suze1975

Oh, SAS, Sorry, las het snel door...verveel me wat op het werk!! Ik snapte het ook al niet helemaal, nu valt het kwartje. Maar goed... wel goed dat je er in je hoofd al een beetje mee bezig bent.... dan is het straks niet zo n beladen onderwerp. Ik ging bijna hyperventileren toen de arts ons voor de 1e keer op dat spoor zette! Kon hem wel over zijn bureau sleuren... want dat ging ik dus nooooooooit doen.... nou...en nu zie je maar weer.... de wens was zoveel groter! Spanje levert alleen anoniem, nooit maar dan ook nooit zul je erachter komen wie gedoneerd heeft, daar zijn ze heel streng in. Bij het wederkerigheidsprogramma kan dat wel, de donor wordt geregistreerd bij de donorbank, wat inhoudt dat als je het vertelt, en die keus is aan jou, dan mogen de gegevens vanaf zijn of haar 12 de worden opgevraagd. (Bij 12 krijg je dan maar een beperkt aantal gegevens, kleur haar, ogen en beroep enzo volgens mij...en vanaf 18 kun je het adres ook opvragen). Maar goed, denk goed na over je keuze... Bij ons is het gelukt en ik ben heeeeeeeeeel dankbaar. Ik ben dol op haar en ze voelt en is de mijne.... toch vind ik het wel lastig als ik weer ergens ben.. en ze zeggen weer eens dat ze op mij lijkt... dan lach ik wel altijd trots en zeg ja, maar toch is er dan toch een stemmetje in mijn hoofd denkt..dat kan helemaal niet! Meiske, bedankt... ben zo trots als een pauw hoor... Hoe het precies gaat met de FSH is afwachten, maar hoef in ieder geval nog niet aan de pilletjes voor de overgang! Liefs

Leeuwinnetje, Ik wens je heeel veel succes met je beslissing! Want oh, het is zo moeilijk.... vooral als je te horen krijgt dat je verder moet met ECD, dan staat de wereld even te shaken. Wij hebben ook aan Spanje gedacht (ik heb namelijk ook een verhoogde FSH!)... maar wij zijn naar Geertgen gegaan...en hebben daar mee gedaan aan het wederkerigheidsprogramma. (Dus voor wat, hoort wat!) Met als gevolg dat wij vorig zijn de ouders zijn geworden van een trotse dochter!! Via ECD! Ook onbekend, dat had ik ook het liefste... Maar ik wil het haar later ook kunnen vertellen.... open en eerlijk kunnen zijn... en haar de mogelijkheid geven, als ze het wil... te kunnen ontdekken waar haar dna vandaan komt.. (ook als ik zie naar al die tv programma s ..dan vinden toch veel kinderen dat belangrijk)... Ook heb ik andersom geredeneerd...wat zou ik willen!? En ja, ik zou dan toch ook graag op zoek zijn gegaan. Gewoon om te kijken...waar liggen je roots. Ondanks dat wij haar opvoeden, en ze voor 100% mijn dochter is. Hou er dus wel rekening mee dat indien je naar spanje gaat.. je kindje nooit op zoek kan gaan naar zijn roots. Maar dat is natuurlijk een keuze die een ieder voor zichzelf moet maken...en die is moeilijk genoeg! Succes met je keuze (Mijn fsh waarde is trouwens na de zwangerschap spectalulair gedaald...zat ik eerst steeds boven de 40, nu constant onder de 15)

ik ben los. .

