Kammie

Goedemorgen, daar zijn we weer! Pammie; dan reageer je zeker heel heftig op die medicatie! Nou, alleen maar beter toch, hoef je ook niet zo vaak en lang naar het ziekenhuis voordat de IUI plaats kan vinden. Ik heb dat wel, en dat is erg frustrerend en ook heel lastig om in te plannen met je dagelijkse bezigheden, om het feit dat je het nooit ver van te voren weet hoe het allemaal gaat lopen. Maar jij mag woensdag lekker vroeg; dat komt zeker goed uit dan! En idd erg spannend hoe de mannen "scoren". Hoe was dat de vorige keer? Ik heb ook plaatsgenomen op het wachtbankje bij het topic "wachtbankje". En vanmorgen testte één van de forummers (tweelingmama) positief! Wauw, hoop dat de nog niet zwangeren onder ons dat ook allemaal snel mee mogen maken! Melissa; Ik moet vaak aan je denken; hoe gaat het met jou?? Tammy; Leuk hè, met onze namen? Misschien kunnen we een act vormen en de fangroep van K3 voor ons winnen..?? Lekker is dat hè, beetje op internet baby-dingen kijken. Ik kon er ook niet genoeg van krijgen. Ken je ook het boekje van Kluun "Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!"? Dat is een boekje op een humorische manier geschreven door een man, over hoe de man de zwangerschap meemaakt. Ik had het toen aan mijn man gegeven - die het ook leuk vond om te lezen en er veel in herkende - en heb het zelf ook gelezen. Daarin staat bijvoorbeeld ook dat vrouwen als ze net weten dat ze zwanger zijn ontzettend veel op internet en op forums zitten. Juist omdat ze hun blije nieuws nog niet met iedereen kunnen delen en dus wel op het internet. Herkenbaar hè? Ben je ook al aan het kijken voor een babykamer of vind je dat nog te vroeg? Sil; Ik zag dat je op het wachtbankje aan Tweelingmama gevraagd hebt of ze van te voren al wat voelde. Daar ben je dan toch altijd benieuwd naar hè? Ook om te kijken of je die gevoelens bij jezelf herkent! Wij zijn weer een dag dichter bij testen!! Ook weer "aan het werk" vandaag? :) X

Tweelingmama; gefeliciteerd!!!! :bf_new:

Hallo, Bij de inseminatie van onze eerste IUI was mijn baarmoederslijmvlies erg dun; 4,5 mm. De inseminatie heeft desondanks plaatsgevonden omdat "alles toch al in gang was gezet", zo zei de arts. Sinds de inseminatiedag (vrijdag) moet ik tweemaal daags progesterontabletten vaginaal indienen. Wat doen deze medicijnen precies; kunnen die ook een positieve invloed hebben op de dikte van het BMSV? En na het inbrengen; moet je dan even blijven liggen, of kan je gelijk opstaan? Groetjes, Kammie

Hallo, Ik "up" dit topic ook even. Heb afgelopen vrijdag inseminatie van onze eerste IUI gehad en moet sindsdien tweemaal daags één bolletje progesteron vaginaal indienen. Dit moet ik gedurende 14 dagen doen, en mag op dag 18 (pas) een thuistest doen. Op de dag van de inseminatie, was mijn baarmoederslijmvlies slechts 4,5 mm. De gyn (een plaatsvervanger, mijn eigen arts was helaas afwezig) zei dat de kans op innesteling daarom vrijwel nihil is, de inseminatie heeft hij wel gedaan omdat "dat nu toch allemaal al in gang was gezet". Hij zei verder niets over Progesteron, maar dat had mijn eigen arts al voorgeschreven. Nu lees ik dat progesteron het bmsv verandert zodat een eicel zich er goed in kan nestelen. Zou dit daarom betekeken dat de kwaliteit van mijn bmsv - ondanks dat die zo dun was - nog tijdig kan verbeteren? Groetjes, Kammie

