Maaike79

wat is er hier weer een boel gebeurd! En we gaan allemaal goed! Hoe wonderlijk is dat! Veel succes bij je echo vandaag Okaasan! Hier de eerste werkdag gehad. Op stap met een grote tas met allemaal kleine hapjes en veel fruit. Op mijn werk en in de auto ( 2x 1,5 uur reistijd) ging het goed, maar thuis voor het slapengaan moesten alle vitamines van die avond er toch weer uitgegooid worden. gelukkig niet bij mijn leerlingen of onderweg! Ben je blij met je misselijkheid Hope? Ik moet steeds wel grinniken dat jij op de dagen na een slechte nacht naar de Ikea gaat...dat zou voor mij de laatste plek zijn waar je mij zou zien. 2 september hebben wij de intake bij de VK. We zijn inmiddels wel bezig het nieuws een beetje te verspreien. Soms lijken anderen wel bijna blijer dan wijzelf. We realiseren onszelf nog steeds maar al te goed hoe bijzonder maar vooral ook hoe kwetsbaar het is. De gynaecoloog grapte dat wij dan over een aantal jaar maar moeten zien hoe we ons kind vertellen dat het uit de diepvries komt...dat zette me aan het denken. Zijn er überhaupt prentenboeken om een kind te vertellen over IVF? En wat vertellen jullie de kinderen die er al zijn? Jouw zoontje Hope krijgt er vast wel wat van mee? Het is dat ik niet kan tekenen anders ging ik meteen aan de slag voor een prentenboek.

Jeetje Danielle, wat heftig! Ze kunnen dus verder niet zo veel actiefs doen om dat vocht weg te werken? Lig je eigenlijk in Zwolle of dichter bij huis ( ik meen me te herinneren dat je in Emmeloord woont?). Ik hoop dat het snel minder wordt!

Super Hope! Gefeliciteerd! Ik hoop zo dat je een beetje kunt gaan ontspannen. hier ook een mooi kloppend hartje en op de groei 2 dagen vooruit gezet. Bloed geprikt alvast voor de 12 weken screening. Bloeddruk was prima en geen andere redenen om bij de gyn te blijven, dus ik ben ontslagen en nu een gewone, gezonde, zwangere vrouw. Het was heel raar om weer in het ziekenhuis te zijn. Inmiddels zitten we in zo'n andere fase dan tijdens de behandelingen...

Even nog Hope...kon je je maar onder je dekbed verstoppen en er om om 10.25 morgen weer onderuit komen....Het zou maar zo kunnen dat het er allemaal heel goed uitziet morgen! Ik duim in ieder geval gewoon lekker hard voor je door! En volgens mijn bronnen is de kans op een kloppend hartje bij 6 weken en 4 dagen best heel groot. Dat ik zo laat mijn eerste echo heb is niet standaard. Bij een punctie spreken ze voor 6 weken later meteen een evaluatiegesprek of een echo af, afhankelijk van het resultaat natuurlijk. Ik geloof dat ze bij een cryo niet zo'n duidelijke richtlijn hebben. Ik vond het wel zo leuk als de gyn die alle moeilijke gesprekken met ons had gedaan, ook eens iets ( hopelijk) heel positiefs met ons mag beleven. Het was dus even wachten op een plekje. Misschien heb ik ook wel net de verkeerde assistente aan de telefoon gehad. Bij het maken van de afspraak leek het eindeloos, nu zijn we de tijd toch zomaar bijna doorgekomen. Geduld hebben, dat hebben we wel geleerd de afgelopen jaren en ik weet ook wel dat als ik met 6 weken en 3 dagen een echo had gehad, dat de twijfels dan met 6 weken en 4 dagen gewoon weer hadden toegeslagen. Vandaag best veel collega's ingelicht...dat ik stond te huilen in foyer werd natuurlijk wel opgemerkt...:-) Het maakt de spanning er voor morgen niet minder op.

Dank je wel Hope! Inderdaad de eerste echo. 13.45uur dus ik kan de hele ochtend zenuwachtig zijn... Is het met bijna 10 weken vaginaal of kan het dan al uitwendig? Wie weet dat?

