Hallo allemaal,Ik zal me ook even voorstellen, ik ben Tamarah, 32 jaar. Mijn beide eileiders zijn niet toegankelijk dus kunnen wij alleen via IVF proberen een kindje te krijgen. En Wij zijn nu net klaar mer onze 2e IVF poging. Vorig jaar bij de 1e poging hadden we 5 embryo's. De 1e verse terugplaatsing was gelijk goed en ik was zwanger! Helaas een week na de echo waar we het hartje hebben zien kloppen was het hartje gestopt. Ik was toen bijna 11 weken zwanger. Dit werd een curratage. Hierna een 2e terugplaatsing gehad ma een kleine 8 dagen later toch ongesteld geworden. Helaas waren de andere 3 cryo's niet sterk genoeg na de ontdooiing. Alles kon dus weer opnieuw. Dit keer ervaarde ik het allemaal veel heftiger de de eerste keer. Maar had dit keer ook veel meer eitjes! Er zijn donderdag 16 maart 20 eitjes weggehaald bij de punctie, vorige week zondag 19 maart een terugplaatsing gehad van een zeer mooie 8 cellige embryo. En nog 10 embryo's over waarvan er 3 iets mindere kwaliteit hebben. Erg blij met de resultaten dus! Heb veel last van lage rugpijn en sinds vandaag voel ik me een beetje raar. Heb telkens het idee dat ik ongesteld moet worden terwijl er niets te zien is. Aankomende vrijdag moet ik de zwangerschapstest doen maar ik ben zo zenuwachtig! Bang dat het toch los laat. Wilde mijn verhaal even kwijt en wie weet kunnen een aantal mij geruststellen en hun ervaringen met mij delen. Ik ervaar zelf namelijk dat er weinig begrip is van mensen die dit traject zelf nooit hebben doorstaan. Vooral op mijn werk. Ik werk in de kinderopvang. Er word zo makkelijk over gedacht alsof het niets voorsteld. Dit maakt me erg verdrietig want het is geen pretje allemaal en je moet heel sterk zijn! En wat is het fijn als je met iemand kan praten die precies weet hoe dit is! :) Liefs Tamaar. (Ik heb ditzelfde bericht ook geplaatst op het forum bij behandelingen => IVF )