Hallo allemaal! Is er nog plaats voor mij op het wachtbankje :sofa:? Ik schrijf mee bij het topic "IUI-hangplek" (met o.a. Sil en Pammie). Afgelopen vrijdag was de inseminatie van onze eerste IUI. Tegelijk met Sil, en mijn testdag is dus ook 29 mei. Ik heb PCOS en mijn cyclus is daarom ondersteund met Gonal-F en Pregnyl. Daarnaast heb ik Decapeptyl gespoten om mijn eigen cyclus te onderdrukken. Sinds de inseminatie gebruik ik tweemaal daags Progesterontabletten. Ik ga even bijlezen, tot later! X

Wij zijn ook onder behandeling in het ASZ Zwijndrecht. IUI, dus (nog) niet met koffertjes reizen. Ik hoorde inderdaad van een vriendin die dat wel heeft gedaan hoe dat in zijn werk gaat. Inderdaad een heel gereis; en lastig te combineren met je werk toch zeker? Groetjes, Kammie

Sil; klopt, we waren tegelijk!! Hihi, typisch!

Hé, gezellig! Hier wordt lekker volop gehangen! Melissa; groot gelijk dat je lekker thuis bent gebleven! Ik zou het trouwens helemaal niet raar vinden om als geruststelling een eerdere echo te vragen hoor! Stress is ook niet goed en gezien je voorgeschiedenis zullen ze daar toch wel begrip voor hebben in het ziekenhuis? Ik zie dat je ook een hond hebt; wat voor één heb jij? En merk je dat hij/zij anders doet nu je zwanger bent? Tammy; Lekker is dat; al dat gezeur op je werk! En zeker als je het al netjes op tijd hebt aangegeven. Misschien dat je tante en nicht hun verjaardag samen met jullie en jullie vrienden in Duitsland kunnen vieren en dat Guus dan even langs komt voor een mini-concert? In dat geval snap ik werkelijk niet waarom jij niet minstens twee van de drie weekenden gewoon lekker kan gaan werken! Nou ja, probeer maar een gladde rug te zetten en alles van je af te laten glijden. Gelukkig heb jij wel wat leukers om je druk over te maken! Verheug je maar op de echo morgen. En daarna is het helaas in verhouding wel weer lang wachten tot de volgende echo. Ik ken iemand die zo'n apparaatje heeft gekocht om zelf de hartslag te kunnen horen. Lijkt me op zich ook wel fijn, maar het gevaar is natuurlijk dat als dat ding een keer niet goed werkt of niet goed wordt gebruikt, je geen hartslag hoort met alle paniekgevolgen van dien... Pammie; zo, dat is snel gegaan! Heb jij ook PCOS of heeft de Clomid meerdere follikels veroorzaakt? Succes vanavond met het prikken. Hoelaat hebben jullie woensdag de afspraken? Sil; Ik hoorde net een collega klagen dat ons netwerk zo langzaam werkt. Misschien komt het wel omdat ik het te zwaar belast met al mijn gesurf?? X

Die "Puur Mama" heb ik ook. En verder let ik inderdaad wel op dat ik genoeg vitaminen binnen krijg en gevarieerd eet. Met roken en drinken ben ik gestopt; het roken al wat langer en het drinken (op feestjes enzo) sinds een week voor inseminatie. Ik ben sinds het spuiten met hormonen best wat kilo's aangekomen. Daartegen is ook echt niet op te lijnen en sporten. Maar daar probeer ik me maar niet druk over te maken; zijn belangrijkere zaken op het moment dan "strak in het pak" zitten! Pfff... Ik kan me slecht concentreren op mijn werk zeg! Had eigenlijk gehoopt dat het voor wat afleiding zou zorgen maar de "drang" om op internet te surfen naar relevante informatie (en succesverhalen) heeft de overhand! Liefs, Kammie

