun meeleven en heb ik weinig 'last' van jaloezie/afgunst of hoe je het ook wilt noemen. Eerlijk is eerlijk, natuurlijk voel ik ook heus wel eens dat 'steekje' van binnen, het idee van waarom-zij-wel-en-ik-niet, maar een belemmering voor mijn vriendschappen vormt het zeker niet. Qua karakter wil ik ook wel graag de zaak in de hand houden en zou ik het liefst ook wat meer vooruitplannen, maar ik heb wel geleerd, zowel uit ervaring als van mijn nuchtere vriend, dat dat weinig zin heeft en de situatie hooguit nog vervelender maakt. Ik geniet op dit moment erg van het leven, heb een lekker druk bestaan en bewust nog niet helemaal op een rijtje gezet hoe we dat bestaan vorm ga geven op het moment dat er wel, of niet, een kindje komt. Ik heb er vertrouwen in dat ik dat, samen met mijn lieve vriend, een plaatsje zal kunnen geven. Of misschien beter gezegd, ik kies ervoor dat vertrouwen te hebben en ik hoop van harte dit positieve gevoel vast te kunnen houden als we eenmaal in de behandelingen zitten! Iedereen, in de verschillende fases van het proces, heel veel sterkte en succes gewenst!

Wauw Krisje, dat gaat snel opeens zeg!! Veel succes!!

Oh wat fijn Krisje!! Gefeliciteerd met deze goede uitslagen!! Het lijkt erop dat wij aardig gelijk op gaan lopen. Ik zal je in de gaten houden!

En Krisje, heb je al een afspraak? Wij wel! Twee dagen na onze vakantie in augustus, heel fijn dus! Dan zullen we wel alles te horen krijgen over het verloop van de behandeling.... Spannend!! Nu eerst nog even een paar weekjes werken, dan lekker vakantie vieren en dan vol goede moed het ICSI-traject in!

Nee, we kregen een telefoontje dat de uitslagen nog niet binnen waren, maar de uroloog ging toch alvast voor ons doorgeven aan de IVF poli dat we voor behandeling in aanmerking komen. Ik kreeg dus vandaag een telefoontje vanuit die hoek dat we een afspraak kunnen laten inplannen. Het begint dus ergens op te lijken!! Heb het afsprakenbureau helaas vandaag niet meer te pakken gekregen maar morgenochtend een nieuwe poging!

Oeps, haha, krijg ik een sorry-sorry-sorry sms'je van vriendlief dat hij zich vergist had en het z'huis morgen pas zou bellen.... Heb ik me dus voor niets druk lopen maken! Ach, ik kan er eigenlijk wel om lachen....

Nou zeg, we zouden dus gisteren gebeld worden over de uitslagen. Heb weken in spanning gezeten, gisteren de hele dag in de stress, bellen ze doodleuk niet :( Daar word ik nou wel een beetje verdrietig van... ons geduld wordt op deze manier wel erg op de proef gesteld!! Mijn vriend zou vandaag zelf bellen, hopelijk krijgt hij iemand te pakken!!!

Hoi Krisje, Fijn dat je weekendje aan zee zo goed bevallen is! Het begint spannend te worden hè? Ik ben nu wel echt de dagen aan het aftellen - nog 4 nachtjes slapen voordat wij (als het goed is) de uitslagen krijgen! Ik heb alleen nog steeds zo'n onbehaaglijk gevoel omdat we niets-maar-dan-ook-niets horen van het z'huis/de IVF poli... geen bevestiging dat we op de wachtlijst staan, helemaal niets. Dus ik ben pas gerustgesteld als we precies weten waar we aan toe zijn... Ik heb wel een aantal weken terug gebeld en toen kregen we te horen dat we echt moesten wachten op de uitslagen van de genetische onderzoeken en daarna vanzelf een oproep zouden krijgen, dus daar moet ik maar op vertrouwen. Maar toch... ik vind het allemaal zo lang duren!!! Anyway, succes met nog even wachten!

