Hallo dames,
ik wil me even voorstellen. Ik heb een zoontje van 2 jaar, geboren uit de 1-ste IUI. Omdat we er 3 jaar over hebben gedaan voordat ik van hem zwanger was, en ik ondertussen al 37 jaar ben, wilden we daarna zo snel mogelijk weer zwanger worden. Na 7-8 iui pogingen hebben wij nu ook 2 ivf pogingen achter de rug. Beide keren terugplaatsing van twee emmies, en geen cryo's, en jammergenoeg beide keren met negatief resultaat.
Na de eerste ivf zijn wij meteen doorgegaan met de tweede poging, maar toen die ook mislukte merkte ik dat ik even een maandje pauze nodig had.
De maand pauze is nu bijna voorbij, ik wacht op mijn ongesteldheid (of eigenlijk hoop ik dat het nu spontaan gelukt is, omdat er voor ons geen reden is gevonden voor de verminderde vruchtbaarheid), en daarna gaan wij weer met de derde poging aan de gang.
De onzekerheid of het de derde keer nu wel gaat lukken, maar ook het hele gedoe met het prikken van de hormonen, valt mij nu wel zwaar.
Ik vond vooral de progesteron bolletjes heel vervelend. Net voor mijn ongesteldheid voelde ik me echt niet lekker. Gelukkig mag ik in mijn derde poging Pregnyl gebruiken ipv progesteron.
Ik wens jullie allemaal veel succes met het weer beginnen na de pauze.
