evie

Opende zojuist deze topic met bibbers in mijn vingers - was eigenlijk alleen op zoek naar Henne, ben ik heel eerlijk in ........ de tranen staan nu in mijn ogen, zo veel verdriet als ik lees in deze topic ......... wil jullie allemaal heeeeel veel sterkte wensen, en kracht om door te gaan. Henne, ik weet niet wat ik moet zeggen, had zo gehoopt voor jullie dat het positief zou zijn ........ Ik kom er nog wel op terug, gaat nu even niet. liefs, evie

Henne en Witje, heel veel sterkte. Ook de anderen die na de pauze weer van start gaan; ik hoop dat jullie droom werkelijkheid zal worden, na korte of langere tijd. Ik neem definitief afscheid, weet nog niet hoe, maar het zal moeten. Vriendlief wil niet meer verder, hij vindt het goed zo, met z'n drietjes, is gelukkig zo, en wil niet koste wat het kost proberen er nog een kindje bij te krijgen. Hoe ik mijn gevoel daar in aan moet passen, de tijd zal het leren. Volgende week eerst maar eens een gesprek bij de huisarts aangevraagd want volgens mij kom ik hier zelf of komen wij hier samen niet uit. Soms weet ik met mijn gedachten heel goed dat we gelukkig zijn met z'n drietjes, noem alle praktische zaken maar op. Mijn gevoel zegt alleen heel iets anders en hoe die twee ooit weer samen op één spoor komen te staan, ik weet het niet. Ik weet ook heel goed dat het niet zo moet zijn dat mijn verlangen naar een tweede kindje onze relatie naar de kl** moet brengen. Dan heb ik straks een super kind zonder papa en uberhaupt al geen broertje/zusje erbij. Dat kan nooit de bedoeling zijn. Maar die relativering wordt soms toch weer overstemt door mijn wens naar dat tweede kindje en dat is behoorlijk k**. Ik zal dit forum nog wel niet los kunnen laten - en zal dus zeker mee komen lezen bij iedereen. En hopelijk een aantal van jullie (liefst allemaal !!!!) over een poosje feliciteren met jullie grootste wens !!!!!!!!!!! Dikke knuffel voor iedereen, Evelijn

Uitslag bloedonderzoek: FSH 8.6 -> moet onder de 10 zijn ?!?! Evie

Hoi allemaal, Henne en Witje, ik wil jullie even laten weten dat ik bijna de blaren op mijn duimen heb staan voor jullie; heel veel sterkte en ik weet niet via welke topic ik jullie kan volgen maar hou ons hier ook op de hoogte ?!?!?!?!?!?! Ik heb vandaag bloed laten prikken (FSH), en ga zo bellen met het ziekenhuis voor een afspraak eind volgende week. Wie weet wat er nog uit komt als we daar samen aan tafel zitten bij die arts. Ik hou jullie op de hoogte ! liefs, evie

Hoi allemaal, vriendje komt zojuist thuis van de osteopaat, eerste bezoek, en verteld mij dat ik moet stoppen met cola drinken (één/twee glazen per dag, soms helemaal niets), zou een oorzaak kunnen zijn voor mijn eeuwig durende vermoeidheid maar ook te maken kunnen hebben met niet-zwanger worden ?? Wie heeft hier meer van gehoord of weet hier meer van ?? "Vroeger" was er toch ook al cola en werd men toch ook "gewoon" zwanger ?? Evie