Hey Meiden, Wat een reacties... en toch eigenlijk allemaal wel positief qua kansen, dat had ik niet verwacht! Toverstafje...wat hou jij het lang uit meid qua spanning! Toen ik zwanger was via Eiceldonatie, kon ik niet wachten tot de 5 weken... Ik heb contact opgenomen met de huisarts en gezegd dat ik bloed wou prikken! En nou heb ik een hele fijne..die onze voorgeschiedenis kent,...en nergens moeilijk over doet...dus kon ik gelijk met een formulier bloed laten prikken voor de HCG waarde, waarbij ik de volgende dag dus zeker wist of ik zwanger was. Het wachten en de spanning is zo moeilijk, leven tussen hoop en vrees. Sterkte meid. Daantje,...wat ontzettend jammer dat de poging is geeindigd in een vroege miskraam. Je mag vast voor een vervolgpoging gaan, ik hoop het zo voor je meid! Mag ik vragen bij welk ziekenhuis je onder behandeling bent... Je score is niet heel hoog.. wilden ze wel door gaan...? Een pick up van 1 eitje... bij mijn vorige ivf traject, voor eiceldonatie, wilden ze niet eens stimuleren als er niet minimaal 3 eiblaasjes te zien waren... bij jou wel? Geef niet te snel op hé! Je hebt laten zien dat de kwaliteit van je eitje wel goed is... dus eigenlijk naast de lage opbrengst, geen reden om niet door te gaan! Bovendien zouden ze toch kunnen gaan stimuleren op basis van de echo's op dag 3 van de cyclus!? Mia..een lage respons!? Ik vind dat je fantastisch scoort! En wat apart dat men steeds minder ziet dan er uiteindelijk zijn...hoe kan dat? Zien ze dat pas bij de pick up!? Goh... ben verbaasd van jouw verhaal, misschien hoort een wat hogere FSH waarde ook wel bij je, omdat het erfelijk is... misschien weet je lichaam wel goed om te gaan met de hoge waarde, want als ik jouw verhaal zo lees, mag je in je handjes knijpen hoor! Heb ik nog een vraagje voor jullie allen... Hebben jullie ook wel eens wat uit het alternatieve circuit geprobeerd? Acupunctuur... homeopatische middeltjes ofzo... chinese medicijnen..!?!? Zelf ben ik er eigenlijk wel uit om er weer voor te gaan, maar heb dat kleine duwtje in de rug nodig... al met al is het toch een hels traject,... met de nodige traantjes... Een achtbaan qua emoties, die bij ons ook best wel wat van onze relatie gevergd heeft.. en dan heb ik nu een fantastische dochter..en zou ik eigenlijk onszelf de rust moeten gunnen, gaan genieten, maar wil ik deze kans nemen, dan kan ik die rust niet nemen, moet ik er weer voor 100% tegenaan. Het land weer door gaan crossen, discussies voeren met mijn werkgever over mijn afwezigheid... zucht.... maar de wens blijft. Liefs

Hey Dames, Er zijn al ontzettend veel berichtjes geschreven in dit topic. Ik was met name even benieuwd of er wat succesjes zijn geboekt...... (anders moet ik alles door gaan lezen) Ik ben zo benieuwd omdat ik vanwege een te hoge FSH waarde in het eiceldonatie traject beland ben... de FSH was boven de 50... Uit dit traject is onze prachtige dochter geboren.. Echter nu na de zwangerschap heb ik mijn bloed weer laten prikken....en nu is mijn FSH steeds laag... (voor mijn doen dan! 15, 14 ,14 ...en nu zelfs 3,8!) Wij zitten nu dan ook in dubio...mochten we het nog eens willen proberen, moet dat dan nu gelijk...en zijn er successen geboekt bij anderen... (omdat het regioziekenhuis namelijk niet geloofd, dat als het FSH ooit hoog is geweest, de kwaliteit van de eicellen nog goed is... terwijl een ander ziekenhuis er weer wel positief over denkt!) Kortom... dames, hoe gaat het met jullie en met jullie eicellen!?!?!? Dikke knuffel en heel veel liefs

Hoi hoi, Momenteel is mijn cyclus aardig regelmatig! ICSI hebben wij ooit gehad omdat er weinig eicellen waren... dus zijn ze voor ICSI gegaan. Spontaan zwanger... dat had idd gekunt als ik nog eileiders had gehad...deze zijn echter ooit verwijdert bij een buikoperatie ivm verklevingen! We komen dus helaas niet voor IUI of iets dergelijks in aanmerking...dat gaat niet werken! Liefs

