leeuw

Hi, ik heb de uitzending meteen even bekeken. Deze jongen lijkt inderdaad helemaal niet op mijn vriend. Stelt me een beetje gerust. Maar goed, het kan ook nog een mozaiek-vorm zijn en die is veel minder duidelijk. Nou ja, ik moet het maar proberen los te laten en gewoon de onderzoeken af te wachten, dan horen we het vanzelf. Bedankt in ieder geval Dilara. xx

Hi Suzzy, bij ons is er nog helemaal niet gesproken over een uroloog....wij moeten in juni weer naar de fertiliteitsarts en dan zijn de volgende zaadonderzoeken er. Misschien is het de volgende stap? Ik weet het niet. Tja die onzekerheid is moeilijk he suzzy, dat je niet weet waar het vandaan komt.....afwachten maar, het wordt vanzelf duidelijk (of niet). Sterkte met aftellen, gelukkig is het al snel 22 april!

Dilara wat een lief berichtje van jou. Ik denk inderdaad dat ik inderdaad zo bang ben voor nog meer slecht nieuws dat ik me er maar vast op voorbereid dat hij dat syndroom heeft.....maar wie weet pakt het bij ons ook anders uit; ik hoop het!! Dreadlockje wat spannend voor jullie!! Maar zo te zien zit er bij jullie aardig wat tempo in qua onderzoeken en behandelingen. Ik zie zo enorm op tegen dat ellenlange wachten wachten wachten wat ik van anderen lees op het forum, maar bij jullie gaat alles nog wel redelijk snel. Een half jaar na jullie bezoek aan de huisarts al een TESE! Nou heel veel succes, ook voor je vriend natuurlijk!! We hopen op goed nieuws! Hoe snel krijgen jullie de uitslag na de operatie te horen??

Hoi Suzzy, wat een enorme schrik is zo'n boodschap he! Jullie hebben het ongeveer tegelijk met ons gehoord. Hoe gaat het nu met jullie? Begint het allemaal al wat te bezinken? Bij ons echt met ups en downs, maar ik voel me nu, een week verder, alweer heel anders dan vorige week. Ik heb nu al veel steun aan dit forum, het is zo fijn om met mensen te kunnen praten die hetzelfde hebben meegemaakt! Dus natuurlijk mag je meekletsen, ik denk dat we alleen maar veel aan elkaar kunnen hebben!! Is er bij jouw vriend ook nog maar 1 keer een zaadonderzoek gedaan? Wij hebben trouwens geen idee wat de oorzaak kan zijn. Mijn vriend heeft nooit iets gehad, balletjes waren gewoon ingedaald als kind, nooit een operatie gehad of een infectie ofzo....we tasten in het duister....na een hoop geneus op internet ben ik wel een beetje bang dat er bij hem iets van Klinefelter syndroom achter zit....hoop het niet, maar ik herken dingen die ik erover lees bij hem: weinig baardgroei, niet echt een lage stem, nooit heel duidelijk in de puberteit geweest etc etc.....hou mijn hart vast; ben zo bang dat ik hem anders ga bekijken als dit eruit komt.... gr Leeuw

Jeetje Butterfly, jullie verhaal is ook niet niks zeg!! Wat knap van jullie om toch na 10 jaar nog eens te gaan proberen, ik hoop heel erg op goed nieuws uiteindelijk!! Michelle, jij gefeliciteerd met je zwangerschap! Wat super voor jullie!! Fijn om te horen dat jouw man er ook anders mee omging dan jij, en dat jullie er toch samen uitgekomen zijn. Kan inderdaad bijna niet anders dan dat dit je sterker maakt samen! Hier gaat het met ups en downs. Vind het vooral heel moeilijk om het slechte nieuws voor het eerst aan vriendinnen en familie te vertellen, als het hoge woord er eenmaal uit is gaat het daarna wel weer, maar tot nu toe houd ik het bij niemand droog. Gelukkig reageert echt iedereen ontzettend lief en meelevend, ongelofelijk. Verder is het in mijn hoofd nog steeds een grote warboel. Het ene moment weet ik zeker dat ik er alles aan wil doen om van ons samen een kindje te krijgen, het andere moment weet ik niet of ik er wel aan wil beginnen. Ik ben ook zo bang voor mogelijke uitslagen van die bloedonderzoeken bij mijn vriend. Heb op internet van alles gelezen over Klinefelter syndroom en ben zo bang dat dit aan de hand is bij hem. Maar ik weet niet of ik dat wel zou willen weten, ik weet niet of ik hem dan nog zou kunnen zien als mijn lieverd of dat ik dan elke keer ga denken aan dat hij een chromosoomafwijking heeft....zou ik hem dan nog aantrekkelijk vinden...?? Moeilijke gedachtes die ik nauwelijks durf op te schrijven en uit te spreken, maar die wel door mijn hoofd malen... 4 juni hebben wij de volgende afspraak in het amc. Dan zijn er inmiddels weer 2 zaadonderzoeken gedaan en bij mij is dan fsh geprikt. Ik hoop dat er dan iets meer duidelijk wordt over het vervolg.