Hoi allemaal, wilde even laten weten dat ik bij de volgende cyclus (ik zit nu ongeveer bijna op de helft van deze) op dag 3 bloed ga laten prikken op FSH - daar kunnen ze dan aan zien of ik uberhaupt nog een eigen eisprong heb of niet ?? Geen idee - iemand ????? En ongeveer 2 weken daarna hebben we dan een afspraak (moeten we dan maken) bij de arts - een gesprek, samen, wie weet komen we er dan wél uit. Vriendje is toch nog erg aan het twijfelen en thuis samen komen we er echt niet uit. Geen idee nog steeds niet waar het bij hem nou op blijft hangen, waarom ie nou nee blijft zeggen. Of in ieder geval geen ja. Henne, wat weet je de juiste wijze woorden toch altijd goed over te brengen, wat betreft dat degene die niet wil meestal wint - vergelijk het maar eens met ergens naar toe willen gaan; als er eentje niet wil, ga je meestal ook inderdaad niet. Maar ja, dit gaat wel over heel iets anders. Wat Korea betreft; wel super lief natuurlijk dat ze met jullie mee leven, maar het moet wel haalbaar blijven. Twee maanden daar gaan wonen klinkt natuurlijk heel gezellig en dat ze met stokjes eten scheelt een hoop (lag helemaal in een deuk toen ik die opmerking las !!! :toothy4:) maar het is niet zaligmakend en tja, 100 excuses meer om het wel of niet te doen. Je zou willen dat ze konden zeggen "" kom maar hier, dan lukt het wel" ......... maar dan ging ik ook mee !! Dat was het weer even ! Keeping up the faith .......... :hello:

Hallo lieve meiden, wilde gewoon even laten weten dat ik nog steeds mee lees en vooral mee leef. Chablis, wil jullie ongelooflijk veel sterkte wensen, potverdorie, het waarom zul je nooit weten maar het is zwaar k** ....... :( Bij ons is de situatie nog steeds hetzelfde; ik huil, hij zegt dat ie z'n k**-momenten ook wel heeft gehad maar dus zonder mij erbij en verder komen we niet. Om me heen wordt iedereen zwanger en worden overal babies geboren - dit weekend maar liefst weer 2 meisjes erbij in de vriendenkring, joepie, maar waarom krijg ik dan geen zusje zegt die kleine dan .......... dan breekt je hart ........... wat moet je dan zeggen ?? papa wil niet terug naar de babydokter ??? wat een ellende ......... Als hij nu zou zeggen bel maar, dan gaan we er weer voor, dan heb ik de afspraak al gemaakt. Dit weekend hield mijn lijf me ook weer mooi voor de gek - al 3 dagen buikpijn maar geen menstruatie, iedere 10 minuten naar het toilet, je denkt van nou, kom dan maar, dan weet ik het, anders ga ik morgen testen, en uiteindelijk, maandagochtend, jawel, fijn begin van de week ......... :( Want ergens hoop je op een spontaan wonder, ik bedoel, het is al een spontaan wonder dat ik sinds de mislukte IVF een eigen cyclus heb, nooit eerder gehad, dus tja, wie weet. Maar helaas, ook deze maand weer niet gelukt. "dit kan zo niet verder, we moeten praten" - werd vanmorgen nog gezegd, maar wanneer en hoe en waar over ??? Zijn gevoel verandert niet, dat heeft ie al meerdere keren gezegd, hij is gelukkig met mij en die kleine, zo is het goed. Maar mijn wens dan, mijn gevoel, mijn wil om het nog een keer te proberen ??? Ik duim voor jullie, denk aan jullie, en hou jullie op de hoogte !! Evie

Hallo lieve meiden, sorry dat ik zo lang niet langs geweest ben, het doet gewoon zoveel pijn...... Al die forum-titels van "wie begint in januari" en nou ja, jullie weten natuurlijk precies wat ik bedoel. Bij ons is het nog steeds niet anders geworden; vriendje blijft bij zijn beslissing en het maakt niet uit wat ik daar probeer tegenin te brengen. Heb vooral tegen hem gezegd dat ik het zo 'oneerlijk" vind dat we 2,5 jaar sámen bezig zijn geweest en dat hij er nu mee stopt, mijn verdriet is voor mijn gevoel mede daardoor veel groter want tja, ik sta gewoon voor die dichte deur en that's it. Nu begon hij gister van ja, ehm, hoe zit het eigenlijk, want jij bent niet aan de pil ? Nee, dat klopt, dan wordt het helemaal zo definitief, ik hoop stiekum nog op iets spontaans ......... Dit naar aanleiding van een vriend van ons die "knip knip" had gehad :) Verder zei hij er niets van, maar ik weet wel waar zijn gedachten naar toe gaan. Zucht. Ik lees mee, meiden, en denk heel veel aan jullie, wens jullie allemaal het aller- allerbeste, steek alle kaarsen aan, maar weet af en toe even niet wat ik zelf moet schrijven ............ Liefs, voor allemaal een dikke knuffel, Evie