Goedemorgen! Ik heb al verzonnen dat ik deze week maximaal 1x een uurtje naar de sportschool ga en dan rustig aan. Inderdaad niet hardlopen maar gewoon een beetje op het gemak fietsen en cross. Roeien doe ik niet, want dan zit je buik in de kreukels. En verder qua beweging loop ik veel met de hond, maar dat blijf ik wel gewoon doen. Zijn ook geen gigantische afstanden, want ze heeft heupdysplasie dus gaat ook niet zo vlot. Maar dan ben ik er toch een lekker uit! En tja, hoe ik me voel. Ik voel zeker van alles maar denk dat dat door de toegediende hormonen komt. Ik las ook ergens dat de pregnylspuit HCG bevat (het zwangerschapshormoon) en je daardoor allerlei zwangerschapskwaaltjes kan hebben. Ook zou je zelfs positief kunnen testen tot de pregnyl uit je lichaam is, wat tot 14 dagen kan duren. Ik heb ook krampen in mijn onderbuik en mijn buik is - zeker 's avonds - een beetje opgezet. Ook ben ik erg moe, ben gisteren overdag drie keer op de bank in slaap gevallen! Deze "verschijnselen" had ik ook toen ik zwanger was. Dus aan de ene kant geeft me dat een beetje hoop, maar aan de andere kant probeer ik wel zo realistisch te zijn dat alles wat ik voel in theorie ook van de medicijnen kan komen. Verder slik ik - naast de "mamavitaminen" incl. foliumzuur - tarwekiemolietabletten. Die zijn homeopatisch en zouden de doorbloeding ten goede komen. Ik had daar goeie resultaten over gelezen. Helaas ben ik na de miskraam daarmee gestopt, en had ik er pas na de inseminatie (na de angst voor moeilijke innesteling door dun BMSV) erg in om het weer te gaan slikken. Volgens mij is dat dus wat aan de late kant omdat homeopatische medicijnen wat langer nodig hebben om aan te slaan. Maar ja, ik denk maar zo; baat het niet, schaadt het niet! Slikken jullie verder nog iets aan homeopatische middelen (of hebben jullie die geslikt)? Nu weer aan het werk; een kort werkweekje want wij hebben na woensdag al weekend. Gaan misschien een paar daagjes naar een huisje in Zeeland. Even lekker relaxen en uitwaaien met z'n tweetjes en de hond! Liefs, Kammie

Sil; Ik had het me ook altijd heel anders voorgesteld; iedereen pas het goede nieuws vertellen en verrassen als we zwanger zijn. Maar helaas... Bij ons weet nu vrijwel iedereen van onze kinderwens door de miskraam. En er zijn ook wat mensen die weten dat wij het IUI-traject in zijn gegaan, maar alleen mijn moeder en die vrienden van gisteren dan weten ook daadwerkelijk dat we vrijdag inseminatie hebben gehad. Die vriendin zei ook dat zij het niet hebben verteld. Ze vonden het gevoel vervelend dat mensen "over je schouder meekijken" en moment precies weten wanneer je al dan niet zwanger zou kunnen zijn. Daar dan naar gingen informeren of juist op gingen letten wat je eet, dronk en deed. En dan gaat het natuurlijk niet over de mensen die dichtbij je staan, en oprecht meeleven, maar "de anderen". Ook daarom ben ik heel blij met dit (verslavende) forum; kan ik er toch met anderen over praten, die bovendien nog eens precies weten waar ik het over heb en hoe dat voelt enzo! Nog een andere vraag; hoe doen jullie het met sporten? Ik ben geen topsporter hoor (eerder een TOBsporter...), maar ga sinds afgelopen februari twee keer in de week naar de sportschool, waar ik dan een uur tot anderhalf uur cardio doe (loopband, crosstrainer, fietsen en roeien). Ik heb gelezen dat je dat gewoon moet blijven doen (voor de afleiding en goed voor de doorbloeding), maar op een IVF-topic dat je dat tijdens de wachtweken beter niet kan doen (zelfs ook niet tillen enzo). Nu is IUI natuurlijk wat anders dan IVF, maar vind het nu toch wel een beetje lastig. Het is allemaal al spannend genoeg dus alles wat ik moet doen of laten voor een succesvolle afloop, heb ik er graag voor over! Liefs, Kammie