Hoi Jessica, Dat is het Follikel Stimulated Hormone,... die waarde is het mooist als hij onder de 10 is. Deze waarde is bepalend of je in aanmerking komt voor IVF. Als je namelijk met de hormonen start, dan stijgt deze waarde en worden er normaal gesproken meer follikels aangemaakt.. dit wil je graag bereiken om zoveel mogelijk follikels te hebben bij een punctie. Bij vrouwen die vervroegd in de overgang zitten, zoals ik... heeft het geen zin om met hormonen te beginnen...of het resultaat is te laag.. omdat de waarde van jezelf al zo hoog is...op mijn ergste punt zelfs 65! Als je daar dan nog hormonen overheen gaat gebruiken, dan gebeurt er niks..! Omdat je eigen lichaam al zo zijn best moet doen om 1 eicel goed aan te maken. Indien je waarde dus laag is, dan kun je daarbij hormonen gebruiken, dan gaat je lichaam hard aan het werk om meerdere eicellen te laten groeien. Misschien dat je het zo wat snapt!? T is en blijft een ingewikkeld verhaal! Liefs

Dames, Hier ben ik weer met een nieuw topic,... dit na eind augustus te zijn bevallen van een enorm fantastische dochter via ECD. En nu...........pfffffffff... ik sta weer voor een moeilijke keuze... 3 jaar lang zijn we bezig geweest..constant met de auto het hele land door, om vervolgens een dik jaar lang, bijna elke week naar Elsendorp te gaan (3uur rijden heen...en vervolgens weer terug!, helemaal gek werd ik ervan...en mijn werkgever ook!) Maar het heeft een fantastisch resultaat gehad...en ja...dat maakt zoveel goed, dat je alle ellende snel weer vergeet. Maar nu... nu blijkt na de zwangerschap dat mijn FSH waarde enorm gedaald is...sinds aug prik ik steeds weer bloed..en nu blijkt mijn fsh 18, 16, 14 en nu ...3.8 te zijn..zo laag is het nog nooit geweest! Door deze uitslagen zou het zo kunnen zijn, dat ik het nog eens zou mogen proberen om IVF met eigen materiaal op te starten... Ons ziekenhuis in de buurt wil niet, die zegt met mijn verleden, dat het geen zin heeft..eens hoge waarden, dan is de kwaliteit van het resterende ook slecht is hun motto... Elsendorp zegt dat het de moeite waard is om te proberen.. Maar als ik het wil, dan moet het ook snel.. en dat is het nou net, ben ik eraan toe.. weer de mallemolen in, terwijl ik eigenlijk zo toe ben aan een tijdje rust, genieten van mijn lieve dochter... maar als er nog een kans is op een broertje of zusje en ook nog met eigen eicellen zou ik wel heel graag een poging willen wagen. Maar ik weet ook dat het dan weer een hele emo periode gaat worden, en de kans op succes laag is...en mijn werkgever, die wordt gek!! Maar wat als dit mijn laatste kans is... Wat zouden jullie doen? Liefs Suus

Het eigen risico maakt geen deel uit van de aanvullende verzekering Dus voor poging 4 geen eigen risico, de eerste 3 wel!