Hallo lieve allemaal, Voor mij (of voor ons) is de droom over. Mijn vriend heeft me heel duidelijk gemaakt dat hij niet meer wil. Om praktische redenen of omdat zijn gevoel nee zegt, allebei, hij wil gewoon niet meer. Waar ik nu gewoon (??) het meest moeite mee heb is dat hij zegt dat ie helemaal geen tweede kindje wil - dat hij zelfs dus niet blij zou zijn als ik nu spontaan zwanger zou worden. Dat ik daar afscheid van moet nemen, jullie weten allemaal waar ik het over heb, geen babyvoetjes, geen babymelk, noem het maar op. En ja, ik weet het, ik mag mezelf zo gelukkig prijzen met Tim, de kleine vent, en daar ben ik ook ape-apetrots op en super super gelukkig mee, maar de wens voor een broertje/zusje blijft. En die wens wordt nu "de grond in geboord" door een partner die stug blijft zeggen dat ie niet meer wil. Hij kán gewoon geen ja zeggen, hij weet dat ie ergens heel egoïstisch bezig is, maar zelfs voor mij én voor Tim kan hij het niet. Tja, wat moet ik dan nog ?? Ik kan hem niet dwingen. Onze reis naar een broertje/zusje houdt hier op. Ik moest gister gewoon een antwoord van hem hebben want vandaag zal ik toch het ziekenhuis moeten bellen óf voor de recepten Puregon/Pregnyl óf om onze IVF-plek aan iemand anders te geven. Dat laatste wordt het dus. Mag ik dan stom blijven hopen op een wonder ?? Spontane zwangerschap ?? Het kan er bij mij namelijk niet in dat hij dan niet blij zou kunnen zijn daarmee. Dat kan ik me gewoon niet voorstellen. Dat je twee jaar probeert zwanger te worden (langer zelfs) en dat ie nu kan zeggen dat ie niet eens een tweede kindje wil. Zal ook voor 100% het gevolg zijn van die twee jaar teleurstellingen, maar dat de "vechtlust" weg is, onvoorstelbaar. Ik had zo graag nog die ene kans (ik heb gezegd, nog één IVF-poging, stel dat ie lukt, dan lukt het nog net voor ik 41 ben en Tim is dan 5) nog gegrepen. Maar ik kan hem niet dwingen. Ik kan dágen janken volgens mij. Maar weet ergens misschien ook wel dat het goed is zo. Dit kon ook niet eindeloos zo verder gaan, het komt tussen ons in te staan en dan hebben we straks helemaal niets meer, of in ieder geval hebben we elkaar dan niet meer, laat ik het zo zeggen. En dat kan nooit de bedoeling zijn, dat Tim straks de dupe is van het feit dat er überhaupt niet eens een broertje/zusje komt. Evie