Hallo allemaal! Sil; als ik het vol hou (zowel qua geduld als uitblijven van de menstruatie) wil ik de 30ste 's morgens testen. Dat is op een zaterdag en dan is mijn man ook thuis. En die dag is het hier het jaarlijkse dorpsfeest. Hopelijk is het dan hier in huize Kammie dubbel feest! Hoe voel jij je? Tammy; er is idd maar één goeie zwemmer met een goed richtingsgevoel nodig. Maar ik maak me nog niet eens zo zeer zorgen over de zwemmers. Wat dat betreft kan mijn man's team wel voor Olympisch goud gaan volgens mij. Maar ja, die innesteling in mijn lichaam hè..? Maar je hebt wel gelijk hoor, de "getallen" zeggen zeker niet alles. We duimen gewoon rustig (nou ja...??) verder! Lekker dat het je laatste weekend werken is! En veel plezier met het shoppen binnenkort! Pammie; spannend morgen FM; hoelaat heb je de afspraak en welke CD is dat voor jou? Natasja; hoe is het met jou?? Wij hebben een vrij druk weekend gehad, en daardoor (gelukkig) weinig met "het wachten" bezig geweest. Al kan ik dat knopje nooit helemaal omzetten hoor, al is het al om het feit dat ik tweemaal daags die tabletten moet nemen en geen alcohol drink. Niet dat ik normaal gesproken zo'n alcoholist ben (nou ja... :drunken_smilie:) maar helemaal niets drinken als we naar vrienden gaan ofzo ben ik niet gewend. Vrijdag hadden we dan eters thuis, toen hebben mijn man en ik gedaan alsof ik aan de Baco's zat om vragen/opmerkingen te voorkomen. Maar het was gewoon cola met ijsblokjes. Gisteren gingen we bij vrienden eten, die zelf een aantal IVF-pogingen achter de rug hebben (en nu de trotse ouders zijn van een dochter van 10 maanden oud!), en die wisten er al van. Dat was op zich erg fijn omdat we ook ervaringen hebben uitgewisseld - ook al is het niet dezelfde behandeling, sommige dingen zijn bij beide behandelingen erg herkenbaar - en ook mijn man er nu eens met een andere man over kon praten. Hoe doen jullie dat/hebben jullie dat gedaan? Vertellen jullie anderen dat jullie met IUI bezig zijn, en waar jullie precies in het traject zitten? Liefs, Kammie X

Hallo, Afgelopen vrijdag hebben we de inseminatie van onze eerste IUI gehad. Het baarmoederslijmvlies was helaas erg dun, ca. 4,5 mm. Heeft iemand hier ervaring mee? Positieve berichten zijn van harte welkom :)! Groetjes, Kammie

Mijn ge-google levert een aantal ontstane zwangerschappen ondanks te dun BMS. Lees ook dat niet zozeer de dikte, maar de opbouw belangrijk is. Daar zei de arts gisteren niets over maar mijn eigen arts eerder deze week zei wel dat de opbouw goed was (ze had het over "mooi 3 laagjes"). Dat geeft deze burger moed! X

Goedemorgen! Nou, de "morning-after" voel ik me gelukkig weer wat beter. Kan het nu wat meer relativeren. Het waren natuurlijk gisteren ook alle spanningen van de aanloop er naar toe die er uit kwamen, en al die hormonen die ik de afgelopen tijd heb moeten spuiten maken het er ook allemaal niet makkelijker op. Ik probeer dus maar gewoon zo rustig mogelijk op het wachtbankje te zitten. Nu kunnen we er toch niks anders meer aan doen dan maar zo gezond mogelijk leven toch? Ik moet trouwens nog gedurende 14 dagen twee maal daags Progesteron tabletten (vaginaal) innemen. Als ik het me goed herinner ondersteunen die medicijnen ook de innesteling. Maar kan daar eigenlijk weinig tot niets over op internet vinden. Weet één van jullie dit toevallig en heeft iemand die medicijnen ook gebruikt? Sil, buurvrouw op het wachtbankje! Wat een gestress zo te lezen! Wel ironisch dat ik er zo bang voor was en het uiteindelijk jou(w man/vriend) overkwam! Gelukkig kon jij hem een helpende hand bieden (:lol:)! Ik heb ergens gelezen dat je eisprong ca. 44-48 uur na de Pregnyl-spuit plaatsvindt. IUI was nog ruim op tijd dus! Nu maar afwachten... Mij is gezegd dat ik 18 dagen na ineminatie mag testen (= dinsdag 3 juni), maar mocht ik op de 14de dag (= zaterdag 30 mei) nog niet ongesteld zijn geworden ga ik denk ik wel al testen. Zeker nu ik lees dat ze dat bij jou hebben gezegd. Honeybee; kan me voorstellen dat je even schrok! En er zullen mensen zijn die je voor gek verklaren als je zegt dat je blij bent om beroerd te zijn, maar begrijp precies wat je bedoelt! Geniet van je misselijkheid :)! Hadden gisteren eters die ook zijn blijven slapen. Was er eerst niet zo voor in de stemming maar later bleek het toch wel een welkome afleiding. Alleen toen heel het boeltje lichtblauw tot donkerblauw begon te worden en ik daar nuchter tussen zat verlangde ik toch wel erg naar mijn bedje. Nu zit ik alweer fris en fruitig op, en ligt de rest nog te stinken in hun bedden. Haha! Dat is mijn voordeel nu! En het zonnetje schijnt, de lucht is blauw... Hè, gelukkig dat ik me weer wat beter voel. Even de moed verloren gisteren, maar de hoop niet opgegeven! Meiden, fijne dag en tot later! Liefs, Kammie

