Fan

Lectori salutem! We hebben ingevroren bevruchte eicellen en nu staan we voor de keuze om te doneren of te vernietigen. Het betreft een Chinees-Nederlands paar, dus mocht u daar in zijn geinteresseerd, stuur dan een persoonlijk bericht.

De ontsteking zelf valt wel mee, alleen wat steken in de streek rond mijn nier, maar het is vooral de combinatie met de zwangerschap. Wat betreft de antibiotica heb ik uiteraard de arts gezegd dat ik zwanger ben geworden via IVF. Hij heeft mij Amoxcilline gegeven: http://nl.wikipedia.org/wiki/Amoxicilline

Gisterennacht naar het ziekenhuis gegaan in verband met pijnlijke steken in mijn zij. Volgens de dokter een infectie in de buis van nier naar blaas. Nu heb ik een antibiotica-kuur van vijf dagen. Ik hoop vurig dat alles goed blijft gaan en dat de anti-biotica geen schade aan het embryo oplevert...

Ik heb ook witverlies gehad tijdens gebruik van Utrogestan. Voor de rest niets ernstigs. Ik denk dat het komt door de afzetting van het witsel van de bolletjes.

Mag ik er misschien ook bij worden geplaatst in het overzicht?

Tja, die kleine kabouter is wel een vreemd sujet. Bij kwam hij ook aan met een co-assistent. Hij was nogal ruw, maar ja wat wil je: mannen!

Dag Renee, Ik ben afgelopen week gestopt met de utrogestan, dat was heel spannend want ik dacht echt dat ik daarna wellicht ongesteld zou kunnen worden. Afijn, gelukkig ben ik gerustgesteld door wat ik op dit forum las. Toen ik nog utrogestan innam had ik ook last van witsel dat er weer uitkwam. Ik maakte me overigens daar niet heel erg druk om en bovendien bleek ik tijdens de bloedtest zwanger te zijn. Wat betreft de krampen in de onderbuik en het gevoel dat je ongesteld gaat worden: dat had ik aanvankelijk ook. Nu gaat het beter, maar toch is het vrij warm rond mijn taille. Ik wacht rustig af tot de echo op 11 mei.

Nou, ik ben blij voor je dat het nu wel is gelukt met het zaad. Dat is gewoon zo belangrijk. Mijn echtgenoot had bij de eerste lozing ook geen zaad en dat kregen we te horen nadat ik de eitjes had afgegeven. Ik was kapot... Achteraf bleek bij de tweede lozing wel zaad te zijn gevonden waardoor er toch kon worden bevrucht. Het kan verkeren. Ik wens jullie veel succes in Düsseldorf!

Dag allemaal, Ik ben nieuw op het forum. Ik volg alles al een tijdje en ik moet zeggen dat de meesten van jullie enorm moedig zijn. Ik doe dit alles voor de eerste keer en ik ben nu zwanger, althans ik hoop dat het zo blijft. Hieronder kun je lezen hoe het tot nog toe is gegaan. Eerst was ik tijdens de behandeling bang dat het niet in één keer zou lukken en dat ik mij verderop in het jaar weer lek zou moeten prikken voor nog een behandeling. Gelukkig is dat nu niet het geval. Maar met de zwangerschap is juist de onzekerheid toegenomen nu ik eigenlijk niks kan doen. Komende dinsdag stop ik met de Utrogestan en hoop ik dat ik geen menstruatie/miskraam krijg. Ik heb gevraagd om een tweede bloedtest om zeker te zijn dat voor de echo van 11 mei er niets gebeurt, maar dat is afgewezen. Mijn echtgenoot probeert mij gerust te stellen door te zeggen dat ik kerngezond ben en dat alles tot nog toe goed is gegaan, met name de uitslag van de bloedtest is erg bemoedigend, maar toch... Zijn er hier ook die worstelen met de angst voor een miskraam???