Hallo lieve allemaal, allereerst de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar - dat al jullie dromen uit mogen komen, ik gun het jullie allemaal zo ! Voor mij (of voor ons) is de droom over. Mijn vriend heeft me heel duidelijk gemaakt dat hij niet meer wil. Om praktische redenen of omdat zijn gevoel nee zegt, allebei, hij wil gewoon niet meer. Waar ik nu gewoon (??) het meest moeite mee heb is dat hij zegt dat ie helemaal geen tweede kindje wil - dat hij zelfs dus niet blij zou zijn als ik nu spontaan zwanger zou worden. Dat ik daar afscheid van moet nemen, jullie weten allemaal waar ik het over heb, geen babyvoetjes, geen babymelk, noem het maar op. En ja, ik weet het, ik mag mezelf zo gelukkig prijzen met Tim, de kleine vent, en daar ben ik ook ape-apetrots op en super super gelukkig mee, maar de wens voor een broertje/zusje blijft. En die wens wordt nu "de grond in geboord" door een partner die stug blijft zeggen dat ie niet meer wil. Hij kán gewoon geen ja zeggen, hij weet dat ie ergens heel egoïstisch bezig is, maar zelfs voor mij én voor Tim kan hij het niet. Tja, wat moet ik dan nog ?? Ik kan hem niet dwingen. Onze reis naar een broertje/zusje houdt hier op. Ik moest gister gewoon een antwoord van hem hebben want vandaag zal ik toch het ziekenhuis moeten bellen óf voor de recepten Puregon/Pregnyl óf om onze IVF-plek aan iemand anders te geven. Dat laatste wordt het dus. Mag ik dan stom blijven hopen op een wonder ?? Spontane zwangerschap ?? Het kan er bij mij namelijk niet in dat hij dan niet blij zou kunnen zijn daarmee. Dat kan ik me gewoon niet voorstellen. Dat je twee jaar probeert zwanger te worden (langer zelfs) en dat ie nu kan zeggen dat ie niet eens een tweede kindje wil. Zal ook voor 100% het gevolg zijn van die twee jaar teleurstellingen, maar dat de "vechtlust" weg is, onvoorstelbaar. Ik had zo graag nog die ene kans (ik heb gezegd, nog één IVF-poging, stel dat ie lukt, dan lukt het nog net voor ik 41 ben en Tim is dan 5) nog gegrepen. Maar ik kan hem niet dwingen. Ik kan dágen janken volgens mij. Maar weet ergens misschien ook wel dat het goed is zo. Dit kon ook niet eindeloos zo verder gaan, het komt tussen ons in te staan en dan hebben we straks helemaal niets meer, of in ieder geval hebben we elkaar dan niet meer, laat ik het zo zeggen. En dat kan nooit de bedoeling zijn, dat Tim straks de dupe is van het feit dat er überhaupt niet eens een broertje/zusje komt. Ik blijf op deze site kijken meiden, hoe het met jullie gaat, Esther, Henne, Moon, Caroline, Sandra, Chablis, ik wens het mooiste van alles voor jullie. Thanks, voor alles. Evie (mega verdrietig)

Hoi lieve Henne, wat geweldig zeg ! Zucht van opluchting - ook al duurt het dan allemaal toch weer even, "there's a light ahead of you" ! Ik wens jullie alle succes, het is jullie zo gegund ! Ik volg je op dit forum wel, maar lees mijn andere berichtje bij de pauze-meisjes ..... Evie

Hoi, allemaal de kerst overleefd ?? Wij ook hoor, gelukkig zijn alle verplichtingen weer achter de rug, ik heb daar altijd zo'n hekel aan he, waarom in godsnaam in het donker bij elkaar aan tafel "moeten" zitten, dat kun je toch ook in de zomer met een BBQ doen ?? Maar goed. Over de IVF en alles hebben we het helemaal niet meer gehad. Rondom het afgelopen weekend had ik ook m'n "vruchtbare dagen" (sinds de mislukte IVF opeens voor het eerst van m'n leven een spontane cyclus en volgens mijn eigen berekeningen zou dat tenminste dit weekend geweest moeten zijn) en tja, de wonderen zijn de wereld nog niet uit .......... :) Maar we hebben het niet meer over "het onderwerp" gehad en ik weet dus ook niet waar ik nu aan toe ben. Ik zal het deze week nog wel eens opgooien, de bal der IVF, maar ik ben bang dat hij nog steeds niet meer wil. Afwachten maar. Wil hem wel laten realiseren dat als hij over twee jaar gaat denken van gut, misschien toch nog .... dat ie dan te laat is - ben tenslotte "al" 40 ..... Nu of nooit dus, het is en blijft maar "een kans" en ik wil die wel grijpen - maar hij waarschijnlijk niet. Jullie horen weer van me ! Evie