Hallo Hope, Ik ben net moeder geworden van een prachtige dochter via eiceldonatie..en ik kan je vertellen...ja het voelt alsof het van jezelf is.. want dat is ook zo..ze is in mij gegroeid, mijn bloed stroomt door haar.. alleen genetisch is ze niet van mij. Ze is mijn alles en ik ben dolgelukkig met haar.. maar ja.. dat het via ecd gebeurd is, is iets wat altijd in mijn hoofd blijft rondspoken! Wat ik met name lastig vind, is bv de kraambezoeken, waarbij ze zeggen dat ze of op mij lijkt of op geen van beiden.. dan weet ik niet wat ik moet zeggen. Dat komt ook omdat we bijna niemand van de ecd verteld hebben. En dan kan ik niet ja zeggen... terwijl ik weet dat ze niet op mij kan lijken. Ik ben superblij dat we deze keuze gemaakt hebben, maar het is niet altijd makkelijk.. psychologisch stelde ik mezelf wel heel veel vragen, ben ik wel etisch verantwoord bezig, ik wil het wel, maar wil het kind het wel, mag ik zo egoistisch bezig zijn, zou het kind evt later boos op me kunnen worden om de keuzes die ik gemaakt heb!?!?. En nog spookt het vaak in mijn hoofd..maar grotendeels ben ik intens gelukkig, gelukkig met de prachtmeid, die me elke keer weer doet smelten als ze naar me lacht, waarbij ik zoveel liefde voel als ik naar haar kijk terwijl ze ligt te slapen.. en die ik nooit meer wil loslaten. Wij hebben bewust voor NL gekozen, dit met name omdat het NIET anoniem is.. wat inhoudt dat wij natuurlijk niet weten van wie het afkomstig is(Stichting Geertgen).. en dat ook niet te weten zullen komen.. tenzij het kind dat straks zelf wil. Dit vonden wij erg belangrijk. WIj hebben de keuze gemaakt voor ecd, wij willen het haar wel vertellen en wij willen haar het recht niet afnemen om straks zelf de keuze te maken om te weten van wie ze afstamt ja of nee (kan ze opvragen als ze 16 is bij het donorregister, niet eerder..vanaf 12 wel een profiel, maar nog geen namen). Ze kan vragen hebben van... wie stam ik af, op wie lijk ik (ze heeft bijvoorbeeld hel blauwe ogen.. die van mij bruin en mij partner groen), evt zelfs bij medische erfelijke complicaties o.i.d., heb ik genetisch nog broertjes of zusjes!? Allemaal vragen waar wij van vonden dat ze zelf een keuze daarin moest hebben. (ik zou het nl omgekeerd wel willen weten..en wie ben ik dan om dat haar te onthouden, met name omdat wij wel een keuze daarin hadden). Als ze het niet wil weten, dan is dat aan haar...maar als ze het wel wil, dan kan ze ernaar opzoek... anoniem is heel definitief.. dan is er geen keus en zullen vragen nooit beantwoord kunnen worden.. als ik naar programma's zoals spoorloos kijk, dan zie je dat er wel behoeftes en vragen zijn bij veel kinderen, dat is misschien niet helemaal goed te vergelijken met ecd,maar zo voelt het voor mij Maar dat moet iedereen voor zichzelf weten.. Wij hebben ons ook op Spanje georienteerd. Daar hadden wel al afspraken staan bij Eugin..een fijne kliniek. (welke we geanuleerd hebben omdat we in nl verder gingen). Ja het zijn in spanje grotendeels studenten, die dit doen als bijbaantje, ze krijgen tussen de 600-900 euro per donatie. Nou is het ook zo, dat men er daar heel makkelijk over denkt..over donoren in het algemeen! Spanje is 1 van de weinige landen waar bijna geen donortekorten zijn. ECD donor zijn is daar dus niet erg raar. Het is allemaal op vrijwillige basis. Gevoelsmatig hadden wij minder met het oostblok, maar dat is puur gevoelsmatig. Wanneer wij het gaan vertellen... dat weet ik niet...lastig! Dat hangt van haar ontwikkeling af.. dat durf ik nu niet te zeggen. (Misschien gaat ze zelf wel vragen stellen, bv van wie heb ik die blauwe ogen!?!? Hoe ik daarop ga reageren, kan ik nu niet zeggen) Meid, ik wens je heel veel succes toe met je keuzes. (Ik heb 2 IVF pogingen met eigen eicellen gehad...en 2 met donoreicellen, waarbij de laatste poging een succes was!) Volg je eigen gevoel..dat is heel belangrijk, doe waar jij je goed bij voelt. Liefs