Wij zitten in het UMC. Ik vind het ook nog steeds moeilijk dat we zo weinig te horen krijgen over tijdsplanning enzo, ben ergens in mijn achterhoofd ook steeds bang dat ze ons vergeten, dat we straks helemaal niet op de wachtlijst blijken te staan ofzo . En ik heb er dan wel (enigszins) vrede mee, maar dat neemt niet weg dat het hoe dan ook verrekte lang duurt allemaal... ik zit nu ook echt (met angst en beven) de dagen af te tellen tot begin juli, als we de uitslagen zouden moeten krijgen. Wat nou als.... pff, ik heb me alle doemscenario's al in mijn hoofd gehaald... zucht! Lekker joh, een weekendje naar zee! Geniet ervan!

Goede instelling, Krisje! Wij moeten ook tot begin juli wachten op de uitslagen van de genetische onderzoeken. Weet jij trouwens al ongeveer wanneer jullie daarna kunnen beginnen met de behandeling? Mij frustreert het namelijk enorm dat ze daar geen enkele inschattig van kunnen/willen geven...

Spannend, Faye en Henne! Veel succes jullie beiden!

So far so good, Henne! Heel veel succes!!

Hoi Petje, Welkom en sterkte in dit zware traject! Ik zit ook nog in de wachttijd voorafgaand aan de ICSI-behandeling en ik vind het net zoals jij heel lastig dat je overal zo lang op moet wachten. Ik kan me helemaal vinden in de reactie van Hanneke: Zo ongeveer letterlijk heb ik van de week aan mijn vriend uitgelegd hoe ik me voel! Als ik weer eens verdrietig ben omdat een vriendinnetje zwanger raakt zei hij altijd 'het is geen wedstrijd' maar daar gaat het ook niet om. Ik hoef niet per se NU een kindje, maar ik wil wel zeker weten dat het OOIT gaat gebeuren.... Anyway, heel veel succes en sterkte en deel vooral je gevoelens hier, waar je zeker een luisterend en begripvol oor zult vinden! Groetjes, MarMira

Heel veel succes Henne, in de komende spannende weken! Het klinkt inderdaad alsof je er heel goed mee omgaat, petje af hoor!

Ik kan me hélemaal vinden in dit topic! Bij ons is nog steeds geen duidelijkheid over wanneer we kunnen beginnen met de eerste ICSI-behandeling omdat we telkens weer moeten wachten op uitslagen van onderzoeken... en niemand wil zelfs maar een indicatie geven, heel vervelend vind ik dat. We hebben het dus ook heel lang voor ons uitgeschoven, maar deze week hebben we de knoop doorgehakt en gewoon lekker onze vakantie geboekt begin augustus! De eerstvolgende belafspraak over uitslagen van de genetische onderzoeken is begin juli dus ik hoop heel stiekem dat we eind augustus/begin september eindelijk aan de beurt zijn... maar dan hebben we wél nog mooi een heerlijke ontspannen vakantie gehad!!

Even een update hier. We hebben een heerlijke vakantie geboekt voor begin augustus! Daardoor kan ik nu ook prima vrede hebben met het feit dat we pas daarna (op z'n vroegst) aan de ICSI kunnen beginnen. Scheelt een hoop frustratie!

Hoi Krisje, Spannende tijden voor jullie! Ik heb me eerlijk gezegd nog niet eens verdiept in percentages (wij zijn ook in afwachting van een aantal uitslagen alvorens aan ICSI te beginnen) maar misschien ook wel bewust... wat de andere dames ook al zeggen, het zijn gemiddelden en het is geheel afhankelijk van je persoonlijke omstandigheden. Zie het maar als voordeel dat je jong bent, dat zal absoluut in je voordeel werken! Verder wens ik jullie heel veel succes, en hou ons op de hoogte!

Jeetje Henne, wat een traject hebben jullie al achter de rug! Laten we hopen dat bij jullie driemaal toch echt scheepsrecht gaat blijken te zijn.... Heel veel succes gewenst in deze spannende periode hoor!!

Hoi Faye, Laat ik dan de eerste zijn die op jouw topic reageert! :bigwink: Spannend hoor, dat je nu echt begonnen bent!! Knap dat je zelf spuit, ik heb nu al bedacht dat mijn vriend dat mag gaan doen... Heel veel succes de komende weken!!!

Fijn dames, bedankt. Excuses zijn niet nodig hoor!!