Aha. Wat maakt het zwaar vind je? Ik vond de gesprekken om hiertoe te beslissen best pittig, mijn vriend en ik hebben echt gezeten met elkaar om te kijken wat we dan willen en belangrijk vinden. Gaan we samen nog verder is zelfs ter sprake gekomen, pfff, nou daar moet ik niet aan denken! Dan anders leven of anders kinderen, maar niet zonder hem. En ook het proces zelf, ik ben vooral heel benieuwd hoe mijn lijf gaat reageren. Ik ben nog herstellende van een knie operatie na een ongeval, dus ik ben nu toch thuis. Leek me handige timing dan. Echt veel werken kan ik nu niet, daarvoor moet ik veel rijden en staan, lopen. Dus dat schiet nu toch niet op.
We gaan het meemaken. Ik hoop vooral voor jou dat het allemaal tot een zwangerschap mag leiden!
Zou je het nog een keer doen, met wat je nu weet?