Hallo meiden, Hier een kort berichtje van mij. Afgelopen donderdag ben ik via ecd bevallen van een gezonde dochter. Meiden, zie alsjeblieft niet op tegen het psychologische gesprek.. de psych bij Geertgen is een fantastisch lieve vrouw. Het is alleen maar een fijn gesprek, waar wij al onze vragen konden stellen, incl. onze angsten.. want ja het is niet niks.. Wij zaten er vooral mee..wel aan de kleine en aan de omgeving vertellen of niet vertellen.. Daar zijn ze ook duidelijk over.. er is geen goed en geen fout..luister naar je eigen gevoel. Wij hebben het gesprek meer gebruikt om vragen te stellen..hoe ermee om te gaan..advies te krijgen. En nergens werd een oordeel over geveld. Ikvond het een ontzettend fijn gesprek, met een lach en een traan.. en jammer dat het voorbij was. Waarbij de afsluiting was dat als we ooit behoefte hadden aan nog een gesprek, waar in de tijd dan ook, dat we haar konden benaderen. En geef de moed niet snel op he... de 1e keer ecd hadden we een punctie waarbij 8 eicellen voor ons waren, echter maar 1 was goed bevrucht..en die sloeg niet aan.. wat een teleurstelling! Ik ging gelijk weer aan de slag voor het buitenland. Echter vanwege de snelheid toch door voor poging 2.. 5 eicellen voor ons, waarbij uiteindelijk 2 goed waren voor terugplaatsing...en daaruit is nu onze dochter voortgekomen.. Wat een pop.. en iedereen zegt dat ze op mij lijkt! Meiden ik wens jullie allemaal heel veel succes. (mijn poging is uiteindelijk geslaagd in combinatie met Accupunctuur.. of het echt de reden is weet ik niet...maar ik voelde me er heel goed bij!) Succes meiden

Dames, Ilona en Claudia...gefeliciteerd!!!!! Hier een heel kort berichtje! Ik ben ook de 19e bevallen, middels spoedkeizersnee. Onze dochter heet Lotte. Wat een mooi nieuws allemaal en wat een toeval allemaal op dezelfde dag! Wat een grote wonders! Liefs en tot snel...ben net thuis!

Hoi hoi, Wat spannend dat je al zo snel gaat bevallen! Nog maar een paar dagen dan is het zover voor jou, spannend hoor! Hier gaat alles goed, maar qua conditie etc ga ik nu hard achteruit, het begint zwaar te worden. De 24e sta ik gepland voor de keizersnee.. zo laat mogelijk in week 39. De groei bleef wat achter van de kleine, maar heb het idee dat ik aan het inhalen ben, ik groei nl als kool. Komende week, laatste controle. Verder heb ik toch ook wel last van dat de kleine in de stuit ligt. Ze drukt tegen mijn ribben en is zo beweeglijk als het maar kan, wat ik nogal vervelend vindt voelen af en toe..heb er soms echt buikpijn van. Ik kan het hoofdje ook steeds voelen, ze zit steeds rechts onder mijn ribben..en gaat dan af en toe met haar hoofdje heen en weer..dat voelt zo raar. Daarnaast heb ik weer zo n last van zuur.....ik word er s nachts gek van, de medicijnen helpen ook iet echt. Tja, het zijn de laatste loodjes hé..en die wegen het zwaarst. Ik zie wel vreselijk op tegen de ruggeprik... probeer er maar zo weinig mogelijk aan te denken! Claudia, heel veel succes de komende dagen.. ik ben zo benieuwd wat het wordt en of je normaal mag bevallen! Maar het belangrijkste is dat het gezond is. Hoop snel weer wat van je te lezen. Toi toi toi. Liefs

Claudia, Ik ben zo benieuwd hoe het met je gaat...gaat alles goed. Zijn de laatste loodjes een beetje uit te houden..hier gaat alles zijn gangetje! Nog 2 weken te gaan en dan is het zover! Spannend.... Liefs