Wat is er hier weer een boel gebeurd! Ik ga me steeds een beetje beter voelen. Eten gaat weer beter en door steeds kleine beetjes te eten kan ik de misselijkheid redelijk onder controle houden. de meeste dingen lust ik inmiddels weer. Mijn vakantie zit erop, dus morgen de grote test of ik werken ook weer een beetje aankan. Morgen begint gelukkig nog rustig met gezamelijk koffie-thee en gebak en een vergadering. Ik ben wel heel benieuwd wat er gaat gebeuren: een flink aantal collega's heeft ontzettend met me meegeleefd de afgelopen jaren, dus ik verwacht morgen wel vragen. Gevoelsmatig wil ik even wachten met vertellen tot na de echo van dinsdag ( ben dan 9 weken en 6 dagen), maar we hebben steeds afgesproken: mond houden mag, maar erover liegen of smoesjes verzinnen doen we niet. Daarvoor is het te belangrijk voor ons. Merk overigens goed dat ik flink labieler en vergeetachtiger aan het worden ben... Mijn man vermaakt zich er reuze mee :-)

Kippenvel Daniëlle! Gefeliciteerd! Ik hoop dat je snel opknapt!

Hè bah Danielle! Ik hoop dat het snel afzakt! Ik begin echt te denken dat jij heel veel informatie, die ze normaal zo netjes geven bij het Isala, niet hebt gehad. Misschien één hoopvol puntje....bij een zwangerschap heb je een iets grotere kans op overstimulatie...

Super zo'n mooie echo Anita!

jeetje...te krappe broeken....het schijnt bij een tweede zwangerschap allemaal wat sneller te gaan. en bij een tweede zwangerschap ga je het kindje eerder voelen...daar ben ik toch zo jaloers op! Hier nog geen problemen met broeken. Die verwacht ik voorlopig nog niet, want ik ben meer van de rokjes en jurkjes. Ook ben ik de afgelopen weken drie kilo afgevallen, dus daar zit al een beetje reserve. Het niet meer passen van kleren zit hier meer in topjes, bloesjes en jurkjes met knoopjes....met mijn vollere borsten ziet er nu wel heel erg wulps uit... Anita, heb jij niet vandaag weer een echo? Fijne vakantie, Kim!

Ow Hope, wat rot dat je nu weer zo in onzekerheid zit! net nu je kwaaltjes weer overtuigender werden... Niet opgeven hoor! Hoe laat heb jij dinsdag je echo? Ga je voor die tijd ook nog weer prikken? Jippie Anita! Ben je straks in ieder geval weer topfit om aan het werk te gaan. :-) Hier gaat het ook steeds een beetje beter. Ook omdat ik waarschijnlijk steeds een beetje beter weet hoe er mee om te gaan. Simone: stapjes als je aanmelden voor MvM gewoon doen als jij eraan toe bent. En misschien ben je er wel nooit aan toe. Ik ben inmiddels voor de vierde week in kannetjes aan het plassen. Niet dat het me zozeer een goed gevoel geeft, maar ach...heel veel extra moeite is het nu ook weer niet. Ik heb nooit iets anders gehad dan Pregnyl als eisprong timer en ik geloof dat er nog steeds wel een voorkeur is voor Pregnyl boven Otrivelle.

Fijn, Minime dat het zo goed gaat in je buik! Olé Anita dat je je vandaag beter voelt! Je bent nu in week 10 aangeland toch? Hier gaat het slapen de ene nacht beter dan de ander. En de misselijkheid komt en gaat. vandaag eindelijk weer een uurtje lopen met de honden kunnen volhouden. Daar waren zij ook superblij mee! Daarna kon je me wel weer bij elkaar wegen maar toch... Groetjes

Gefeliciteerd Simone! "het is gelukt!" waren ook mijn eerste woorden. Kom je je snel melden in het uitgerekend maart/ april 2015 topic?

Ik heb hem even weer naar voren gehaald...hebben we al aanvullingen? :-) [h=2]Uitgerekend maart/april 2015[/h] Hope: 2e kindje via cryo tp Kim: 2e kindje via cryo tp Maaike,:1e kindje via cryo tp Anita: 1e kindje via 2e verse tp Femmie: spontaan zwanger 2e kindje Wensmama: 1e kindje via 3e verse tp Okaasan: 1e kindje via 5e ICSI/20e TP Uitgerekend: Anita: 11 maart 2015 Maaike: 18 maart 2015 Wensmama: 13 maart 2015 Femmie: 23 Maart Okaasan: 29 maart 2015 Hope: 10 april 2015 Kim: ? 11 april 2015 Echo's en afspraken: Wensmama: 11 augustus 2e echo, 9+3 Anita: 15 augustus 2e echo, 10 weken Hope: 19 augustus 1e echo Maaike: 19 augustus 1e echo Femmie: 20 augustus 1e afspraak vk en 26 Augustus 1e echo Okaasan: 20 aug 2e echo en intake (8+5) Kim: 2 september 1e echo