Wat een fijne reacties van jullie allemaal! Dat doet me echt goed. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje, herkennen allemaal dezelfde gevoelens. Ook ik dacht dat er iets met mij aan de hand was toen het niet lukte om zwanger te worden, het was inderdaad donderslag bij heldere hemel toen de oorzaak boven water kwam. 4 juni hebben wij weer een afspraak in het AMC. In de tussentijd moet mijn vriend 2x een zaadonderzoek laten doen en ik moet FSH laten prikken op de 3e dag van de cyclus. Hopelijk wordt de volgende afspraak alles wat duidelijker, qua wat er nog mogelijk is en wat niet. Maar inderdaad lijkt juni nu nog heel ver weg.... Sophie, jij ook binnenkort naar het AMC zie ik? Spannend hoor, wat het allemaal teweeg gaat brengen. Ik hoop met heel mijn hart op een paar mooie succesverhalen hier!!

Hoi, ik ben nieuw hier. Wij zijn ook nog lang niet zo ver als jullie allemaal, maar hebben wel pas gehoord dat er geen (of eigenlijk 1 misvormde) zaadcellen gevonden zijn bij mijn vriend. We lopen nu in het AMC en het vervolg is nog onduidelijk. Maar we houden er natuurlijk ernstig rekening mee dat een kindje van ons samen nagenoeg onmogelijk zal worden, en daarom orienteer ik me vast een beetje op eventueel KID. Want dat wij papa en mama willen worden staat vast. Omdat ik (tot overmaat van ramp bijna) zelf werk als verloskundige, kan ik het idee om nooit zwanger te zijn echt niet aan. Ik word de hele dag geconfronteerd met zwangere vrouwen en baby's, en ik denk gewoon dat ik mijn beroep niet meer zou kunnen uitoefenen als ik dit zelf nooit meemaak.... Maar nu vroeg ik me af hoe het dan zit met die KID wachtlijst van het AMC. Duurt dat nog lang voordat je aan de beurt bent, wanneer je in het AMC 'uitbehandeld' bent of ervoor kiest om niet door te gaan met behandelingen? Krijg je voorrang als je al bij het AMC loopt of wacht je net zolang als iemand die zich niet vanuit het AMC inschrijft voor KID? Weten jullie dat? Ik ben zo benieuwd hoe lang zo'n traject duurt. groetjes

Bedankt voor jullie reacties, dat doet me echt goed! Jullie hebben echt gelijk dat we het stapje voor stapje moeten bekijken, mijn vriend probeert dat ook, maar ik merk aan mezelf dat ik alle mogelijke scenario's al zit uit te denken. Heel frustrerend, want we weten gewoon nog te weinig om dit te kunnen doen. En ik merk dat ik het ook lastig vind dat mijn vriend en ik er zo anders mee omgaan. Ik weet dat we hetzelfde voelen, maar waar hij afleiding zoekt in andere dingenm druk ik hem steeds weer met de neus op de feiten omdat ik er zo graag over wil praten. Voor hem ook niet makkelijk. Ik ben blij dat dit forum er is, zo kan ik even hierop kijken en schrijven hoe het ervoor staat in plaats van mijn vriend ermee 'lastig te vallen'. Maar ik merk nu al wat een proef dit is voor je relatie. Als we hier samen uit komen kunnen we de hele wereld aan!! Butterfly, zo te zien is de uitslag bij jullie ook pas een maand bekend?? En nog onduidelijk ook wat jullie vervolgstap wordt? Moeilijk hoor... xx

Hoi Esther, wat fijn dat je reageert. Ik zie dat jullie al middenin de behandelingen zitten, zal ook heftig zijn zeg! En de eerste ICSI mislukt. Wat ontzettend balen en verdrietig voor jullie. Jullie ook heel veel sterkte met alles, we komen elkaar vast wel weer tegen op het forum!