Get, wat een onzekerheid !! Vandaag bellen hoor, want om zo rond te lopen blijven met al die twijfels is niet goed - en al helemaal niet als je wel zwanger blijkt te zijn voor de baby ! Bellen ! En heel veel sterkte ....... Evie

That's the Christmas spirit !! :) Ondanks onze kerstboom is de Christmas Spirit bij ons ver te zoeken - het is dat we dat kleine smurfje hebben maar anders was het helemaal één groot gechagrijn. Het lijkt wel of er iemand zwaar tegen een burn out aan hangt bij ons thuis en ik ben het niet .... Wordt daar zelf heel onzeker van want heb het gevoel dat ik niets goed kan zeggen of doen. Ik probeer maar zo "gewoon" mogelijk te doen maar op alles wat ik zeg of voorstel komt een "hum" als antwoord. En dan zegt ie "eef, laat het allemaal maar even gaan". Ja, ík doe dat ook wel, maar dat spanningsveld dat om hem heen hangt, daar wordt ik helemaal stapelmesjokke van. Kortom, ik hoop dat ie zichzelf voor de kerstdagen een beetje op kan peppen anders voorspelt het allemaal weinig goeds. En ben ik waarschijnlijk na de kerstdagen hard toe aan vakantie van alle verspilde energie om het een beetje gezellig te laten zijn en die kleine er niet teveel van te laten meekrijgen ........ :( Tegen beter weten in heb ik het ziekenhuis nog niet afgebeld, we staan op de IVF-lijst voor januari. Nu is de poli gesloten en na O&N zal ik ze wel bellen, waarschijnlijk, of meneer moet thuis ineens het licht zien branden. Ik "spreek" jullie voor de kerst nog wel, meiden ! In deze k**-tijd ben ik blij dat ik deze site gevonden heb en bij jullie mijn verhaal af en toe even kwijt kan. Ik realiseer me heel goed dat ik heel gelukkig mag zijn met mijn kleine smurfje, het is zo'n schat van een kind, ik wens jullie het allemaal zo verschrikkelijk ook, met heel mijn hart. Evie

gggrrrr had ik hier net een heel bericht getypt, was ik niet meer ingelogd (of eruit gegooid !) maar goed, wat ik had geschreven was ongeveer dit: Onvoorstelbaar, dat december zo'n impact kan hebben he, op mensen. Zo confronterend allemaal, die familiedagen. Van mij mogen ze het afschaffen !! Waarom geen leuke BBQ in de zomer in plaats van in het donker bij elkaar in huis gaan zitten ?? Maar ja, het zal wel aan mij liggen ! :) Bij ons loopt alles mis - vriendje had eindelijk JA gezegd tegen de 2e IVF en nu weet ie het allemaal niet meer ....... heeft van de week hopeloos zitten janken (écht zitten janken, vanuit z'n tenen ......) dat het allemaal niet meer weet en dat ie zo enorm twijfelt, dat ie denkt dat ie alleen maar voor mij ja heeft gezegd en dat dat toch allemaal niet klopt met zijn gevoel en ......... en .......... en ........ En wat moet ik nu dan ???? Ik kan toch onmogelijk "m'n zin doordrijven" over zoiets ???? Waardeloos, zwaar waardeloos, en ik weet absoluut niet meer wat ik hier nu van moet denken. Heb zelf het idee dat het bij hem een optelsom is van een heleboel zaken, veeeels te druk op de zaak, heel veel optredens gehad de afgelopen twee maanden (hij zingt bij een heel groot orkest) = veel van huis, nou ja, nog van alles meer in "privé-sfeer" (familie e.d.) ; het leek even of ie tegen een burn-out aanhing ofzo, zo voelde het. Dit is dus nog steeds niet uitgepraat, en ik weet niet meer wat ik moet doen ...... Lang leve het nieuwe jaar ; ik hoop dat voor alle pauze-meisjes 2010 een mega positief jaar wordt !!! Houd moed !!! En ik hoop nog steeds dat ik ook geen pauze-meisje meer zal zijn in het nieuwe jaar ........ Evie