Hallo meiden! De IUI op zich is alles mee gevallen. Natuurlijk is het nogal stressie om het gevulde potje op het afgesproken tijdstip bij het lab te hebben (waren uiteindelijk zelfs te vroeg), dan af te wachten of de waarde voldoende is (was zelfs meer dan dat, 25!) en dan... tot ik aan de beurt was. Ik kreeg eerst een echo omdat het baarmoederslijmvlies van de week aan de dunne kant was. Wat bleek, nu was het zelfs nog dunner: 4,5 mm! De gyn - een vervangende want mijn eigen arts was afwezig - zei heel pessimistisch (of realistisch, maar werd er iig niet vrolijk van) "Dan is innesteling niet waarschijnlijk" en begon toen ik mijn broek weer aan had zelfs al over "de volgende ronde"... Ik zat helemaal in de put toen ik het ziekenhuis uit kwam. Als ik er nu weer aan denk word ik weer verdrietig. Het voelt nu alsof deze IUI al mislukt is, terwijl ik donders goed weet dat dat nog helemaal niet het geval hoeft te zijn!! Heb op het Freya-forum ook een topic geplaats of er vrouwen zijn die misschien hetzelfde aan de hand hebben gehad (en het liefst natuurlijk positieve berichten!)... Sorry voor dit ego-bericht, maar moet de keuken in want krijg zo eters. Zoals het er nu uitziet, eten we iets met DIPsaus... Liefs, Kammie

Sil; Ik begrijp wel dat we er niet te veel bij na moeten denken, en dat het voor een goed doel is, maar vind het toch ook een beetje genant hoor. Op het andere forum waar ik schrijf was een vrouw wiens man op zijn beurt moest wachten bij het kamertje, omdat het zo druk was! Nou; dan kom je als man zijnde toch ook met een hoofd als een boei (al is het niet van schaamte dan wel van de inspanning) naar buiten? Mijn man heeft dan nog de mazzel dat hij het thuis mag doen, maar toch. Daarna met bijzonder transport, onder politiebegeleiding naar het ziekenhuislab scheuren :drive1:. "Aan de kant, aan de kant! Belangrijke levering!"... :sign17: Hahaha! Nou ja, kunnen er beter maar een beetje luchtig grapjes over maken. Eigenlijk zijn dat natuurlijk volop de zenuwen; het is allemaal spannend zat!

Sil; Ja, idd gezellig!! Ik had voor de zekerheid ook maar even nagevraagd in het ziekenhuis - heel handig; wij kunnen per e-mail vragen stellen en dat heb je altijd vrij snel een reactie - en ze adviseren inderdaad om t.b.v. de kwaliteit van het zaad ongeveer 2-3 dagen voor inseminatie geen zaadlozing te krijgen. Weet je wat een beetje raar is, ik ben het meest zenuwachtig voor de bijdrage die mijn man aan het geheel moet leveren. Kon er gisteren gewoon niet van slapen; wat nou als het morgen ineens niet lukt door alle druk (figuurlijke druk dan hè, niet de letterlijke druk die er op staat na de 2-3 dagen rust - hihi). Als ik er nu aan denk krijg ik het er helemaal warm van! En zit nu ook op mijn werk, met een rooie kop achter de computer dus! :shower: Voor de andere meiden hier; willen jullie - als jullie het niet tè intiem vinden :nerves: - vertellen hoe jullie dat destijds hebben ervaren? Of misschien hebben jullie mannen er zelfs wel wat over verteld? Tammy; wat fijn dat je al 12 weken zwanger bent en alles er goed uitziet! Wat leuk dat jullie het vandaag gaan vertellen; veel plezier daar mee! Zie je op tegen de nekplooimeting, en de eventuele keuzes daarna of kan je dat allemaal over je heen laten komen? Liefs, Kammie X