Hoi lotgenoten, ik zal me even voorstellen. Ik ben "Leeuw", sinds een jaar bezig met zwanger worden, vorige week de uitslag van de eerste zaadtest: 1 beweeglijke maar misvormde zaadcel! Onze wereld stortte in, dit is wel het allerergste bericht dat je kunt krijgen!!! Alle hoop op een kindje van ons samen is zo ineens, pats boem, verdwenen. We weten dit nu een kleine week en proberen het te verwerken of in elk geval een plekje te geven. Maar tot nu toe zijn we allebei nog helemaal uit het veld geslagen, ontzettend verdrietig en angstig over de toekomst. We zijn afgelopen maandag in het AMC geweest voor een intake, en de zaadonderzoeken willen ze nog 2x over doen voordat ze er definitief wat van kunnen zeggen. Ik heb al een bericht geplaatst in het 'in afwachting van tese' topic. Een beetje voorbarig misschien maar ik kan me nu niet voorstellen dat er enige andere manier voor ons zal zijn om zwanger te raken dan via tese-icsi. En we weten uberhaupt niet of we dat hele traject in willen gaan.....alles moet eerst bezinken. Ik ben blij om dit forum gevonden te hebben en te lezen dat we niet de enigen zijn. Het lucht een piepklein beetje op.... groetjes

Hoi allemaal, ik ben nieuw hier en nog een groentje op dit gebied, maar moet me er helaas mee bezig houden nadat wij afgelopen vrijdag bij de huisarts gehoord hebben dat in het zaadonderzoek van mijn vriend slechts 1 goed beweeglijk, maar misvormd zaadje is aangetroffen. Wat een enorme schrik was dat!!! Inmiddels begint het allemaal wat te bezinken en het helpt mij nu al om jullie verhalen te lezen, om het gevoel te hebben dat wij hier niet alleen in staan maar dat er anderen zijn met hetzelfde probleem, hetzelfde machteloze gevoel en dezelfde wanhoop.... Wij hadden het geluk dat we afgelopen maandag direct in het AMC terecht konden voor een eerste afspraak (er was net iemand uitgevallen toen ik belde, oneerlijk als ik zie hoe lang de meeste van jullie hebben moeten wachten). Alhoewel we afgelopen weekend nog probeerden te beseffen dat mijn vriend nooit biologisch vader zou kunnen worden, werd ons in het AMC verteld dat de hoop nog niet helemaal vervlogen is. Eerst moeten er opnieuw 2 semenanalyses worden gedaan om zeker te weten dat er echt geen/nauwelijks zaad is, en dan gaan we verder kijken naar mogelijke oplossingen. Op dit moment zit mijn hoofd vol met allerlei vragen, ik zie vreselijk tegen die medische molen op en vraag me ernstig af hoe groot de kans op uiteindelijk succes is....ook wij hebben nu al nagedacht over KID en staan hier ook allebei voor open. Voor nu eerst afwachten, kijken wat de mogelijkheden nog zijn. Maar ik merk dat ik juist die onduidelijkheid ontzettend moeilijk vind; heb bijna liever dat het, hoe erg ook, maar duidelijk is, zodat we een weg in kunnen slaan en ons daarop kunnen voorbereiden. Ik hoop met jullie, ervaringsdeskundigen, te kunnen praten over dit alles, hopelijk wordt het dan in mijn hoofd allemaal wat helderder. Ik zie dat jullie allemaal al wat verder zijn in het traject en ook alweer wat minder warrig dan ik, maar jullie herkennen waarschijnlijk allemaal het gevoel wat wij nu hebben. Groetjes van Leeuw