Jippie Hope! hartstikke fijn! Pfff Minime...zenuwslopend zeg...maar gelukkig heb je er nog! Heftig Anita! Toch wel fijn dat je dit niet op vakantie had, denk ik zo? Hier na de gebruikelijke moeizame start een goede dag! Eten gaat goed, drinken lukt beter en ik heb zowaar iets aan het huishouden kunnen doen! Straks eens kijken of ik daar nog een beetje persoonlijke verzorging aan toe kan voegen...beetje scrubben en epileren is nu geen overbodige luxe! hebben jullie ook zo'n zin in de herfst? Minder zorgen, minder kwaaltjes en pronken met een beginnend buikje....

Hope: heel veel sterkte voor vandaag! Hoe laat ben je weer wat wijzer? Je eigen intuitie is heel waardevol, maar ik hoop zo dat die het ditmaal mis heeft!

Goed dat je gebeld hebt Anita! aan het antwoord hebben we allemaal wat :-) Ik hoop dat je je snel weer wat beter voelt.

Vervelend Anita! Ik hoop dat het snel beter gaat. Ik denk dat ook dat er bij kan horen. Bij mij werkt de misselijkheid in ieder geval wel twee kanten op. Sinds de positieve test geen normale ontlasting meer gehad. Nu is mijn eetpatroon ook verre van normaal, dus dat zou kunnen samenhangen. Hope: dank voor je emesafene tip. Ik was het al vaker tegengekomen. Ik vind het lastig...vier jaar lang op een paracetamolletje na niks genomen ( medische malle molen medicijnen natuurlijk uitgesloten) en dan ben ik zwanger...ga ik toch wat gebruiken terwijl ik "gezond ziek" ben. Maar goed: ik weet dat het er is en als werken straks lastig wordt, kan ik het nog gaan proberen. Voorlopig weet ik gewoon dat rust houden ook maakt dat ik me minder misselijk voel. Beetje rust heeft mijn lijf ook wel verdient. Onze hondjes snappen er alleen helemaal niets van. Kim: wat de sex betreft wil ik graag eerlijk zijn maar voel ik me toch een beetje geremd dat iedereen die niet ingelogd toch ook onze gesprekken kan zien. Wij kregen na de terugplaatsing het advies om drie dagen geen gemeenschap te hebben. Daarna mocht alles weer. Als er een innesteling is geweest zit het embryo toch veilig verzonken in het baarmoederslijmvlies. We hebben wat langer gewacht, maar we vrijen weer. één keer heb ik daar zelfs een beetje van gevloeid, nog voordat ik wist dat ik zwanger was. Daarna gelukkig niet meer. Ik heb geen andere informatie kunnen vinden dan dat je met vrijen geen miskraam kunt veroorzaken, maar dat je wel een beetje zou kunnen vloeien. Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Hé Hope, spannend hè allemaal! Zo ben je heel blij door super HCG uitslagen uit je bloed, een paar uur later kun je weer ontzettend twijfelen. Ik snap het heel goed dat alle rotervaringen uit het verleden het niet makkelijker maken. Als je net positief test lijken die 12 weken eindeloos. Zijn ze nog zwaarder dan de wachtweken na de terugplaatsing. En dan ineens, als je achterom kijkt bent je toch weer een stukje verder gekomen terwijl je dacht dat het nooit zou lukken. Ik was vanaf de positieve test zo nu en dan wat misselijk en alles smaakte een beetje vreemd. Vanaf zes weken barstte het kwaaltjesgeweld in volle hevigheid los. Het zou dus zomaar kunnen dat je de volle laag nog krijgt. Volgens het boekje wat ik van moeder voor moeders kreeg heeft ook 20% van de zwangeren helemaal nergens last van. Misschien heb je dat wel gewoon verdient na de loodzware zwangerschap van je zoontje. We gaan gewoon samen heel hard uitkijken naar onze echo van 19 augustus. Ongetwijfeld met nog heel veel bange en onzekere momenten, maar we kunnen nu niets anders dan gewoon doorgaan!

