Hallo lotgenoten,
Even een korte intro. Mijn vriend en ik zijn al 9 jaar samen. Door een medische fout is het lastig voor mijn vriend om kinderen te krijgen. Jaren geleden ben ik gestopt met de pil met de hoop dat het toch een keer zou gebeuren. Helaas is dit nooit gebeurd.
Toen wij eenmaal terecht konden bij de fertiliteitsarts volgde er nog 1 jaar aan testen om van alles uit te sluiten, terwijl het voor ons wel duidelijk was. Uiteindelijk mochten we dan beginnen met ICSI. Poging 1: 1 embryo matige kwaliteit. Na 2 weken werd ik ongesteld. Poging 2: 3 embryo’s 1 matige kwaliteit die werd teruggeplaatst maar bleef biet plakken helaas. De andere 2 liggen nu in de vriezer en zijn van slechte kwaliteit. Ik heb hier geen hoop meer in maar laat ze natuurlijk wel terugplaatsen. Ik grijp alles aan!
Onze volgende stap is het buitenland. Momenteel zijn wij in gesprek met Istanbul. Hier zijn ze verder met technieken en hebben goed contact met Nederland. Hier in Nederland voel ik mij een nummertje en worden standaard protocollen nageleefd. Mijn partner en ik zitten beiden in zorg en hebben meer vertrouwen in het buitenland. Ik zou graag hier met anderen verhalen uitwisselen over zowel cryo’s en buitenland ervaringen. Ondanks dat ik een fijn netwerk heb met lieve betrokken familie en vrienden kan het proces soms zo eenzaam zijn.
Ireen