Hoi hoi, Mineut,wat vreselijk om jouw berichtje nou weer te lezen, het zit jullie ook niet mee! Hier ook slecht nieuws.. ik zit ook met een groeiachterstand. Vandaag te horen gekregen en donderdag wederom naar het ziekenhuis, het hoofdje is te klein en de andere omvangmetingen ook. Wat het precies in gaat houden weten we nog niet,maar donderdag doet een specialist in echo's de echo...dan horen we meer.. ben er wel een beetje vanaf en hoop maar dat het goed komt! Doorbloeding van de navelstreng en bloeddruk waren allemaal prima! Ik zal donderdag ook eens naar het gewicht vragen, zie dat jij dat weet claudia, mij is daar nog nooit wat over verteld. Liefs

hOI HOI, Wat vervelend joh van de placenta! Ik moet zeggen dat ik er niet in thuis ben...maar als ik dat zo lees is het maar het beste dat ze je zo in de gaten houden! Maar 34 of 36 weken, dan ben je ook al bijna aan de beurt joh! Wat gaat de tijd dan snel, nog ff en je hebt de kleine snel in je handen. Maar gaan ze het dan halen, beval je wel op de normale wijze...of wordt het een keizersnee (zoals bij mij, week 39 wordt het gehaald). En ben je nog wel aan het werk... of heb je echt bedrust voorgeschreven gekregen? (Wordt het trouwens dus toch voor ons beiden een kindje in augustus!!) Wel goed om te lezen dat ze het zeker niet vinden tegenvallen! Dat geeft toch weer aan dat de kleine het toch zeker goed doet! Wij moeten ook nog beginnen met de kinderkamer, maar we gaan nu echt los, tis meer een kwestie van even een behangetje op 1 muur en wat saus! Dat kan dus wel snel klaar zijn. Daarnaast is het nu lekker opruiming, dus ik ben overal aan het gluren. Nou, rustig aan! En ben benieuwd hoor, hoe snel je de kleine in je armen hebt..dat duurt dus niet heel lang meer...spannend hoor...ben je er qua gevoel wel al helemaal klaar voor!? Liefs

Hoi hoi Claudia, Ben ik weer... ja, ik zit weinig op deze site... dat komt omdat de comp thuis nog steeds kaduk is! Dus check af en toe even op mijn werk. Wat leuk dat je een foto erbij hebt geplaatst! Mag ik vragen wanneer dat was, hoeveel weken was je? Ik ben nu 30 weken en denk dat ik ongeveer het dezelfde omvang qua buikje heb als jij... niet echt groot dus! Bij de gyn heb ik al meerdere malen gevraagd of ik niet achter loop, maar zij zegt dat ik helemaal op schema loop..ondanks dat het een kleintje is. Wij hebben toch de mutsy gekocht. Verder zijn we nog druk bezig met de kinderkamer. We lopen wat achter. Ik moet vanaf nu ook om de 2 weken komen, maar voel me nog goed hoor! Mede omdat ik volgens mij zo n klein buikje heb, kan ik alles nog doen. Wel merk ik dat ik sneller door mijn dagenergie heen ben, maar ik klaag absoluut niet! Heb nog steeds wel last van keelbrander en zuur.. ben ondertussen verslaafd geraakt aan raketjes! Oh, wat vind ik die dingen lekker.. maar goed dat het geen magnums zijn, want dan was ik nu wel heeeeeeeeel wat zwaarder. Hoe is het met je navelstrengmeting gegaan...alles goed? Liefs