Daniëlle, ik bemoei me er ook even mee...Heb je niet zo'n mooie folder gekregen? De tekst staat ook grotendeels op de website: testen 18 dagen na de punctie en bij een negatieve test zonder dat je bent gaan vloeien doorgaan met de utrogestan en twee dagen later nog eens testen. Ik heb me daar steeds aan gehouden. Rondlopen met de gedachte dat er misschien een wonder plaatsvond in mijn buik, was voor mij gemakkelijker dan depri zijn door blanko testen door te vroeg testen of het risico op vals positief door de pregnyl. Op deze site kom ik veel vroegtesters tegen en ik vraag me steeds af wat ze zichzelf aandoen maar iedereen moet natuurlijk doen waar ze zich goed bij voelt. Heel veel succes in ieder geval en ook superfijn dat jullie twee bonuskansen in de vriezer hebben! Ik ben zelf inmiddels 8 1/2 week zwanger van zo'n bonuskans!

Minime, hoe gaat het nu? Ik las dat je de eerste echo bij de verloskundige had. Zou je daar ook je echo van morgen hebben? Of is die bij de fertiliteitsafdeling en gaat die morgen alsnog door? Volgens het boekje van Isala Zwolle, waar wij lopen i.s.m. Meppel, blijf ik daar tot 12 weken onder controle. En als alles goed is, kan ik daarna naar de verloskundige. Ik zit me steeds af te vragen of ik me nu al bij een verloskundige moet aanmelden of dat dat ook best nog wel kan met 12 weken. Voorlopig ben ik wel blij om niet al te veel afspraken te hebben. Ik moet steeds zo'n moed verzamelen om de deur uit te gaan. Zo ook nu omdat we echt boodschappen nodig hebben. Laatste keer overgeven van vandaag is nu 2 uur geleden en er zitten weer nieuwe creakers in. Dus we gaan het zo maar eens proberen. Genoeg drinken vind ik heel lastig nu, net als voldoende voedingstoffen binnenkrijgen. Ik ga ervanuit dat ik nog wel een reserve tankje heb, maar ga zo toch ook maar een mama-vitaminepil halen. Over anderhalve week is mijn vakantie voorbij en moet ik weer aan de slag. Ik was tot nu toe zo blij dat ik vakantie heb en mijn eigen tempo kon bepalen. En die ligt laag, erg laag... We zullen zien hoe het straks zal gaan. Op zich ben ik blij met mijn kwaaltjes, daardoor bespaar ik mezelf een hoop onzekerheid. Hoewel het natuurlijk helemaal geen garantie is.

Gefeliciteerd Seef! Heel veel geluk! Ik denk dat je iets verder bent. Ik heb het voor mezelf zelf uitgerekend op http://www.freya.nl/web_bereken/zwangerschapsduur.php?smnr=21 Als je je ovulatie weet, kun je dat als uitgangspunt nemen. Heb je in ieder geval een richtlijn...

Super Minime!

O nee, Minime! wat ellendig! Ik denk hard aan je!

@Minime24: Ik ben helemaal niet altijd sterk hoor! En wat jij schetst: dat is toch ook allemaal heel erg spannend. Volstrekt logisch dat je het moeilijk hebt! Je vraagt je ongetwijfeld voortdurend af wat je lichaam je wilt vertellen. Volgens mij is er helemaal niets mis mee om jezelf een beetje in bescherming te nemen. Als het goed mag gaan ( wat neem ik die woorden vaak op een dag in mijn mond) dan zijn er straks nog maanden genoeg om te genieten. Hoever ben je nu en heb je al een afspraak voor je eerste echo? In mijn eerste zwangerschap was de test van MvM ineens negatief, twee dagen daarna ging ik vloeien. Het was dus nu super spannend om die MvM test te doen. En wat de eerste echo straks betreft: voor alle echo's/ inseminaties/ terugplaatsingen die ik tijdens het hele traject gehad heb, was ik steevast ziek van alle spanning. Behalve bij de puncties: toen had ik een heerlijk lorazapannetje gehad :-). Ik verwacht niet dat dat over 2 weken anders zal zijn. We hebben met zijn allen zoveel meegemaakt, je kunt onmogelijk van jezelf vragen om dat even te vergeten. We zijn ons er van doordrongen wat voor groot wonder het is als het allemaal goed mag gaan. En als het allemaal goed mag gaan....wat zullen we straks genieten van ons wonder! Zet hem op Minime!