Natasja; Ontzettend balen dat deze IUI niet gelukt is!! Maar wat goed dat je je teleurstelling - zo te lezen - om kunt zetten in positiviteit; en wat lekker om op vakantie te gaan!! Veel plezier met de voorpret van het boeken in ieder geval aankomend weekend en ik wens je nu alvast een heel fijne en ontspannende vakantie toe! Liefs, Kammie

Vergat nog wat. Baarmoederslijmvlies was aan de dunne kant (5,7 mm); krijg vrijdag voor de IUI ook een echo om te kijken of het wat dikker is geworden. Hoe was dat bij jullie? En de arts heeft ook niet gezegd of je nu wel of niet sex mocht hebben voor de IUI. Beter niet toch zeker? Jemig, wordt me toch ineens een partij zenuwachtig! :sad1:

Sil; ik zag idd dat jij ook vrijdag je eerste IUI hebt; leuk dat we op deze manier die ervaring kunnen delen! Ik moet om 10 uur vanavond Pregnyl spuiten. Vind het een beetje eng want moet het zelf mengen (het water met de poeder) en ben bang dat ik dat flesje niet goed breek of laat vallen ofzo... Wij hebben vrijdag om 8:15 de inleverafspraak en om 9:45 ben ik "aan de beurt". Heb jij ook hormonen gespoten? Ik heb ook 5x FM gehad dus ben (ook voor het combineren met mijn werk) blij dat de IUI nu in zicht is! Pammie; Ik heb vorig jaar Clomid (50) geslikt. Welke dosering heb jij en heb je erg last van bijwerkingen? Honeybee; kan me voorstellen dat nu deze 6,5-week-grens weer spannend is! Hoop dat het je lukt om toch een beetje te ontspannen en genieten van je zwangerschap! Otjes; lekker zeg, een weekje naar de zon! Hopelijk heeft je borrelbuik een andere oorzaak en blijft de ongesteldheid uit! Tammie; ik schrijf ook al een tijd mee met een ander forum (VIVA), en weet dat het heel verslavend kan zijn. Maar ook heel goed om van je af te kunnen schrijven is mijn ervaring! En zie dat jij je verslaving zelfs in Hong Kong uitvoert. Haha! Succes met het bijkomen van je jetlag! Fijne avond!! X

....Ohw, lekker handig van me! Ik had dit topic als snelkoppeling opgeslagen en al een paar keer gekeken of er nieuwe reacties waren. Ik dacht sinds 7 mei niet, maar kom er nu achter dat er inmiddels een nieuwe pagina begonnen was! Ik krijg nu visite dus kan even niet bijlezen en reageren, maar dat doe ik vanavond of morgen! Maar dan weten jullie waarom ik op niemand reagereer; sorry!

Hallo allemaal! Vanmorgen eindelijk - na een aantal teleurstellende FM's - een ei van ca. 20 mm! Vanavond Pregnyl spuiten en a.s. vrijdag onze eerste IUI. Ik vind het helemaal spannend! Ik heb een potje meegekregen voor mijn man's "productie"; hij mag dat thuis vullen. Ik dacht dat het in het ziekenhuis zou moeten. Da's dus een meevaller voor hem! Hoe is het met jullie allemaal? X