Hey Dames, Hier weer een kleine update van mij. Claudia, Wat een verhaal joh..... Kan me voorstellen dat je er dan niet onbezorgd bij zit. Ik moet ook zeggen dat het bij mij ook wel allemaal klein blijft hoor! Ja ik heb wel een buikje en ben ook al wat aangekomen (4 kilo ofzo), maar neit dat het zooooo zichtbaar is! Als ik strakke kleding aan heb, dan zie je het wel. (Maar je kunt ook nog gewoon denken, dat ik een bumpertje heb!!) En hoe vaak moet je nou naar het ziekenhuis toe!? Wij zijn net 2 weken naar Italie geweest, heerlijk! In de rust merk ik dat ik groei, toen dacht ik echt dat ik elke dag ronder werd. Toch hopen we over 4 weken nog een keer op vakantie te gaan, ondanks dat de meesten ons voor gek verklaren, maar ik wil er toch nog even tussenuit! Verder gaat het harstikke goed met me, wel last van zuur...en last van spierpijn in de kuiten en af en toe lichte kramp in de nacht. Maar verder mag ik niet klagen. Ik doe alles nog, misschien wel wat teveel, maar ben nou eenmaal geen stilzitter. Hebben jullie al nagedacht over geboortekaartjes...en de kinderwagen ook al uitgezocht..... wij denken na over een Mutsy..! En jullie wat nemen jullie? Liefs

Hey Meiden, Hier weer even een snel berichtje! Ik moet eerst ff rectificeren........ we krijgen toch een meisje!!!!!!!! Bij de 20 weken echo bleek toch echt dat het een meisje wordt, hahaha. T is ff weer schakelen, maar we zijn er hartstikke blij mee. Claudia, de onderste curve.. het zegt volgens mij ook niet allesl, volgens mij kun je ook zo weer goed zitten. Ik liep namelijk 5 dagen achter op schema.. en de laatste keer weer 2 dagen voor! Ik snapte er niks van, maar de echografist zei tegen mij dat het maar net is waar je spruit dan mee bezig is, soms met de groei van de organen en dan staat de gewone groei stil of andersom. Het komt dus gewoon allemaal harstikke goed hoor! En bij mij is ook al gezegd dat het nooit een hele grote spruit zal worden, nou harstikke mooi, want het moet er ook uit, hahahahah. En hopelijk blijft het wagelen me dan ook mooi bespaard aan het einde... want ik ben wel benieuwd hoor! Bij de afgelopen warme dagen begonnen mijn voeten al op te zetten en beviel de warmte me ook niet echt goed! Ook begin ik nu wat harder te groeien, ik heb nog steeds wel eigen kleding aan, maar begin nu wel echt te merken dat mijn broeken strakker zitten.. en mijn 1e zwangerschapsbroek heb ik ook al aangehad...dat zat wel lekker! Eind mei gaan we nog lekker even op vakantie, ben heel benieuwd hoe het zal gaan! Chantal... straks zal het echt beter gaan hoor.. ik zat ook veel aan de zetpillen, maar op een gegeven moment hoeft dat neit meer. Wel heb ik altijd een constante vorm van misselijkheid over me. Vooral na het eten, dan heb ik een vieze smaak in mijn mond en voel me misselijk. Maar dat is 1000x beter dan hoe ik me in het begin voelde! Bij mijn ging het beter vanaf 16 weken, dus hou nog even vol! Het einde is in zicht! Liefs

Claudia, Nog even een vraagje... hoe zit het met de groei van je buik? Ik pas nog steeds in mijn eigen kleding..en als je niet weet dat ik zwanger ben, dan zie je het ook niet! (Heeeeeel licht misschien!) En af en toe voel ik een plopje...en dat is het dan ook! Verder hebben we bericht gekregen via Geertgen dat het zaad vrijgegeven gaat worden, het half jaar quarantaine is voorbij.. en dat speelt toch behoorlijk door mijn hoofd.. niet negatief hoor, maar gewoon, dat het dus straks ook zo kan zijn dat er iemand zwanger is van mijn vriend zijn zaad. Harstikke mooi natuurlijk, maar dat houdt me toch ook wel bezig, dat het zo kan zijn, dat er over 16 jaar iemand bij ons op de stoep zou kunnen staan.

Ik heb net gereageerd in ons ander topic! Maar 2% is een kleine kans en ik zou gewoon uit gaan van het positieve hoor!!! Het is gewoon een kleintje... bij mij ook!! Dat zei de echografist ook...en dat ie waarschijnlijk ook niet heel groot zou worden! Sterkte watn dit brengt natuurlijk wel weer veel stress met zich mee...ben je er wel een beetje rustig onder!?

Hoi hoi Claudia, Goh, das wel ff schrikken als ik je berichtje lees..., zelf heb ik ook net de 20 weken echo gehad...en ik loop 4 dagen achter! Maar dat viel allemaal nog keurig binnen de marges... ook een week vond hij nog niet ernstig en nog geen verwijzing waard...das apart! Nou meid, ik zou me nog niet teveel zorgen gaan maken hoor! Ben je nou al gestopt met werken...en wat een medische molen gelijk, maar goed, alles beter dan het onzekere! (Misschien is het idd wel iets van ecd omdat ik ook achter loop!) Hoop dat verder alles goed met je gaat! Liefs

Hoi hoi dames, Hier weer ff een kort berichtje. Langzamerhand gaat het hier stukje bij beetje beter... Ondanks dat ik toch wel veel last heb van mijn maag!!!!! Heel vervelend. Wij hebben bij de 16 weken echo te horen gekregen dat we waarschijnlijk een JONGETJE krijgen!!! Bij 20 weken weten we het helemaal zeker, maar er was toch een goede uitstulping te zien...waardoor we er toch wel een beetje zeker vanuit gaan dat het een JONGETJE wordt!! Ik heb de kleine nog steeds niet gevoeld, wel wat geborrel in mijn buik, maar volgens mij nog geen duidelijke signalen! Ook valt de groei van mijn buik nog wel mee... in de kleding begin je het nu net een beetje te zien! Maar mijn boobs is een ander verhaal, wat nog niet op mijn buik aanwezig is, zit al wel op mijn borsten!!! Mineut, Ik wil je veel succes wensen... wij hebben contact gehad met EUGIN, daar waren de mensen ook heel vriendelijk en behulpzaam! Liefs

Oh meid.........wat een fantastisch nieuws!!!!!!!!!!!!!!! Echt super gefeliciteerd!!!! En wat een lef om al op dag 9 te gaan testen! Liefs

Hey dames, Hier even een kort berichtje van mij! Onze computer thuis is nog steeds kaduk.. ik kan wel lezen, maar helaas niet schrijven, de spatie doet het niet meer vanwege een grote douche koffie! Maar ik hoop dat alles goed met jullie gaat. Hier gaat het redelijk, ik heb medicijnen voor het maagzuur en moet zeggen dat ik daar redelijk op reageer...ondanks dat ik me nooit echt goed voel! Er is altijd de misselijkheid op de achtergrond, de vieze smaak in mijn mond of het keelbranden.... en anders doet mijn maag wel zeer!!! Pffffffffff..... wat een ellende hé.....! De roze wolk is helaas niet aan mij besteed... wat niet wegneemt dat we super gelukkig zijn dat het gelukt is! Mijn buikje begint heeeeeeeeel langzaam te komen, met kleding aan is er niks te zien, maar in ondergoed, dan zie je een bolletje! Ik ben maar al wel goed aan het smeren, want als het dan straks goed los gaat... dan ben ik bang dat de ladders ook goed in mijn huid gaan springen! A.s. vrijdag hebben we weer een echo, ... gelukkig niet in het ziekenhuis, dat vind ik zo n drama, afgelopen week heb ik minder dan 2 minuten in de stoel gelegen...t zag er prima uit...en ik mocht weer staan! Tja, dan hoop je toch wat meer te horen. Vrijdag gaan we naar de echopraktijk en die man vertelt vanalles.. als de kleine goed ligt, krijgen we zelfs te horen of het een jongen of een meisje wordt..... we zijn zo benieuwd! Nou meiden, ik hoop dat alles goed met jullie gaat... Claudia... succes woensdag!! Mineut... wat een vreselijk rotbericht! op zulk nieuws reken je natuurlijk helemaal niet.. Probeer tijdens je vakantie te genieten en het een beetje los te laten.. rust is ook goed voor je om dit weer een plekje te geven....... en geeft t niet op!! Liefs