Hallo allemaal, Ik schrijf sinds deze week mee bij de IUI-dames-hangplek en zal me even voorstellen. Ik ben 30 jaar en in 2007 ben ik vanwege onze kinderwens gestopt met de pil. Omdat ik niet ongesteld werd, ben ik via de huisarts bij de gynaecoloog terecht gekomen. Na diverse onderzoeken (bloed, zaad, HCG, monitoren cyclus) bleek dat ik PCOS heb. Ook hebben we een aantal negatieve samenlevingstesten gehad maar dat blijkt niet zoveel te zeggen, maar daarover later meer. Vorig jaar zijn een aantal cyclussen op gang gebracht met Clomid, maar helaas zonder het gewenste resultaat. In oktober verwees de gyn ons door naar de fertiliteitsafdeling voor IUI. Na het intake-gesprek hebben we twee maanden rust ingelast vanwege onze vakantie en de feestdagen. In januari zouden wij beginnen en we gingen vol goede moed naar de prikinstructie. Aan het eind van de instructie moest ik urine inleveren om te bepalen wanneer we konden beginnen. En wat bleek... Ik was zwanger!! Uit de echo die direct daarna werd uitgevoerd bleek dat we zelfs al 7 weken op weg waren! Tijdens onze vakantie was ik toch - ondanks de negatieve slt's - op de spontane wijze zwanger geworden!! Eerst overheerste natuurlijk de ongeloof, wat al snel veranderde in een onbeschrijfelijke blijdschap!!! Helaas was deze blijdschap niet van lange duur. Bij de 9-weken echo bleek dat het hartje niet meer klopte. Bruut werden wij van onze "roze wolk" afgesmeten. Twee dagen na de echo volgde de spontane echo en bleef curretage bespaard. Een heel verdrietige tijd volgde. Ik heb me eerder nooit gerealiseerd wat een impact een miskraam kan hebben. Met hulp van een psychologe heb ik deze ervaring een plekje kunnen geven. Toen mijn cyclus ook na de miskraam niet spontaan op gang kwam (wat wel eens kan, na een zwangerschap), zijn wij opnieuw naar het ziekenhuis gegaan. In overleg met de artsen zijn wij ondanks de spontane zwangerschap toch het IUI-traject in gegaan. Op dit moment spuit hormonen voor de eirijping (Decapeptyl en Gonal-f) en heb ik regelmatig fm's. Op naar de IUI! Ik wens iedereen heel veel sterkte en hoop dat al onze dromen uit mogen komen! X

Hallo allemaal, Ik ben nieuw op dit forum; mag ik met jullie meeschrijven? Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben 30 jaar en in 2007 gestopt met de pil. Omdat ik niet ongesteld werd, ben ik via de huisarts bij de gynaecoloog terecht gekomen. Na diverse fertiliteitsonderzoeken bleek dat ik PCOS heb. Uit mijzelf heb ik geen eirijping/eisprong. Vorig jaar zijn een aantal cyclussen ondersteund door Clomid gemonitord. Er groeide wel een eitje, maar er volgde geen zwangerschap. In oktober vorig jaar verwees de gyn ons - na vier negatieve slt's - door voor IUI. Na het intakegesprek in oktober hebben we eerst een pauze ingelast vanwege onze vakantie en de feestdagen, in januari zouden we starten met IUI. Maar... In januari bleek dat ik toch (spontaan) zwanger was geworden; we waren zelfs al 7 weken op weg. Eerst natuurlijk ongeloof, wat veranderde in een onbeschrijfelijke blijdschap! Dat was helaas maar van korte duur want bij de 9-weken echo bleek het hartje niet meer te kloppen. Daar werden we weer van onze "roze wolk" gesmeten, en er volgde een heel verdrietige tijd. De miskraam is inmiddels iets meer dan 3 maanden geleden en mijn cyclus is helaas niet op gang gekomen (dat kan wel eens gebeuren na een zwangerschap), en drie weken geleden ben ik gestart met het spuiten van Decapeptyl, sinds twee weken in combinatie met Gonal-F. Vandaag de derde fm gehad maar er waren nog steeds geen vergrote follikels te zien. De dosering Gonal-F is daarom verhoogd van 75 naar 112,5. A.s. maandag terug voor de volgende fm, hopelijk krijgen we dan betere berichten! Ik zou hier graag ervaringen, gevoelens, enz. delen. Heb net al even bijgelezen, en zie er heel positieve verhalen er tussen. Voor de zwangeren; gefeliciteerd!! Voor de anderen; veel succes en dat al jullie dromen uit mogen komen! Groetjes!